Marcos 6

GOD IMI WENG (TLF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kale Yesus so ilami okumop man so ninggil iyo abiip boyo kupka-nilip e, Yesus ilami abiip miton Nasaret e tilip ko.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Kale iyo tal bom-sala God imi ifin am uyo mitam daanu e, tam ulotu am kutam kal God imi weng uyo kufo unang tinum iyo baga-e-bom kafale-bala e, kwiin tagang iyo tinangku kumang mo-nilip e, bogolip ko. “Fen tinum bemi weng tambal ko kafale-be bota dogap-tele ku-se a? Dogonubeta beyo aget fugunin tambal boyo atin dagaa ku-se a? Waanta kafale-balata, kanupmin mirakel ko age kuguup ugulumi migik boyo kanu-be a?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kale siin uyo tinum beyo abiip katam umi at kom bagaa ku mufekmufek telelmin tinum ke-bom-nalata, bii-se kale, beyo Maria umi man e minte, beyo Jems so Josis so Judas so Saimon so ninggil imi fik no kale minte, bemi nengal ita abiip kagal albip (kale, beyo win tibin tinum ba kale, beyo bisop abiip tinum kale, bemi weng uyo tinangkulaalup) o,” age-nilipta, umik ugobelip utam-nala e,
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Yesus yagal bogobe-nala e, “God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum iyo no abiip maak maak unon-tema uta, abiip kasel iyo bogo-nilip e, ‘Keyo win tibin tinum o,’ age imi weng uyo tele tinangkulan-temip kuta minte, no ilami abiip miton unon-tema uta, ilami abiip kasel min, ilami duup-afin min, ilami isak atuk iyo imi weng umaak tinangkulan-temaalip binim o,” agela e,
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kale Yesus iyo okumop man tuluun kal iyo imdali alop ke una una kelin o age-nalata, olabela tal mep so tilip e, tam ilami titil uyo kobe-nala e, bogobela, “Ibo nimi win tolop diim uta sinik mafak mafak uyo fot tebelip yak iinan unin o,” age-nala e minte,
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 “Ipmi yak abiip maak maak kem tiineman-temip uyo, (abiip unang tinum iyo tebe ibo dong daga-eman-temip kale,) ibo iman min, men afek min, tuumon uyo kulep unemin ba kale, kafung ita kup dulepta tiineman-temip kale minte,
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 yaan ilom bole fen kulep top tili unon-temip kuta, siyot uyo alop ba kale, maagup uta kup kwaak kalila kwaak kalila ke no ke-nilipta, unon-temip ko.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kale ibo no abiip maak no unip uyo, am maagup uta kup kutam kal bom abiip unang tinum iyo kafalem-siit-nilip e, aa kupkaa yak abiip maak maak kem tiinemin ko.
10 E recomendou-lhes:
11 Kale minte kanube abiip maak kutam iyo bogobe-nilip, ‘Alop ibo tele tiin molaalup o, ipmi weng uyo tinangkulaalup o,’ agelip umdii, ibo yang abiip mat kugol mo-nilip e, Juda kasel nulumi kuguup uta ku-nilipta, ifip te yak ipmi yaan diim tububu boyo tolo kululip yak abiip kasel imi ilo unuta bole, abiip unang tinum iyo utamipta e, son-temu uyo, bilip iyo maak so tal dong dogobelan-temaalip kalaa agelipta, imkaa unemin o,” agela e,
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 okumop man ninggil iyo daage no unang tinum iyo baga-e-bom-nilip e, “Ibo aget fupkela ko-nilip ilipmi kuguup mafak kanu-bilip boyo kupkalipta o,” agan-bom-nilip e minte,
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 ninggil iyo sinik mafak kwiin tagang iyo fot tebelip yak iine-bilip e minte, kaal diim iligamin umi marasin uyo kulu unang tinum mafak ilin imi dubom diim uyo iligebe-nilip e, beten ke telela imolip mitam tambalana-bom no kemip ko.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kale bole Yesus imi win uyo mitam senganu e, King Herot yagal tinangku no kela kale, iip maak iyo bogo-nilip e, “Yesus beyo ok sam uga-emin tinum Jon Baptis kaan-se ita kale, ko God iyo tebe dufola asok fen tigi mo-nalata, kanupmin titil boyo ku bom-nalata, mirakel ko age kuguup ugulumi migik migik boyo kanu-be o,” agelip e minte,
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 iip maak iyo bogo-nilip e, “Umbae. Beyo sugamiyok God imi profet ko age weng kem baga-emin tinum Elaija bii-se ita ko mitam-nalata, kanu-be o,” agelip e, iip maak ita bogo-nilip e, “Umbae. Beyo Elaija ba kale minte, God imi weng kem baga-emin tinum migik kale, sugayok umi weng kem baga-e-bii-silip ilitap o,” agelip no kem una tala ke-bilipta,
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Herot iyo tinangku-nala e, bogola, “Siin uyo nimi waasi dinan-kalin tinum iyo daali no-nalata, Jon imi dubom uyo ugaa kupkan kebe-se kuta, beta asok God iyo tebe dufolata, fen tigi moba o,” agela ko.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 — ausente —
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Kale Herodias uyo Jon beyo dogobeta angkoli kaanak o agan tebesu nala e, kota Herot imi ogen dosu umi aget fugunin am uyo daanu e, Herot iyo ilami dong daga-emin tinum so, ilami waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin so, Provins Galili kasel imi kamok kamok so iyo olabela tal Herot imi am kutam kal iman un-bom deng tebe-bilipta,
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Herodias umi man unang uyo mitam am mitam-nulu e, atol tambal uyo daga-buluta, tam Herot so tinum iso iman unan-bilip sino iyo utam-nilip e, man unang bomi deng uyo tebe-bom-nilip e, tam king iyo man unang amaat bomi bogobe-nala e, “Boyo tambaliim kale, niyo mufekmufek tambal umaak kop-kaman o agan-bii kale, kupkal bogopne-nalap, ‘Intaben umi mufekmufek uta maak kopnelal o,’ agelap kalaa age-nilita, bota kop-kaman-temi kale,
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 nimi weng koyo atin aafen bogopkeli kale, intaben intaben mufekmufek katip min, bisel min, minte mufekmufek tisol afek ku saanin min kuta, kanube kubo bomi sang dagalap uyo, atin ki maagalo kopkelan-temi o,” agela e,
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 kota man unang boyo yuut tam-nulu e, ogen uyo dagalu, “Aben aa. Niyo tamta aben-diim beyo intaben mufekmufek uta, ‘Kopnelal o,’ agelan-temi o?” agelu e, ogen uyo bogolu, “Tam-nalap Herot iyo bogobe-nalap e, ‘Nimi aget fugunin uyo, kapmi waasi dinan-kalin tinum iyo maak daalap no-nalata, ok sam uga-emin tinum Jon Baptis bemi dubom uyo ugaa kwep tal kopnelal o agan-bii o,’ age bogobelapta o,” age ogen uyo bogobelu e bole,
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 man uyo yuut mitam am mitam-nulu e, king imi bogobe-nulu e, “Nimi aget fugunin uyo, kamaa kagal kapmi waasi dinan-kalin tinum iyo maak daalap no-nalata, ok sam uga-emin tinum Jon Baptis bemi dubom uyo ugaa ku felet diim iinu ifo kwep tal kopnelak o agan-bii o,” agelu e,
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 kota king iyo tinangku-nala e, utamata e, boyo kuguup mafak kalaa age-nala e, imi aget tem uyo atin mafaganepmu, “Waago o,” agelan agin kuta minte, aget fugunolata, unang tinum kwiin tagang albip kalip iyo nimi weng kwep daali boyo tinangkulip kalaa age-nalata, kalip imi tiin diim uyo boyo kupkalan-temaali kalaa age-nala e, kota, “O,” age-nala e,
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 king iyo ilami waasi dinan-kalin tinum iyo maak bogobe-nala e, “No Jon imi dubom uyo ugaa kwep talaal o,” agela e, no-nala e, kalabus am katam kal Jon imi dubom uyo ugaa ku-nala e,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 felet diim iinu ifo kwep tal-nala e, man unang amaat umi kobelata, uta ku-nuluta, kwep tam ogen umi kobelu ko.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Kale Jon imi okumop man iyo bomi sang uyo tinangku-nilip e, tal Jon imi at kulu uyo dep no duba-nilipta minte, aaltam kota no Yesus iyo Jon imi sang uyo bogobelip ko.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Kale Yesus ilami kalaan tinum imdala alop ke una una ke-silip iyo kota asok tala tala ke Yesus iyo bogobe-nilip e, “Kamogim kabaa. Alugum weng kobelap un-sulup uyo mungkup kanube telel-bom-nulup e minte, alugum kapmi weng tambal uyo kafale-bom no kem unsupta, tulup o,” agan-kalip ko.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kale unang tinum kwiin tagang iyo tal o unbip tal o unbip ke-bilipta biita, Yesus so ilami kalaan tinum so ninggil iyo, koyo dogobeta iman uyo une-numup binim kelup kalaa age-nala e, Yesus iyo bogobela, “Kaya. Unip ninggil nulusinon no tinum binim iibaan bagan kugol ibo kun katip umaak fungolin tap kelipta o,” agela e,
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 kota ninggil ilisinon tam bot tem ton-nilip e, abiip boyo kupka-nilip e, ok muk daang kun diim ilep tam tam no tinum binim iibaan bagan maak unum o age-nilipta, unip ko.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Kale ok muk magaang tem umi abiip maak maak kasel kwiin tagang iyo itamipta e, Yesus ninggil iyo yak ko bot tem ilep tiinan-bilip kalaa age itam-nilip e, isiik yuut dagaa dep kafin diim ilep no tinum binim iibaan bagan uyo no bom-silipta bole,
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesus ninggil iyo yak kan tem yakta Yesus iyo itamata e, unang tinum kwiin tagang kalip iyo sipsip imi tiin molin tinum iyo imkala ilisinon bom-nilip ilep uyo kupkaa ilum ilum kem tiinebip ilitap ke-bom God imi tol ilep uyo utamin-tem ke-nilipta, waanta tebe nuyo dong dogobelan-tema o age aget yamyam tagan-nuubip kalaa age-nalata, i-filin daa bii-nala e, kota weng kwiin tagang uyo kufo baga-e-bom kafalema ko.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kale kafale-bala ataan uyo tem iinon o agan-sulu e, Yesus imi okumop man iyo tal bogobe-nilip e, “Kafin koyo tinum binim e minte, am kwiin no kelu kale,
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 unang tinum kalip iyo kululap no abe yak abiip maak maak kugol unan-kalin umaak mo une-nilipta, siin o,” agan-kalip e minte,
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Yesus isiik bogobe-nala e, “Bilip iyo kululi unon-temaalip kale, ninggil ipkil unan-kalin umaak ifelip une-nilipta, siin o,” agela e minte, ninggil isiik bogobe-nilip e, “Nuyo mani ulumi kup tu handret (200) umaak kulep nota bret uyo mo kulep tal kopmupta, une-nilipta, siin o agan-balap bele ki?” agelip e minte,
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 isiik bogobe-nala e, “Ibo bret uyo intap kal albu umdii no utamin o,” agela no utam-nilip e, tal bogolip, “Bret kangkang ita ogal e minte, aniing ita alop maak no albip o,” agelip utam-nala e,
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 kota unang tinum imi bogobe-nala e, “Alugum daak ifuul kon tambal diim kugol atuk ugaa ku bol ugo tona tona kelipta o,” agela e,
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 alugum daak ton-nilip e, maak kweng 100 ke tona-bala e minte, maak kweng 50 ke tona-bala no ke-bii kolip e,
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 kota Yesus iyo bret ogal iyo dulu som-nala e minte, aniing alop iyo dulu no ke-nala e, abiil tigiin kiit fen Aalap God iyo, “Misam o,” age-nala e, bret iyo fegela do dobela ilami okumop man iyo dulu unang tinum iyo alugum taga-em tiine-bilip e minte, aniing alop iyo togobela taga-em tiine-bom no ke-bii kupkalip e,
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 alugum iyo kulu unan-bii tii kelip e,
42 Todos comeram e se fartaram,
43 kota okumop man iyo alugum bret so aniing so umi tukup tukup ke-bilip uyo afetam tiinan-bii ko-nilip e, basket ulumi kup te tam tuluun kal maak abu-bii kolip kale,
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 tinum ilimi kup faiv tausen (5,000) e minte ilimi kalelal so man so iyo kwego dego ke-nilipta, bret boyo unan-bii kupkalip ko.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Kale kota Yesus ilami okumop man iyo bogobe-nala e, “Nugumal ibaa. Ipsiik tam bot tem uyo tam ton ok muk daang kun diim ilep yak milii abe-nilip e, abiip Betsaida unipta minte, nita unang tinum kalip iyo imdali unipta o,” agela ninggil daaginip e,
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 kota yagal tam unang tinum iyo bogobela daaginip e, yagal yak abe amdu tigiin maak tam-nala e, God iyo aman duga-ema ko.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kale beten ke-bala am mililanu e, bot uyo unanbu yak ok mat iip unu e, yagal ilasinon mek kafin diim kagal bomta,
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 tiin kwep unanbu yak daalata, dulul tebe ninggil bot kuso bimbinga imdalu unbu talbu ke-bulu e, bong kup faga bom at kom kulu ok uyo imelam unan-bilip kalaa agan-sala e, kota bem unu e, ninggil imi finang tolon o age-nala e, ok daang kun diim ilep ku-tele mo mo kem tal abe imkan ke te abe-balata bole,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 — ausente —
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 — ausente —
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Kale kota ok muk mat iip uyo kupkaa yak abiip Genesaret umi mep so ok kan tem ko yak abe-nilip e, bot uyo kwep yak ok kan tem daa sok kup-dii
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 kupkaa tam tamip e, abiip kasel iyo yuut utamipta e, beyo Yesus ita kalaa age-nilip e,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 yuut yang abe abiip mep so so boyo tiine-bom-nilip e, unang tinum mafak ilin iyo ilet diim iinu ade degek fegep talta e, Yesus iyo abiip uyo dogap kugol alba kalaa age-nilip e, kulep tal Yesus imi finang telemip ko.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kale Yesus imi tiinan-be uyo, abiip bisel tono, abiip katip tono, ilanggiip am tono kem tiine-balata, unang tinum iyo ipkumal mafak ilin iyo kulep mitam abiip mat ku to-bii kupkaa Yesus imi fomtuup daga-nilip e, “Kamogim kabaa. Kabo imkalapta, igil kapmi ilim umi magaang uta kup melebelipta, telela imolap tambalanan-temip o,” agelip e, Yesus iyo, “O,” agelata, unang tinum waantap ita yak Yesus imi ilim magaang melepmip iyo tambalanamip ko.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.