Lucas 15

GOD IMI WENG (TLF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kale tinum takis mani kwaamin so e minte tinum kuguup mafak waafulip kalaa age ipkumal tebe itafinonosip so iyo tal Yesus imi weng uyo tinangkamip ko.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kale Falosi so e minte ulo utamsip tinum so iyo tebe Yesus iyo titul weng baga-e-bom-nilip e, “Tinum beyo tinum kuguup mafak waafusip bilip imi duup ke-bom-nalata, isino iman unan-nuuba o,” agan-bilip kalaa age-nalata,
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 do weng maak bogobe-nala e,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Kanube ilipmi tinum iyo maak sipsip ilimi kup wan handret (100) kalip ita tiin mola bomip nala minte, tam maagup umaak maagalo kelu umdii, sipsip kayaak iyo nainti nain (99) kalip iyo tiginal kugol bisat imka-nala e, no ipkum maagalo kebu uyo fen-biita utaman-tema ko.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 “Kale utam-nala e, kwep tam ilami nagaal kun diim kal kwiinga-nala e, deng taban tala ko.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Kale daage tal ilami am tal-nala e, ilami duup-afin iyo olabela tal katam katam kelip e bole, bogobe-nala e, ‘Nimi sipsip maak maagalo keluta, fen-biita utami kale, ipso niso deng tebemum o,’ agan-kalon-tema ko.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ulutap kale, niyo ibo bogobelan o ageta kale, kanube fengmin tinum iyo maak imi fengmin uyo kupka-nala aget fupkela ko God imi ilak dola umdii, abiil tigiin kasel ensel iyo atin bemi deng afaligen uyo tebeman-temip ko. Ale minte tinum ilimi kup nainti nain (99) kalip iyo bogo-nilip e, ‘Nuyo fengmin binim tambaliim kup albup koyo, dogonubeta aget fupkela kolum o?’ agelip umdii, ensel iyo kulip imi deng uyo tebeman-temaalip o,” agan-kala ko.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kale Yesus iyo asok do weng maak bogo-nala e, “Kale tam unang maak tuumon nagaal kal keta aafulu boma kale, kanube maagup iyo maak maagalo kebela umdii, yogon uyo ela kufo-nuluta, abiin ifip uyo talan-biita asok ataman-temu ko.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Kale atam-nulu e, duup-afin iyo olabelu tal katam katam kelip e bole, bogobe-nulu e, ‘Nimi tuumon maak maagalo kelata, fen-biita atami kale, ipso niso deng tebemum o,’ agan-kulu ko.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Kale niyo ibo bogobelan o ageta kale, mungkup kanube fengmin tinum iyo maak imi fengmin uyo kupka-nala aget fupkela ko God imi ilak dola umdii, God imi ensel iyo atin bemi deng afaligen uyo tebeman-temip o,” agan-kala ko.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kale Yesus iyo asok do weng maak bogo-nala e, “Tinum maak bii-se kale, bemi man iyo tinum alop kale,
11 Jesus continuou:
12 niing ita aalap iyo bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Biilu kaanap kapmi mufekmufek dalaman-temip umi milii nimi kopnelan-temip uyo kamaa kagal kopne o,’ agela e bole, tam ilami mufekmufek uyo alugum alop imi togobela ko.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Kale bole tam niing iyo bii ilugo-nama binim ke tam ilami mufekmufek uyo afeta-bii kulep-nala e, daage abiip simanim maak una kale, no abiip kugol bom kuguup mafak mafak uta waafu-bom-nala e, imi mufekmufek uyo alugum maagalo segela kulula unu tulu kelu ko.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Kale bole imi mufekmufek uyo alugum segela kulula unu tulu ke binimanu e bole, kafin boyo iman tebok afek maak kulep mitam daalu e bole, mufekmufek uyo dilino-nala e, umtal daala ko.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kale kota utamata, kanubelu kalaa age-nala e, daage no tama e, abiip bomi tinum maak isino alop bom-nilip e bole, tinum beyo tebe-nala e, daala no imi bagan kal kong iman ife-emin ogok uta waafula ko.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Kale minte tinum iyo dok ita iman uyo kopmoma binim kale bole, kong iyo at maak umi dum uta unan-bilip e, yagal mungkup, bota maak unelan o agan-kala ko.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Kale imi aget fugunin uyo bam daabelu bogo-nala e, ‘Alugum nimi aatum imi ogok ke-emin tinum iyo iman kwiin tagang uyo unan-bii tukup tukup kem-nuubip kuta, niyo kagal albi koyo ki, iman tep ko ageta ogen abin so uyo umtal daa kaanan o angbi kale,
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 kupkaa nalami aatum finang no bogobe-nili e, “Aatum kabaa. Niyo Abiil Tigiin Kayaak imi tiin diim uyo feng-bom-nili e minte, kapmi tiin diim uyo feng-bom no ke-bii tili kale,
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 koyo maak so bogo-nalap, ‘Nalami man o,’ agon-temap uyo felepnelan-temaalu kale, nimkalapta, kapmi ogok kekemin tinum kelan o,” agon-temi o,’ agan-kala ko.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Kale kota ilami aalap imi aget uyo fuguno-nala e, ‘Nalami aatum siinon o,’ age-nala e, daagina ko.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 man iyo bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Niyo Abiil Tigiin Kayaak imi tiin diim so kapmi tiin diim so uyo fenga-bii tili kale, koyo maak so bogo-nalap, “Nalami man o,” nagon-temap uyo felepnelan-temaalu o,’ agan-kala e,
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 aalap iyo ilami ogok ke-emin tinum imi bogobe-nala e, ‘Yuut no-nilip fen ilim tambal umaak kwep tal migibe-nilip e, ring umaak kwep tal sagaal duung tem uyo ilipmip te top unu e minte, yaan ilom umaak kulep tal tiibe no ke-nilip e minte,
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 no-nilip kao man tambal dam so uta ungkwaa kwep tilipta, un-bom-nulupta, deng tebe-bom no kemum o ageta ko.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Kale bomi magam uyo dok uta ba kale, nimi man keyo maagalo kesa aa-e min, kaansa aa-e ulutap kesa kuta, kamano kota asok tigi mo talata, atamup atamta, deng tebemum o,’ agela e bole, deng tebemip ko.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Kuta fik iyo iman ilang digin unan-bii-nala e, daage tal am mep so tolomta, ot weng so atol weng so uta tinangku-nala e bole,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 ogok kemin tinum maak olabe-nala e, bogola, ‘Bilip iyo intaben deng taban-bilip o?’ agela e minte,
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 isiik bogobe-nala e, ‘Kapmi niing iyo tambaliim kup tal tama aalap iyo asok dula kalaa age-nilipta, kao man tambal dam so uta ungkwaa kwe fuu unan-bom-nilipta, kanu-bilip o,’ agela e,
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 fik iyo olsak kup tebepmu e, ‘Tam am iinomi ba o,’ agela e, aalap iyo mitam abiip mitam-nala e, man iyo weng fiitama e,
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 man isiik aalap imi bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Atol kwiin tagang dakan kem tebesi komi kapmi ogok waafupkesi uyo, kapmi weng umaak kwaasulepkesaali kuta, kabo meme man tambal umaak ungkwapnelapta, nimi duup isino deng umaak tebesaalup kuta,
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 kapmi man beyo kapmi mufekmufek uyo kulep no sa daga-bom alugum segela kulula unu tulu kepke talata, bota kabo kao man tambal dam so uyo ungkwabelap aga o?’ agan-kala e minte,
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 aalap isiik bogobe-nala e, ‘Man kabaa. Suun kup ulim maagup nuubup kale, nimi mufekmufek boyo alugum kalapmi ko.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Kale minte niing beyo maagalo kesa aa-e min, kaansa aa-e ulutap kesa kuta, kamano kota asok tigi mo talata, atamup kale, atin felepmu deng kup tebemum o,’ agansa o,” age-nalata, Yesus ita kam agela ko.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.