Lucas 15
GOD IMI WENG (TLF) vs BKJ
1 Kale tinum takis mani kwaamin so e minte tinum kuguup mafak waafulip kalaa age ipkumal tebe itafinonosip so iyo tal Yesus imi weng uyo tinangkamip ko.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Kale Falosi so e minte ulo utamsip tinum so iyo tebe Yesus iyo titul weng baga-e-bom-nilip e, “Tinum beyo tinum kuguup mafak waafusip bilip imi duup ke-bom-nalata, isino iman unan-nuuba o,” agan-bilip kalaa age-nalata,
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 do weng maak bogobe-nala e,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Kanube ilipmi tinum iyo maak sipsip ilimi kup wan handret (100) kalip ita tiin mola bomip nala minte, tam maagup umaak maagalo kelu umdii, sipsip kayaak iyo nainti nain (99) kalip iyo tiginal kugol bisat imka-nala e, no ipkum maagalo kebu uyo fen-biita utaman-tema ko.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 “Kale utam-nala e, kwep tam ilami nagaal kun diim kal kwiinga-nala e, deng taban tala ko.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Kale daage tal ilami am tal-nala e, ilami duup-afin iyo olabela tal katam katam kelip e bole, bogobe-nala e, ‘Nimi sipsip maak maagalo keluta, fen-biita utami kale, ipso niso deng tebemum o,’ agan-kalon-tema ko.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ulutap kale, niyo ibo bogobelan o ageta kale, kanube fengmin tinum iyo maak imi fengmin uyo kupka-nala aget fupkela ko God imi ilak dola umdii, abiil tigiin kasel ensel iyo atin bemi deng afaligen uyo tebeman-temip ko. Ale minte tinum ilimi kup nainti nain (99) kalip iyo bogo-nilip e, ‘Nuyo fengmin binim tambaliim kup albup koyo, dogonubeta aget fupkela kolum o?’ agelip umdii, ensel iyo kulip imi deng uyo tebeman-temaalip o,” agan-kala ko.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Kale Yesus iyo asok do weng maak bogo-nala e, “Kale tam unang maak tuumon nagaal kal keta aafulu boma kale, kanube maagup iyo maak maagalo kebela umdii, yogon uyo ela kufo-nuluta, abiin ifip uyo talan-biita asok ataman-temu ko.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kale atam-nulu e, duup-afin iyo olabelu tal katam katam kelip e bole, bogobe-nulu e, ‘Nimi tuumon maak maagalo kelata, fen-biita atami kale, ipso niso deng tebemum o,’ agan-kulu ko.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Kale niyo ibo bogobelan o ageta kale, mungkup kanube fengmin tinum iyo maak imi fengmin uyo kupka-nala aget fupkela ko God imi ilak dola umdii, God imi ensel iyo atin bemi deng afaligen uyo tebeman-temip o,” agan-kala ko.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kale Yesus iyo asok do weng maak bogo-nala e, “Tinum maak bii-se kale, bemi man iyo tinum alop kale,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 niing ita aalap iyo bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Biilu kaanap kapmi mufekmufek dalaman-temip umi milii nimi kopnelan-temip uyo kamaa kagal kopne o,’ agela e bole, tam ilami mufekmufek uyo alugum alop imi togobela ko.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Kale bole tam niing iyo bii ilugo-nama binim ke tam ilami mufekmufek uyo afeta-bii kulep-nala e, daage abiip simanim maak una kale, no abiip kugol bom kuguup mafak mafak uta waafu-bom-nala e, imi mufekmufek uyo alugum maagalo segela kulula unu tulu kelu ko.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Kale bole imi mufekmufek uyo alugum segela kulula unu tulu ke binimanu e bole, kafin boyo iman tebok afek maak kulep mitam daalu e bole, mufekmufek uyo dilino-nala e, umtal daala ko.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kale kota utamata, kanubelu kalaa age-nala e, daage no tama e, abiip bomi tinum maak isino alop bom-nilip e bole, tinum beyo tebe-nala e, daala no imi bagan kal kong iman ife-emin ogok uta waafula ko.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Kale minte tinum iyo dok ita iman uyo kopmoma binim kale bole, kong iyo at maak umi dum uta unan-bilip e, yagal mungkup, bota maak unelan o agan-kala ko.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Kale imi aget fugunin uyo bam daabelu bogo-nala e, ‘Alugum nimi aatum imi ogok ke-emin tinum iyo iman kwiin tagang uyo unan-bii tukup tukup kem-nuubip kuta, niyo kagal albi koyo ki, iman tep ko ageta ogen abin so uyo umtal daa kaanan o angbi kale,
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 kupkaa nalami aatum finang no bogobe-nili e, “Aatum kabaa. Niyo Abiil Tigiin Kayaak imi tiin diim uyo feng-bom-nili e minte, kapmi tiin diim uyo feng-bom no ke-bii tili kale,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 koyo maak so bogo-nalap, ‘Nalami man o,’ agon-temap uyo felepnelan-temaalu kale, nimkalapta, kapmi ogok kekemin tinum kelan o,” agon-temi o,’ agan-kala ko.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Kale kota ilami aalap imi aget uyo fuguno-nala e, ‘Nalami aatum siinon o,’ age-nala e, daagina ko.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 man iyo bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Niyo Abiil Tigiin Kayaak imi tiin diim so kapmi tiin diim so uyo fenga-bii tili kale, koyo maak so bogo-nalap, “Nalami man o,” nagon-temap uyo felepnelan-temaalu o,’ agan-kala e,
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 aalap iyo ilami ogok ke-emin tinum imi bogobe-nala e, ‘Yuut no-nilip fen ilim tambal umaak kwep tal migibe-nilip e, ring umaak kwep tal sagaal duung tem uyo ilipmip te top unu e minte, yaan ilom umaak kulep tal tiibe no ke-nilip e minte,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 no-nilip kao man tambal dam so uta ungkwaa kwep tilipta, un-bom-nulupta, deng tebe-bom no kemum o ageta ko.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Kale bomi magam uyo dok uta ba kale, nimi man keyo maagalo kesa aa-e min, kaansa aa-e ulutap kesa kuta, kamano kota asok tigi mo talata, atamup atamta, deng tebemum o,’ agela e bole, deng tebemip ko.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Kuta fik iyo iman ilang digin unan-bii-nala e, daage tal am mep so tolomta, ot weng so atol weng so uta tinangku-nala e bole,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 ogok kemin tinum maak olabe-nala e, bogola, ‘Bilip iyo intaben deng taban-bilip o?’ agela e minte,
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 isiik bogobe-nala e, ‘Kapmi niing iyo tambaliim kup tal tama aalap iyo asok dula kalaa age-nilipta, kao man tambal dam so uta ungkwaa kwe fuu unan-bom-nilipta, kanu-bilip o,’ agela e,
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 fik iyo olsak kup tebepmu e, ‘Tam am iinomi ba o,’ agela e, aalap iyo mitam abiip mitam-nala e, man iyo weng fiitama e,
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 man isiik aalap imi bogobe-nala e, ‘Aatum kabaa. Atol kwiin tagang dakan kem tebesi komi kapmi ogok waafupkesi uyo, kapmi weng umaak kwaasulepkesaali kuta, kabo meme man tambal umaak ungkwapnelapta, nimi duup isino deng umaak tebesaalup kuta,
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 kapmi man beyo kapmi mufekmufek uyo kulep no sa daga-bom alugum segela kulula unu tulu kepke talata, bota kabo kao man tambal dam so uyo ungkwabelap aga o?’ agan-kala e minte,
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 aalap isiik bogobe-nala e, ‘Man kabaa. Suun kup ulim maagup nuubup kale, nimi mufekmufek boyo alugum kalapmi ko.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Kale minte niing beyo maagalo kesa aa-e min, kaansa aa-e ulutap kesa kuta, kamano kota asok tigi mo talata, atamup kale, atin felepmu deng kup tebemum o,’ agansa o,” age-nalata, Yesus ita kam agela ko.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.