João 11

GOD IMI WENG (TLF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kale tinum maak mafak umoba beyo Betani kayaak Lasarus e minte, ibinang alop Maria so Mata so iyo mangkal maagup Betani kasel no kale,
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria boyo Yesus yaan diim tang kuunin ok deelebe-nulu ulumi dubom kon tuup tala-eman-temu uta kale, unang alop bilip imi tinum Lasarus iyo mafak umoba ko.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Kale unang alop iyo weng kwaabelip no Yesus bogobe-nilip e, “Kamogim kabaa. Kapmi duup aget kobe-bomap Lasarus iyo mafak umoba o,” agelip e,
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Yesus iyo tinangku-nala e, bogobe-nala e, “Mafak ilin boyo kaanamin mafak ilin ba kale, unang tinum iyo utamipta e, God imi om kun uta kup kalaa age-nilipta, God imi win uyo kufu-e-bom-nilip e minte, God imi Man nimi win kufune-bom no kemin umi mafak ilin uta o,” agela ko.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesus iyo Mata so neng Maria so Lasarus so mangkal bilip imi aget kobesata ko.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Kale Yesus iyo tinangkulata e, “Lasarus iyo mafak alba o,” age bogolip kalaa age-nala e, kugol bii, am alop ke-nala e,
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 kota imi okumop man iyo bogobe-nala e, “Tilip ninggil Provins Yuudiya unum o,” agela e,
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 okumop man isiik bogo-nilip e, “Numi kafalemin kabaa. Asok Provins Yuudiya unon-temap a? Juda kasel imi kamogimal iyo, tuum tuup kangkolum o agan-bilip kuta, unon-temap o?” agelip e,
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yesus iyo do weng maak bogola, “Taap boyo ogok kemin am daanamu kale, nimi ogok kemin am koyo mililanin-tem taap albu ko. Tinum iyo maak taap diim una umdii, boyo ilagenin diim kale, kumen daak abon-temaala kale, tambaliim unon-tema kale minte,
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 tinum iyo maak mililep una umdii, boyo yogon dong binim mililep una kale, kumen daak abelan-tema o,” agela ko.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Kale Yesus iyo kam age-nala e, weng maak bogola, “Numi duup Lasarus iyo agaal unba kale, niyo nota dufolan-temi o,” agela e,
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 imi okumop man iyo bogobe-nilip e, “Iyo kanube agaal unba bole, tambaliim kelan-tema o,” agelip kuta,
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yesus imi weng ko bogola bomi magam uyo, “Lasarus iyo kaanba o,” agelata minte, imi okumop man imi aget fugunin uta, “Lasarus beyo kun fingkan-be o,” agelip ko.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kale kota ninggil bilip iyo tol bogobe-nala e, “Lasarus iyo kaanba kale,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 niyo ipmi aget uta fuguno-nilita, nimi mufekmufek kanubelan-temi uyo utam-nilipta, beyo God imi Man kalaa nagelin o age-nilita, Lasarus iyo dupkalita, kaanba kale, niyo Lasarus so nin-tem bom-bili kaanba bomi deng uyo taban-bii kale, kaya. Tilip unum o,” agela ko.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kale afaang man Tomas iyo ipkumal imi bogobe-nala e, “Kaya. Unip ninggil maagup nuyo no tamupta, inolip kaan-numup kwa,” agela ko.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Yesus iyo tal tama e, bogobe-nilip e, “Lasarus iyo kaana dep no tuum tem kal dubalip bii, am kalbinim kela o,” agelip tinangkula ko.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Jerusalam ilota abiip Betani unemin boyo atanim sinik maagup binimanuta, no Betani unan-nuubip kale,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 unang tinum kwiin tagang iyo kulota tal Mata so Maria so alop imi tinum kaanba imi ifaal am bom-bilipta kale,
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mata uyo tinangkuluta e, “Yesus iyo talan-be o,” agelip tinangku-nulu e, Yesus ilep fen unu e minte, neng Maria uta am kal nu no kale,
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata uyo Yesus imi bogobe-nulu e, “Kamogim kabaa. Kabo kagal bom-salapta nimnam, nimi tinum iyo kaanbaala kuta,
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 niyo utamita e, kabo God imi mufekmufek sang dagalan-temap uyo kopkelan-tema kalaa agebi o,” agelu e,
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesus isiik bogobe-nala e, “Kupmi tinum iyo fenan-tema kwa,” agela e,
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata usiik bogobe-nulu e, “Niyo utamita e, beyo afungen tem kota asok fenan-tema kalaa agebi o,” agelu e,
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yesus isiik bogobe-nala e, “Kaan fenamin magam uyo nita kup e minte, tiin kafan magam uyo nita kup no kale, tinum iyo maak nimi ilak dola umdii, beyo bemi dam uyo kaanan-tema kuta, bemi sinik uyo kaanan-temaala binim, suun kup nan-tema kale,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 tinum iyo maak nimi ilak uyo do-nala suun nin tinum kela umdii, beyo kaan maagalo kelan-temaala binim kale, suun kup nan-tema ko. Kubo, bo aafen kalaa agan-balap bele ki?” agela e,
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mata usiik Yesus bogobe-nulu e, “Aa. Niyo katamita e, Kamogim kabo God imi ulaa kamdula kamok kesap tinum kalaa age-nili e minte, God imi Man kapta kalaa age-nili e minte, siin uyo, ‘God iyo tinum daala kafin diim kaa tolon-tema o,’ kagesip iyo kapta kalaa age no ke-sii o,” agelu ko.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mata uyo kam age-nulu e, daage no neng Maria uyo kwep yang kweng iinom-nulu e, bogobe-nulu e, “God imi weng kafalemin iyo tal-bomta kupmi fen-be o,” agelu e bole,
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maria uyo Yesus sang uyo tinangku-nulu e, yuut fen-nulu e, Yesus finang unu ko.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Yesus iyo tal abiip e tilin-tem kale, ilep kal bom-bala Mata umi no atamu kugol alba kale,
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 unang tinum faam am tem Maria so albip iyo utamipta e, Maria uyo fen-nulu e, yuut tam iinu kalaa age-nilip e, bilip imi aget uyo, “Uyo no, umi tinum begel ilet tem kal ameman o ageta unu tap o,” age-nilipta, iyo daang begebe unip ko.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maria uyo no Yesus alba kal abu daa Yesus atam-nulu e, Yesus mit kun diim kugol mo-nulu e, daak katuun duung fegela bogo-nulu e, “Kamogim kabaa. Kagal bom-salapta nimnam, nimi tinum iyo kaanbaala o,” agelu ko.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kale Yesus iyo utamata e, Maria so unang tinum Maria usino tilip iso iyo alugum aman dulum dulum ke-bilip kalaa age-nala e, bubul fuyap tebebe, bubul iluum tebepmu e,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 daga-nala e, “Ibo dep dogap kal dubabip o?” agela e, alop iyo bogobe-nilip e, “Kamogim kabaa. Talta atam o,” agelip ko.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kale Yesus iyo amema e,
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 unang tinum iyo bogo-nilip e, “Aa imi bubul kobesa umdii, yak ko aman-be botamin,” agelip e minte,
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 maak ita bogo-nilip e, “Beyo tinum tiin bigin iyo tiin baabe-se kale, intaben o age-nalata, tinum beyo dong dogobelin-tem kelata, kaanba o?” agelip no ko.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kale asok Yesus iyo bubul fuyap kup tebepmu e, daage no begel ilet tem una ko. Kale begel ilet tem boyo tuum tem kale, duba-nilipta, tuum kom kwep te yak amitem uyo faal ilo-silip kale,
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yesus iyo bogo-nala e, “Yak tuum kom boyo dagaa kupkan kelin o,” agela e, tinum kaanba imi ibinang Mata uyo Yesus bogobe-nulu e, “Kamogim kabaa. Beyo dubalup bii, am kalbinim kela kale, tang mafak kuun daaba kuba,” agelu e,
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yesus isiik bogobe-nala e, “Nimi weng siin bogopkebi ule a? Bogopke-nili, ‘Kubo utamapta, Yesus iyo tii alugum mufekmufek uyo kanube-nama kalaa agelap umdii, God imi titil uyo utaman-temap o,’ agebi (kale, kanupmin aget bota fugun-bom-nalapta) o,” agela ko.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kale tinum bilip iyo tinangku-nilip e, yak tuum kom uyo dagaa kupkan kelip ko.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 niyo utamita e, nimi beten uyo tinangku yan kenemin kup ke-bomap kalaa agesi kuta, nimi beten weng bogopkeli boyo ki, mep unang tinum kalip iyo tinangkulipta e, kapkal nimdalap ti-sii kalaa agelin o age-nilita, bogopkeli o,” agela ko.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Weng bo kam age-nala e, fomtuup ola-nala e, “Lasarus kabaa. Fen mitam e talaal o,” agela e,
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 tinum kaanba iyo kota fen-nala e, mitam tala ko. Ilim sok kulu-nilip e, imi dubom so yaan so sagaal so falala dobip kale, Yesus iyo bogobe-nala e, “Ibo ilim sok tiila dolip mitam abe unak o,” agela ko.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kale unang tinum Maria so tal Yesus imi kanube tinum be kaana dufola bomi utamip iyo, kwiin tagang iyo Yesus imi ilak uyo dolip kale minte,
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 iip maak maak ita no Yesus imi kanubela umi sang uyo kwep no Falosi imi bogobelip ko.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Kale tinum amem ko age pris imi kamogimal sino Falosi so bilip iyo kamok kamok iyo afeta ko bogobe-nilip e, “Ibaa. Koyo dogonubelan-temup a? Tinum beyo mirakel ko age kuguup ugulumi migik migik uyo kanum tiinan-be kale,
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 kanube nuyo dupkalan-temup bole, alugum unang tinum iyo imi ilak dugamip umdii, Rom imi waasi dinan-kalin tinum imi aget fugunin uyo, waasi umaak dinan-kulum o ageta afeta-bilip tap o age tal-nilip e, numi ulotu am miton uyo kufak daa-nilip e minte, numi unang tinum iyo ifak daa no kelan-temip kale, imi win binim kela somta o,” agelip ko.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Atol bomi diim kota tinum Kayafas beyo ulaa dulip tinum amem imi kamok miton ko age hetpris ke-bom-nalata kale, iyo bogobe-nala e, “Ibo amon-bomta tele utamsaalip kuba.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ibo di tele aget fugunolin. Nuyo mufekmufek umaak kanubelan-temaalup bole, Rom imi waasi dinan-kalin tinum iyo tal numi unang tinum alugum inolip kaanan-temup kale, tambal kale, tinum beta dulupta, ipkumal numi baan diim ku-nalata, beta kup kaanata, waalanum o,” agela ko.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kale kanupmin weng boyo ilami weng ba kale, atol bomi diim uyo beyo tinum amem imi kamok miton ko age hetpris ke-se kale, God tebe kaltem kemin weng uyo kobelata, bogobe-nala e, “Yesus iyo Juda kasel numi baan diim ku-nalata, beta kup kaanata, waalanan-temup o,” age-se ko.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kuta Yesus iyo Juda kasel bilip imi fengmin tem uta kup diin kaansaala kale ki, alugum unang tinum segela daa un-silip iyo God imi man kelipta, alugum afeta koli miit maagup kelin o age-nalata, bilip imi fengmin tem uta diin kaan-se ko.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Kale am kaa daanu kota, telela weng uyo bagan-siit-nilip e, “Angkolup kaanak o,” agan-bilipta,
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Yesus iyo utam-nalata, Juda kasel imi kamogimal imi tiin diim uyo kupka-nala e, imi okumop man bilip iyo imdep daage unanbu no-nalata, abiip Efraim kugol ninggil albip kale, iibaan bagan maak uyo abiip bomi mep so kugol albu ko.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Juda kasel imi Pasova ifin am ko age iman tigimin am daanan o agan-suluta, abiip maak maak umi unang tinum kwiin tagang iyo, yuut no Jerusalam no-nulupta, numi fengmin uyo utama-bom telela-nulupta, tambal tol kup ke som-nulupta o age-nilipta, tal kutam kutam kemip kale,
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yesus iyo fen-bom-nilipta, ulotu am miton umi abiip kugol una tala ke-bom-nilip e, bogobina tala ke-bom-nilip e, “Ipmi aget uyo, Yesus iyo numi iman tigimin am daanbu ko tolon-temaala tap kalaa agan-bilip aga o?” agina tala kemip ko.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Kale tinum amem ko age pris imi kamogimal so Falosi so iyo weng kwep daa bogo-nilip e, “Tinum iyo maak atamipta, dogap kal alba kalaa agelip uyo, tal bogobelipta, nota aafuu de do dep tulum o,” agebip kale, unang tinum iyo bogobina tala ke-bilip ko.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.