Atos 27
GOD IMI WENG (TLF) vs NVT
1 Kale kiyap Festus beyo aget fuguno-nala e, “Fol sino tinum migik maak sok de imosip so bilip iyo imdali sip tem ilep Provins Itali tono Rom unin o,” age-nalata, ilami waasi dinan-kalin tinum bogobelata, sok de imosip bilip iyo alugum kulep no Julius imi sagaal diim tobe-nilip e, “Kabo tiin mo imdep unaal o,” agelip kale, Julius beyo Rom kasel imi King Sisa imi waasi dinan-kalin tinum Sisa imi weng kwep una tala kemin tinum imi kamok ita ko.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Kale sip maak abiip Adramitium uyo kupkaa tal Sisaria kal siit-nuluta, yak Provins Esia umi abiip maak maak uyo tam tam unon o angbu kalaa age-nulupta, bilip iso Luk niso Provins Masedonia umi abiip Tesalonaika kayaak Aristakus iso nuyo tam sip tem iinom-nulup e,
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 daage no iip kugol sulup nala e, no abiip Saidon no tamup e, Julius iyo Fol iyo kuguup tambal kobe bogobe-nala e, “Tambaliim kale, kabo sip tem uyo kupkaa no kalapmi duup iyo itamapta, tambaliim tiin molip saalta o,” agela e,
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 no itam-nalata, tala kale, Saidon uyo kupkaa daage unup kale, dulul uyo tebe sip uyo kwaak tamaluta, yuut imdep unin-tem keluta bole, nuyo yang milii dulul tem ilep boyo kupkaa daage no Saiprus umi umik tem kweng-tele yang abe no-nulup e,
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Provins Silisia uyo kupkan ke no-nulup e, yol ok afalik umi daang kun diim ilep no Provins Pamfilia uyo kupkan ke no-nulup e, Provins Lisia umi abiip Maira uyo no-nulup e,
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 sip tem uyo kupka-nulup e, waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo sip migik maak fen-bom utama kale, sip boyo abiip Aleksandria uyo kupkaa tal Maira kal siit-nuluta, Provins Itali unon o angbu kalaa age-nalata, nuyo imdep kutam daala e, Maira uyo kupkaa unup ko.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 — ausente —
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 — ausente —
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Kale nuyo fiyaap kup tam tam unan-bii am kwiin tagang kelupta, Juda kasel imi iman falamin am uyo daan mitam te yang iinu e, Fol iyo utamata e, kota dulul so ok so uyo afaligenanbu kole, maak ok iinon-temup tap kalaa age-nalata, bilip iyo weng kem bogobe-nala e,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Ibaa. Niyo utamita e, sip baan diim tambal koyo kupkaa yakyak abebup umdii, sip so ting ting so uyo mafaganan-temu min, ibulup age ok tem iinon-temu tap kalaa agan-bom-nili e minte, nugol mungkup inolan-temu min, inolu kaanan-temup tap kalaa agan-bom no ke-bii kale, koyo kupkaa unemin ba o,” agela kuta,
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo Fol imi weng uyo kwaasulebe-nalata, sip duuk waafuu kwep unemin tinum so sip kayaak so alop imi weng uta tinangkula kale,
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 tinum kwiin tagang iyo aget fugunolipta e, dulul kiim so atii so mitam iinbu mitam iinbu ke-bulu tabon-temup boyo, sip umi baan diim koyo tambal keluta, nan-temaalup kale, unanbu yang abiip Finiks boyo Provins Krit umi sip umi baan diim fen tambal kale, sip uyo kugol nan-temu uyo, tambal kup bom-buluta, dulul kiim so atii so uyo tebe kufak daalan-temaalu binim kalaa age-nilipta, bogo-nilip e, “Dulul afek koyo katibanu umdii, nuyo sip umi baan diim koyo kupkaa daage no Finiks no kugol bom-bulupta, dulul kiim so atii so uyo mitam iinuta o,” agan-kalip ko.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Kale dulul katip fuun-bo kole, sip tem uyo tambaliim no Finiks unon-temup ko age-nilipta, sip umi kwaak tamalu momin umi mufekmufek kufolip mitam e tulu e, sip uyo tebe imtamo yang Provins Krit umi ok kan tem mep so yang unu e, kafin tebe dulul kiim uyo uksulu kuta,
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 siit ilugolin tap kelup e, kota kafin diim ilota dulul afalik uyo mek abuta,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 sip uyo kwaalu unbu talbu ke-bii amon amon bii koluta, sip uyo fupkela ko-nilip e, dulul talan-bo umi umik ugobelip e, dulul tebe sip uyo kuptamo unu ko.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Kale no-nulup e, yol ok daang kun diim umi kafin katip maak Kauda umi umik tem kweng-tele yang abe-bom-nulup e, bot katip maak sip afalik umi diim kwegal sok kup-diibip uyo bong faga-bom-nulup e, dilili kwep mitam sip tem daalup e,
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 bilip iyo aget fugunolipta e, sip koyo balata tebelan-temu tap kalaa age-nilip e, sok kulu-nilip e, sip umi malan milii uyo sok de kolip nagat agelu e bole, aget fuguno-nilip e, “Kafin Afrika kwek umi ok diniing tem uyo mafak kale, sip uyo no diin-nulu ino-numu o,” age finano-nilipta bole, sip umi ilim afalik ko age sel uyo talto-nilip e, kupkalip dulul tebe sip uyo agol kup kwep abe-buluta, unup ko.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Kale sulupta, dulul so ok daang sino uyo tebe sip uyo fomtuup kwaalu unbu talbu ke-bulu e, kota bilip iyo ting ting milii uyo kululip ok iinu kupkaa
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 silip nala e, am asuno diim kota sip umi sok min, sel min, sel kup diimin umi at min uyo ilimi sagaal tuup kululip ok iinu kupkalipta, sip uyo fonganu ko.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Kale atii afalik boyo suun kup fuun-buluta, iip tebe buguluta, nuyo ataan so biningok so umi ilep tiinan-bo uyo tele utamin-tem ke-nulupta, amon amon tiinan-bii, am kwiin tagang kelupta bole, numi waalanan-temup tap kalaa agan-nak-bulup boyo kota ditang age kupkalup ko.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Kale iman umaak unan-kalin binim nuubipta, Fol iyo bilip imi iibak tem kugol mo-nala e, bogobe-nala e, “Ninggil ibaa. Siin ipmi weng bogobeli kwaasulepne-nilip Provins Krit kupkaa ti-silip uyo binim nimnam, mufekmufek umaak ok iinbaalu e minte, umaak tafalan no kebaalu kuta, ninggil ipkil nimi weng uyo kwaasulepne ko talbip umdii ko mitam talbu ko.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Kale biilan-temu uyo, ipmi tinum iyo maak angkolu kaanan-temaala kale, sip uta kup balata tebelan-temu kale, kota bogobelita, ipmi aget tem uyo bilili agelin o ageta kale,
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 niyo God imi tinum kale, beyo aman duga-em-nuubi kale, kamano mililep kota bemi ensel iyo tal nimi mep so kugol mo
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 bogopne-nala e, ‘Fol kabo finanin ba kale, kabo no Sisa imi tibit diim uyo molapta, yekeman-tema kale, God iyo kapmi tolop diim o age-nalata, alugum tinum kapso unan-bilip iyo kuguup tambal kobe dong dogobelata, waalanan-temip kale, bo utamal o,’ age bogopneba kale,
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 niyo utamita e, God iyo nimi bogopneba uyo tol kanubelan-tema kalaa agan-bii kale, ninggil ibo finanin ba kale, bilili agelin o ageta kuta,
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 sip uyo nuyo imdep yak ok daang kun diim umi kafin maak ku daa-nuluta, kan tem kugol diinan-temu o,” agan-kala ko.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Kale dulul afalik fuun-buluta, am ulumi kup sinan te tam mit diim (14) umi mililep kota dulul tebe sip uyo kuptamo abe-buluta, nuyo yol ok Adria kumun tem ku-tele abe-bulup e, mililep am tiip tiip fan-bo kota, sip bomi ogok kemin tinum bilip iyo utamipta e, nuyo yak kafin mep so yak unup tap kalaa age-nilipta,
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 ok kumun tem tiimin umi sok uyo tuum kup-dii kwaalip daak ok tem iinuta, ku utamipta e, ok kumun tem umi mita uyo 40 kelu kalaa age-nilip e, yang so ke-nilip e, sok uyo asok kwaalip daak ok tem iinuta, ku utamipta e, umi mita uyo 30 kelu kalaa age-nilipta,
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 dal diim tulup kole, sip uyo yang tuum tem umaak diin-nuluta, ino-numu o age-nilipta, finano-nilipta, top sip umi umik tem uyo top-nilip e, sip umi waafulu momin umi mufekmufek ko age angka kalbinim uyo kululip daak ok tem iinom waafulu molu e, igil ame-bom-nilip e, “Am kabo yuut daanapta, ok kan tem utam waalanum o,” agan-kalip kale,
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 sip bomi ogok kemin tinum bilip iyo, sip uyo kupkaa yak iinom waalanum o age-nilipta, bisop bogo-nilip e, “Nuyo yang sip umi dubom tem uyo met-nulupta, sip umi waafulu momin umi mufekmufek migik umaak kululup daak ok tem iinon-temu o,” age-nilipta, bot katip uyo sok kup-dii kwaalip daak ok daang kun diim abelu e,
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Fol iyo waasi dinan-kalin tinum so imi tiin molin so imi bogobe-nala e, “Mep sip umi ogok kemin tinum kalip iyo sip tem koyo binim bole, ibo dogonubeta waalanan-temaalip o,” agela e,
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 waasi dinan-kalin tinum iyo bot umi sok kup-diilip uyo ugaa kwaa bot uyo kupkalip bisop daaginu ko.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Kale am kel fogolu kota, Fol iyo fomtuup ninggil alugum imi bogobe-nala e, “Ibo aget yamyam uyo fugun-bom-nilip e, ‘Inolu kaanan-temup bele, waalanan-temup o?’ agan-bom-nilipta, iman umaak une-nimip binim ke-bii, am ulumi kup tol kup te tam mit kal (14) kelip kuta,
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 ibo kaanan-temaalip e minte, katip umaak mafaganan-temaalip no kale, ibo iman uyo unelin o ageta kale, iman unelan-temip uyo ibo kuntuk mobeluta, titil fagalan-temip o,” age-nala e,
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 ilimi iman unan-kalin bret maak ku-nala e, alugum imi tiin diim uyo God imi, “Suguul o,” age-nala e, ilo ko unan-kalata,
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 atam-nilipta, ninggil imi aget tem uyo tambaliim kebeluta, bilili age-nilipta, igil iman uyo unan-kalip ko.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Kale sip tem kutam imi tinum tebesup nuyo 276 nuta tebesup ko.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Kale ninggil iyo unan-bii tii une-nilipta, sip uyo fonganu kupkalupta, imtamo yak ok kan tem daaluk o age-nilipta, wiit ko age ilimi iman uyo kululip ok iinu ko.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Kale ataan uyo tagaa daanu e, sip umi ogok kemin tinum bilip iyo kafin boyo utamip kuta, siin uyo utamsaalip kale, tiin uyo kwaalip yak ok kan tem abelu utamipta e, (yol ok uyo faga-bom-nulu e, tuum amdu uyo maak ugaa kwep kega kega ke-nulu e, iibak maak fola kwep met daalin boyo) ok diniing diim tambal maak albu kalaa age-nilip e, sip uyo kwep yak ok diniing diim ku daalum o age-nilipta,
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 sip umi waafulu momin umi mufekmufek ko age angka umi sok uyo ugaa kwaa kupkalipta, ok tem kugol bisop bom-bulu e, sip umi duuk sok de kobip uyo talaa kwaa waafu-som-nilip e, sel katip maak kup-diilip e, yak unup kuta, dulul uyo tebe imdep yak kan tem daalan o agan abe-sulu e,
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 sip uyo yak ok kan tem mep so ok dal diim kugol diin-nuluta, molu kale, sip umi dubom tem uyo nagat mo diinuta, ok figiliit fagalaak tal abuta, sip umi umik tem kwegal sek saan-buluta, fegelmu ko.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Kale waasi dinan-kalin tinum imi aget uyo fuguno-nilip e, “Tinum sok de imosup iyo maak ok daang kun diim ilep ok an yak abe bilii daaginon-temip tap kale, alugum inolup kaanin o,” agelip kuta,
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo, Fol iyo dong dogobe-nilita, fegelebeli bilip imi kanupmin aget fugun-bilip boyo kupkalin o age-nalata, fot tebe bogobe-nala e, “Ibo waantap ita ok aamin tinum iyo maak albip umdii, ipsiik fon daak ok tem abe-nilipta, yak ok kan tem iinip e minte,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 milii ok aamin binim ipta at min, sip fegel fegel tebelu umi anung uyo kulu-nilipta, waafu-bom-bilipta, ok tebe at sino tinum ipso imtamo yak ok kan tem daa no keluk o,” agelata bole, kanube-nulupta, yak ok kan tem unom waalanup ko.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.