Atos 27
GOD IMI WENG (TLF) vs NVI
1 Kale kiyap Festus beyo aget fuguno-nala e, “Fol sino tinum migik maak sok de imosip so bilip iyo imdali sip tem ilep Provins Itali tono Rom unin o,” age-nalata, ilami waasi dinan-kalin tinum bogobelata, sok de imosip bilip iyo alugum kulep no Julius imi sagaal diim tobe-nilip e, “Kabo tiin mo imdep unaal o,” agelip kale, Julius beyo Rom kasel imi King Sisa imi waasi dinan-kalin tinum Sisa imi weng kwep una tala kemin tinum imi kamok ita ko.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Kale sip maak abiip Adramitium uyo kupkaa tal Sisaria kal siit-nuluta, yak Provins Esia umi abiip maak maak uyo tam tam unon o angbu kalaa age-nulupta, bilip iso Luk niso Provins Masedonia umi abiip Tesalonaika kayaak Aristakus iso nuyo tam sip tem iinom-nulup e,
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 daage no iip kugol sulup nala e, no abiip Saidon no tamup e, Julius iyo Fol iyo kuguup tambal kobe bogobe-nala e, “Tambaliim kale, kabo sip tem uyo kupkaa no kalapmi duup iyo itamapta, tambaliim tiin molip saalta o,” agela e,
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 no itam-nalata, tala kale, Saidon uyo kupkaa daage unup kale, dulul uyo tebe sip uyo kwaak tamaluta, yuut imdep unin-tem keluta bole, nuyo yang milii dulul tem ilep boyo kupkaa daage no Saiprus umi umik tem kweng-tele yang abe no-nulup e,
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Provins Silisia uyo kupkan ke no-nulup e, yol ok afalik umi daang kun diim ilep no Provins Pamfilia uyo kupkan ke no-nulup e, Provins Lisia umi abiip Maira uyo no-nulup e,
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 sip tem uyo kupka-nulup e, waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo sip migik maak fen-bom utama kale, sip boyo abiip Aleksandria uyo kupkaa tal Maira kal siit-nuluta, Provins Itali unon o angbu kalaa age-nalata, nuyo imdep kutam daala e, Maira uyo kupkaa unup ko.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 — ausente —
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 — ausente —
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Kale nuyo fiyaap kup tam tam unan-bii am kwiin tagang kelupta, Juda kasel imi iman falamin am uyo daan mitam te yang iinu e, Fol iyo utamata e, kota dulul so ok so uyo afaligenanbu kole, maak ok iinon-temup tap kalaa age-nalata, bilip iyo weng kem bogobe-nala e,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Ibaa. Niyo utamita e, sip baan diim tambal koyo kupkaa yakyak abebup umdii, sip so ting ting so uyo mafaganan-temu min, ibulup age ok tem iinon-temu tap kalaa agan-bom-nili e minte, nugol mungkup inolan-temu min, inolu kaanan-temup tap kalaa agan-bom no ke-bii kale, koyo kupkaa unemin ba o,” agela kuta,
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo Fol imi weng uyo kwaasulebe-nalata, sip duuk waafuu kwep unemin tinum so sip kayaak so alop imi weng uta tinangkula kale,
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 tinum kwiin tagang iyo aget fugunolipta e, dulul kiim so atii so mitam iinbu mitam iinbu ke-bulu tabon-temup boyo, sip umi baan diim koyo tambal keluta, nan-temaalup kale, unanbu yang abiip Finiks boyo Provins Krit umi sip umi baan diim fen tambal kale, sip uyo kugol nan-temu uyo, tambal kup bom-buluta, dulul kiim so atii so uyo tebe kufak daalan-temaalu binim kalaa age-nilipta, bogo-nilip e, “Dulul afek koyo katibanu umdii, nuyo sip umi baan diim koyo kupkaa daage no Finiks no kugol bom-bulupta, dulul kiim so atii so uyo mitam iinuta o,” agan-kalip ko.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Kale dulul katip fuun-bo kole, sip tem uyo tambaliim no Finiks unon-temup ko age-nilipta, sip umi kwaak tamalu momin umi mufekmufek kufolip mitam e tulu e, sip uyo tebe imtamo yang Provins Krit umi ok kan tem mep so yang unu e, kafin tebe dulul kiim uyo uksulu kuta,
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 siit ilugolin tap kelup e, kota kafin diim ilota dulul afalik uyo mek abuta,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 sip uyo kwaalu unbu talbu ke-bii amon amon bii koluta, sip uyo fupkela ko-nilip e, dulul talan-bo umi umik ugobelip e, dulul tebe sip uyo kuptamo unu ko.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Kale no-nulup e, yol ok daang kun diim umi kafin katip maak Kauda umi umik tem kweng-tele yang abe-bom-nulup e, bot katip maak sip afalik umi diim kwegal sok kup-diibip uyo bong faga-bom-nulup e, dilili kwep mitam sip tem daalup e,
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 bilip iyo aget fugunolipta e, sip koyo balata tebelan-temu tap kalaa age-nilip e, sok kulu-nilip e, sip umi malan milii uyo sok de kolip nagat agelu e bole, aget fuguno-nilip e, “Kafin Afrika kwek umi ok diniing tem uyo mafak kale, sip uyo no diin-nulu ino-numu o,” age finano-nilipta bole, sip umi ilim afalik ko age sel uyo talto-nilip e, kupkalip dulul tebe sip uyo agol kup kwep abe-buluta, unup ko.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Kale sulupta, dulul so ok daang sino uyo tebe sip uyo fomtuup kwaalu unbu talbu ke-bulu e, kota bilip iyo ting ting milii uyo kululip ok iinu kupkaa
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 silip nala e, am asuno diim kota sip umi sok min, sel min, sel kup diimin umi at min uyo ilimi sagaal tuup kululip ok iinu kupkalipta, sip uyo fonganu ko.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kale atii afalik boyo suun kup fuun-buluta, iip tebe buguluta, nuyo ataan so biningok so umi ilep tiinan-bo uyo tele utamin-tem ke-nulupta, amon amon tiinan-bii, am kwiin tagang kelupta bole, numi waalanan-temup tap kalaa agan-nak-bulup boyo kota ditang age kupkalup ko.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kale iman umaak unan-kalin binim nuubipta, Fol iyo bilip imi iibak tem kugol mo-nala e, bogobe-nala e, “Ninggil ibaa. Siin ipmi weng bogobeli kwaasulepne-nilip Provins Krit kupkaa ti-silip uyo binim nimnam, mufekmufek umaak ok iinbaalu e minte, umaak tafalan no kebaalu kuta, ninggil ipkil nimi weng uyo kwaasulepne ko talbip umdii ko mitam talbu ko.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Kale biilan-temu uyo, ipmi tinum iyo maak angkolu kaanan-temaala kale, sip uta kup balata tebelan-temu kale, kota bogobelita, ipmi aget tem uyo bilili agelin o ageta kale,
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 niyo God imi tinum kale, beyo aman duga-em-nuubi kale, kamano mililep kota bemi ensel iyo tal nimi mep so kugol mo
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 bogopne-nala e, ‘Fol kabo finanin ba kale, kabo no Sisa imi tibit diim uyo molapta, yekeman-tema kale, God iyo kapmi tolop diim o age-nalata, alugum tinum kapso unan-bilip iyo kuguup tambal kobe dong dogobelata, waalanan-temip kale, bo utamal o,’ age bogopneba kale,
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 niyo utamita e, God iyo nimi bogopneba uyo tol kanubelan-tema kalaa agan-bii kale, ninggil ibo finanin ba kale, bilili agelin o ageta kuta,
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 sip uyo nuyo imdep yak ok daang kun diim umi kafin maak ku daa-nuluta, kan tem kugol diinan-temu o,” agan-kala ko.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Kale dulul afalik fuun-buluta, am ulumi kup sinan te tam mit diim (14) umi mililep kota dulul tebe sip uyo kuptamo abe-buluta, nuyo yol ok Adria kumun tem ku-tele abe-bulup e, mililep am tiip tiip fan-bo kota, sip bomi ogok kemin tinum bilip iyo utamipta e, nuyo yak kafin mep so yak unup tap kalaa age-nilipta,
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 ok kumun tem tiimin umi sok uyo tuum kup-dii kwaalip daak ok tem iinuta, ku utamipta e, ok kumun tem umi mita uyo 40 kelu kalaa age-nilip e, yang so ke-nilip e, sok uyo asok kwaalip daak ok tem iinuta, ku utamipta e, umi mita uyo 30 kelu kalaa age-nilipta,
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 dal diim tulup kole, sip uyo yang tuum tem umaak diin-nuluta, ino-numu o age-nilipta, finano-nilipta, top sip umi umik tem uyo top-nilip e, sip umi waafulu momin umi mufekmufek ko age angka kalbinim uyo kululip daak ok tem iinom waafulu molu e, igil ame-bom-nilip e, “Am kabo yuut daanapta, ok kan tem utam waalanum o,” agan-kalip kale,
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 sip bomi ogok kemin tinum bilip iyo, sip uyo kupkaa yak iinom waalanum o age-nilipta, bisop bogo-nilip e, “Nuyo yang sip umi dubom tem uyo met-nulupta, sip umi waafulu momin umi mufekmufek migik umaak kululup daak ok tem iinon-temu o,” age-nilipta, bot katip uyo sok kup-dii kwaalip daak ok daang kun diim abelu e,
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Fol iyo waasi dinan-kalin tinum so imi tiin molin so imi bogobe-nala e, “Mep sip umi ogok kemin tinum kalip iyo sip tem koyo binim bole, ibo dogonubeta waalanan-temaalip o,” agela e,
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 waasi dinan-kalin tinum iyo bot umi sok kup-diilip uyo ugaa kwaa bot uyo kupkalip bisop daaginu ko.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Kale am kel fogolu kota, Fol iyo fomtuup ninggil alugum imi bogobe-nala e, “Ibo aget yamyam uyo fugun-bom-nilip e, ‘Inolu kaanan-temup bele, waalanan-temup o?’ agan-bom-nilipta, iman umaak une-nimip binim ke-bii, am ulumi kup tol kup te tam mit kal (14) kelip kuta,
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 ibo kaanan-temaalip e minte, katip umaak mafaganan-temaalip no kale, ibo iman uyo unelin o ageta kale, iman unelan-temip uyo ibo kuntuk mobeluta, titil fagalan-temip o,” age-nala e,
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 ilimi iman unan-kalin bret maak ku-nala e, alugum imi tiin diim uyo God imi, “Suguul o,” age-nala e, ilo ko unan-kalata,
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 atam-nilipta, ninggil imi aget tem uyo tambaliim kebeluta, bilili age-nilipta, igil iman uyo unan-kalip ko.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Kale sip tem kutam imi tinum tebesup nuyo 276 nuta tebesup ko.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kale ninggil iyo unan-bii tii une-nilipta, sip uyo fonganu kupkalupta, imtamo yak ok kan tem daaluk o age-nilipta, wiit ko age ilimi iman uyo kululip ok iinu ko.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Kale ataan uyo tagaa daanu e, sip umi ogok kemin tinum bilip iyo kafin boyo utamip kuta, siin uyo utamsaalip kale, tiin uyo kwaalip yak ok kan tem abelu utamipta e, (yol ok uyo faga-bom-nulu e, tuum amdu uyo maak ugaa kwep kega kega ke-nulu e, iibak maak fola kwep met daalin boyo) ok diniing diim tambal maak albu kalaa age-nilip e, sip uyo kwep yak ok diniing diim ku daalum o age-nilipta,
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 sip umi waafulu momin umi mufekmufek ko age angka umi sok uyo ugaa kwaa kupkalipta, ok tem kugol bisop bom-bulu e, sip umi duuk sok de kobip uyo talaa kwaa waafu-som-nilip e, sel katip maak kup-diilip e, yak unup kuta, dulul uyo tebe imdep yak kan tem daalan o agan abe-sulu e,
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 sip uyo yak ok kan tem mep so ok dal diim kugol diin-nuluta, molu kale, sip umi dubom tem uyo nagat mo diinuta, ok figiliit fagalaak tal abuta, sip umi umik tem kwegal sek saan-buluta, fegelmu ko.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Kale waasi dinan-kalin tinum imi aget uyo fuguno-nilip e, “Tinum sok de imosup iyo maak ok daang kun diim ilep ok an yak abe bilii daaginon-temip tap kale, alugum inolup kaanin o,” agelip kuta,
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin iyo, Fol iyo dong dogobe-nilita, fegelebeli bilip imi kanupmin aget fugun-bilip boyo kupkalin o age-nalata, fot tebe bogobe-nala e, “Ibo waantap ita ok aamin tinum iyo maak albip umdii, ipsiik fon daak ok tem abe-nilipta, yak ok kan tem iinip e minte,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 milii ok aamin binim ipta at min, sip fegel fegel tebelu umi anung uyo kulu-nilipta, waafu-bom-bilipta, ok tebe at sino tinum ipso imtamo yak ok kan tem daa no keluk o,” agelata bole, kanube-nulupta, yak ok kan tem unom waalanup ko.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.