Atos 22
GOD IMI WENG (TLF) vs NTLH
1 “Nimi negal kabelal ibaa. Nisiik nimi kuguup tambal waafubi umi sang umaak bogobelan o ageta kale, tinangku-silipta o,” agela e,
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 tinangkulipta e, Fol iyo nulumi Hibru weng uyo bogola kalaa age-nilipta, atin sining agelip e, bogola ko.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Niyo Juda kayaak kale, aben uyo Provins Silisia umi abiip maak Tasus kugol namo-suu kale, tal abiip miton Jerusalam kagal fitin abe-bom-nili e, skul ke-bilita, Gamaliel iyo numi olal imi ulo uyo niyo tele kafalnem-nuuba kale, kanube-nilita, ipmi God imi ilak fomtuup dugan-bilip ulutap ke-nilita, nagal God imi ilak uyo fomtuup dugan-bii-sii ko.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Kale niyo kuguup mafak uyo Kristen imi kupka-e-bom ifak daga-bom-nili e, bilip iyo inoli kaanin o agan-bii-sii kale, tinum so unang so iyo sok de imo-nilita, imdep no kalabus am uyo to-bii-sii kale,
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 tinum amem imi kamok miton ko age hetpris so alugum kamok kamok so iyo nitamipta e, beyo tuluun weng bagan-be kalaa age nitabip kale, igil bogo-nimip ko. Kale bilip iyo ipkumal Juda kasel Damaskus kugol nin imi suuk kon uyo dola kobe bogobe-nilip e, ‘Ibaa. Tambaliim kale, Fol kaa no tala keyo Kristen Damaskus kugol nin iyo yaafu-nala e, sok de imo-nala e, imdep tal Jerusalam daalata, im-kugu-nulupta, saal dagamum min, anolup kaanin min o,’ age-nilipta, dola kopnelip e, abiip Damaskus uni o,” age Fol iyo Juda kasel imi baga-ema ko.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Kale age-nala e, Fol iyo bogobe-nala e, “Niyo no ilep Damaskus mep so ko no tamita, ataan tal dubim e tulu e, maak fagalin tap abiil tigiin kutam ilota dong afalik maak ke kwaalu tal nimi diim abe-nulu e, alugum ilagen kolu e,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 kumen daak kafin diim abe-nili e, weng maak tinangkulita, bogopne-nala e, ‘Sol kabaa. Kabo intaben o age-nalapta, kuguup mafak uyo nimi kupkanem-nak-balap o?’ agela e,
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 nisiik bogobe-nili e, ‘Kamogim kabo waanta o?’ ageli e, bogopne-nala e, ‘Niyo Nasaret kayaak Yesus nita kale, nimi unang tinum ita kuguup mafak kupka-em-nak-balap o,’ agela kale,
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 tinum niso albip iyo dong uyo utamip kuta, weng bagane-be boyo tinangkulin-tem kelip ko.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Kale bogobe-nili e, ‘Kamogim kabaa. Niyo dogonupman-temi o?’ ageli e, Kamogim isiik bogopne-nala e, ‘Kabo fen mo-nalapta, yang abiip Damaskus kutam iinom bom-balapta, tinum maak tal bogopke-nala e, “God iyo bogopne-nala e, ‘Sol beyo kanumin kanumin bota kanumak o,’ age bogopnela tili kale, bota kanumal o,” agelan-tema o,’ agela e bole,
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 dong uyo fomtuup kefo koluta, niyo fen mo mufekmufek uyo utamin-tem kelita, tinum niso albip iyo sagaal kegal naafuu nimdep Damaskus unip ko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Kale God imi ilak dolin tinum maak bemi win uyo Ananayas kale, beyo Moses imi ulo uyo tele waafusa kale, alugum Juda kasel Damaskus kugol nin iyo bogo-nilip e, ‘Beyo tinum tambal o,’ agan-nuubip kale,
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 beyo tal nimi mep so kugol mo-nala e, bogopne-nala e, ‘Nugum Sol kabaa. Kapmi tiin uyo tambalanepkeluk o,’ age baganem-sala e, nimi tiin uyo tambalanepneluta, Ananayas iyo atami e,
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 bogopne-nala e, ‘Numi olal imi God iyo bogopne-nala e, “Fol beta ulaa dulita, nimi aget fugunin uyo utam-nala e minte, Tol Kup Tebesa Tinum beyo atam-nala e minte, imi bon tem weng uyo tinangku no kelak o age-nilita, ulaa duli o,” age bogopnela kale,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 kabo God imi weng uyo unang tinum alugum imi baga-e-bom-nalap e minte, alugum tiin fala utabap so tinangkubap so umi sang uyo baga-e-bom no keman-temap ko.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Kale kabo, fen-bii ilugo-nilita o agomap kale, kabo fen mo-nalapta, baptisim ke-nalap e minte, Kamogim imi dagalapta, kapmi fengmin uyo diing daa kamo no kelak o,’ age-nalata, Ananayas iyo bogopnela o,” age Fol iyo baga-ema ko.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Kale age Fol iyo bogobe-nala e, “Bii-nilita, niyo asok tal Jerusalam tal bom-nilita, tam ulotu am tam-nilita, God iyo aman duga-e-bom-nili e, ilam dugabap ulutap ke-bom-nili e,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Kamogim iyo atamita, bogopne-nala e, ‘Jerusalam kasel bilip iyo kapmi nimi sang baga-e-balap uyo tinangkulan-temaalip kale, yuut imkaa Jerusalam uyo kupkaa unaal o,’ agela e,
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 nisiik bogobe-nili e, ‘Kamogim kabaa. Jerusalam kasel igil utamsip kale, niyo alugum ulotu am uyo no-nili e, waantap ita kapmi ilak dolin iyo sok de imo-nili e, imdep no kalabus am to-bom-nili e minte, saal daga-bom no ke-bii-sii kuba.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Kale minte siin Stiven iyo kapmi sang uyo unang tinum imi baga-e-be kalaa age-nilipta, bilip imi bemi angkolip kaan-se uyo, niyo, “O,” age-nilita, mep so kugol mo-bom-nilita, tinum tebe ilimi ilim dulkan ke-nilip an-bilip uyo nita tiin mobe-sii ko. Bilip iyo nimi kanube-sii boyo utamsip kale, nimi weng uyo tinangkulan-temip tap o,’ age-nilita, Kamogim imi bogobeli e,
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Kamogim isiik bogopne-nala e, ‘Niyo kamdali unanbu no-nalapta, asit kek kek imi diim unon-temap kale, kabo kupkaa daaginaal o,’ agela o,” age-nalata, Fol iyo kam agan-kala ko.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Kale Juda kasel iyo sining age tinangka-bilip e, Fol iyo weng baga-e-balata bii, ilami asit kek kek imi weng baga-em-nuuba umi sang uta bogobela e, kota fomtuup ol-bom-nilip e, “Kanupmin tinum beyo dupkalip kafin diim koyo nin ba kale, ang kubalin a. Dupkalip kafan so nin ba kale, angkolip kaanak o,” age-nilipta,
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 atul fiita-bom-nilip e minte, ilimi olsak tebemin kuguup uta ku ilimi ilim uyo dalaa ku kwaalip unbu talbu ke-bom-nilip e minte, ifip uyo uko kululip iit une-bulu no ke-bilipta,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 waasi dinan-kalin tinum imi kamogim iyo bogobelata, waasi dinan-kalin tinum iyo Fol iyo dep tam ilimi am afalik tam daalip e bole, kamogim iyo bogobe-nala e, “Beyo Juda kasel imi atul fiita-bom ol-bom-nilip, ‘Angkolip kaanak o,’ agan-bilip umi magam uyo bogopnelata, tinangkulan o agan-bii kale, ibo ifet ku saal daga-bomta daga daga ke-bilipta, bogobelata, tinangkulum o,” agela kuta,
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 waasi dinan-kalin tinum iyo Fol iyo de do-nilipta, kong kaal sok uyo ku-nilip e, saal dagamum o angbip kuta, Fol iyo waasi dinan-kalin tinum imi tiin molin maak mep so kugol moba imi bogobe-nala e, “Kabaa. Niyo Rom tinum kesi kale, Rom kasel ipmi ulo uyo bogo-nulu e, ‘Rom tinum kesa iyo yega dobelin-tem somta ifet ku saal dagamin boyo tambal o,’ agesu aga o?” agela e,
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 tiin molin iyo tinangku-nalata, no kamogim imi bogobe-nala e, “Tinum beyo Rom tinum kesa kale, kabo, dogonubelan o angbap o?” agela e bole,
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 kamogim iyo tal Fol imi bogobe-nala e, “Kabo Rom tinum kesap aga? Bogopnelapta o,” agela e, isiik, “O,” agela e,
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 kamogim isiik bogobe-nala e, “Niyo tisol afalik uyo ku Rom kasel imi kobe mo-nilita, mitam Rom tinum ke-sii kuba,” agela e, Fol iyo bogobe-nala e, “Niyo ki, nimi aatum beyo Rom tinum kesa kale, mungkup namolata, nagal mitam Rom tinum ke no kesi kuba,” agela e,
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 maak fagalin tap waasi dinan-kalin tinum, ifet ku saal daga-bom daga daga kelupta, bemi fengmin sang bogobelak o agan-bilip iyo sigin-bii ko yak iinom dupkalip e, kamogim iyo aget fugunolata e, Fol beyo Rom tinum kesa kale minte, nagal Rom kasel numi ulo uyo ilo ko kayaam iyo bogobelita, sen ko age ain sok uyo ku de dolip kalaa age-nalata, yagal Fol imi atul uyo finanola ko.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Seta, waasi dinan-kalin tinum imi kamogim iyo, tele atamta, Juda kasel iyo intap kalan Fol iyo an-togon-maansip kalaa agelan o age-nalata, beyo waasi dinan-kalin tinum iyo bogobelata, sen ko age ain sok ku Fol imi de do-maansip uyo talaa daalip e, weng uyo tinum amem ko age pris imi kamogimal so alugum tinum kamok kamok so imi kobelata, tala tala kelipta bole, beyo Fol iyo dep malaak imi iibak tem daala mola ko.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.