Atos 20
GOD IMI WENG (TLF) vs NVT
1 Kale Efesis tinum imi atul weng uyo bagan-bii kupkalipta, Fol iyo weng kwaala no tamuta, Yesus imi ilak dolin unang tinum iyo tala tala kelip e, kuntuk saane-bom baga-em-siit-nala e, weng umobe-nala e, imkaa daage no Provins Masedonia no abe
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 bomi abiip maak maak boyo tiine-bom-nala e, Kristen iyo dong daga-e-bom weng baga-e-balata, titil kup fagalip e, imkaa no Provins Akaya kugol bii,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 kayop asuno dakan ke-nala e, kota sip tem ilep tol kup Provins Siria unon o agan-bom bom-salata, “Juda kasel iyo bantap weng tegen-bom-nilip e, ‘Angkolum o,’ agan-bilip o,” agelip tinangku-nalata, imi aget uyo fuguno-nala e, “Sip tem ilep uyo kupkaa kafin diim ilep no asok Masedonia usiik no abe-nilita, Provins Siria unon o,” agela kale,
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 tinum ban kal so Fol so ninggil unip kale, ban kal iyo Beria tinum Pirus imi man Sopata yagal, Tesalonaika tinum Aristakus so Sekundus so alop igil, Debe tinum Gayus yagal, Timoti yagal, Provins Esia tinum Tikikus so Trofimus so alop igil no kale, Provins Akaya uyo kupkaa Provins Masedonia tono tam tam abiip Filipai nota, Luk iyo alba kalaa nage-nilip e,
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 ban kal iyo Fol so Luk so alop nuyo imkaa isiik sip tem ilep no abiip Troas kugol numi fen-bilip kale,
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 nuyo Filipai kugol Pasova umi bret fitimin binim uyo unan-bii kupka-nulup e, kota Filipai uyo kupkaa sip tem ilep abe-bom bii, am ogal ke-nulup e, no Troas kugol ninggil iyo no itamupta, kugol bii, am ban kal kelup ko.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kale Sarere mililep kota nuyo maagup, komiyon uyo unelum o age-nulupta, tala tala kelup kale, Fol iyo, amsapta un-bon-temi o age-nalata, weng uyo baga-emin kup ke-balata bii, am tiip tiip fan-bo ko. Kale am kutam kal albup boyo am timitim kale,
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 tala tala ke iit abiin asuno diim kal tonbup kale, ilaam kwiin tagang uyo kefo-bii kupkalip kenan-buluta, albup kale,
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 man tinum maat maak bemi win uyo Yutikus kale, beyo solop tem ko age winduwa tem kugol tonba kale, Fol iyo weng maak so baga-em abe-balata, imun tolom-nala e, fomtuup ugat age agaal unom fii age bii-nala e, kumen unanbu daak kafin diim abela e, dufolum o age-nilipta, daakta dufolipta e, kaana kalaa agelip ko.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Kanubelipta bole, Fol iyo daak-nala e, suk mo daak duptal migi-nala e, bogobe-nala e, “Amem-nimip kale, kaa tigi mo fena ke atamin o,” agela kale,
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 asok iit-nilip e, komiyon uyo une-nilip e, suun kup weng uyo baga-e-balata bii, am daan kolu e, imkaa daagina ko.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Kale man tinum maat imi duup-afin iyo atamipta, beyo kafan so alba kalaa age-nilipta, deng kup tebe-bom-nilip e, duptamo am iinip ko.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Kale Fol iyo ipkumal numi bogobe-nala e, “Niyo sip tem ilep uyo kupkaa kafin diim ilep no abiip Asos no tolon o agan-bii kale, ibo sip tem ilep no Asos no-nilipta, nitam nimtamolipta, unum o,” agela e, dupkaa unup ko.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Kale Fol iyo no Asos kugol bom-balata, nuyo tal dep-nulupta, sip tem ilep no abiip Mitilini abe-nulup e,
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 daage no iip kugol sulup nala e, no abiip Kios umi mep so kugol sulup nala e, daage no abiip Samos no-nulup e, sulup nala e, daage no abiip Miletus unup ko.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Kale Fol iyo aget fuguno-nala e, “Sip uyo nimtamo yuut unomu bole, Pentikos ko age iman dung am daanin-tem bom-sulu kota, no Jerusalam unomi kalaa age-nilita, niyo Provins Esia kugol bii ilugolan-temaali kale, no abiip Efesis uyo yang abe kupkan ke unom-nilita, yuut unon o,” agan-be ko.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Kale ninggil nuyo no Miletus no tamup Fol iyo weng kwaala no abelu Yesus imi ilak dolin unang tinum Efesis albip imi kamogimal iyo bogobe-nala e, “Ibo tilipta, weng umaak bagamum o,” agelata,
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 tal tamipta, bogobela ko. “Ipkil nimi kuguup uyo utamsip kale, siin niyo tal Provins Esia kagal ipso suun kup nuubita, imkaa un-sii uyo,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Juda kasel iyo bantap weng tegen-bom-nilip e, dufak daalum min, angkolum o agan-bii kwiin tagang faga-nilip e, weng mafak so kuguup mafak so uyo kupkane-bilipta, bong fagan-bii-sii kuta, niyo Kamogim Yesus imi bon tem kiit fenin man kale, nalami tok uyo bagamin binim ke-bom nimi kaal ilak dugamin binim ke-bom-nili e minte, nugumal Juda kasel tebe Kamogim Yesus imi umik ugobebip umi kalan uta aget mafaganepneluta, ame-bom no ke-bom-nilita, suun kup Kamogim Yesus imi weng uta fomtuup baga-e-bii-sii kale,
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 niyo ipmi atul uyo finan-bom-nilita, sining agesaali kale, intap intap weng ipmi dong daga-emin weng umaak albu kalaa age baga-e-bom-nili e minte, ipmi tala tala kelip uyo kafale-bom-nili e minte, ipmi am maak am maak uyo tiine-bom
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 kafale-bom-nili e minte, Juda kasel so Grik kasel so ipmi maagup fomtuup bogobe-nili e, ‘Ibo fengmin uyo kupkaa aget fupkela ko-nilipta, God imi ilunom-nilipta, numi Kamogim Yesus imi ilak dolin o,’ age-nilita, baga-e-bom no ke-bii-sii ko.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Kale ibo utamin. Kamano koyo God imi Sinik iyo tugu nimdep ila Jerusalam uni kale, intap intap umaak Jerusalam kugol bom-bili mek nimi diim abon-temu uyo niyo utabaali kale,
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 niyo maagup maak uta kup utamsi kale, alugum abiip maak maak uyo tiine-bilita, God imi Sinik Tambal yagal nimkem daa bogopne-nala e, ‘Kabo tinum iyo tebe kuguup mafak uyo kupkake-bom-nilip e minte, sok de kamka-bom no keman-temip o,’ age bagane-balata, yakyak tiinan-nak-bii kuta,
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Kamogim Yesus iyo ogok maak kopne bomi sang uyo bogopne-nala e, ‘Kabo nimi weng tambal uyo unang tinum imi bogobe-nalap e, “God iyo unang tinum imi aget uyo kupka-e-bom-nala e minte, kuguup tambal uyo kupka-e-bom no kem-nuuba o,” agelal o,’ age-se kalaa age-nilita, niyo nimi aget fugunin uyo, ‘Nimi kaal diim uyo finanopnebaalu kale, nangko-nimip kuta, ilimi kale, nangko-nimip kuta, niyo ogok God imi kopne-se uyo telelam tam tam top atin ditang agelu kupkalita o,’ agan-bii ko.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Kale ipkil utamin. Siin uyo ipmi iibak tem uyo bom-nili e, God imi daam tem kutam bilip imi tiin mo-boma umi sang uyo baga-em tiinan-bii-sii kuta, kamano koyo niyo utamita e, ibo maak so nitaman-temaalip kalaa age-nilita,
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Kale God imi Sinik Tambal iyo tebe-nala e, ibo ulaa imdu bogobe-nala e, ‘Ibo Kristen bilip iyo tinum sipsip tiin mo-bomip ulutap ke-nilipta, tiin molin o,’ age-se kale, bilip iyo Yesus imi ilak dolin unang tinum kale, beyo kaana ilami isak uta singkam daaluta, bilip imi ilim bobe-se kale, tiin molin ibo alugum bilip imi kuguup so ilipmi kuguup so uyo tele tiin mo utama-bom-nilipta, God imi weng uyo baga-e-bom kafalemin kup kemin o ageta ko.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nimi utabi uyo, siit-nili imkaa unita, dungkiil atul kup tebesip ko age tinum mafak iyo tebe tal Kristen ipmi iibak tem iinom-nilipta, sipsip ko age Kristen ibo ifak daalan-temip kalaa agebi kale,
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 ilipmi iibak tem kwegal tinum iip maak maak iyo tebe-nilipta, nuyo Kristen bilip iyo tugu imdep meng daalupta, numi daang begebelin o age-nilipta, bisop weng uyo baga-e-bilip yang iinon-temip kale,
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 ipkil tele utama-bom-nilipta a. Kale niyo tiin ak tele-bulu ame-bom-nilita, ibo alugum maagup maagup kafale-bom weng kem baga-emin kup ke-bom mililep so taap so kota waafu-bii, atol asuno dakan ke-sii kale, bomi aget uyo fugun-bom-nilipta o ageta ko.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Kale minte God iyo aman duga-e-bom bogobe-nili e, ‘Bisel kabo Efesis kasel Kristen iyo tiin molapta, bilip iyo kapmi weng uyo tinangka-bom bom-bilipta, kabo kuguup tambal uyo kupka-e-bom tiin molal o,’ agan-bii kale, God imi weng tambal boyo bagang-kale ibo kuntuk mobelan-temu kale, beyo tii ibo imdep unang tinum telela imola tambalansip imi iibak tem tolata, mangkal ibo suun kup tambaliim nan-temip ko.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Kale nitamipta e, tinum beyo imi mani min, ilim umaak tingine-bom dagan tiinan-bii-sii kalaa nagesip aga?
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ipkil nitamsip kale, niyo sel am biginamin ogok waafulin kalaa nagesip kale, nimi sagaal alop kota ogok uyo waafu-bom-nilita, niso tinum niso albip iso numi mufekmufek iibanu uyo saan-bii-sii kale,
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 alugum nimi kanumin kanumin telela-bii kupka-sii boyo ibo kafale-bom bogobe-nili e, ‘Ipso niso titil faga-nulupta, ogok ke-bom-nulupta, unang mafak ilin umolip min, mufekmufek duumatanip min iyo dong daga-emum o,’ age-nilita, kafalebeli utam-silip kale, Kamogim Yesus yagal bogo-nala e, ‘Kanube tinum maak mufekmufek maak ipkum imi misiim kobela umdii, tinum kobela kula beyo deng tebeman-tema kale minte, tinum kobela beta deng afaligen kup tebeman-tema o,’ age-se kale, ipso niso bemi weng bogo-se bomi aget uyo fugun-bom-nulupta o,” age-nalata, Fol iyo kam agan-kala ko.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Kale Fol iyo weng boyo bogobe kupkala e, Fol iso bilip iso maagup katuun duung fegela daak tonip God iyo aman duga-e-balata,
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 ame-bom-nilip e, duptal migi weng umobe-nilip e,
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 bilip iyo bemi bogo-nala, “Ibo maak so nitaman-temaalip o,” agela bomi kalan uyo fomtuup du-filin-bom-nilip e, aget mafaganepmu e, dep tam sip tem daalip ko.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.