Atos 28

God Ami Alokso Weng (TIF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yaap kelupla, kulaali weng sanup yi, Tildak ok daang diim umi tawaal ok balang diim abup kaali, boko-lomdip Malta yo, ken-umbip kaa kabamnup. Kemin,
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 tawaal kaptam-ami unang tunum iyo ti numi kukup tambal kukuyin-bilipla, wom-man-bomda diil so ke-balala, kemin, wing kulii-tal as kuyak daa-lom, im-tal-daalip diil fuu-bam ilupla,
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol ayo yak as kusnum ma foko kulii-tal kuyak wing tiil tiilaya, kabaaku inap mafak ma as kulii-tal kuyak daala ami tem kabaaku inap kaaso kulii-tal tiilala, kiin-bam wing mamin kelala, bal daang mo tildak Pol sikil bekelaya,
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 bokon kaptam-ami unang tunum iyo atamipla, Inap ta Pol ami sikil bakelala, kulaak diila kala, kala-lomdip bokolip ko: U faneng tunum kalawaali tunum yemin tunum namti kulabe nema? Kemin, yol ok kumun tem kawu taanakin. Lale, inap ta aala kemin, kaata ti yaap ma saak-nokoma no, kem-una-tala-kemip.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Lale, Pol ayo inap kaami faldang mo dabaala dayak as kiinba tem unala, aala, kaa mafak-alin ma kuluulama disa kelale,
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 unang tunum iyo Pol atam ilupya, abang kaayo fasuula ne? abiltap lamo daak aba saakna ne? kalum o, kala atafii-bam bii kebip. Lale, mafek mafek mafak ma ami angtiil diim abomu dinim kelu kala, kalalipla, aket fal-siki asuk bokolip ko: Kwin! tunum kalawaa numi sinik aman dakaala-yaabup namti kula bombe nema yo? kemip ko.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ok daang diim ami tawaal kaptam kayaak tunum kamokim ami win kaa Publius kemin, nuli tal ami bokon mepso kulu tulupla, ata imbii tam almi am daa-lomda tambal tambal ma kamayim-bamda, tiin mola bii am asuumano keluwa,
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Publius ami aalap ayo angtiil aalu mafak bombe, ami mafak-alin kaali, angtiil mamin kutelale, ol ilem duu-bam ke-balaya, Pol tal atam God beten kamaan-bam, sikil kuyak tii nola yaapnala,
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 ok daang iip bokon kaptam kasel kiimi unang tunum mafak-alin umu-bilip yakal weng saniwa, dap-talalula yaapna no, kalip kayi! kala-lomdip tal atamiple, yam-talal-kaa-bala,
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 asuk ita taba-lom mafek mafek yaapkan iyo numi masiim kukaayim-bilip, biile asuk keya sip tem abalup unum o, kalupla, numi mafek mafek disa kebu kaalile, isiik ilmi mafek mafek ayo kutal aba tam sip tem tiiya tiiya keyip ko.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Siin kawu sip ma Isip bokon abip Aleksandria kawu kela tal ok daang kun diim bokon tawaal Malta kawu buluya, inim so, ati dukum so, tiltam ba un-un-ke-buluya, sip dabom bumet bal ami diim kaa as taa-lomdip: Rom kasel imi god diil Sus ami man tunum awaang alep imi sinik kaata dotusip kemin, sinik alep imi aman dakayila-yaabip. Kemin, nuli kawu bii kayoop asuumano duk-duulupla, sip kayaak inim katip kela kemin unum o, kalipla, fan yak sip tem unupla,
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 kela yakyak bilin Sirakyus din aba kawu bii am asuumano ke,
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 kulaa kela yak aba met Regium kawu sulup, sintam inim ayo daang tem lo kawu tulula, yak aba din iip kawu sindupya, din abip Puteoli abale,
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 sip uyo kela yak Kristen itamupya iyo boko-lomdip: Ibi kulawu nuso biilipla unin o, kaliwa kawu, iso sin-yaabi am fetkal kelupla, keyila yaan diim liip yakyak tam Rom unup.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Kemin, nuyo kanola una-bulupla, Rom kaptam-ami Kristen unang tunum ili weng saniwa yi, Pol nikil iyo talabip kayi! kalipla din liip imbakan unuwa tilin o, kalalip, abip kela fen-tal-bom, malo ma tal abip ma tilip. Kemin, abip kaptam-ami win kaa: Tunum fatal imi tal kaptam sin-unemin am asuumano imi abip o, ken-umbip. Kemin kawu, bom fen-balale, kuno malo ma ita keya tal Apias imi ima saanin baan diim kawu tal itamip, Pol ayo itamda, God kabi yaap ke yo, kala-lom, ami aket tem ayo tambal ma keluya,
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 nikil nuyo tal Rom tulupla, Rom gavman ayo yaap o, kalaya, abip kayaak ma almi am kaa Pol ami kela kaptamu bomdaya, tal-unemama no, kala-lomdip, soldiya ayo tal Pol tiin mola kema ko.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Rom kaptamu bii, am asuumano kelaya, Pol ayo Juda imi tal Rom kaptam bilip imi kamok kamok imi weng umuuya tala-tala-kelipla bokoya ko: Nak-tunum kusal Juda kipyo, nali kukup mafak ma nami nak-tunum kusal Juda kasel kii ma kukaayila-yaabi disa; lale numi awal imi kukup ayo ma kutoop saak tiin-umbi disa. La, nali Jerusalam kawu ilila, nam-tal-fuku-lomdip, nam-baalip yak Rom kayaak imi sikil diim abamnila,
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Rom kayaak imi provins kamok diilim ata kot kamap-nam-bam nitamiwa yi, Ami ban kelakin kaa ma bom buu tabuk aalokomup dinim o, naka-lomdip, taldaa dabaalip unak! naka-silip.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 La, Juda imi kamok kamok ita taba-lom kiyap imi bokoya-lomdip: Daa yo. Kaa tildaa dabaa-laamin daa yo! yaka-lomdip, iluut kuyak daalipla, nayo utami yi, Kiyap kaa nam-baala Juda imi kamok kamok imi sikil diim abi nam-mafak-daalokomip kala, kalaliya, nayo kiyap ami bokola-lomdi: Kapyo kambop-nap ilila, ilom kawu nam-baalap ipni abip dukum Rom kawu uniya, Sisa alta lek bi nam-bak-molak o, kaliya, kula nam-baala talbi. Kemin, kaami miit kaali, nami nak-tunum kusal Juda imi ma im-bak-saanon o, kalalila disa, ilta fiit kuyak daka-mipla, kiyap ami bokolasii.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Sawaalak kaali, God ali Israel imi bokoya-lomda: Nami tunum ulduuli tiltam kamokim kesa ayo dabaali tal kipni dong dokoyala tambal ke-lokomip o, kalsa. Kemin, nali God ami Tunum Ulduula Tiltam Kamokim Kesa ami sang kaata, bakayila-tal-unen-umbi. Kemin, kabak-ami kalan kaata sen sok ta kuluu dep-nipla, nami diim kala tiinsa. Kemin, kaami sang kaata bokoyon o, kala-lom kaata, weng kulaali din unula, ipyo tilip kaa bakayimbi no, kala-lomda Pol ayo kanum bakayila ko.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Isiik bokolip ko: Kamok kamok Provins Judiya kawu bilip kii, kapni sang ayo sukon ma dola kulaalip tal numi diim tilin daa; le aa naktum kusal Juda talebip ili, tal kapni sang kaa ma bokoyilalip disa; aa weng mafak aye, ma bokop-talalip disa.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Kata, nokol utamsup kemin, abip ma ma imi tunum malo ita, Liip Alokso kaami weng mafak bakayila-laabip kemin, kapni bon tem weng kaata bokoyapla, nuli kapni aket fukunin kaata utamum o, kebup o.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Kemin, Juda kasel iyo Pol bokola-lomdip: Sindupla kawu tal kapni weng kaa weng sanokomup kayi! akalip asuk din sindipla, kutim malo ma ita-kup disa; tunum yaapkan tal almi am bombe tilipla, Pol ayo God ami weng kaa diki-dakat-bamda bakayim-bala bii, atan tem banuya, ami weng unang tunum yak God ami mepso unip tiin saanin kaami sang uyo bakayim-bam, ayo kanum bakayi God ami man Yesus ami lak duulin o, kala-lomda, Moses ami Lo so, God ami profet imi sang iso, kiita kulii-tal aba yak Yesus ami sang kaami iipyak tem kawu bombu kaali, kukuya-lomda bakayim-bam kema. Kemin,
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 malo ili Pol ami weng ayo weng sandiwa, ti faneng bakaba no, ke-balale, malo ma itale, kulaa fan bakaba disa yo, ke-bala ke-bamdip,
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 yakal almi aket fukunin e kala, baka-bala-baka-bala-ke-bi-lomdip kela unum o, kemip. Kabak-ami miit kaali, unin disa iliwa, Pol ayo weng ma boko-lomda: God ami Sinik Tambal ata numi awal imi weng bokoyinsa kaali, imi man loop ipni sang so, bokoyinsa. Kemin, God ami Sinik kaa profet Aisaya ami bokolaya, ata numi awal imi bokoya-lomda:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Kipyo, God ali bokop-na-lomda: Aisaya kabi dindap unang tunum imi bokoya-lomdap: Kipni talang tem kaa, nami weng kaa weng san-kaa-mokomip. Lale, ibi utam weng kabak-ami miit uyo kaa buu nu! kalokomip disa; aa, kibi nami ok nuubi kulaa iltipni tiin alep alep kaa, itafii-mokomip. Lale, kipni aket ayo ma bam-daayokomu disa kayi! yaka-lomdapla yo kalsa ko.
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Kabak dok kata naa kalolip: Unang tunum imi aket fukunin kaa talalu fanang daalin dinim kemin, ili weng sanokomup disa yo kala, imi talang tem kaa katii aa, tiin-baa utamup disa yo kala, imi tiin kaa kabii kesip. Lale, kiimi aket fukunin kaa fal-sikilokomip kaa, ili mafek mafek utafiibip kaami miit kaa, uta-mokomiple, weng uyo weng san-kaabip kaami miit uyo, dotu utam ke-lokomip; kiimi aket fukunin kaa yaap ma keyuluya, iyo nami bii kalawu tiliwa, talalu-yimulokomi no kala, God ayo bokop-namba kayi! kala Aisaya ata kanum bokosa.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Kemin, weng kala baka-mokomi kaa weng san iliwa! Ati, kipkal kanolipla, kawu God ayo almi weng ayo, miit kusnum imi fanang kulaala talsu kaa, yakal weng sanipla, God ali dong dokoyila imi ban kemin ayo kela yaap ke-lokomip o, kala-lomda,
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [Pol ayo bakayim-balaya, Juda iyo weng aal-kup dikin-dikin-unaalip ko.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Kemin, Pol ayo am kawu bomda am kayaak ayo ami sisol kola-kola-ke-bam bii, wasital alep duk-duuse diim kabaku, tunum unang kanta din atamum o, kalip namti, weng umkaayim-bam ale, yaap ke tilip o, yakan-kaa-bam,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 suunin disa, titil-biki-bom unang tunum din God ami mepso unip tiin saanin kaami sang kaata, unang tunum imi bakayim-bamda, aa Kamokim Yesus Kraist ami sang-kup baka-bam kukuyin-bam kemsa. Kemin, Rom kayaak ili ma taba-lomdip dil molip kensa disa. Kemin, Luk nami weng kula ti.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.