Atos 28
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NAA
1 Yaap kelupla, kulaali weng sanup yi, Tildak ok daang diim umi tawaal ok balang diim abup kaali, boko-lomdip Malta yo, ken-umbip kaa kabamnup. Kemin,
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 tawaal kaptam-ami unang tunum iyo ti numi kukup tambal kukuyin-bilipla, wom-man-bomda diil so ke-balala, kemin, wing kulii-tal as kuyak daa-lom, im-tal-daalip diil fuu-bam ilupla,
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol ayo yak as kusnum ma foko kulii-tal kuyak wing tiil tiilaya, kabaaku inap mafak ma as kulii-tal kuyak daala ami tem kabaaku inap kaaso kulii-tal tiilala, kiin-bam wing mamin kelala, bal daang mo tildak Pol sikil bekelaya,
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 bokon kaptam-ami unang tunum iyo atamipla, Inap ta Pol ami sikil bakelala, kulaak diila kala, kala-lomdip bokolip ko: U faneng tunum kalawaali tunum yemin tunum namti kulabe nema? Kemin, yol ok kumun tem kawu taanakin. Lale, inap ta aala kemin, kaata ti yaap ma saak-nokoma no, kem-una-tala-kemip.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Lale, Pol ayo inap kaami faldang mo dabaala dayak as kiinba tem unala, aala, kaa mafak-alin ma kuluulama disa kelale,
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 unang tunum iyo Pol atam ilupya, abang kaayo fasuula ne? abiltap lamo daak aba saakna ne? kalum o, kala atafii-bam bii kebip. Lale, mafek mafek mafak ma ami angtiil diim abomu dinim kelu kala, kalalipla, aket fal-siki asuk bokolip ko: Kwin! tunum kalawaa numi sinik aman dakaala-yaabup namti kula bombe nema yo? kemip ko.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Ok daang diim ami tawaal kaptam kayaak tunum kamokim ami win kaa Publius kemin, nuli tal ami bokon mepso kulu tulupla, ata imbii tam almi am daa-lomda tambal tambal ma kamayim-bamda, tiin mola bii am asuumano keluwa,
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Publius ami aalap ayo angtiil aalu mafak bombe, ami mafak-alin kaali, angtiil mamin kutelale, ol ilem duu-bam ke-balaya, Pol tal atam God beten kamaan-bam, sikil kuyak tii nola yaapnala,
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ok daang iip bokon kaptam kasel kiimi unang tunum mafak-alin umu-bilip yakal weng saniwa, dap-talalula yaapna no, kalip kayi! kala-lomdip tal atamiple, yam-talal-kaa-bala,
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 asuk ita taba-lom mafek mafek yaapkan iyo numi masiim kukaayim-bilip, biile asuk keya sip tem abalup unum o, kalupla, numi mafek mafek disa kebu kaalile, isiik ilmi mafek mafek ayo kutal aba tam sip tem tiiya tiiya keyip ko.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Siin kawu sip ma Isip bokon abip Aleksandria kawu kela tal ok daang kun diim bokon tawaal Malta kawu buluya, inim so, ati dukum so, tiltam ba un-un-ke-buluya, sip dabom bumet bal ami diim kaa as taa-lomdip: Rom kasel imi god diil Sus ami man tunum awaang alep imi sinik kaata dotusip kemin, sinik alep imi aman dakayila-yaabip. Kemin, nuli kawu bii kayoop asuumano duk-duulupla, sip kayaak inim katip kela kemin unum o, kalipla, fan yak sip tem unupla,
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 kela yakyak bilin Sirakyus din aba kawu bii am asuumano ke,
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 kulaa kela yak aba met Regium kawu sulup, sintam inim ayo daang tem lo kawu tulula, yak aba din iip kawu sindupya, din abip Puteoli abale,
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 sip uyo kela yak Kristen itamupya iyo boko-lomdip: Ibi kulawu nuso biilipla unin o, kaliwa kawu, iso sin-yaabi am fetkal kelupla, keyila yaan diim liip yakyak tam Rom unup.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Kemin, nuyo kanola una-bulupla, Rom kaptam-ami Kristen unang tunum ili weng saniwa yi, Pol nikil iyo talabip kayi! kalipla din liip imbakan unuwa tilin o, kalalip, abip kela fen-tal-bom, malo ma tal abip ma tilip. Kemin, abip kaptam-ami win kaa: Tunum fatal imi tal kaptam sin-unemin am asuumano imi abip o, ken-umbip. Kemin kawu, bom fen-balale, kuno malo ma ita keya tal Apias imi ima saanin baan diim kawu tal itamip, Pol ayo itamda, God kabi yaap ke yo, kala-lom, ami aket tem ayo tambal ma keluya,
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 nikil nuyo tal Rom tulupla, Rom gavman ayo yaap o, kalaya, abip kayaak ma almi am kaa Pol ami kela kaptamu bomdaya, tal-unemama no, kala-lomdip, soldiya ayo tal Pol tiin mola kema ko.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Rom kaptamu bii, am asuumano kelaya, Pol ayo Juda imi tal Rom kaptam bilip imi kamok kamok imi weng umuuya tala-tala-kelipla bokoya ko: Nak-tunum kusal Juda kipyo, nali kukup mafak ma nami nak-tunum kusal Juda kasel kii ma kukaayila-yaabi disa; lale numi awal imi kukup ayo ma kutoop saak tiin-umbi disa. La, nali Jerusalam kawu ilila, nam-tal-fuku-lomdip, nam-baalip yak Rom kayaak imi sikil diim abamnila,
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Rom kayaak imi provins kamok diilim ata kot kamap-nam-bam nitamiwa yi, Ami ban kelakin kaa ma bom buu tabuk aalokomup dinim o, naka-lomdip, taldaa dabaalip unak! naka-silip.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 La, Juda imi kamok kamok ita taba-lom kiyap imi bokoya-lomdip: Daa yo. Kaa tildaa dabaa-laamin daa yo! yaka-lomdip, iluut kuyak daalipla, nayo utami yi, Kiyap kaa nam-baala Juda imi kamok kamok imi sikil diim abi nam-mafak-daalokomip kala, kalaliya, nayo kiyap ami bokola-lomdi: Kapyo kambop-nap ilila, ilom kawu nam-baalap ipni abip dukum Rom kawu uniya, Sisa alta lek bi nam-bak-molak o, kaliya, kula nam-baala talbi. Kemin, kaami miit kaali, nami nak-tunum kusal Juda imi ma im-bak-saanon o, kalalila disa, ilta fiit kuyak daka-mipla, kiyap ami bokolasii.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Sawaalak kaali, God ali Israel imi bokoya-lomda: Nami tunum ulduuli tiltam kamokim kesa ayo dabaali tal kipni dong dokoyala tambal ke-lokomip o, kalsa. Kemin, nali God ami Tunum Ulduula Tiltam Kamokim Kesa ami sang kaata, bakayila-tal-unen-umbi. Kemin, kabak-ami kalan kaata sen sok ta kuluu dep-nipla, nami diim kala tiinsa. Kemin, kaami sang kaata bokoyon o, kala-lom kaata, weng kulaali din unula, ipyo tilip kaa bakayimbi no, kala-lomda Pol ayo kanum bakayila ko.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Isiik bokolip ko: Kamok kamok Provins Judiya kawu bilip kii, kapni sang ayo sukon ma dola kulaalip tal numi diim tilin daa; le aa naktum kusal Juda talebip ili, tal kapni sang kaa ma bokoyilalip disa; aa weng mafak aye, ma bokop-talalip disa.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Kata, nokol utamsup kemin, abip ma ma imi tunum malo ita, Liip Alokso kaami weng mafak bakayila-laabip kemin, kapni bon tem weng kaata bokoyapla, nuli kapni aket fukunin kaata utamum o, kebup o.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Kemin, Juda kasel iyo Pol bokola-lomdip: Sindupla kawu tal kapni weng kaa weng sanokomup kayi! akalip asuk din sindipla, kutim malo ma ita-kup disa; tunum yaapkan tal almi am bombe tilipla, Pol ayo God ami weng kaa diki-dakat-bamda bakayim-bala bii, atan tem banuya, ami weng unang tunum yak God ami mepso unip tiin saanin kaami sang uyo bakayim-bam, ayo kanum bakayi God ami man Yesus ami lak duulin o, kala-lomda, Moses ami Lo so, God ami profet imi sang iso, kiita kulii-tal aba yak Yesus ami sang kaami iipyak tem kawu bombu kaali, kukuya-lomda bakayim-bam kema. Kemin,
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 malo ili Pol ami weng ayo weng sandiwa, ti faneng bakaba no, ke-balale, malo ma itale, kulaa fan bakaba disa yo, ke-bala ke-bamdip,
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 yakal almi aket fukunin e kala, baka-bala-baka-bala-ke-bi-lomdip kela unum o, kemip. Kabak-ami miit kaali, unin disa iliwa, Pol ayo weng ma boko-lomda: God ami Sinik Tambal ata numi awal imi weng bokoyinsa kaali, imi man loop ipni sang so, bokoyinsa. Kemin, God ami Sinik kaa profet Aisaya ami bokolaya, ata numi awal imi bokoya-lomda:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Kipyo, God ali bokop-na-lomda: Aisaya kabi dindap unang tunum imi bokoya-lomdap: Kipni talang tem kaa, nami weng kaa weng san-kaa-mokomip. Lale, ibi utam weng kabak-ami miit uyo kaa buu nu! kalokomip disa; aa, kibi nami ok nuubi kulaa iltipni tiin alep alep kaa, itafii-mokomip. Lale, kipni aket ayo ma bam-daayokomu disa kayi! yaka-lomdapla yo kalsa ko.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Kabak dok kata naa kalolip: Unang tunum imi aket fukunin kaa talalu fanang daalin dinim kemin, ili weng sanokomup disa yo kala, imi talang tem kaa katii aa, tiin-baa utamup disa yo kala, imi tiin kaa kabii kesip. Lale, kiimi aket fukunin kaa fal-sikilokomip kaa, ili mafek mafek utafiibip kaami miit kaa, uta-mokomiple, weng uyo weng san-kaabip kaami miit uyo, dotu utam ke-lokomip; kiimi aket fukunin kaa yaap ma keyuluya, iyo nami bii kalawu tiliwa, talalu-yimulokomi no kala, God ayo bokop-namba kayi! kala Aisaya ata kanum bokosa.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Kemin, weng kala baka-mokomi kaa weng san iliwa! Ati, kipkal kanolipla, kawu God ayo almi weng ayo, miit kusnum imi fanang kulaala talsu kaa, yakal weng sanipla, God ali dong dokoyila imi ban kemin ayo kela yaap ke-lokomip o, kala-lomda,
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Pol ayo bakayim-balaya, Juda iyo weng aal-kup dikin-dikin-unaalip ko.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Kemin, Pol ayo am kawu bomda am kayaak ayo ami sisol kola-kola-ke-bam bii, wasital alep duk-duuse diim kabaku, tunum unang kanta din atamum o, kalip namti, weng umkaayim-bam ale, yaap ke tilip o, yakan-kaa-bam,
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 suunin disa, titil-biki-bom unang tunum din God ami mepso unip tiin saanin kaami sang kaata, unang tunum imi bakayim-bamda, aa Kamokim Yesus Kraist ami sang-kup baka-bam kukuyin-bam kemsa. Kemin, Rom kayaak ili ma taba-lomdip dil molip kensa disa. Kemin, Luk nami weng kula ti.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.