Atos 28
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NTLH
1 Yaap kelupla, kulaali weng sanup yi, Tildak ok daang diim umi tawaal ok balang diim abup kaali, boko-lomdip Malta yo, ken-umbip kaa kabamnup. Kemin,
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 tawaal kaptam-ami unang tunum iyo ti numi kukup tambal kukuyin-bilipla, wom-man-bomda diil so ke-balala, kemin, wing kulii-tal as kuyak daa-lom, im-tal-daalip diil fuu-bam ilupla,
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol ayo yak as kusnum ma foko kulii-tal kuyak wing tiil tiilaya, kabaaku inap mafak ma as kulii-tal kuyak daala ami tem kabaaku inap kaaso kulii-tal tiilala, kiin-bam wing mamin kelala, bal daang mo tildak Pol sikil bekelaya,
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 bokon kaptam-ami unang tunum iyo atamipla, Inap ta Pol ami sikil bakelala, kulaak diila kala, kala-lomdip bokolip ko: U faneng tunum kalawaali tunum yemin tunum namti kulabe nema? Kemin, yol ok kumun tem kawu taanakin. Lale, inap ta aala kemin, kaata ti yaap ma saak-nokoma no, kem-una-tala-kemip.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Lale, Pol ayo inap kaami faldang mo dabaala dayak as kiinba tem unala, aala, kaa mafak-alin ma kuluulama disa kelale,
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 unang tunum iyo Pol atam ilupya, abang kaayo fasuula ne? abiltap lamo daak aba saakna ne? kalum o, kala atafii-bam bii kebip. Lale, mafek mafek mafak ma ami angtiil diim abomu dinim kelu kala, kalalipla, aket fal-siki asuk bokolip ko: Kwin! tunum kalawaa numi sinik aman dakaala-yaabup namti kula bombe nema yo? kemip ko.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ok daang diim ami tawaal kaptam kayaak tunum kamokim ami win kaa Publius kemin, nuli tal ami bokon mepso kulu tulupla, ata imbii tam almi am daa-lomda tambal tambal ma kamayim-bamda, tiin mola bii am asuumano keluwa,
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Publius ami aalap ayo angtiil aalu mafak bombe, ami mafak-alin kaali, angtiil mamin kutelale, ol ilem duu-bam ke-balaya, Pol tal atam God beten kamaan-bam, sikil kuyak tii nola yaapnala,
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 ok daang iip bokon kaptam kasel kiimi unang tunum mafak-alin umu-bilip yakal weng saniwa, dap-talalula yaapna no, kalip kayi! kala-lomdip tal atamiple, yam-talal-kaa-bala,
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 asuk ita taba-lom mafek mafek yaapkan iyo numi masiim kukaayim-bilip, biile asuk keya sip tem abalup unum o, kalupla, numi mafek mafek disa kebu kaalile, isiik ilmi mafek mafek ayo kutal aba tam sip tem tiiya tiiya keyip ko.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Siin kawu sip ma Isip bokon abip Aleksandria kawu kela tal ok daang kun diim bokon tawaal Malta kawu buluya, inim so, ati dukum so, tiltam ba un-un-ke-buluya, sip dabom bumet bal ami diim kaa as taa-lomdip: Rom kasel imi god diil Sus ami man tunum awaang alep imi sinik kaata dotusip kemin, sinik alep imi aman dakayila-yaabip. Kemin, nuli kawu bii kayoop asuumano duk-duulupla, sip kayaak inim katip kela kemin unum o, kalipla, fan yak sip tem unupla,
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 kela yakyak bilin Sirakyus din aba kawu bii am asuumano ke,
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 kulaa kela yak aba met Regium kawu sulup, sintam inim ayo daang tem lo kawu tulula, yak aba din iip kawu sindupya, din abip Puteoli abale,
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 sip uyo kela yak Kristen itamupya iyo boko-lomdip: Ibi kulawu nuso biilipla unin o, kaliwa kawu, iso sin-yaabi am fetkal kelupla, keyila yaan diim liip yakyak tam Rom unup.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Kemin, nuyo kanola una-bulupla, Rom kaptam-ami Kristen unang tunum ili weng saniwa yi, Pol nikil iyo talabip kayi! kalipla din liip imbakan unuwa tilin o, kalalip, abip kela fen-tal-bom, malo ma tal abip ma tilip. Kemin, abip kaptam-ami win kaa: Tunum fatal imi tal kaptam sin-unemin am asuumano imi abip o, ken-umbip. Kemin kawu, bom fen-balale, kuno malo ma ita keya tal Apias imi ima saanin baan diim kawu tal itamip, Pol ayo itamda, God kabi yaap ke yo, kala-lom, ami aket tem ayo tambal ma keluya,
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 nikil nuyo tal Rom tulupla, Rom gavman ayo yaap o, kalaya, abip kayaak ma almi am kaa Pol ami kela kaptamu bomdaya, tal-unemama no, kala-lomdip, soldiya ayo tal Pol tiin mola kema ko.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Rom kaptamu bii, am asuumano kelaya, Pol ayo Juda imi tal Rom kaptam bilip imi kamok kamok imi weng umuuya tala-tala-kelipla bokoya ko: Nak-tunum kusal Juda kipyo, nali kukup mafak ma nami nak-tunum kusal Juda kasel kii ma kukaayila-yaabi disa; lale numi awal imi kukup ayo ma kutoop saak tiin-umbi disa. La, nali Jerusalam kawu ilila, nam-tal-fuku-lomdip, nam-baalip yak Rom kayaak imi sikil diim abamnila,
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Rom kayaak imi provins kamok diilim ata kot kamap-nam-bam nitamiwa yi, Ami ban kelakin kaa ma bom buu tabuk aalokomup dinim o, naka-lomdip, taldaa dabaalip unak! naka-silip.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 La, Juda imi kamok kamok ita taba-lom kiyap imi bokoya-lomdip: Daa yo. Kaa tildaa dabaa-laamin daa yo! yaka-lomdip, iluut kuyak daalipla, nayo utami yi, Kiyap kaa nam-baala Juda imi kamok kamok imi sikil diim abi nam-mafak-daalokomip kala, kalaliya, nayo kiyap ami bokola-lomdi: Kapyo kambop-nap ilila, ilom kawu nam-baalap ipni abip dukum Rom kawu uniya, Sisa alta lek bi nam-bak-molak o, kaliya, kula nam-baala talbi. Kemin, kaami miit kaali, nami nak-tunum kusal Juda imi ma im-bak-saanon o, kalalila disa, ilta fiit kuyak daka-mipla, kiyap ami bokolasii.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Sawaalak kaali, God ali Israel imi bokoya-lomda: Nami tunum ulduuli tiltam kamokim kesa ayo dabaali tal kipni dong dokoyala tambal ke-lokomip o, kalsa. Kemin, nali God ami Tunum Ulduula Tiltam Kamokim Kesa ami sang kaata, bakayila-tal-unen-umbi. Kemin, kabak-ami kalan kaata sen sok ta kuluu dep-nipla, nami diim kala tiinsa. Kemin, kaami sang kaata bokoyon o, kala-lom kaata, weng kulaali din unula, ipyo tilip kaa bakayimbi no, kala-lomda Pol ayo kanum bakayila ko.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Isiik bokolip ko: Kamok kamok Provins Judiya kawu bilip kii, kapni sang ayo sukon ma dola kulaalip tal numi diim tilin daa; le aa naktum kusal Juda talebip ili, tal kapni sang kaa ma bokoyilalip disa; aa weng mafak aye, ma bokop-talalip disa.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Kata, nokol utamsup kemin, abip ma ma imi tunum malo ita, Liip Alokso kaami weng mafak bakayila-laabip kemin, kapni bon tem weng kaata bokoyapla, nuli kapni aket fukunin kaata utamum o, kebup o.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Kemin, Juda kasel iyo Pol bokola-lomdip: Sindupla kawu tal kapni weng kaa weng sanokomup kayi! akalip asuk din sindipla, kutim malo ma ita-kup disa; tunum yaapkan tal almi am bombe tilipla, Pol ayo God ami weng kaa diki-dakat-bamda bakayim-bala bii, atan tem banuya, ami weng unang tunum yak God ami mepso unip tiin saanin kaami sang uyo bakayim-bam, ayo kanum bakayi God ami man Yesus ami lak duulin o, kala-lomda, Moses ami Lo so, God ami profet imi sang iso, kiita kulii-tal aba yak Yesus ami sang kaami iipyak tem kawu bombu kaali, kukuya-lomda bakayim-bam kema. Kemin,
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 malo ili Pol ami weng ayo weng sandiwa, ti faneng bakaba no, ke-balale, malo ma itale, kulaa fan bakaba disa yo, ke-bala ke-bamdip,
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 yakal almi aket fukunin e kala, baka-bala-baka-bala-ke-bi-lomdip kela unum o, kemip. Kabak-ami miit kaali, unin disa iliwa, Pol ayo weng ma boko-lomda: God ami Sinik Tambal ata numi awal imi weng bokoyinsa kaali, imi man loop ipni sang so, bokoyinsa. Kemin, God ami Sinik kaa profet Aisaya ami bokolaya, ata numi awal imi bokoya-lomda:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Kipyo, God ali bokop-na-lomda: Aisaya kabi dindap unang tunum imi bokoya-lomdap: Kipni talang tem kaa, nami weng kaa weng san-kaa-mokomip. Lale, ibi utam weng kabak-ami miit uyo kaa buu nu! kalokomip disa; aa, kibi nami ok nuubi kulaa iltipni tiin alep alep kaa, itafii-mokomip. Lale, kipni aket ayo ma bam-daayokomu disa kayi! yaka-lomdapla yo kalsa ko.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kabak dok kata naa kalolip: Unang tunum imi aket fukunin kaa talalu fanang daalin dinim kemin, ili weng sanokomup disa yo kala, imi talang tem kaa katii aa, tiin-baa utamup disa yo kala, imi tiin kaa kabii kesip. Lale, kiimi aket fukunin kaa fal-sikilokomip kaa, ili mafek mafek utafiibip kaami miit kaa, uta-mokomiple, weng uyo weng san-kaabip kaami miit uyo, dotu utam ke-lokomip; kiimi aket fukunin kaa yaap ma keyuluya, iyo nami bii kalawu tiliwa, talalu-yimulokomi no kala, God ayo bokop-namba kayi! kala Aisaya ata kanum bokosa.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Kemin, weng kala baka-mokomi kaa weng san iliwa! Ati, kipkal kanolipla, kawu God ayo almi weng ayo, miit kusnum imi fanang kulaala talsu kaa, yakal weng sanipla, God ali dong dokoyila imi ban kemin ayo kela yaap ke-lokomip o, kala-lomda,
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Pol ayo bakayim-balaya, Juda iyo weng aal-kup dikin-dikin-unaalip ko.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Kemin, Pol ayo am kawu bomda am kayaak ayo ami sisol kola-kola-ke-bam bii, wasital alep duk-duuse diim kabaku, tunum unang kanta din atamum o, kalip namti, weng umkaayim-bam ale, yaap ke tilip o, yakan-kaa-bam,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 suunin disa, titil-biki-bom unang tunum din God ami mepso unip tiin saanin kaami sang kaata, unang tunum imi bakayim-bamda, aa Kamokim Yesus Kraist ami sang-kup baka-bam kukuyin-bam kemsa. Kemin, Rom kayaak ili ma taba-lomdip dil molip kensa disa. Kemin, Luk nami weng kula ti.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.