Atos 27

God Ami Alokso Weng (TIF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Provins kamok diilim Festus ayo aket fukunbi: Pol so, tunum kusnum ma sok de-yimusip iso, iyo fokola sip tem abalip yakyak bilin Provins Itali abalip Rom unin o, kala-lomda, almi soldiya imi bokoyila, sok de-yimusip iyo alik fokola yak Julias ami sikil diim abip bokola-lomdip: Mep tunum kii kapta tiin mo imbiilap unan o, akipla, Julias ayo Rom kasel imi King Sisa ami soldiya kemin Sisa ami weng kulii-una-tala-kemin tunum imi kamokim ata ko.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Kemin, sip ma abip Adramitium ayo kelalu, tal Sisaria kawu ilanalu yak Provins Esia kaptam-ami abip abip kawu yakyak unon o, kalbu kala kalale, sok de-yimusip kiiso aa, Luk naso, Provins Masedonia abip Tesalonaika kayaak Aristakus aso, nuyo yak sip tem unupla,
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 yakyak bilin iip kawu sindupla, din abip Saidon abalupla, Julias ayo Pol ami kukup ma tambal kamaan-bam bokola ko: Yaap kemin, kabi sip tem ayo kelalap din kaltapni kaptum kusal itamapla, tangbal-kup tiin molip saan o, akaya,
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 din itamda talaya, Saidon ayo kelalupla, inim taba-lomda sip umi liip ayo bak-daalaya, abiltap im-tama unomu disa ke-buluya, kula nuyo yang malii dulul taleba liip ayo kela yang Saiprus lo ami balang diim kabang liip abalupla din
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Provins Silisia ayo akaala wan din yol ok dukum ami daang kun diim aba yak aba din Provins Pamfilia ayo akaala din unuple, Provins Lisia umi abip Maira kawu abaluple,
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 sip tem ayo kela soldiya imi tiin molin ayo sip kusnum ma kuluulaya, sip ayo abip Aleksandria akaala tal Maira kawu ilana-somdula, Provins Itali unon o, kalbu kaa kalale, nuyo yak kaptam unup. Maira ayo kela unup ko.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 — ausente —
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 — ausente —
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Kemin, nuyo fiyaap-kup yakyak ken-umbi-lom am yaapkan kelupla, Juda kasel imi ima falamin am ayo daan tal bana, Pol ayo utama yi, Kulaata inim so, ok so, namti dukumna kala kalale, kulu ma nuyo ok unokomup ema yo? kalalaya, imi weng bokoya:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Tunum kipyo! nali utamila, Sip baan tambal kalawa kelalup yakyak unabup namti, sip so, bung so, iyo mafak-nokomip aye, ukat-mo ok tem unolup e, kal-bom ale, ati nokol yelamu ne? anulu saak-namup e? kal-bom kebi. Kemin, kaa kela unemin disa yo, kala. Lale,
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 soldiya imi tiin molin ayo Pol ami weng ayo kuyang saak tela-lomda, sip muk fukulin tunum so, sip kayak iso, alep imi weng uta weng sanala,
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 tunum yaapkan iyo aket fuku-daaliwa yi, Inim dukum so, ati so, tiltam aba tal-unbu-unbu-ke-buluya unokomup kaali, ti sip umi baan diim kaa yaap keluya, ilokomup disa; kemin kela umbiyang abip Finiks kaayo, Provins Krit kawu sip umi baan ma kaa atin tambal kemin, sip ayo kawu ilokomu kaali ti yaap. Sip kuu kawu ilokomu kaa, tambal-kup bom-buluya, inim dukum so, ati so, kaa taba-lom ku-mafak-daalokomu disa kala, kala-lomdip bokolip inim dukum ayo katip so kela namti, nuyo sip baan diim ayo kela din Finiks bom-buluwa, inim dukum so, ati so, uyo kanubi dulumnala yo, kala kanum bokolip ko.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Inim katip fuunba kulaa yaap sip uyo wan din Finiks molokomu no kalalip sip umi kulaak mo kutal-fukulu tola-laamin mafek mafek kufolip tiltam tulule, sip uyo im-tamalu yak Provins Krit ami ok balang diim mepso yak aba kemula, tawaal muk ta inim dukum ayo katiilu. Katale,
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 ilanin tap keluple, kulu inim atin ti aalap dukum namti tawaal diim kulu tal-ilomda,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 sip uyo kuluu kulaala umbu-talbu-ke-bulula, babon bii kulaaluya, sip uyo fal-sikilipya, ku inim taleba ami daang ukuwa, sip uyo inim ta kulii-una. Kemin,
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 din abaluwa, yol ok daang diim tawaal katip ma Kauda ami balang tem kabang liip yang kaba um-bomduwa, bot katip ma sip dukum kuumi diim kabaaku sok bukubip uyo fiit-bam sisiibi kulaalup tiltam sip tiiluple,
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 iyo fanang daaliwa yi, Sip kalawaali dakela-tabokomu nema yo? kala-lomdip, sok kuluu-lom sip umi balang malii ayo sok delip nek kalale, kulaa aket fukun-daa: Tawaal Afrika kabak-ami ok dinin diim kaa mafak kemin, sip ayo yak diin-ilomdu yelamu no, kala suun-daa-lomdip sip umi ilim dukum o, kala sel ayo dul-duu-lomdip, kewip inim ta sip uyo akolkup kulii una-buluya unup ko.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Kula sindupla, inim so, ok daang so, uta taba-lom sip uyo dukum-kup kulaalu unbu-talbu-ke-buluya, kulu iyo bung kaayo fokolip ok une-balala, kelalipla,
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 am asuumano diim kulaata, sip umi sok aye, sel aa, kuk diimin ami as aye, ayo ilmi sikil ta fokolip ok unu kewiwa, sip uyo fongnu le,
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 ati aalap dukum ayo suunkup fufu-balaya, ibin ta tilnong mo kelala, nuyo dok kano atan so, wakalkan so, imi liip tal-unebip kii talalu atamin disa ke-lom, babon tal-unebi am yaapkan kelupla, kulaali numi yaap unokin o, kalbup namti kuyaku ditang kalule kulaalup ko.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ima kaa ma inolip disa, kem-talan-umbipla, Pol ayo ilmi iipyak tem kulu tola bokola: Nikil kibi siin nami weng bokoyi kep-na-lomdip, Provins Krit kelalip tal-silip disa dinam, mafek mafek kaa ma kulaalip ok umba dinim ale, ma buusa keba disa; yale, nikil iltipta nami weng kuyang saak tiip-nipna talbip namti, kulu tiltam tabu utabip.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Kanun um-bom kipni tunum kaa ma aalu taanokoma disa; ti sip uta-kup dekela-tabokomu. Kemin, kabak-ata bokoyiliya, aket tem ayo dakat daak abiin tiyuk o, kala bokoyi.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nali God ami tunum kaayu, beten kamaala-yaabi kemin, kamala kutamiip kulu ami ensel ata tal nalmi diim kulu tola
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 bokop-na-lomda: Pol kabi suunin disa. Yaap din Sisa ami tiin diim kawu tolnawa, tam-bak-molokoma. Kemin, God ali kapni win diim o, kala-lomda, tunum alik kapso, unabip iyo kukup tambal kuya dong dokoyila yaap-nokomip kaa utam taman o, kala bokop-namba. Kemin,
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 nali utamila, God ali nami bokop-namba kaa, ti fan kanolokoma kala kalbi. Kemin, nikil kibi suunin daa; balili-kup kalin o.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 La, sip kuuli, imbii yak ok daang diim tawaal ma kaa daaluya balang tem kawu diinokomu kayi! kala kanum bakayila ko.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Kemin, inim dukum fuun-bala bii, am almi-kup sin-yaabi am matumkal (14) kelaya, ami kutamiip kulu inim ta sip uyo kulii-una-bala, nuyo yol ok Adria kumun kawu liip una-bulup, kutamiip iipyak fokolaya kulu, sip umi okok kemin tunum namti utamiwa yi, Tildak tawaal mepso tildak unup ema yo? kala-lomdip,
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 ok kumun kulaalip daak unu siksimin sok ayo tuum buku kulaalip daak ok tem unuya, kuluu utam talaalip, kabaak-ami liip kaali 40 mita kela kalale, yanglo so kaata, asuk sok binalip daak una iyo kuluu atam talaalip, kabaak-ami liip kaata, 30 mita kelu kalalipla,
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 tildak dalsiim tulup kulaa sip yang tuum tem inang diin-ilom yelama no kala-lomdip, suun-daa-lom toop sip umi olduuk tem kawu toop aba-lomdip, sip kutal-fukulu tola-yaamin umi mafek mafek angka atalingkal iyo fokolip daak ok tem un kutal-fukulu tolnula iyo aman duluum-bamdip: Am kabi baan daanawa, ok balang atamdup yaap-num o, kemip. Kemin,
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 sip okok kemin iyo sip kela yak banum o, kala-lom, kasen-foko-lomdip, Nuli yang sip umi dabom tem ilom sip kutal-fukulu tola-laamin mafek mafek kusnum ma fokolup daak ok tem unokoma no kala-lom, bot katipkan uyo sok buku kulaalip daak ok daang diim abamnula,
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pol ayo soldiya so, imi tiin molin iso, imi bokoya-lomda: Sip umi okok kemin tunum kalawiili sip kalumi fukulokomip disa namti, kaa dok kano ibi yaap-nokomip disa yo! yakale,
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 soldiya iyo bot sok bak-duulip bot uyo kewip disa kulu unu ko.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Kemin, am kel foko kem-salale, Pol ayo dukum-kup nikil alik imi bokoya-lomda: Ibi aket yaapkan fukun-bamdip: Kwin! kaa ti yela saak-nulup e yaap-nulup e? kal-bomdiwa, ima kaa inam-nolip disa kem-tal-bi-lomdip am matumkal (14) kelip. Lale,
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 ibi saak-nokomip disa le, aa katip so ma mafak-nokomip disa; kemin ibi ima inin aa! Ima inam-nokomip ayo yam-titil-diilula, titil-fokolokomip o, yaka-lomda,
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 almi ima bret ma kuluuba-kup; alik imi tiin diim kulu God ami yaap ke yo, aka-lomda, lo kutii inaya,
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 atamdipla, nikil imi aket tem ayo tambal ma keyulula, yakal ima inip. Kemin,
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 sip kaptam-ami tunum tabasup kaali, 276 nuta tabasup.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kemin, nikil iyo imbi, inaliwa, sip uyo fong-alom, imbii yak ok balang daaluk o, kalalipla, ilmi ima wiit ayo fokolip ok unu ko.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Am daan atan tik-daalu, sip okok kemin iyo tawaal kulaa atamip. Lale, siin kaa ma atamsip daa, tiin kulaalip yak ok balang abamnu, utam talaliwa yi, (Yol ok ayo faka-bamda tuum muuk alinsa ayo dap kabak-kabak daa kela, iip ding ma an-kulii kamet bansa kemin kaa) ok dinin diim tambal ma be nema yo? kala sip uyo kuyak met ok dinin diim kaa daalum o, kala-lomdip,
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 sip umi kutal-fuku-yaamin angka ami sok ayo bukulip disa ok tem kawu bom-bulule, sip umi duuk sok desip ayo baa-lom kutal-fuku-som, sel katip ma kutam di kelip yak unup. Lale, inim ayo taba-lom imbii yak balang tem daalon o, kala unan-suluya,
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 sip uyo yak ok balang diim mepso kulu diin-ilom tolnule, sip umi dabom tem ayo nakat-kala-lomdu diinuya, ok ala una-tala-ke-bamda, sip kuuyo ok ta fakliik-faklaak-bamda dakela kela ko.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Kanoluya, soldiya imi aket ayo fukun-ilomdip: Tunum sok de-yimusup kii ma daak ok daang aba ok falan yak aba ukadaa unokomip ema? kala alik anulup taanik o, kalip. Katale,
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 soldiya imi tiin molin ayo Pol ami dong dokola-lomdi dil molila, kiimi kanolin aket fukunbip, ibi kaayo kulaalin o, kala-lomda fotaba bokoya-lomda: Ibi kanta ok falamin tunum ibi ma bom-bilip namti, kipsiik unfoko daak ok daang abalip falan yak balang uniple,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 malo ok falamin disa, ipta as tiim aye, sip dakela tabu umi daam kaata ma kuluu-lomdip, kutal-fuku-bilip, ok ta as so, tunum so, imbii yak balang daa daa kelak o, yakaya, kula kano-lomdup, yak ok balang diim aba-lom nuyo alik aapnup ko.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.