Atos 27
God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARIB
1 Provins kamok diilim Festus ayo aket fukunbi: Pol so, tunum kusnum ma sok de-yimusip iso, iyo fokola sip tem abalip yakyak bilin Provins Itali abalip Rom unin o, kala-lomda, almi soldiya imi bokoyila, sok de-yimusip iyo alik fokola yak Julias ami sikil diim abip bokola-lomdip: Mep tunum kii kapta tiin mo imbiilap unan o, akipla, Julias ayo Rom kasel imi King Sisa ami soldiya kemin Sisa ami weng kulii-una-tala-kemin tunum imi kamokim ata ko.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Kemin, sip ma abip Adramitium ayo kelalu, tal Sisaria kawu ilanalu yak Provins Esia kaptam-ami abip abip kawu yakyak unon o, kalbu kala kalale, sok de-yimusip kiiso aa, Luk naso, Provins Masedonia abip Tesalonaika kayaak Aristakus aso, nuyo yak sip tem unupla,
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 yakyak bilin iip kawu sindupla, din abip Saidon abalupla, Julias ayo Pol ami kukup ma tambal kamaan-bam bokola ko: Yaap kemin, kabi sip tem ayo kelalap din kaltapni kaptum kusal itamapla, tangbal-kup tiin molip saan o, akaya,
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 din itamda talaya, Saidon ayo kelalupla, inim taba-lomda sip umi liip ayo bak-daalaya, abiltap im-tama unomu disa ke-buluya, kula nuyo yang malii dulul taleba liip ayo kela yang Saiprus lo ami balang diim kabang liip abalupla din
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Provins Silisia ayo akaala wan din yol ok dukum ami daang kun diim aba yak aba din Provins Pamfilia ayo akaala din unuple, Provins Lisia umi abip Maira kawu abaluple,
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 sip tem ayo kela soldiya imi tiin molin ayo sip kusnum ma kuluulaya, sip ayo abip Aleksandria akaala tal Maira kawu ilana-somdula, Provins Itali unon o, kalbu kaa kalale, nuyo yak kaptam unup. Maira ayo kela unup ko.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 — ausente —
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 — ausente —
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Kemin, nuyo fiyaap-kup yakyak ken-umbi-lom am yaapkan kelupla, Juda kasel imi ima falamin am ayo daan tal bana, Pol ayo utama yi, Kulaata inim so, ok so, namti dukumna kala kalale, kulu ma nuyo ok unokomup ema yo? kalalaya, imi weng bokoya:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Tunum kipyo! nali utamila, Sip baan tambal kalawa kelalup yakyak unabup namti, sip so, bung so, iyo mafak-nokomip aye, ukat-mo ok tem unolup e, kal-bom ale, ati nokol yelamu ne? anulu saak-namup e? kal-bom kebi. Kemin, kaa kela unemin disa yo, kala. Lale,
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 soldiya imi tiin molin ayo Pol ami weng ayo kuyang saak tela-lomda, sip muk fukulin tunum so, sip kayak iso, alep imi weng uta weng sanala,
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 tunum yaapkan iyo aket fuku-daaliwa yi, Inim dukum so, ati so, tiltam aba tal-unbu-unbu-ke-buluya unokomup kaali, ti sip umi baan diim kaa yaap keluya, ilokomup disa; kemin kela umbiyang abip Finiks kaayo, Provins Krit kawu sip umi baan ma kaa atin tambal kemin, sip ayo kawu ilokomu kaali ti yaap. Sip kuu kawu ilokomu kaa, tambal-kup bom-buluya, inim dukum so, ati so, kaa taba-lom ku-mafak-daalokomu disa kala, kala-lomdip bokolip inim dukum ayo katip so kela namti, nuyo sip baan diim ayo kela din Finiks bom-buluwa, inim dukum so, ati so, uyo kanubi dulumnala yo, kala kanum bokolip ko.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Inim katip fuunba kulaa yaap sip uyo wan din Finiks molokomu no kalalip sip umi kulaak mo kutal-fukulu tola-laamin mafek mafek kufolip tiltam tulule, sip uyo im-tamalu yak Provins Krit ami ok balang diim mepso yak aba kemula, tawaal muk ta inim dukum ayo katiilu. Katale,
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 ilanin tap keluple, kulu inim atin ti aalap dukum namti tawaal diim kulu tal-ilomda,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 sip uyo kuluu kulaala umbu-talbu-ke-bulula, babon bii kulaaluya, sip uyo fal-sikilipya, ku inim taleba ami daang ukuwa, sip uyo inim ta kulii-una. Kemin,
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 din abaluwa, yol ok daang diim tawaal katip ma Kauda ami balang tem kabang liip yang kaba um-bomduwa, bot katip ma sip dukum kuumi diim kabaaku sok bukubip uyo fiit-bam sisiibi kulaalup tiltam sip tiiluple,
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 iyo fanang daaliwa yi, Sip kalawaali dakela-tabokomu nema yo? kala-lomdip, sok kuluu-lom sip umi balang malii ayo sok delip nek kalale, kulaa aket fukun-daa: Tawaal Afrika kabak-ami ok dinin diim kaa mafak kemin, sip ayo yak diin-ilomdu yelamu no, kala suun-daa-lomdip sip umi ilim dukum o, kala sel ayo dul-duu-lomdip, kewip inim ta sip uyo akolkup kulii una-buluya unup ko.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kula sindupla, inim so, ok daang so, uta taba-lom sip uyo dukum-kup kulaalu unbu-talbu-ke-buluya, kulu iyo bung kaayo fokolip ok une-balala, kelalipla,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 am asuumano diim kulaata, sip umi sok aye, sel aa, kuk diimin ami as aye, ayo ilmi sikil ta fokolip ok unu kewiwa, sip uyo fongnu le,
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 ati aalap dukum ayo suunkup fufu-balaya, ibin ta tilnong mo kelala, nuyo dok kano atan so, wakalkan so, imi liip tal-unebip kii talalu atamin disa ke-lom, babon tal-unebi am yaapkan kelupla, kulaali numi yaap unokin o, kalbup namti kuyaku ditang kalule kulaalup ko.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ima kaa ma inolip disa, kem-talan-umbipla, Pol ayo ilmi iipyak tem kulu tola bokola: Nikil kibi siin nami weng bokoyi kep-na-lomdip, Provins Krit kelalip tal-silip disa dinam, mafek mafek kaa ma kulaalip ok umba dinim ale, ma buusa keba disa; yale, nikil iltipta nami weng kuyang saak tiip-nipna talbip namti, kulu tiltam tabu utabip.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Kanun um-bom kipni tunum kaa ma aalu taanokoma disa; ti sip uta-kup dekela-tabokomu. Kemin, kabak-ata bokoyiliya, aket tem ayo dakat daak abiin tiyuk o, kala bokoyi.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Nali God ami tunum kaayu, beten kamaala-yaabi kemin, kamala kutamiip kulu ami ensel ata tal nalmi diim kulu tola
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 bokop-na-lomda: Pol kabi suunin disa. Yaap din Sisa ami tiin diim kawu tolnawa, tam-bak-molokoma. Kemin, God ali kapni win diim o, kala-lomda, tunum alik kapso, unabip iyo kukup tambal kuya dong dokoyila yaap-nokomip kaa utam taman o, kala bokop-namba. Kemin,
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 nali utamila, God ali nami bokop-namba kaa, ti fan kanolokoma kala kalbi. Kemin, nikil kibi suunin daa; balili-kup kalin o.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 La, sip kuuli, imbii yak ok daang diim tawaal ma kaa daaluya balang tem kawu diinokomu kayi! kala kanum bakayila ko.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Kemin, inim dukum fuun-bala bii, am almi-kup sin-yaabi am matumkal (14) kelaya, ami kutamiip kulu inim ta sip uyo kulii-una-bala, nuyo yol ok Adria kumun kawu liip una-bulup, kutamiip iipyak fokolaya kulu, sip umi okok kemin tunum namti utamiwa yi, Tildak tawaal mepso tildak unup ema yo? kala-lomdip,
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 ok kumun kulaalip daak unu siksimin sok ayo tuum buku kulaalip daak ok tem unuya, kuluu utam talaalip, kabaak-ami liip kaali 40 mita kela kalale, yanglo so kaata, asuk sok binalip daak una iyo kuluu atam talaalip, kabaak-ami liip kaata, 30 mita kelu kalalipla,
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 tildak dalsiim tulup kulaa sip yang tuum tem inang diin-ilom yelama no kala-lomdip, suun-daa-lom toop sip umi olduuk tem kawu toop aba-lomdip, sip kutal-fukulu tola-yaamin umi mafek mafek angka atalingkal iyo fokolip daak ok tem un kutal-fukulu tolnula iyo aman duluum-bamdip: Am kabi baan daanawa, ok balang atamdup yaap-num o, kemip. Kemin,
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 sip okok kemin iyo sip kela yak banum o, kala-lom, kasen-foko-lomdip, Nuli yang sip umi dabom tem ilom sip kutal-fukulu tola-laamin mafek mafek kusnum ma fokolup daak ok tem unokoma no kala-lom, bot katipkan uyo sok buku kulaalip daak ok daang diim abamnula,
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pol ayo soldiya so, imi tiin molin iso, imi bokoya-lomda: Sip umi okok kemin tunum kalawiili sip kalumi fukulokomip disa namti, kaa dok kano ibi yaap-nokomip disa yo! yakale,
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 soldiya iyo bot sok bak-duulip bot uyo kewip disa kulu unu ko.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Kemin, am kel foko kem-salale, Pol ayo dukum-kup nikil alik imi bokoya-lomda: Ibi aket yaapkan fukun-bamdip: Kwin! kaa ti yela saak-nulup e yaap-nulup e? kal-bomdiwa, ima kaa inam-nolip disa kem-tal-bi-lomdip am matumkal (14) kelip. Lale,
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 ibi saak-nokomip disa le, aa katip so ma mafak-nokomip disa; kemin ibi ima inin aa! Ima inam-nokomip ayo yam-titil-diilula, titil-fokolokomip o, yaka-lomda,
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 almi ima bret ma kuluuba-kup; alik imi tiin diim kulu God ami yaap ke yo, aka-lomda, lo kutii inaya,
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 atamdipla, nikil imi aket tem ayo tambal ma keyulula, yakal ima inip. Kemin,
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 sip kaptam-ami tunum tabasup kaali, 276 nuta tabasup.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Kemin, nikil iyo imbi, inaliwa, sip uyo fong-alom, imbii yak ok balang daaluk o, kalalipla, ilmi ima wiit ayo fokolip ok unu ko.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Am daan atan tik-daalu, sip okok kemin iyo tawaal kulaa atamip. Lale, siin kaa ma atamsip daa, tiin kulaalip yak ok balang abamnu, utam talaliwa yi, (Yol ok ayo faka-bamda tuum muuk alinsa ayo dap kabak-kabak daa kela, iip ding ma an-kulii kamet bansa kemin kaa) ok dinin diim tambal ma be nema yo? kala sip uyo kuyak met ok dinin diim kaa daalum o, kala-lomdip,
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 sip umi kutal-fuku-yaamin angka ami sok ayo bukulip disa ok tem kawu bom-bulule, sip umi duuk sok desip ayo baa-lom kutal-fuku-som, sel katip ma kutam di kelip yak unup. Lale, inim ayo taba-lom imbii yak balang tem daalon o, kala unan-suluya,
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 sip uyo yak ok balang diim mepso kulu diin-ilom tolnule, sip umi dabom tem ayo nakat-kala-lomdu diinuya, ok ala una-tala-ke-bamda, sip kuuyo ok ta fakliik-faklaak-bamda dakela kela ko.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Kanoluya, soldiya imi aket ayo fukun-ilomdip: Tunum sok de-yimusup kii ma daak ok daang aba ok falan yak aba ukadaa unokomip ema? kala alik anulup taanik o, kalip. Katale,
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 soldiya imi tiin molin ayo Pol ami dong dokola-lomdi dil molila, kiimi kanolin aket fukunbip, ibi kaayo kulaalin o, kala-lomda fotaba bokoya-lomda: Ibi kanta ok falamin tunum ibi ma bom-bilip namti, kipsiik unfoko daak ok daang abalip falan yak balang uniple,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 malo ok falamin disa, ipta as tiim aye, sip dakela tabu umi daam kaata ma kuluu-lomdip, kutal-fuku-bilip, ok ta as so, tunum so, imbii yak balang daa daa kelak o, yakaya, kula kano-lomdup, yak ok balang diim aba-lom nuyo alik aapnup ko.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.