Atos 22

God Ami Alokso Weng (TIF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nami niik kasal kabel kasal kipyo! Nasiik nalmi kukup tambal kutal-fukubi kaami sang kaata ma bokoyokomi. Kemin, weng san bom iliwa yo, yakale, kulaa
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 ili weng seliwa yu! Ali Hibru nulmi weng kaata bakan-tabamna kala kala-lomdip, atin ti dulumniple, bokola:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Nali Juda kayaak kemin; nami akamen uyo Provins Silisia bokon abip ma Tasus kawu nam-uluya, ilom nali tal abip dukum Jerusalam kaltamu fasuu-lom, skul ken-um-bomdila, Gamaliel ata nulmi awal imi lo kaa talalu kukup-nam-balaya kemin kawu, kano-somdila, ipni God ami aket dukum konsip tap nakal kanola-lom, God ami aket dukum ayo konsi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nali kukup mafak kaa, unang tunum iyo Liip Alokso din unebip imi kukaayim-bamdi, yam-mafak-daka-bamdila, Iyo anuli taanik o, kemsi. Kemin, tunum unang iyo sok de-yimbi din kalabus am tii-bam kemsi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Awem tunum imi kamok diildiil o, kala, pris so, kamok kamok alik kiiso, ili nitamipla, Ali ti fan tituun eng bakaba kala, kalalipla ili natabip kemin, yakal bokolalip te! Kii aptum kusal Juda Damaskus kawu ilin imi sukon dola kuya bokoya-lomdip: Kipyo, yaap kemin Pol kaa din una kaali, Kristen Damaskus kawu ilin imi imtal fuku sok de-yimu imbii-tal Jerusalam daalaya, kot kamayinsi-lom yemum o. Aa, anulup saaknik e kala-lomdip, dola kup-nip kulaa abip Damaskus uni no, kal-bomda Juda imi kanum bakayila ko.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Pol ayo kanum bokoyimba-kup bokola ko: Nali yakyak din Damaskus mep mep kuluba unila, atan tal dibimnule, maak fak-daalin tap abiil tikiin kaptamu falala-kalin ma iilfo kulaala tal nami diim aba-lomda, alik falala-kup kalaya,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 nayo lamo daak tawaal diim aba-lomdi, weng ma ayo weng seliya bokop-na-lomda: Sol kapyo, kabi kanimin o, kal-bomdawa, kukup mafak kaa nami kukaap-nambap yoko? nakale,
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 nasiik bokoli: Kamokim, kabi kawanta ni? aki, bokop-na-lomda: Nali Nasaret kayaak Yesus nata; nami unang tunum imi kukup mafak kukaaya-laabap o, nakala,
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 tunum naso bilip kiili, falala-kalin kula atamip. Lale, weng bakaba kaata, talalu weng selin disa ke-silip.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Kemin, ayo bokola-lomdi: Kamokim kapyo, nali kalok nolokomi ni? aki. Kamokim asiik bokop-na-lomda: Tam tola-somdapya, yang Damaskus kawu balawa, tunum ma tal bokop-ta-lomda: God bokop-na-lom: Sol ali kanumin kanumin kaata kanumak o, kala bokop-na tili kemin, kaata kanuman o, tokokoma kayi! kalaya, kulaali
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 falala-kalin dukum ma falala-kup kaluya, tam tola mafek mafek ma atamami disa keliya, tunum naso unabup ita sikil kuldaku, nam-tal-fukulip Damaskus toop un-sulup o.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Kanola, God ami daang bakaalin tunum kano ma ami win kaali Ananayas ali Moses ami Lo dotu kutal-fukusa kemin, Juda alik Damaskus kawu ilin iyo boko-lomdip: Ali tunum tambal o, akan-kan-umbip
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 ata tal nalmi mepso kulu tolale, bokop-na ko: Nak-tunum Sol kapyo, kapni tiin kulii tambal kep-tik o! kala bakap-nan-salale, kulu nami tiin iyo tambal kep-nipla, Ananayas ayo atamila,
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 ayo bokop-na ko: Nulmi awal-fakal imi God ata bokop-na-lomda: Pol ata ulduuliya, nami aket fukunin ayo atam-som, Tituun-kup Tabasa Tunum ata atam aa, ami bon tem weng ayo weng san kelak o, kalalila, ulduuli kayi! kala bokop-na. Kemin,
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 kabi God ami weng ayo unang tunum alik imi bakayim-bam ale, kaltapni tiin alep alep atabap so, weng sanbap so, imi sang kiita bakayim-bam ke-mokomap.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kabi fen bii-somdi yo, kalolap i, tam aba yang oksam ukubap-kup; Kamokim ami dik-daalawa, kapni ban kaayo, kukan-tiip-ta kelak o, kala-lomda, Ananayas ayo kanum bokop-na-som, kelala, Pol ayo kanum bokoyila ko.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Kemin, Pol ayo bokola-lomda: Biiliya, asuk tal Jerusalam bomdila, tam lotu am diilim un-ilomdi God ami beten kamaan-bam lom dakaabap tap ke-bamdi,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Kamokim ayo atami, bokop-na-lomda: Jerusalam kasel ili kapni weng bakayimbap kaa, weng sanokomip dinim kemin, baan kamboya Jerusalam kaltam kulaalap unan o! nakale,
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 kulaa nasiik Kamokim ami bokoli: Kamokim kapyo, Jerusalam yakal utamsip o. Nali lotu am alik tam une-bamdi, kanita kapni lak duulin iyo sok de-yimu imbii-tal kalabus am tii-bam ale, ye-bam kesi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Aa, siin kaa Stiven ali kapni sang ayo unang tunum imi bakaya-tal-uneba kala kala-lomdi, ita ami aalip taansa kaali, nalta, ayo, yaka-lomdi, nali mep kulu tola-bomdi tunum kii ilmi ilim delela-lomdip aabip uyo, nata tiin moyasii kaata! Iyo nami kanosi kulaa, ili utamsip. Kanolin kemin ale, ili nami weng kaa weng sanokomip elile disa ye kala, Kamokim ayo kanum bokolila,
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Kamokim asiik bokop-na ko: Nali tam-baali umbilap bilin tunum miit kusnum imi diim abokomap. Kemin, kuluwa kulaalap tabanan aa! akaya, ayo kala Pol ayo kanum bakaya ko.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Juda kayaak iyo kano duluma weng san-bilipla, Pol ayo weng bakan-una-bala, bom-bilip bakan-yak-aba butoop almi tunum miit kayak kayak imi weng bakayila-yaaba kaami sang kaata, bokoya kem-salale kulu, dukum-kup naan-taba-lomdip: Kwin! kanolin tunum kaa kambolap tawaal diim kalawaa, ilin disa; kemin an-kuwaalin aa! Kambolip tiin kawong ilin daa; aalip taanak o, kemipya,
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 atul weng fak-daka-bam ale, ilimi aket atul tabeyu kanumin kukup kaata, no-lom ilmi ilim kaltam falep ayo dilduu kulaalip une-bulu-tale-bulu-ke-bam ale, iiwin tuk-duu-lom binalip asal une-bulu kemipla,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 waasi dinin tunum imi kamok ata bokoyilaya, soldiya iyo Pol dibii tam ilmi am dukum dap-tam-daaliwa, kulaa kamokim ayo bokoya-lomda: Juda fuut-bam naan-bam aalip taanak o, kebip kaami miit kabak-ata bokop-nalap, weng selon o, kali kemin, ipta faklet kuluu aa-bam dik-dakaan-bilip, weng miit kaa bokoyilaya, weng sanum o, kala. Lale,
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 waasi dinin tunum iyo sok de-dap-tii-lomdip, kang ipnaal sok ta kuluu langatal aalum o, kalbip. Lale, Pol ayo soldiya imi tiin molin tunum ma mep kulu tolba ami bokola ko: Kapyo, nali Rom kayaak kesi te! Rom ipni lo kaa boko-lomdu: Rom kayaak kesa kaa, weng dabak saanin dinim ilom faklet kulu biiwakamin kaa tambal o, kalsu ka? akaya,
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 tiin molin ayo weng sandaya, din kamokim ami bokola ko: Kapya, mep tunum kalawaali Rom tunum kesa te! Kabi kalok nolon o anbap i? akaya kulaa,
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 kamokim ayo tal Pol ami bokola-lomda: Kabi fan Rom kayaak ema? bokop-nap kaal kelila yo akale, asiik, Ayo, kalale,
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 kamokim asiik bokola: Nali sisol dukum ta kuluu-lom, Rom imi kuya-lomdi tiltam nali Rom kayaak kesi te! akaya, Pol asiik boko-lom: Nalile, atok ali Rom kayaak kemin, nakal Rom kayaak ke-bisi no, akala,
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 abiltap soldiya ita sok faklet tup aa-bam dik-daa-dik-daa-keluwa, ami ban keba sang bokoyak o, kebip iyo, kela kayak baniwa, kamokim ayo aket fukun-daa: Naka kaa Rom tunum kemin, nalta Rom kasel numi lo kaa lo-lomdi, soldiya bokoyiliya, sen sok kaa kuluu dedulip kala, kala-lomda, Pol ami atul kaali, suun-daala ko.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Se, sintam waasi dinin kamokim ayo talalu atam-ilom, Juda kayaak kii kanim kalan Pol kaa aamum o, kem-solip kalon o, kala, ayo waasi dinin imi bokoyalaya, sen sok kuluu dedubip ayo, til-daalipla, weng dukum-kup ku awem tunum pris imi kamok kamok so, Kaunsol iso, imi kuya tala-tala-kelip kulaa ayo Pol dibii tildaak imi bilip daala tolna ko.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.