Atos 22

God Ami Alokso Weng (TIF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nami niik kasal kabel kasal kipyo! Nasiik nalmi kukup tambal kutal-fukubi kaami sang kaata ma bokoyokomi. Kemin, weng san bom iliwa yo, yakale, kulaa
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 ili weng seliwa yu! Ali Hibru nulmi weng kaata bakan-tabamna kala kala-lomdip, atin ti dulumniple, bokola:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Nali Juda kayaak kemin; nami akamen uyo Provins Silisia bokon abip ma Tasus kawu nam-uluya, ilom nali tal abip dukum Jerusalam kaltamu fasuu-lom, skul ken-um-bomdila, Gamaliel ata nulmi awal imi lo kaa talalu kukup-nam-balaya kemin kawu, kano-somdila, ipni God ami aket dukum konsip tap nakal kanola-lom, God ami aket dukum ayo konsi.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nali kukup mafak kaa, unang tunum iyo Liip Alokso din unebip imi kukaayim-bamdi, yam-mafak-daka-bamdila, Iyo anuli taanik o, kemsi. Kemin, tunum unang iyo sok de-yimbi din kalabus am tii-bam kemsi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Awem tunum imi kamok diildiil o, kala, pris so, kamok kamok alik kiiso, ili nitamipla, Ali ti fan tituun eng bakaba kala, kalalipla ili natabip kemin, yakal bokolalip te! Kii aptum kusal Juda Damaskus kawu ilin imi sukon dola kuya bokoya-lomdip: Kipyo, yaap kemin Pol kaa din una kaali, Kristen Damaskus kawu ilin imi imtal fuku sok de-yimu imbii-tal Jerusalam daalaya, kot kamayinsi-lom yemum o. Aa, anulup saaknik e kala-lomdip, dola kup-nip kulaa abip Damaskus uni no, kal-bomda Juda imi kanum bakayila ko.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Pol ayo kanum bokoyimba-kup bokola ko: Nali yakyak din Damaskus mep mep kuluba unila, atan tal dibimnule, maak fak-daalin tap abiil tikiin kaptamu falala-kalin ma iilfo kulaala tal nami diim aba-lomda, alik falala-kup kalaya,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 nayo lamo daak tawaal diim aba-lomdi, weng ma ayo weng seliya bokop-na-lomda: Sol kapyo, kabi kanimin o, kal-bomdawa, kukup mafak kaa nami kukaap-nambap yoko? nakale,
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 nasiik bokoli: Kamokim, kabi kawanta ni? aki, bokop-na-lomda: Nali Nasaret kayaak Yesus nata; nami unang tunum imi kukup mafak kukaaya-laabap o, nakala,
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 tunum naso bilip kiili, falala-kalin kula atamip. Lale, weng bakaba kaata, talalu weng selin disa ke-silip.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Kemin, ayo bokola-lomdi: Kamokim kapyo, nali kalok nolokomi ni? aki. Kamokim asiik bokop-na-lomda: Tam tola-somdapya, yang Damaskus kawu balawa, tunum ma tal bokop-ta-lomda: God bokop-na-lom: Sol ali kanumin kanumin kaata kanumak o, kala bokop-na tili kemin, kaata kanuman o, tokokoma kayi! kalaya, kulaali
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 falala-kalin dukum ma falala-kup kaluya, tam tola mafek mafek ma atamami disa keliya, tunum naso unabup ita sikil kuldaku, nam-tal-fukulip Damaskus toop un-sulup o.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Kanola, God ami daang bakaalin tunum kano ma ami win kaali Ananayas ali Moses ami Lo dotu kutal-fukusa kemin, Juda alik Damaskus kawu ilin iyo boko-lomdip: Ali tunum tambal o, akan-kan-umbip
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 ata tal nalmi mepso kulu tolale, bokop-na ko: Nak-tunum Sol kapyo, kapni tiin kulii tambal kep-tik o! kala bakap-nan-salale, kulu nami tiin iyo tambal kep-nipla, Ananayas ayo atamila,
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 ayo bokop-na ko: Nulmi awal-fakal imi God ata bokop-na-lomda: Pol ata ulduuliya, nami aket fukunin ayo atam-som, Tituun-kup Tabasa Tunum ata atam aa, ami bon tem weng ayo weng san kelak o, kalalila, ulduuli kayi! kala bokop-na. Kemin,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 kabi God ami weng ayo unang tunum alik imi bakayim-bam ale, kaltapni tiin alep alep atabap so, weng sanbap so, imi sang kiita bakayim-bam ke-mokomap.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Kabi fen bii-somdi yo, kalolap i, tam aba yang oksam ukubap-kup; Kamokim ami dik-daalawa, kapni ban kaayo, kukan-tiip-ta kelak o, kala-lomda, Ananayas ayo kanum bokop-na-som, kelala, Pol ayo kanum bokoyila ko.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Kemin, Pol ayo bokola-lomda: Biiliya, asuk tal Jerusalam bomdila, tam lotu am diilim un-ilomdi God ami beten kamaan-bam lom dakaabap tap ke-bamdi,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Kamokim ayo atami, bokop-na-lomda: Jerusalam kasel ili kapni weng bakayimbap kaa, weng sanokomip dinim kemin, baan kamboya Jerusalam kaltam kulaalap unan o! nakale,
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 kulaa nasiik Kamokim ami bokoli: Kamokim kapyo, Jerusalam yakal utamsip o. Nali lotu am alik tam une-bamdi, kanita kapni lak duulin iyo sok de-yimu imbii-tal kalabus am tii-bam ale, ye-bam kesi.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Aa, siin kaa Stiven ali kapni sang ayo unang tunum imi bakaya-tal-uneba kala kala-lomdi, ita ami aalip taansa kaali, nalta, ayo, yaka-lomdi, nali mep kulu tola-bomdi tunum kii ilmi ilim delela-lomdip aabip uyo, nata tiin moyasii kaata! Iyo nami kanosi kulaa, ili utamsip. Kanolin kemin ale, ili nami weng kaa weng sanokomip elile disa ye kala, Kamokim ayo kanum bokolila,
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Kamokim asiik bokop-na ko: Nali tam-baali umbilap bilin tunum miit kusnum imi diim abokomap. Kemin, kuluwa kulaalap tabanan aa! akaya, ayo kala Pol ayo kanum bakaya ko.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Juda kayaak iyo kano duluma weng san-bilipla, Pol ayo weng bakan-una-bala, bom-bilip bakan-yak-aba butoop almi tunum miit kayak kayak imi weng bakayila-yaaba kaami sang kaata, bokoya kem-salale kulu, dukum-kup naan-taba-lomdip: Kwin! kanolin tunum kaa kambolap tawaal diim kalawaa, ilin disa; kemin an-kuwaalin aa! Kambolip tiin kawong ilin daa; aalip taanak o, kemipya,
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 atul weng fak-daka-bam ale, ilimi aket atul tabeyu kanumin kukup kaata, no-lom ilmi ilim kaltam falep ayo dilduu kulaalip une-bulu-tale-bulu-ke-bam ale, iiwin tuk-duu-lom binalip asal une-bulu kemipla,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 waasi dinin tunum imi kamok ata bokoyilaya, soldiya iyo Pol dibii tam ilmi am dukum dap-tam-daaliwa, kulaa kamokim ayo bokoya-lomda: Juda fuut-bam naan-bam aalip taanak o, kebip kaami miit kabak-ata bokop-nalap, weng selon o, kali kemin, ipta faklet kuluu aa-bam dik-dakaan-bilip, weng miit kaa bokoyilaya, weng sanum o, kala. Lale,
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 waasi dinin tunum iyo sok de-dap-tii-lomdip, kang ipnaal sok ta kuluu langatal aalum o, kalbip. Lale, Pol ayo soldiya imi tiin molin tunum ma mep kulu tolba ami bokola ko: Kapyo, nali Rom kayaak kesi te! Rom ipni lo kaa boko-lomdu: Rom kayaak kesa kaa, weng dabak saanin dinim ilom faklet kulu biiwakamin kaa tambal o, kalsu ka? akaya,
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 tiin molin ayo weng sandaya, din kamokim ami bokola ko: Kapya, mep tunum kalawaali Rom tunum kesa te! Kabi kalok nolon o anbap i? akaya kulaa,
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 kamokim ayo tal Pol ami bokola-lomda: Kabi fan Rom kayaak ema? bokop-nap kaal kelila yo akale, asiik, Ayo, kalale,
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 kamokim asiik bokola: Nali sisol dukum ta kuluu-lom, Rom imi kuya-lomdi tiltam nali Rom kayaak kesi te! akaya, Pol asiik boko-lom: Nalile, atok ali Rom kayaak kemin, nakal Rom kayaak ke-bisi no, akala,
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 abiltap soldiya ita sok faklet tup aa-bam dik-daa-dik-daa-keluwa, ami ban keba sang bokoyak o, kebip iyo, kela kayak baniwa, kamokim ayo aket fukun-daa: Naka kaa Rom tunum kemin, nalta Rom kasel numi lo kaa lo-lomdi, soldiya bokoyiliya, sen sok kaa kuluu dedulip kala, kala-lomda, Pol ami atul kaali, suun-daala ko.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Se, sintam waasi dinin kamokim ayo talalu atam-ilom, Juda kayaak kii kanim kalan Pol kaa aamum o, kem-solip kalon o, kala, ayo waasi dinin imi bokoyalaya, sen sok kuluu dedubip ayo, til-daalipla, weng dukum-kup ku awem tunum pris imi kamok kamok so, Kaunsol iso, imi kuya tala-tala-kelip kulaa ayo Pol dibii tildaak imi bilip daala tolna ko.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.