Atos 22

God Ami Alokso Weng (TIF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nami niik kasal kabel kasal kipyo! Nasiik nalmi kukup tambal kutal-fukubi kaami sang kaata ma bokoyokomi. Kemin, weng san bom iliwa yo, yakale, kulaa
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 ili weng seliwa yu! Ali Hibru nulmi weng kaata bakan-tabamna kala kala-lomdip, atin ti dulumniple, bokola:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Nali Juda kayaak kemin; nami akamen uyo Provins Silisia bokon abip ma Tasus kawu nam-uluya, ilom nali tal abip dukum Jerusalam kaltamu fasuu-lom, skul ken-um-bomdila, Gamaliel ata nulmi awal imi lo kaa talalu kukup-nam-balaya kemin kawu, kano-somdila, ipni God ami aket dukum konsip tap nakal kanola-lom, God ami aket dukum ayo konsi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nali kukup mafak kaa, unang tunum iyo Liip Alokso din unebip imi kukaayim-bamdi, yam-mafak-daka-bamdila, Iyo anuli taanik o, kemsi. Kemin, tunum unang iyo sok de-yimbi din kalabus am tii-bam kemsi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Awem tunum imi kamok diildiil o, kala, pris so, kamok kamok alik kiiso, ili nitamipla, Ali ti fan tituun eng bakaba kala, kalalipla ili natabip kemin, yakal bokolalip te! Kii aptum kusal Juda Damaskus kawu ilin imi sukon dola kuya bokoya-lomdip: Kipyo, yaap kemin Pol kaa din una kaali, Kristen Damaskus kawu ilin imi imtal fuku sok de-yimu imbii-tal Jerusalam daalaya, kot kamayinsi-lom yemum o. Aa, anulup saaknik e kala-lomdip, dola kup-nip kulaa abip Damaskus uni no, kal-bomda Juda imi kanum bakayila ko.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pol ayo kanum bokoyimba-kup bokola ko: Nali yakyak din Damaskus mep mep kuluba unila, atan tal dibimnule, maak fak-daalin tap abiil tikiin kaptamu falala-kalin ma iilfo kulaala tal nami diim aba-lomda, alik falala-kup kalaya,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 nayo lamo daak tawaal diim aba-lomdi, weng ma ayo weng seliya bokop-na-lomda: Sol kapyo, kabi kanimin o, kal-bomdawa, kukup mafak kaa nami kukaap-nambap yoko? nakale,
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 nasiik bokoli: Kamokim, kabi kawanta ni? aki, bokop-na-lomda: Nali Nasaret kayaak Yesus nata; nami unang tunum imi kukup mafak kukaaya-laabap o, nakala,
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 tunum naso bilip kiili, falala-kalin kula atamip. Lale, weng bakaba kaata, talalu weng selin disa ke-silip.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Kemin, ayo bokola-lomdi: Kamokim kapyo, nali kalok nolokomi ni? aki. Kamokim asiik bokop-na-lomda: Tam tola-somdapya, yang Damaskus kawu balawa, tunum ma tal bokop-ta-lomda: God bokop-na-lom: Sol ali kanumin kanumin kaata kanumak o, kala bokop-na tili kemin, kaata kanuman o, tokokoma kayi! kalaya, kulaali
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 falala-kalin dukum ma falala-kup kaluya, tam tola mafek mafek ma atamami disa keliya, tunum naso unabup ita sikil kuldaku, nam-tal-fukulip Damaskus toop un-sulup o.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Kanola, God ami daang bakaalin tunum kano ma ami win kaali Ananayas ali Moses ami Lo dotu kutal-fukusa kemin, Juda alik Damaskus kawu ilin iyo boko-lomdip: Ali tunum tambal o, akan-kan-umbip
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ata tal nalmi mepso kulu tolale, bokop-na ko: Nak-tunum Sol kapyo, kapni tiin kulii tambal kep-tik o! kala bakap-nan-salale, kulu nami tiin iyo tambal kep-nipla, Ananayas ayo atamila,
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 ayo bokop-na ko: Nulmi awal-fakal imi God ata bokop-na-lomda: Pol ata ulduuliya, nami aket fukunin ayo atam-som, Tituun-kup Tabasa Tunum ata atam aa, ami bon tem weng ayo weng san kelak o, kalalila, ulduuli kayi! kala bokop-na. Kemin,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 kabi God ami weng ayo unang tunum alik imi bakayim-bam ale, kaltapni tiin alep alep atabap so, weng sanbap so, imi sang kiita bakayim-bam ke-mokomap.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Kabi fen bii-somdi yo, kalolap i, tam aba yang oksam ukubap-kup; Kamokim ami dik-daalawa, kapni ban kaayo, kukan-tiip-ta kelak o, kala-lomda, Ananayas ayo kanum bokop-na-som, kelala, Pol ayo kanum bokoyila ko.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Kemin, Pol ayo bokola-lomda: Biiliya, asuk tal Jerusalam bomdila, tam lotu am diilim un-ilomdi God ami beten kamaan-bam lom dakaabap tap ke-bamdi,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Kamokim ayo atami, bokop-na-lomda: Jerusalam kasel ili kapni weng bakayimbap kaa, weng sanokomip dinim kemin, baan kamboya Jerusalam kaltam kulaalap unan o! nakale,
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 kulaa nasiik Kamokim ami bokoli: Kamokim kapyo, Jerusalam yakal utamsip o. Nali lotu am alik tam une-bamdi, kanita kapni lak duulin iyo sok de-yimu imbii-tal kalabus am tii-bam ale, ye-bam kesi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Aa, siin kaa Stiven ali kapni sang ayo unang tunum imi bakaya-tal-uneba kala kala-lomdi, ita ami aalip taansa kaali, nalta, ayo, yaka-lomdi, nali mep kulu tola-bomdi tunum kii ilmi ilim delela-lomdip aabip uyo, nata tiin moyasii kaata! Iyo nami kanosi kulaa, ili utamsip. Kanolin kemin ale, ili nami weng kaa weng sanokomip elile disa ye kala, Kamokim ayo kanum bokolila,
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Kamokim asiik bokop-na ko: Nali tam-baali umbilap bilin tunum miit kusnum imi diim abokomap. Kemin, kuluwa kulaalap tabanan aa! akaya, ayo kala Pol ayo kanum bakaya ko.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Juda kayaak iyo kano duluma weng san-bilipla, Pol ayo weng bakan-una-bala, bom-bilip bakan-yak-aba butoop almi tunum miit kayak kayak imi weng bakayila-yaaba kaami sang kaata, bokoya kem-salale kulu, dukum-kup naan-taba-lomdip: Kwin! kanolin tunum kaa kambolap tawaal diim kalawaa, ilin disa; kemin an-kuwaalin aa! Kambolip tiin kawong ilin daa; aalip taanak o, kemipya,
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 atul weng fak-daka-bam ale, ilimi aket atul tabeyu kanumin kukup kaata, no-lom ilmi ilim kaltam falep ayo dilduu kulaalip une-bulu-tale-bulu-ke-bam ale, iiwin tuk-duu-lom binalip asal une-bulu kemipla,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 waasi dinin tunum imi kamok ata bokoyilaya, soldiya iyo Pol dibii tam ilmi am dukum dap-tam-daaliwa, kulaa kamokim ayo bokoya-lomda: Juda fuut-bam naan-bam aalip taanak o, kebip kaami miit kabak-ata bokop-nalap, weng selon o, kali kemin, ipta faklet kuluu aa-bam dik-dakaan-bilip, weng miit kaa bokoyilaya, weng sanum o, kala. Lale,
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 waasi dinin tunum iyo sok de-dap-tii-lomdip, kang ipnaal sok ta kuluu langatal aalum o, kalbip. Lale, Pol ayo soldiya imi tiin molin tunum ma mep kulu tolba ami bokola ko: Kapyo, nali Rom kayaak kesi te! Rom ipni lo kaa boko-lomdu: Rom kayaak kesa kaa, weng dabak saanin dinim ilom faklet kulu biiwakamin kaa tambal o, kalsu ka? akaya,
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 tiin molin ayo weng sandaya, din kamokim ami bokola ko: Kapya, mep tunum kalawaali Rom tunum kesa te! Kabi kalok nolon o anbap i? akaya kulaa,
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 kamokim ayo tal Pol ami bokola-lomda: Kabi fan Rom kayaak ema? bokop-nap kaal kelila yo akale, asiik, Ayo, kalale,
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 kamokim asiik bokola: Nali sisol dukum ta kuluu-lom, Rom imi kuya-lomdi tiltam nali Rom kayaak kesi te! akaya, Pol asiik boko-lom: Nalile, atok ali Rom kayaak kemin, nakal Rom kayaak ke-bisi no, akala,
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 abiltap soldiya ita sok faklet tup aa-bam dik-daa-dik-daa-keluwa, ami ban keba sang bokoyak o, kebip iyo, kela kayak baniwa, kamokim ayo aket fukun-daa: Naka kaa Rom tunum kemin, nalta Rom kasel numi lo kaa lo-lomdi, soldiya bokoyiliya, sen sok kaa kuluu dedulip kala, kala-lomda, Pol ami atul kaali, suun-daala ko.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Se, sintam waasi dinin kamokim ayo talalu atam-ilom, Juda kayaak kii kanim kalan Pol kaa aamum o, kem-solip kalon o, kala, ayo waasi dinin imi bokoyalaya, sen sok kuluu dedubip ayo, til-daalipla, weng dukum-kup ku awem tunum pris imi kamok kamok so, Kaunsol iso, imi kuya tala-tala-kelip kulaa ayo Pol dibii tildaak imi bilip daala tolna ko.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.