Atos 16

God Ami Alokso Weng (TIF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kulaa Pol sole, Sailas so, alep iyo yakyak din abip Debi abalip, yak aba din abip Listra unip. Kemin, abip Listra kaptam-ali tunum ma Yesus ami lak duulin ma be kaami win kaa Timoti; ali Juda unang ma Kristen kesu umi man. Lale, aalap kaali Grik tunum.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Kemin, abip Listra so, Aikoniam so, kaptam-ami Kristen ili boko-lomdip: Timoti ali ti tunum tambal-kup tabasa no, akan kan-yaabip. Kemin,
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol ami aket fukunin kaa, Timoti ali ti nuso nikil unum o, kalala, ayo ulduula. Lale, Pol ali aket fukuna yi, Juda alik abip ma ma bom-bilip iyo atamipla, Timoti ami aalap kaa Grik kasel kala, kala-lomdip iyo bokola-lom: Kabi tunum miit kusnum o, kalokomip ema yo? kala-lomda Juda kukup imi kuluu-lomda ami ipnaal ayo bo-kukan-tela-lomda dabuu dabiila una ko.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Nikil kiiyo, liip un-bomdiwa, abip ma kawu yakyak ken-un-bomdipla, iyo bokoya-lom: Siin kaa Yesus ami kalaan tunum so, Kristen kamok kamok kusnum iso, abip Jerusalam din bom-bilip iyo, taken-bam bokolip: Tunum miit kusnum kayak kayak Kristen kesip iyo kaata kanu-biliwa yo, kala-silip kayi! kala nikil iyo kanumin weng kaa Kristen imi bakayila-tal-une-bilipya,
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 abip ma ma imi Kristen unang tunum yakal tiltam titil-fak-daa God ami lak ayo dakaabip. Kemin, am daan-daan-ken-umba ayo, unang tunum kusnum iyo tiltam-tiltam-ke-lomdip imi tam unipya, dukumsip o.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 God ami Sinik Tambal ata taba-lomda, nikil iyo bokoya-lomda: Ibi din Provins Esia kawu din-ilomdip nami weng kaa bakayin daa yo! yakaya, atamdip bilin Provins Galesia ami anung Frigia kawu.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Provins Misia ami mepso aba-lomdip, nikil iyo yang Provins Bitinia kaba unum o, kalip. Lale, Yesus ami Sinik Tambal ata nikil kiiyo dal mola.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kula kela Nisia unemin liip kawu kutal-fuku din abalip yak aba daak abip Troas unip.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nikil akan-ilom, kutamiip kawu Pol ayo lom tap visin o kebip ma duulaya, Provins Masedonia tunum ma tola Pol ami atin ti dukum-kup naan-daala-lomda: Kabi sip tem tildak Provins Masedonia tildak ilomdap, numi dong dakaayan o, keba kala atamdala,
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 lom tap ayo duulaya, nikil iso, Luk nata buk kalawaali dol bokobi naso, utamupla, God ayo numi naan-daaya-lomda: Yak ilomdip nami weng tambal kaata, Provins Masedonia unang tunum imi bakayin o, kalba kalalupya, kula abiltap nuyo bung talalu le, kulaa tal sip ma kuluu-lom, Provins Masedonia unum o, kala-lom dotulup ko.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nikil nuli abip Troas ayo kulaa kela, sip tem liip tituun-kup wakat biyak ok ding Samotres kawu yak sulup, sintam kela yak abip Neapolis yak abaluwa,
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 kawu sip tem ayo kelalupla, yak aba met abip Filipai unup. Kemin, Filipai kaali, Provins Masedonia kaami abip diildiil kemin, sawaalak kaali, Rom ita tal abip kaa fak-tii-lom laabip kemin, kawu sin-sin-kelupla,
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 God ami iintang am daanba kuyaku fanang daaluwa yi, Juda imi God ami naalin baan diim kaali, okdal kawu nema? kalale, tam abip kaptam-ami uti am tem saak lo aba din okdal tiin-bomdupla, unang-miin iyo tala-tala-kebip kala din imi bakayin-bulupya, kulaali,
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 unang ma uyo numi weng kaata, weng san-kaabu umi win kuuli Lidia; uli abip Tayataira kayaak unang umi wok kaa ilim ifum kaata kutal-tii-buluya, saan-umbip. Kemin, uli Grik unang la, suunkup God ami beten kamala-laabu. Kemin, Dukum ata dong dokowaya, Pol ami weng kaayo talalu weng sandula,
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 usole, ulmi am maakup ilin iso, iyo oksam okoyipla, Lidia uyo numi bokoya-lomdu: Nikil ibi nami kukup kaayo atamipya, U fan Kamokim Yesus ami lak kaali ti duubu kala nikip namti, ibi tal nami am kaltamu bomdiwa yo, yukuya, yaap ke yo, waka tam kaptamu bom-ilsup ko.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Am ma daanale, nuyo God ami naalin baan diim unum o, kalalup una-bulupla, disa kulu sok de-yimulip tunum ma imi okok kamayin unang sii ma utamup ale, unang kuuli, sinik mafak kuluusu. Kemin, sinik mafak ta dong daka-wun-balaya, kanumin kanumin mafek mafek tiltam tabokomip kiimi sang kaali, bakaya-laabu. Kemin, unang tunum iyo tale-bilipla, ku-fatap-daa bakayin-buluya, iyo sisol kaa unang sii umi tiin molin imi kukaayin-bilipya, moni soyal kesip. Kemin,
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 unang kuuli, Pol nikil numi daang tem kamet tal-bom naan-bam bokolu: Tunum nikil kalawiili, Atin Fan God Win Tabin ami okok kem talbip tunum o. Kipni dok nolin dok nolin nolip, God ata dong dokoyilala, ban kaayo kela yaap ilokomip kaami sang kaata, kipni bakayila talbip o, kem-tal-bomdula,
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 unang kuuli ti suunkup kanumin-kup ke-buluya, bii am yaapkan disa kelaya, Pol ayo daal dap-telu fal-siki taba sinik mafak ami bokola ko: Yesus Kraist ami titil-kup tabasa ami win diim bakap-tambi. Kemin, kabi unang kulu kewa unan aa! aka kem-salale, kulu maak fak-daalin tap sinik mafak ayo, kewa yak bana ko.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Kewa yak banaya, unang kuumi tiin molin tunum iyo utamiwa yi, Bayi! numi sisol fakan-umbup kaami miit kaa disa kelu kala, kala-lomdip, kulaali Pol so, Sailas alep iyo im-tal-fuku sisii dilili im-bii-din abip iip kaptam-ami kamok kamok imi tiin diim tiilum o, kala im-bii-tal
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Rom kasel imi yim-bak-saanin tunum imi diim tiiliwa bokoya-lomdip: Kipyo, mep tunum alep kalawiili, Juda kayaak kemin, alep kaliita tal-ilomdip, numi abip unang tunum iyo yam-mafak-dakabip. Kemin,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 alep kii, Juda imi kukup uta kukuyimbip. Lale, Rom kasel nuli kaali, weng san-ilom kutal-fukulokomup kaa, tambal disa yo, kaliwale,
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 abip unang tunum yakal alep kiimi weng mafak bakayim-bilipla, yim-bak-saanin tunum iyo soldiya imi bokoyiliwa, alep imi ilim ayo balata kukan-tiiya-lomdip, faklet kuluu-lom, langatal kayim-bilip kiim tabamnala, alep iyo ye-bii
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 yim-tii keya-lomdip, kulaali yim-tama tal kalabus am daa, iliya yim-baalip am kaptam unip, kalabus tiin molin tunum ami bokola-lomdip: Talalu tiin molan o, akiwale,
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 weng san-ilomda yim-tama tam am ma kaptam daala tiiniple, alep imi yaan kiiyo, fokola tal aba daak as ma tem kalasip kaptoop unipya, sok de-yimula no.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Am iipyak fokola, Pol sole, Sailas alep iyo God naan-bam ale, baal wii-bam ke-biliwa, kalabus-miin iyo weng san-kaa-bam, bom iliwa,
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 maak fak-daalin tap bim aalap ma tiltam taba-lomda, kalabus am kaayo, ti mepso wan binala daak abokin-kup kem-sulula, abiltap-kup kalabus am saal alik iyo ilta-kup busuuliple, kalabus de-yimubip alik imi sen sok kaayo, dalela daak aba keluya,
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 kalabus tiin molin tunum akal tam tiin yang ulaya, Kalabus am saal iyo alik busuulip kala kalale kwin! kalabus-miin kaptam-ali alik ukadaa unip ema yo? kala-lomda, kulaa akal almi kamok kamok imi atul itam suun-daa-lomda, bainat kaayo, kuluu bina-daa nalmi nelak o, kemaya,
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pol ayo dukum-kup naan-daala-lomda: Kapyo, alik nuli kala-bulup kemin, nelak o, kebap kaa kelan aa! akaya,
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 kalabus tiin molin tunum ayo naan-tabaya, tunum ma akal abiltap yokon iilfo kulii-tal atamale, abiltap kalabus am tam ilomda, walwaal-kup tap-tap-ke-bamda, Pol sole, Sailas so, alep imi miit tem kulu katuun duung fakela daak tiin-ilomda,
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 alep iyo foko kutaltam seplo tii bokoya ko: Nak-tunum kusal kipyo, nali kalok noliya kawu, God kaayo dong dokop-naya, ban kemin ayo kela-lomdi yaap-nokomi ni? yakale,
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 alep isiik bokola-lomdip: Kabi Kamokim Yesus ami lak kaata duulawa, God ata kapni ban kemin kaayo, kukan-tiip-ta-lomda kambop-tala, tambal ke-lokomap. Kemin, kapso, kaltapni am maakup ilin iso, iyo yaap ke-lokomip o, kala kanum bokonbip-kup;
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 iyo Kamokim Yesus ami sang ayo tunum kaasole, almi am maakup ilin alik iso, imi bakayip.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Kutamiip kuyaku, kalabus tiin molin tunum ayo alep iyo foko kutam am tii alep imi faklet daam abang kiiyo, diinga yim-tii keyilala, kulaa isiik ami kalel aye, man aa, alimal alik iyo abiltap-siik oksam wokoyiple,
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 kulaa alep im-bitam almi am daa, ima fuuyip iniwale, mep tunum kaaso, almi am maakup ilin iso, iyo ti tanke God ami lak kaa duulup o, kal-bom fiyaap duumip ko.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Bom-ilip am daana, Rom kayaak imi yim-bak-saanin tunum iyo, soldiya ma fokolip tal kalabus tiin molin tunum ami bokolip: Kabi tunum alep kii tildaa yim-baalap unin o, akiwa,
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 ayo imi weng kaa, Pol ami bokola-lomda: Yim-bak-saanin tunum iyo weng kulaalip tal-ilomda, alep kii tildaa yim-baalip unin o, kalip. Kemin, alep tiltam abip abalip kipyo, aket tambal-kup keyulu unin o, yakaya,
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pol asiik soldiya imi bokoya-lomda: Alep nuli Juda. Lale, numi win kaa Rom kawu dolsip, Alep ili Rom kayaak o, yaka-laabip. Lale, Rom kasel ili yim-bak-saan-bi-somdipla kawu, numi ban kemin ayo ma utam-somdiwa, kawu sok de-yimubip dinim. Kemin, soldiya iyo bokoyipla, kasen-foko alep nuli unang tunum imi tiin diim kawu, faklet ta langatal kayim-bi-lomdip, im-tal kalabus am daabip. Kemin, am kamala daanba kulu, yawaaluya-lomdip, maaklo fokolup unin o, kalbip a? Disa, ilta taldiwa, alep nuli im-bii tiltam abip daaliwa ya! yakaya,
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 soldiya iyo Pol ami weng kaayo, din yim-bak-saanin tunum imi bokoyilipla weng saniwa yi, Bayi! tunum alep kiili, Rom kasel kesip kala, kalalipla, suun-daa-lom,
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 din alep imi bokoya-lomdip: Ifan o. Nuli itam, Awu alep kibi Rom kayaak kesip kalbup disa kalalupla, soldiya imi bokoyulupla: Alep ipyo faklet langatal kaya-solip o! yaka-lomdip im-taltam abip daa-lom, bokoya-lomdip: Abip kaltam kelalip alep ipyo, unin o! yikiwa,
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 alep iyo kalabus am kelalip yak aba din Lidia umi am din aba Kristen so tiin-bomdip, imi yam-titil-saanin weng ayo bakayinsi keyilalip unip ko.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.