Atos 16
God Ami Alokso Weng (TIF) vs NVT
1 Kulaa Pol sole, Sailas so, alep iyo yakyak din abip Debi abalip, yak aba din abip Listra unip. Kemin, abip Listra kaptam-ali tunum ma Yesus ami lak duulin ma be kaami win kaa Timoti; ali Juda unang ma Kristen kesu umi man. Lale, aalap kaali Grik tunum.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Kemin, abip Listra so, Aikoniam so, kaptam-ami Kristen ili boko-lomdip: Timoti ali ti tunum tambal-kup tabasa no, akan kan-yaabip. Kemin,
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pol ami aket fukunin kaa, Timoti ali ti nuso nikil unum o, kalala, ayo ulduula. Lale, Pol ali aket fukuna yi, Juda alik abip ma ma bom-bilip iyo atamipla, Timoti ami aalap kaa Grik kasel kala, kala-lomdip iyo bokola-lom: Kabi tunum miit kusnum o, kalokomip ema yo? kala-lomda Juda kukup imi kuluu-lomda ami ipnaal ayo bo-kukan-tela-lomda dabuu dabiila una ko.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nikil kiiyo, liip un-bomdiwa, abip ma kawu yakyak ken-un-bomdipla, iyo bokoya-lom: Siin kaa Yesus ami kalaan tunum so, Kristen kamok kamok kusnum iso, abip Jerusalam din bom-bilip iyo, taken-bam bokolip: Tunum miit kusnum kayak kayak Kristen kesip iyo kaata kanu-biliwa yo, kala-silip kayi! kala nikil iyo kanumin weng kaa Kristen imi bakayila-tal-une-bilipya,
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 abip ma ma imi Kristen unang tunum yakal tiltam titil-fak-daa God ami lak ayo dakaabip. Kemin, am daan-daan-ken-umba ayo, unang tunum kusnum iyo tiltam-tiltam-ke-lomdip imi tam unipya, dukumsip o.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 God ami Sinik Tambal ata taba-lomda, nikil iyo bokoya-lomda: Ibi din Provins Esia kawu din-ilomdip nami weng kaa bakayin daa yo! yakaya, atamdip bilin Provins Galesia ami anung Frigia kawu.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Provins Misia ami mepso aba-lomdip, nikil iyo yang Provins Bitinia kaba unum o, kalip. Lale, Yesus ami Sinik Tambal ata nikil kiiyo dal mola.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Kula kela Nisia unemin liip kawu kutal-fuku din abalip yak aba daak abip Troas unip.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Nikil akan-ilom, kutamiip kawu Pol ayo lom tap visin o kebip ma duulaya, Provins Masedonia tunum ma tola Pol ami atin ti dukum-kup naan-daala-lomda: Kabi sip tem tildak Provins Masedonia tildak ilomdap, numi dong dakaayan o, keba kala atamdala,
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 lom tap ayo duulaya, nikil iso, Luk nata buk kalawaali dol bokobi naso, utamupla, God ayo numi naan-daaya-lomda: Yak ilomdip nami weng tambal kaata, Provins Masedonia unang tunum imi bakayin o, kalba kalalupya, kula abiltap nuyo bung talalu le, kulaa tal sip ma kuluu-lom, Provins Masedonia unum o, kala-lom dotulup ko.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nikil nuli abip Troas ayo kulaa kela, sip tem liip tituun-kup wakat biyak ok ding Samotres kawu yak sulup, sintam kela yak abip Neapolis yak abaluwa,
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 kawu sip tem ayo kelalupla, yak aba met abip Filipai unup. Kemin, Filipai kaali, Provins Masedonia kaami abip diildiil kemin, sawaalak kaali, Rom ita tal abip kaa fak-tii-lom laabip kemin, kawu sin-sin-kelupla,
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 God ami iintang am daanba kuyaku fanang daaluwa yi, Juda imi God ami naalin baan diim kaali, okdal kawu nema? kalale, tam abip kaptam-ami uti am tem saak lo aba din okdal tiin-bomdupla, unang-miin iyo tala-tala-kebip kala din imi bakayin-bulupya, kulaali,
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 unang ma uyo numi weng kaata, weng san-kaabu umi win kuuli Lidia; uli abip Tayataira kayaak unang umi wok kaa ilim ifum kaata kutal-tii-buluya, saan-umbip. Kemin, uli Grik unang la, suunkup God ami beten kamala-laabu. Kemin, Dukum ata dong dokowaya, Pol ami weng kaayo talalu weng sandula,
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 usole, ulmi am maakup ilin iso, iyo oksam okoyipla, Lidia uyo numi bokoya-lomdu: Nikil ibi nami kukup kaayo atamipya, U fan Kamokim Yesus ami lak kaali ti duubu kala nikip namti, ibi tal nami am kaltamu bomdiwa yo, yukuya, yaap ke yo, waka tam kaptamu bom-ilsup ko.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Am ma daanale, nuyo God ami naalin baan diim unum o, kalalup una-bulupla, disa kulu sok de-yimulip tunum ma imi okok kamayin unang sii ma utamup ale, unang kuuli, sinik mafak kuluusu. Kemin, sinik mafak ta dong daka-wun-balaya, kanumin kanumin mafek mafek tiltam tabokomip kiimi sang kaali, bakaya-laabu. Kemin, unang tunum iyo tale-bilipla, ku-fatap-daa bakayin-buluya, iyo sisol kaa unang sii umi tiin molin imi kukaayin-bilipya, moni soyal kesip. Kemin,
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 unang kuuli, Pol nikil numi daang tem kamet tal-bom naan-bam bokolu: Tunum nikil kalawiili, Atin Fan God Win Tabin ami okok kem talbip tunum o. Kipni dok nolin dok nolin nolip, God ata dong dokoyilala, ban kaayo kela yaap ilokomip kaami sang kaata, kipni bakayila talbip o, kem-tal-bomdula,
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 unang kuuli ti suunkup kanumin-kup ke-buluya, bii am yaapkan disa kelaya, Pol ayo daal dap-telu fal-siki taba sinik mafak ami bokola ko: Yesus Kraist ami titil-kup tabasa ami win diim bakap-tambi. Kemin, kabi unang kulu kewa unan aa! aka kem-salale, kulu maak fak-daalin tap sinik mafak ayo, kewa yak bana ko.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Kewa yak banaya, unang kuumi tiin molin tunum iyo utamiwa yi, Bayi! numi sisol fakan-umbup kaami miit kaa disa kelu kala, kala-lomdip, kulaali Pol so, Sailas alep iyo im-tal-fuku sisii dilili im-bii-din abip iip kaptam-ami kamok kamok imi tiin diim tiilum o, kala im-bii-tal
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Rom kasel imi yim-bak-saanin tunum imi diim tiiliwa bokoya-lomdip: Kipyo, mep tunum alep kalawiili, Juda kayaak kemin, alep kaliita tal-ilomdip, numi abip unang tunum iyo yam-mafak-dakabip. Kemin,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 alep kii, Juda imi kukup uta kukuyimbip. Lale, Rom kasel nuli kaali, weng san-ilom kutal-fukulokomup kaa, tambal disa yo, kaliwale,
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 abip unang tunum yakal alep kiimi weng mafak bakayim-bilipla, yim-bak-saanin tunum iyo soldiya imi bokoyiliwa, alep imi ilim ayo balata kukan-tiiya-lomdip, faklet kuluu-lom, langatal kayim-bilip kiim tabamnala, alep iyo ye-bii
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 yim-tii keya-lomdip, kulaali yim-tama tal kalabus am daa, iliya yim-baalip am kaptam unip, kalabus tiin molin tunum ami bokola-lomdip: Talalu tiin molan o, akiwale,
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 weng san-ilomda yim-tama tam am ma kaptam daala tiiniple, alep imi yaan kiiyo, fokola tal aba daak as ma tem kalasip kaptoop unipya, sok de-yimula no.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Am iipyak fokola, Pol sole, Sailas alep iyo God naan-bam ale, baal wii-bam ke-biliwa, kalabus-miin iyo weng san-kaa-bam, bom iliwa,
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 maak fak-daalin tap bim aalap ma tiltam taba-lomda, kalabus am kaayo, ti mepso wan binala daak abokin-kup kem-sulula, abiltap-kup kalabus am saal alik iyo ilta-kup busuuliple, kalabus de-yimubip alik imi sen sok kaayo, dalela daak aba keluya,
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 kalabus tiin molin tunum akal tam tiin yang ulaya, Kalabus am saal iyo alik busuulip kala kalale kwin! kalabus-miin kaptam-ali alik ukadaa unip ema yo? kala-lomda, kulaa akal almi kamok kamok imi atul itam suun-daa-lomda, bainat kaayo, kuluu bina-daa nalmi nelak o, kemaya,
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pol ayo dukum-kup naan-daala-lomda: Kapyo, alik nuli kala-bulup kemin, nelak o, kebap kaa kelan aa! akaya,
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 kalabus tiin molin tunum ayo naan-tabaya, tunum ma akal abiltap yokon iilfo kulii-tal atamale, abiltap kalabus am tam ilomda, walwaal-kup tap-tap-ke-bamda, Pol sole, Sailas so, alep imi miit tem kulu katuun duung fakela daak tiin-ilomda,
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 alep iyo foko kutaltam seplo tii bokoya ko: Nak-tunum kusal kipyo, nali kalok noliya kawu, God kaayo dong dokop-naya, ban kemin ayo kela-lomdi yaap-nokomi ni? yakale,
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 alep isiik bokola-lomdip: Kabi Kamokim Yesus ami lak kaata duulawa, God ata kapni ban kemin kaayo, kukan-tiip-ta-lomda kambop-tala, tambal ke-lokomap. Kemin, kapso, kaltapni am maakup ilin iso, iyo yaap ke-lokomip o, kala kanum bokonbip-kup;
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 iyo Kamokim Yesus ami sang ayo tunum kaasole, almi am maakup ilin alik iso, imi bakayip.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Kutamiip kuyaku, kalabus tiin molin tunum ayo alep iyo foko kutam am tii alep imi faklet daam abang kiiyo, diinga yim-tii keyilala, kulaa isiik ami kalel aye, man aa, alimal alik iyo abiltap-siik oksam wokoyiple,
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 kulaa alep im-bitam almi am daa, ima fuuyip iniwale, mep tunum kaaso, almi am maakup ilin iso, iyo ti tanke God ami lak kaa duulup o, kal-bom fiyaap duumip ko.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Bom-ilip am daana, Rom kayaak imi yim-bak-saanin tunum iyo, soldiya ma fokolip tal kalabus tiin molin tunum ami bokolip: Kabi tunum alep kii tildaa yim-baalap unin o, akiwa,
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 ayo imi weng kaa, Pol ami bokola-lomda: Yim-bak-saanin tunum iyo weng kulaalip tal-ilomda, alep kii tildaa yim-baalip unin o, kalip. Kemin, alep tiltam abip abalip kipyo, aket tambal-kup keyulu unin o, yakaya,
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pol asiik soldiya imi bokoya-lomda: Alep nuli Juda. Lale, numi win kaa Rom kawu dolsip, Alep ili Rom kayaak o, yaka-laabip. Lale, Rom kasel ili yim-bak-saan-bi-somdipla kawu, numi ban kemin ayo ma utam-somdiwa, kawu sok de-yimubip dinim. Kemin, soldiya iyo bokoyipla, kasen-foko alep nuli unang tunum imi tiin diim kawu, faklet ta langatal kayim-bi-lomdip, im-tal kalabus am daabip. Kemin, am kamala daanba kulu, yawaaluya-lomdip, maaklo fokolup unin o, kalbip a? Disa, ilta taldiwa, alep nuli im-bii tiltam abip daaliwa ya! yakaya,
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 soldiya iyo Pol ami weng kaayo, din yim-bak-saanin tunum imi bokoyilipla weng saniwa yi, Bayi! tunum alep kiili, Rom kasel kesip kala, kalalipla, suun-daa-lom,
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 din alep imi bokoya-lomdip: Ifan o. Nuli itam, Awu alep kibi Rom kayaak kesip kalbup disa kalalupla, soldiya imi bokoyulupla: Alep ipyo faklet langatal kaya-solip o! yaka-lomdip im-taltam abip daa-lom, bokoya-lomdip: Abip kaltam kelalip alep ipyo, unin o! yikiwa,
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 alep iyo kalabus am kelalip yak aba din Lidia umi am din aba Kristen so tiin-bomdip, imi yam-titil-saanin weng ayo bakayinsi keyilalip unip ko.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.