Atos 16
God Ami Alokso Weng (TIF) vs ARIB
1 Kulaa Pol sole, Sailas so, alep iyo yakyak din abip Debi abalip, yak aba din abip Listra unip. Kemin, abip Listra kaptam-ali tunum ma Yesus ami lak duulin ma be kaami win kaa Timoti; ali Juda unang ma Kristen kesu umi man. Lale, aalap kaali Grik tunum.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kemin, abip Listra so, Aikoniam so, kaptam-ami Kristen ili boko-lomdip: Timoti ali ti tunum tambal-kup tabasa no, akan kan-yaabip. Kemin,
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pol ami aket fukunin kaa, Timoti ali ti nuso nikil unum o, kalala, ayo ulduula. Lale, Pol ali aket fukuna yi, Juda alik abip ma ma bom-bilip iyo atamipla, Timoti ami aalap kaa Grik kasel kala, kala-lomdip iyo bokola-lom: Kabi tunum miit kusnum o, kalokomip ema yo? kala-lomda Juda kukup imi kuluu-lomda ami ipnaal ayo bo-kukan-tela-lomda dabuu dabiila una ko.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nikil kiiyo, liip un-bomdiwa, abip ma kawu yakyak ken-un-bomdipla, iyo bokoya-lom: Siin kaa Yesus ami kalaan tunum so, Kristen kamok kamok kusnum iso, abip Jerusalam din bom-bilip iyo, taken-bam bokolip: Tunum miit kusnum kayak kayak Kristen kesip iyo kaata kanu-biliwa yo, kala-silip kayi! kala nikil iyo kanumin weng kaa Kristen imi bakayila-tal-une-bilipya,
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 abip ma ma imi Kristen unang tunum yakal tiltam titil-fak-daa God ami lak ayo dakaabip. Kemin, am daan-daan-ken-umba ayo, unang tunum kusnum iyo tiltam-tiltam-ke-lomdip imi tam unipya, dukumsip o.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 God ami Sinik Tambal ata taba-lomda, nikil iyo bokoya-lomda: Ibi din Provins Esia kawu din-ilomdip nami weng kaa bakayin daa yo! yakaya, atamdip bilin Provins Galesia ami anung Frigia kawu.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Provins Misia ami mepso aba-lomdip, nikil iyo yang Provins Bitinia kaba unum o, kalip. Lale, Yesus ami Sinik Tambal ata nikil kiiyo dal mola.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kula kela Nisia unemin liip kawu kutal-fuku din abalip yak aba daak abip Troas unip.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Nikil akan-ilom, kutamiip kawu Pol ayo lom tap visin o kebip ma duulaya, Provins Masedonia tunum ma tola Pol ami atin ti dukum-kup naan-daala-lomda: Kabi sip tem tildak Provins Masedonia tildak ilomdap, numi dong dakaayan o, keba kala atamdala,
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 lom tap ayo duulaya, nikil iso, Luk nata buk kalawaali dol bokobi naso, utamupla, God ayo numi naan-daaya-lomda: Yak ilomdip nami weng tambal kaata, Provins Masedonia unang tunum imi bakayin o, kalba kalalupya, kula abiltap nuyo bung talalu le, kulaa tal sip ma kuluu-lom, Provins Masedonia unum o, kala-lom dotulup ko.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nikil nuli abip Troas ayo kulaa kela, sip tem liip tituun-kup wakat biyak ok ding Samotres kawu yak sulup, sintam kela yak abip Neapolis yak abaluwa,
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 kawu sip tem ayo kelalupla, yak aba met abip Filipai unup. Kemin, Filipai kaali, Provins Masedonia kaami abip diildiil kemin, sawaalak kaali, Rom ita tal abip kaa fak-tii-lom laabip kemin, kawu sin-sin-kelupla,
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 God ami iintang am daanba kuyaku fanang daaluwa yi, Juda imi God ami naalin baan diim kaali, okdal kawu nema? kalale, tam abip kaptam-ami uti am tem saak lo aba din okdal tiin-bomdupla, unang-miin iyo tala-tala-kebip kala din imi bakayin-bulupya, kulaali,
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 unang ma uyo numi weng kaata, weng san-kaabu umi win kuuli Lidia; uli abip Tayataira kayaak unang umi wok kaa ilim ifum kaata kutal-tii-buluya, saan-umbip. Kemin, uli Grik unang la, suunkup God ami beten kamala-laabu. Kemin, Dukum ata dong dokowaya, Pol ami weng kaayo talalu weng sandula,
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 usole, ulmi am maakup ilin iso, iyo oksam okoyipla, Lidia uyo numi bokoya-lomdu: Nikil ibi nami kukup kaayo atamipya, U fan Kamokim Yesus ami lak kaali ti duubu kala nikip namti, ibi tal nami am kaltamu bomdiwa yo, yukuya, yaap ke yo, waka tam kaptamu bom-ilsup ko.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Am ma daanale, nuyo God ami naalin baan diim unum o, kalalup una-bulupla, disa kulu sok de-yimulip tunum ma imi okok kamayin unang sii ma utamup ale, unang kuuli, sinik mafak kuluusu. Kemin, sinik mafak ta dong daka-wun-balaya, kanumin kanumin mafek mafek tiltam tabokomip kiimi sang kaali, bakaya-laabu. Kemin, unang tunum iyo tale-bilipla, ku-fatap-daa bakayin-buluya, iyo sisol kaa unang sii umi tiin molin imi kukaayin-bilipya, moni soyal kesip. Kemin,
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 unang kuuli, Pol nikil numi daang tem kamet tal-bom naan-bam bokolu: Tunum nikil kalawiili, Atin Fan God Win Tabin ami okok kem talbip tunum o. Kipni dok nolin dok nolin nolip, God ata dong dokoyilala, ban kaayo kela yaap ilokomip kaami sang kaata, kipni bakayila talbip o, kem-tal-bomdula,
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 unang kuuli ti suunkup kanumin-kup ke-buluya, bii am yaapkan disa kelaya, Pol ayo daal dap-telu fal-siki taba sinik mafak ami bokola ko: Yesus Kraist ami titil-kup tabasa ami win diim bakap-tambi. Kemin, kabi unang kulu kewa unan aa! aka kem-salale, kulu maak fak-daalin tap sinik mafak ayo, kewa yak bana ko.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Kewa yak banaya, unang kuumi tiin molin tunum iyo utamiwa yi, Bayi! numi sisol fakan-umbup kaami miit kaa disa kelu kala, kala-lomdip, kulaali Pol so, Sailas alep iyo im-tal-fuku sisii dilili im-bii-din abip iip kaptam-ami kamok kamok imi tiin diim tiilum o, kala im-bii-tal
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Rom kasel imi yim-bak-saanin tunum imi diim tiiliwa bokoya-lomdip: Kipyo, mep tunum alep kalawiili, Juda kayaak kemin, alep kaliita tal-ilomdip, numi abip unang tunum iyo yam-mafak-dakabip. Kemin,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 alep kii, Juda imi kukup uta kukuyimbip. Lale, Rom kasel nuli kaali, weng san-ilom kutal-fukulokomup kaa, tambal disa yo, kaliwale,
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 abip unang tunum yakal alep kiimi weng mafak bakayim-bilipla, yim-bak-saanin tunum iyo soldiya imi bokoyiliwa, alep imi ilim ayo balata kukan-tiiya-lomdip, faklet kuluu-lom, langatal kayim-bilip kiim tabamnala, alep iyo ye-bii
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 yim-tii keya-lomdip, kulaali yim-tama tal kalabus am daa, iliya yim-baalip am kaptam unip, kalabus tiin molin tunum ami bokola-lomdip: Talalu tiin molan o, akiwale,
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 weng san-ilomda yim-tama tam am ma kaptam daala tiiniple, alep imi yaan kiiyo, fokola tal aba daak as ma tem kalasip kaptoop unipya, sok de-yimula no.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Am iipyak fokola, Pol sole, Sailas alep iyo God naan-bam ale, baal wii-bam ke-biliwa, kalabus-miin iyo weng san-kaa-bam, bom iliwa,
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 maak fak-daalin tap bim aalap ma tiltam taba-lomda, kalabus am kaayo, ti mepso wan binala daak abokin-kup kem-sulula, abiltap-kup kalabus am saal alik iyo ilta-kup busuuliple, kalabus de-yimubip alik imi sen sok kaayo, dalela daak aba keluya,
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 kalabus tiin molin tunum akal tam tiin yang ulaya, Kalabus am saal iyo alik busuulip kala kalale kwin! kalabus-miin kaptam-ali alik ukadaa unip ema yo? kala-lomda, kulaa akal almi kamok kamok imi atul itam suun-daa-lomda, bainat kaayo, kuluu bina-daa nalmi nelak o, kemaya,
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol ayo dukum-kup naan-daala-lomda: Kapyo, alik nuli kala-bulup kemin, nelak o, kebap kaa kelan aa! akaya,
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 kalabus tiin molin tunum ayo naan-tabaya, tunum ma akal abiltap yokon iilfo kulii-tal atamale, abiltap kalabus am tam ilomda, walwaal-kup tap-tap-ke-bamda, Pol sole, Sailas so, alep imi miit tem kulu katuun duung fakela daak tiin-ilomda,
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 alep iyo foko kutaltam seplo tii bokoya ko: Nak-tunum kusal kipyo, nali kalok noliya kawu, God kaayo dong dokop-naya, ban kemin ayo kela-lomdi yaap-nokomi ni? yakale,
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 alep isiik bokola-lomdip: Kabi Kamokim Yesus ami lak kaata duulawa, God ata kapni ban kemin kaayo, kukan-tiip-ta-lomda kambop-tala, tambal ke-lokomap. Kemin, kapso, kaltapni am maakup ilin iso, iyo yaap ke-lokomip o, kala kanum bokonbip-kup;
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 iyo Kamokim Yesus ami sang ayo tunum kaasole, almi am maakup ilin alik iso, imi bakayip.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Kutamiip kuyaku, kalabus tiin molin tunum ayo alep iyo foko kutam am tii alep imi faklet daam abang kiiyo, diinga yim-tii keyilala, kulaa isiik ami kalel aye, man aa, alimal alik iyo abiltap-siik oksam wokoyiple,
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 kulaa alep im-bitam almi am daa, ima fuuyip iniwale, mep tunum kaaso, almi am maakup ilin iso, iyo ti tanke God ami lak kaa duulup o, kal-bom fiyaap duumip ko.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Bom-ilip am daana, Rom kayaak imi yim-bak-saanin tunum iyo, soldiya ma fokolip tal kalabus tiin molin tunum ami bokolip: Kabi tunum alep kii tildaa yim-baalap unin o, akiwa,
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 ayo imi weng kaa, Pol ami bokola-lomda: Yim-bak-saanin tunum iyo weng kulaalip tal-ilomda, alep kii tildaa yim-baalip unin o, kalip. Kemin, alep tiltam abip abalip kipyo, aket tambal-kup keyulu unin o, yakaya,
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pol asiik soldiya imi bokoya-lomda: Alep nuli Juda. Lale, numi win kaa Rom kawu dolsip, Alep ili Rom kayaak o, yaka-laabip. Lale, Rom kasel ili yim-bak-saan-bi-somdipla kawu, numi ban kemin ayo ma utam-somdiwa, kawu sok de-yimubip dinim. Kemin, soldiya iyo bokoyipla, kasen-foko alep nuli unang tunum imi tiin diim kawu, faklet ta langatal kayim-bi-lomdip, im-tal kalabus am daabip. Kemin, am kamala daanba kulu, yawaaluya-lomdip, maaklo fokolup unin o, kalbip a? Disa, ilta taldiwa, alep nuli im-bii tiltam abip daaliwa ya! yakaya,
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 soldiya iyo Pol ami weng kaayo, din yim-bak-saanin tunum imi bokoyilipla weng saniwa yi, Bayi! tunum alep kiili, Rom kasel kesip kala, kalalipla, suun-daa-lom,
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 din alep imi bokoya-lomdip: Ifan o. Nuli itam, Awu alep kibi Rom kayaak kesip kalbup disa kalalupla, soldiya imi bokoyulupla: Alep ipyo faklet langatal kaya-solip o! yaka-lomdip im-taltam abip daa-lom, bokoya-lomdip: Abip kaltam kelalip alep ipyo, unin o! yikiwa,
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 alep iyo kalabus am kelalip yak aba din Lidia umi am din aba Kristen so tiin-bomdip, imi yam-titil-saanin weng ayo bakayinsi keyilalip unip ko.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.