Lucas 8
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVI
1 Ḍeffer awén, yeɣlay Ƹisa iɣerman d ikallen itabeššar dsn Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah. Innemmahalen ennét win maraw d essin eddéwen ds,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 entenéḍ d téḍéḍén tiyyeḍ dɣ yestaɣ kél ǎsuf méɣ yezozey d tornawén. amosnet Meryem tas itahawal Meryem Elmejdaliya, ta dɣ emmukkesen essa eššeyaṭin ;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Yuwenna, hennis n Xuzi, wakil n Hérodes ; Susenna d tiyeḍ heḍnén ellilnet i Ƹisa d inelkimen-nét s tela nsnt.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Edét élwen ǎddunet, effalen-d éɣerman emdan ekkan Ƹisa, yeǧa sn tangalt tah :
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 « Ales iyyen yekka ǎfǎraǧ-nét a ds isaŋɣal téḍaɣen. A yekka isaŋɣal, téfsén tiyyeḍ erteknet dɣ ǎbǎreqqa : eglen folsnt ǎddunet, ekšen tnt igḍaḍ.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiyyeḍ erteknet ǧer ikedéwen : as-d enkernet, eqqornet déndɣ s iba n aman.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Tiyyeḍ erteknet dɣ isennanen ; enkeren eddéwnen dsnt, elmeẓen tnt.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Beššan ellanet ti erteknén fol ǎmǎḍal yolaɣen ; enkernet, eknenet tanekra, ekrehnet tihemmaren : ak iyyet tekreh téméḍé n taḍaq. » Déndɣ ad yenker Ƹisa yessota, yeṭkel awal : « Eré ilan tǎmeẓẓuk isegdét !”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Essestenent inelkimen ennét d elmeƹna n tangalt tah.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Yenna hasn : « Kewenéḍ tegrawem almud n awa yefferen dɣ Elmelek n Yaḷḷah, beššan ǎddunet wi heḍnén, itahawal asn s tangalt,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 « Nɣtah elmeƹna tan tangalt : téḍaɣen ǎmosnet awal n Yaḷḷah.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Wi ehenén ǎbǎreqqa, entenéḍ a isallen, beššan itas-d Iblis, itakkes asn awal wah dɣ ulawen nsn, baš wrt éd eflesen, wr éd ennejjin.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Wi ellenén ǧér ikedéwen, entenéḍ a isallen i awal n Yaḷḷah, tarreḥabent s tǎdewit beššan wrt iyyin éd yeǧ ikéwen, eflasent émér iyyen ɣas, edt in egrin hik émér n elmašakel n tǎmeddort.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Téḍaɣén ti erteknén ǧér isennanen, entenetéḍ as ǎddunet wi sallenen, beššan ixulluten aǧut elhem d ǎɣemar n addunya d taẓudé n tǎmeddort nsn. Wr kerrehen a teha elfayda.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Téḍaɣén ti erteknén dɣ ǎmǎḍal wa yehoseyen, entenntéḍ as ǎddunet wi sallenen i awal n Yaḷḷah, éd has eknin oḍuf s serho dɣ ulawen nsn, éd eẓiẓeyderen kannen abedǎh a teha elfayda.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 « Wrt illé wa isukun énér, ezzar éd isebbembi fols ǎkus méɣ éd tt yeǧ dag tedabut. Kela, éré isukun énér, ǎsensi afella a has itaǧ, baš as-d taggehen ǎddunet éd hanneyen taffawt-nét.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Édét a yefferen, ilkam éd yuman. A yeɣrehen ilkam éd yeffuker, éd iggeh taffawt.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Eǧet enniyet s emmek was tsagadem ! Édét éré ilan, éd igrew, éré wrn ilé éd has yemmukes aked awas yeɣél in ilé. »
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Mas d ayet-mas n Ƹisa osen in dɣ édeg wa-d illa, beššan wr eddobén éd-t in awḍin s ǎgut n ǎddunet wi has eɣleynén.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Yehéwel as : « Mak d ayet-mak ehan ténéré, eran éd key eynin. »
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Yenna hasn Ƹisa : « Ma d ayet ma, ǎmosen wi sagadnén, elkamen i awal n Yaḷḷah. »
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Ahel iyyen, yéwen Ƹisa dɣ elfelluka iyyet, yeddéw d inelkimen-nét, yenna hasn : « Endawtet éd nk aɣil hén n geréw. » Eglen.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 A tekka elfelluka tegla, yeṭṭes Ƹisa. Émér héndɣ yenker-d aḍu yeṣṣohén, teṭker elfelluka aman, eggehen mihi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Oheẓen in inelkimen Ƹisa, essenkernt, ennen as : « Muƹalim, Muƹalim, éd nemmet ! » Yenker-d Ƹisa, yezmeheḍ dɣ aḍu d aman. Yebded awéndɣ ikét ennét, semméḍ.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ezzar yenna hasn : « Ma tǧa taflest nwn ? » Eqqimen ǎkunen, ermaɣen, gannén ǧérésn : « Ma yǎmos ales wah, yeḥkam dɣ aḍu d dɣ aman, sagaden as ?. »
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Eweḍen ǎkal wan Eljarisiyin, yenimehalen d ǎkal n Jalila.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 As yeres, déndɣ d issensa aḍer ennét fol ǎmǎḍal, yosé hin ales iyyen n aɣrem, ehant kél ǎsuf. Wan éru ales wah wr iles iselsa, wr izzéɣ tǎɣǎhamt, izzaɣ ɣor isensa.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 As yeney Ƹisa, yenḍew iman ennét ɣor éḍaren ennét, yesɣeret ad-t id yerren, yenna has : « Ma hi teréd Ƹisa, Ag Yaḷḷah wan Ǎmaṭkal ? Inhod, wr hi tesseɣseled. »
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Awéndɣ ḍeffer awa has yenna Ƹisa i ag ǎsuf éd-d igmeḍ. Ag ǎsuf wanǧam wan éru ad yeggeh ales, iméren wi-d inakker ag ǎsuf, ititwekrad s tihebeǧiwén dɣ éḍaren d ifassen baš éd yogaẓ, wr éd yegel. Beššan iɣattes tnt, yezziwwet ag ǎsuf s tinariwén.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yessestent Ƹisa : « Isem ennek ? » Yenna has : « Isem in Ǎǧut. » Edét eǧǧeten kél ǎsuf wi-dt ehenén.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Eqqimen laqqedent baš wr tn éd isiwiy tihay n ǎkǎhem wrn ilé édér.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Émér héndɣ illé éheré mǎqqeren n elxenzéren yeḍanen fol tadreq. Elɣeden kél ǎsuf Ƹisa baš éd tn isiwiy dɣ elxenzéren. Yerḍa sn.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 As egmeḍen ales, eggehen dɣ elxenzéren. Éheré imda yenḍew iman ennét fol térgit dɣ geréw, yemmut, ekšen tn aman.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 As eneyen imaḍanen awa iǧen, eṭkelen iman nsn, eǧen isǎlan dɣ aɣrem d tinariwén emdan.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Egmeḍen-d ǎddunet egmayen éd eynin awa iǧen. Osen in ɣor Ƹisa, osen ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, yeqqim ɣor Ƹisa, ilsa, yemmugnet, as eneyen awén eksoḍen.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Wi eneynén awa iǧa ales wanǧam ehan kél ǎsuf yennejja eǧen asn isǎlan.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ǎddunet emdan win ǎkal wan Eljarisiyin ennen as i Ƹisa éd yefel ǎkal, édét eksoḍen hullan. Yewen Ƹisa elfelluka, yegla.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, ilaqqedt baš éd ds yidaw, beššan yugey as Ƹisa, yenna has :
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 « Aqqel ihenan ennek, d tenned elxér wa hak iǧa Yaḷḷah. » Yegla yeqqim iganna awa has iǧa Ƹisa dɣ aɣrem imda.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 As in yeqqel Ƹisa dɣ Jalila, erreḥebent ǎddunet ǎǧǧotnén has eqqalnén.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Γor déndɣ a hin yosa ales iyyen iǧan isem Yayrus, yǎmosen amɣar n éhen n téɣeré. Yenḍew iman ennét dat Ƹisa, ilaqqedt éd hin yas ɣors
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 édét wr ilé ar tarrawt iyyet ɣas, telat ɣor meraw d essin iwetyan, yebok éd tt iba. Yeddéw ds beššan ǎddunet eɣlayen as, eẓmament.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Tehén tǎmǎṭ iyyet dɣ yeffay ahni a ilan meraw iwetyan d essin. Wrt illé ǎḍebib wr tosé, emdan yender asn éd tt tzuzyin.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Toheẓ in Ƹisa s ḍeffer, teḍes ǎbašekšek n ereswey ennét, dɣ émér héndɣ d teḍes, yeṭṭef in ahni.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Adih yenna Ƹisa : « Mi hi yeḍesen ? » Emdan ennen weggén entenéḍ. Yenna has Betrus : « Muƹalim, ǎddunet élwan eɣlayen ak, eẓmamen key. »
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Beššan yenna Ƹisa : « Yeḍes ahi iyyen, édét ofreyeɣ i eṣṣahet iyyet tegmaḍ ahi. »
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Telmed tǎmǎṭ as teffuker, ezzar toheẓ in Ƹisa tehikeḍkeḍ, tenḍew iman ennét dats. Tenna dat ǎddunet emdan mafol teḍes aselso wan Ƹisa d menék awa teǧa tezzey dɣ émér héndɣ d teḍes.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Yenna has Ƹisa : « Talyaṭin, taflest ennem tezzozey km, egel dɣ esselamet. »
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 A yekka yesséwel Ƹisa, yosin ǎmahal d ifalen tǎɣǎhamt tan Yayrus, yehéwel : « Yellék ǎba tt, wr teẓẓoḍehed elmuƹalim. »
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yeslas Ƹisa, yenna i Yayrus : « Wr terméɣed, efles ɣas, éd tezzey. »
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 As in éweḍen tǎɣǎhamt, wr yoyyé wl iyyen éd ds yidaw ɣor tarrawt, ar Betrus, Eḥya d Yaƹqub, d imerawen n tarrawt.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ikét nsn esilefen, dɣ érét n iba n tarrawt. Yenna hasn Ƹisa : « Wr teslefem, wr temmut, eḍes ɣas a teǧa. »
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Eḍsen ds, édét wr eǧen eššek fol iba-nét.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Beššan yeṭṭef tt Ƹisa s ǎfus, yenna has yeṭkal amesli ennét : « Talyaṭ, enker ! »
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Yeqqel tt-d unfas, tenker déndɣ. Yenna hasn Ƹisa éd tt ekfin ǎmekši.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ekunen imerawen n tarrawt, beššan yenna hasn Ƹisa éd susmin, wr gennin awa iǧen i wl iyyen.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.