Lucas 8

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ḍeffer awén, yeɣlay Ƹisa iɣerman d ikallen itabeššar dsn Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah. Innemmahalen ennét win maraw d essin eddéwen ds,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 entenéḍ d téḍéḍén tiyyeḍ dɣ yestaɣ kél ǎsuf méɣ yezozey d tornawén. amosnet Meryem tas itahawal Meryem Elmejdaliya, ta dɣ emmukkesen essa eššeyaṭin ;
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Yuwenna, hennis n Xuzi, wakil n Hérodes ; Susenna d tiyeḍ heḍnén ellilnet i Ƹisa d inelkimen-nét s tela nsnt.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Edét élwen ǎddunet, effalen-d éɣerman emdan ekkan Ƹisa, yeǧa sn tangalt tah :
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 « Ales iyyen yekka ǎfǎraǧ-nét a ds isaŋɣal téḍaɣen. A yekka isaŋɣal, téfsén tiyyeḍ erteknet dɣ ǎbǎreqqa : eglen folsnt ǎddunet, ekšen tnt igḍaḍ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiyyeḍ erteknet ǧer ikedéwen : as-d enkernet, eqqornet déndɣ s iba n aman.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Tiyyeḍ erteknet dɣ isennanen ; enkeren eddéwnen dsnt, elmeẓen tnt.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Beššan ellanet ti erteknén fol ǎmǎḍal yolaɣen ; enkernet, eknenet tanekra, ekrehnet tihemmaren : ak iyyet tekreh téméḍé n taḍaq. » Déndɣ ad yenker Ƹisa yessota, yeṭkel awal : « Eré ilan tǎmeẓẓuk isegdét !”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Essestenent inelkimen ennét d elmeƹna n tangalt tah.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Yenna hasn : « Kewenéḍ tegrawem almud n awa yefferen dɣ Elmelek n Yaḷḷah, beššan ǎddunet wi heḍnén, itahawal asn s tangalt,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 « Nɣtah elmeƹna tan tangalt : téḍaɣen ǎmosnet awal n Yaḷḷah.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Wi ehenén ǎbǎreqqa, entenéḍ a isallen, beššan itas-d Iblis, itakkes asn awal wah dɣ ulawen nsn, baš wrt éd eflesen, wr éd ennejjin.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Wi ellenén ǧér ikedéwen, entenéḍ a isallen i awal n Yaḷḷah, tarreḥabent s tǎdewit beššan wrt iyyin éd yeǧ ikéwen, eflasent émér iyyen ɣas, edt in egrin hik émér n elmašakel n tǎmeddort.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Téḍaɣén ti erteknén ǧér isennanen, entenetéḍ as ǎddunet wi sallenen, beššan ixulluten aǧut elhem d ǎɣemar n addunya d taẓudé n tǎmeddort nsn. Wr kerrehen a teha elfayda.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Téḍaɣén ti erteknén dɣ ǎmǎḍal wa yehoseyen, entenntéḍ as ǎddunet wi sallenen i awal n Yaḷḷah, éd has eknin oḍuf s serho dɣ ulawen nsn, éd eẓiẓeyderen kannen abedǎh a teha elfayda.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 « Wrt illé wa isukun énér, ezzar éd isebbembi fols ǎkus méɣ éd tt yeǧ dag tedabut. Kela, éré isukun énér, ǎsensi afella a has itaǧ, baš as-d taggehen ǎddunet éd hanneyen taffawt-nét.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Édét a yefferen, ilkam éd yuman. A yeɣrehen ilkam éd yeffuker, éd iggeh taffawt.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Eǧet enniyet s emmek was tsagadem ! Édét éré ilan, éd igrew, éré wrn ilé éd has yemmukes aked awas yeɣél in ilé. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Mas d ayet-mas n Ƹisa osen in dɣ édeg wa-d illa, beššan wr eddobén éd-t in awḍin s ǎgut n ǎddunet wi has eɣleynén.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Yehéwel as : « Mak d ayet-mak ehan ténéré, eran éd key eynin. »
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Yenna hasn Ƹisa : « Ma d ayet ma, ǎmosen wi sagadnén, elkamen i awal n Yaḷḷah. »
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ahel iyyen, yéwen Ƹisa dɣ elfelluka iyyet, yeddéw d inelkimen-nét, yenna hasn : « Endawtet éd nk aɣil hén n geréw. » Eglen.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 A tekka elfelluka tegla, yeṭṭes Ƹisa. Émér héndɣ yenker-d aḍu yeṣṣohén, teṭker elfelluka aman, eggehen mihi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Oheẓen in inelkimen Ƹisa, essenkernt, ennen as : « Muƹalim, Muƹalim, éd nemmet ! » Yenker-d Ƹisa, yezmeheḍ dɣ aḍu d aman. Yebded awéndɣ ikét ennét, semméḍ.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ezzar yenna hasn : « Ma tǧa taflest nwn ? » Eqqimen ǎkunen, ermaɣen, gannén ǧérésn : « Ma yǎmos ales wah, yeḥkam dɣ aḍu d dɣ aman, sagaden as ?. »
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Eweḍen ǎkal wan Eljarisiyin, yenimehalen d ǎkal n Jalila.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 As yeres, déndɣ d issensa aḍer ennét fol ǎmǎḍal, yosé hin ales iyyen n aɣrem, ehant kél ǎsuf. Wan éru ales wah wr iles iselsa, wr izzéɣ tǎɣǎhamt, izzaɣ ɣor isensa.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 As yeney Ƹisa, yenḍew iman ennét ɣor éḍaren ennét, yesɣeret ad-t id yerren, yenna has : « Ma hi teréd Ƹisa, Ag Yaḷḷah wan Ǎmaṭkal ? Inhod, wr hi tesseɣseled. »
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Awéndɣ ḍeffer awa has yenna Ƹisa i ag ǎsuf éd-d igmeḍ. Ag ǎsuf wanǧam wan éru ad yeggeh ales, iméren wi-d inakker ag ǎsuf, ititwekrad s tihebeǧiwén dɣ éḍaren d ifassen baš éd yogaẓ, wr éd yegel. Beššan iɣattes tnt, yezziwwet ag ǎsuf s tinariwén.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yessestent Ƹisa : « Isem ennek ? » Yenna has : « Isem in Ǎǧut. » Edét eǧǧeten kél ǎsuf wi-dt ehenén.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eqqimen laqqedent baš wr tn éd isiwiy tihay n ǎkǎhem wrn ilé édér.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Émér héndɣ illé éheré mǎqqeren n elxenzéren yeḍanen fol tadreq. Elɣeden kél ǎsuf Ƹisa baš éd tn isiwiy dɣ elxenzéren. Yerḍa sn.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 As egmeḍen ales, eggehen dɣ elxenzéren. Éheré imda yenḍew iman ennét fol térgit dɣ geréw, yemmut, ekšen tn aman.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 As eneyen imaḍanen awa iǧen, eṭkelen iman nsn, eǧen isǎlan dɣ aɣrem d tinariwén emdan.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Egmeḍen-d ǎddunet egmayen éd eynin awa iǧen. Osen in ɣor Ƹisa, osen ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, yeqqim ɣor Ƹisa, ilsa, yemmugnet, as eneyen awén eksoḍen.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Wi eneynén awa iǧa ales wanǧam ehan kél ǎsuf yennejja eǧen asn isǎlan.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Ǎddunet emdan win ǎkal wan Eljarisiyin ennen as i Ƹisa éd yefel ǎkal, édét eksoḍen hullan. Yewen Ƹisa elfelluka, yegla.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, ilaqqedt baš éd ds yidaw, beššan yugey as Ƹisa, yenna has :
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Aqqel ihenan ennek, d tenned elxér wa hak iǧa Yaḷḷah. » Yegla yeqqim iganna awa has iǧa Ƹisa dɣ aɣrem imda.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 As in yeqqel Ƹisa dɣ Jalila, erreḥebent ǎddunet ǎǧǧotnén has eqqalnén.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Γor déndɣ a hin yosa ales iyyen iǧan isem Yayrus, yǎmosen amɣar n éhen n téɣeré. Yenḍew iman ennét dat Ƹisa, ilaqqedt éd hin yas ɣors
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 édét wr ilé ar tarrawt iyyet ɣas, telat ɣor meraw d essin iwetyan, yebok éd tt iba. Yeddéw ds beššan ǎddunet eɣlayen as, eẓmament.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Tehén tǎmǎṭ iyyet dɣ yeffay ahni a ilan meraw iwetyan d essin. Wrt illé ǎḍebib wr tosé, emdan yender asn éd tt tzuzyin.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Toheẓ in Ƹisa s ḍeffer, teḍes ǎbašekšek n ereswey ennét, dɣ émér héndɣ d teḍes, yeṭṭef in ahni.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Adih yenna Ƹisa : « Mi hi yeḍesen ? » Emdan ennen weggén entenéḍ. Yenna has Betrus : « Muƹalim, ǎddunet élwan eɣlayen ak, eẓmamen key. »
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Beššan yenna Ƹisa : « Yeḍes ahi iyyen, édét ofreyeɣ i eṣṣahet iyyet tegmaḍ ahi. »
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Telmed tǎmǎṭ as teffuker, ezzar toheẓ in Ƹisa tehikeḍkeḍ, tenḍew iman ennét dats. Tenna dat ǎddunet emdan mafol teḍes aselso wan Ƹisa d menék awa teǧa tezzey dɣ émér héndɣ d teḍes.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Yenna has Ƹisa : « Talyaṭin, taflest ennem tezzozey km, egel dɣ esselamet. »
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 A yekka yesséwel Ƹisa, yosin ǎmahal d ifalen tǎɣǎhamt tan Yayrus, yehéwel : « Yellék ǎba tt, wr teẓẓoḍehed elmuƹalim. »
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Yeslas Ƹisa, yenna i Yayrus : « Wr terméɣed, efles ɣas, éd tezzey. »
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 As in éweḍen tǎɣǎhamt, wr yoyyé wl iyyen éd ds yidaw ɣor tarrawt, ar Betrus, Eḥya d Yaƹqub, d imerawen n tarrawt.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Ikét nsn esilefen, dɣ érét n iba n tarrawt. Yenna hasn Ƹisa : « Wr teslefem, wr temmut, eḍes ɣas a teǧa. »
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Eḍsen ds, édét wr eǧen eššek fol iba-nét.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Beššan yeṭṭef tt Ƹisa s ǎfus, yenna has yeṭkal amesli ennét : « Talyaṭ, enker ! »
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Yeqqel tt-d unfas, tenker déndɣ. Yenna hasn Ƹisa éd tt ekfin ǎmekši.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ekunen imerawen n tarrawt, beššan yenna hasn Ƹisa éd susmin, wr gennin awa iǧen i wl iyyen.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.