Lucas 8
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA
1 Ḍeffer awén, yeɣlay Ƹisa iɣerman d ikallen itabeššar dsn Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah. Innemmahalen ennét win maraw d essin eddéwen ds,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 entenéḍ d téḍéḍén tiyyeḍ dɣ yestaɣ kél ǎsuf méɣ yezozey d tornawén. amosnet Meryem tas itahawal Meryem Elmejdaliya, ta dɣ emmukkesen essa eššeyaṭin ;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Yuwenna, hennis n Xuzi, wakil n Hérodes ; Susenna d tiyeḍ heḍnén ellilnet i Ƹisa d inelkimen-nét s tela nsnt.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Edét élwen ǎddunet, effalen-d éɣerman emdan ekkan Ƹisa, yeǧa sn tangalt tah :
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 « Ales iyyen yekka ǎfǎraǧ-nét a ds isaŋɣal téḍaɣen. A yekka isaŋɣal, téfsén tiyyeḍ erteknet dɣ ǎbǎreqqa : eglen folsnt ǎddunet, ekšen tnt igḍaḍ.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiyyeḍ erteknet ǧer ikedéwen : as-d enkernet, eqqornet déndɣ s iba n aman.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Tiyyeḍ erteknet dɣ isennanen ; enkeren eddéwnen dsnt, elmeẓen tnt.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Beššan ellanet ti erteknén fol ǎmǎḍal yolaɣen ; enkernet, eknenet tanekra, ekrehnet tihemmaren : ak iyyet tekreh téméḍé n taḍaq. » Déndɣ ad yenker Ƹisa yessota, yeṭkel awal : « Eré ilan tǎmeẓẓuk isegdét !”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Essestenent inelkimen ennét d elmeƹna n tangalt tah.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yenna hasn : « Kewenéḍ tegrawem almud n awa yefferen dɣ Elmelek n Yaḷḷah, beššan ǎddunet wi heḍnén, itahawal asn s tangalt,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 « Nɣtah elmeƹna tan tangalt : téḍaɣen ǎmosnet awal n Yaḷḷah.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Wi ehenén ǎbǎreqqa, entenéḍ a isallen, beššan itas-d Iblis, itakkes asn awal wah dɣ ulawen nsn, baš wrt éd eflesen, wr éd ennejjin.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Wi ellenén ǧér ikedéwen, entenéḍ a isallen i awal n Yaḷḷah, tarreḥabent s tǎdewit beššan wrt iyyin éd yeǧ ikéwen, eflasent émér iyyen ɣas, edt in egrin hik émér n elmašakel n tǎmeddort.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Téḍaɣén ti erteknén ǧér isennanen, entenetéḍ as ǎddunet wi sallenen, beššan ixulluten aǧut elhem d ǎɣemar n addunya d taẓudé n tǎmeddort nsn. Wr kerrehen a teha elfayda.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Téḍaɣén ti erteknén dɣ ǎmǎḍal wa yehoseyen, entenntéḍ as ǎddunet wi sallenen i awal n Yaḷḷah, éd has eknin oḍuf s serho dɣ ulawen nsn, éd eẓiẓeyderen kannen abedǎh a teha elfayda.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 « Wrt illé wa isukun énér, ezzar éd isebbembi fols ǎkus méɣ éd tt yeǧ dag tedabut. Kela, éré isukun énér, ǎsensi afella a has itaǧ, baš as-d taggehen ǎddunet éd hanneyen taffawt-nét.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Édét a yefferen, ilkam éd yuman. A yeɣrehen ilkam éd yeffuker, éd iggeh taffawt.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Eǧet enniyet s emmek was tsagadem ! Édét éré ilan, éd igrew, éré wrn ilé éd has yemmukes aked awas yeɣél in ilé. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Mas d ayet-mas n Ƹisa osen in dɣ édeg wa-d illa, beššan wr eddobén éd-t in awḍin s ǎgut n ǎddunet wi has eɣleynén.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Yehéwel as : « Mak d ayet-mak ehan ténéré, eran éd key eynin. »
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Yenna hasn Ƹisa : « Ma d ayet ma, ǎmosen wi sagadnén, elkamen i awal n Yaḷḷah. »
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Ahel iyyen, yéwen Ƹisa dɣ elfelluka iyyet, yeddéw d inelkimen-nét, yenna hasn : « Endawtet éd nk aɣil hén n geréw. » Eglen.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 A tekka elfelluka tegla, yeṭṭes Ƹisa. Émér héndɣ yenker-d aḍu yeṣṣohén, teṭker elfelluka aman, eggehen mihi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Oheẓen in inelkimen Ƹisa, essenkernt, ennen as : « Muƹalim, Muƹalim, éd nemmet ! » Yenker-d Ƹisa, yezmeheḍ dɣ aḍu d aman. Yebded awéndɣ ikét ennét, semméḍ.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ezzar yenna hasn : « Ma tǧa taflest nwn ? » Eqqimen ǎkunen, ermaɣen, gannén ǧérésn : « Ma yǎmos ales wah, yeḥkam dɣ aḍu d dɣ aman, sagaden as ?. »
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Eweḍen ǎkal wan Eljarisiyin, yenimehalen d ǎkal n Jalila.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 As yeres, déndɣ d issensa aḍer ennét fol ǎmǎḍal, yosé hin ales iyyen n aɣrem, ehant kél ǎsuf. Wan éru ales wah wr iles iselsa, wr izzéɣ tǎɣǎhamt, izzaɣ ɣor isensa.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 As yeney Ƹisa, yenḍew iman ennét ɣor éḍaren ennét, yesɣeret ad-t id yerren, yenna has : « Ma hi teréd Ƹisa, Ag Yaḷḷah wan Ǎmaṭkal ? Inhod, wr hi tesseɣseled. »
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Awéndɣ ḍeffer awa has yenna Ƹisa i ag ǎsuf éd-d igmeḍ. Ag ǎsuf wanǧam wan éru ad yeggeh ales, iméren wi-d inakker ag ǎsuf, ititwekrad s tihebeǧiwén dɣ éḍaren d ifassen baš éd yogaẓ, wr éd yegel. Beššan iɣattes tnt, yezziwwet ag ǎsuf s tinariwén.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yessestent Ƹisa : « Isem ennek ? » Yenna has : « Isem in Ǎǧut. » Edét eǧǧeten kél ǎsuf wi-dt ehenén.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eqqimen laqqedent baš wr tn éd isiwiy tihay n ǎkǎhem wrn ilé édér.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Émér héndɣ illé éheré mǎqqeren n elxenzéren yeḍanen fol tadreq. Elɣeden kél ǎsuf Ƹisa baš éd tn isiwiy dɣ elxenzéren. Yerḍa sn.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 As egmeḍen ales, eggehen dɣ elxenzéren. Éheré imda yenḍew iman ennét fol térgit dɣ geréw, yemmut, ekšen tn aman.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 As eneyen imaḍanen awa iǧen, eṭkelen iman nsn, eǧen isǎlan dɣ aɣrem d tinariwén emdan.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Egmeḍen-d ǎddunet egmayen éd eynin awa iǧen. Osen in ɣor Ƹisa, osen ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, yeqqim ɣor Ƹisa, ilsa, yemmugnet, as eneyen awén eksoḍen.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Wi eneynén awa iǧa ales wanǧam ehan kél ǎsuf yennejja eǧen asn isǎlan.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ǎddunet emdan win ǎkal wan Eljarisiyin ennen as i Ƹisa éd yefel ǎkal, édét eksoḍen hullan. Yewen Ƹisa elfelluka, yegla.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, ilaqqedt baš éd ds yidaw, beššan yugey as Ƹisa, yenna has :
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 « Aqqel ihenan ennek, d tenned elxér wa hak iǧa Yaḷḷah. » Yegla yeqqim iganna awa has iǧa Ƹisa dɣ aɣrem imda.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 As in yeqqel Ƹisa dɣ Jalila, erreḥebent ǎddunet ǎǧǧotnén has eqqalnén.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Γor déndɣ a hin yosa ales iyyen iǧan isem Yayrus, yǎmosen amɣar n éhen n téɣeré. Yenḍew iman ennét dat Ƹisa, ilaqqedt éd hin yas ɣors
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 édét wr ilé ar tarrawt iyyet ɣas, telat ɣor meraw d essin iwetyan, yebok éd tt iba. Yeddéw ds beššan ǎddunet eɣlayen as, eẓmament.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Tehén tǎmǎṭ iyyet dɣ yeffay ahni a ilan meraw iwetyan d essin. Wrt illé ǎḍebib wr tosé, emdan yender asn éd tt tzuzyin.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Toheẓ in Ƹisa s ḍeffer, teḍes ǎbašekšek n ereswey ennét, dɣ émér héndɣ d teḍes, yeṭṭef in ahni.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Adih yenna Ƹisa : « Mi hi yeḍesen ? » Emdan ennen weggén entenéḍ. Yenna has Betrus : « Muƹalim, ǎddunet élwan eɣlayen ak, eẓmamen key. »
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Beššan yenna Ƹisa : « Yeḍes ahi iyyen, édét ofreyeɣ i eṣṣahet iyyet tegmaḍ ahi. »
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Telmed tǎmǎṭ as teffuker, ezzar toheẓ in Ƹisa tehikeḍkeḍ, tenḍew iman ennét dats. Tenna dat ǎddunet emdan mafol teḍes aselso wan Ƹisa d menék awa teǧa tezzey dɣ émér héndɣ d teḍes.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Yenna has Ƹisa : « Talyaṭin, taflest ennem tezzozey km, egel dɣ esselamet. »
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 A yekka yesséwel Ƹisa, yosin ǎmahal d ifalen tǎɣǎhamt tan Yayrus, yehéwel : « Yellék ǎba tt, wr teẓẓoḍehed elmuƹalim. »
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Yeslas Ƹisa, yenna i Yayrus : « Wr terméɣed, efles ɣas, éd tezzey. »
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 As in éweḍen tǎɣǎhamt, wr yoyyé wl iyyen éd ds yidaw ɣor tarrawt, ar Betrus, Eḥya d Yaƹqub, d imerawen n tarrawt.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Ikét nsn esilefen, dɣ érét n iba n tarrawt. Yenna hasn Ƹisa : « Wr teslefem, wr temmut, eḍes ɣas a teǧa. »
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Eḍsen ds, édét wr eǧen eššek fol iba-nét.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Beššan yeṭṭef tt Ƹisa s ǎfus, yenna has yeṭkal amesli ennét : « Talyaṭ, enker ! »
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Yeqqel tt-d unfas, tenker déndɣ. Yenna hasn Ƹisa éd tt ekfin ǎmekši.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ekunen imerawen n tarrawt, beššan yenna hasn Ƹisa éd susmin, wr gennin awa iǧen i wl iyyen.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.