Lucas 8
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ACF
1 Ḍeffer awén, yeɣlay Ƹisa iɣerman d ikallen itabeššar dsn Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah. Innemmahalen ennét win maraw d essin eddéwen ds,
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 entenéḍ d téḍéḍén tiyyeḍ dɣ yestaɣ kél ǎsuf méɣ yezozey d tornawén. amosnet Meryem tas itahawal Meryem Elmejdaliya, ta dɣ emmukkesen essa eššeyaṭin ;
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Yuwenna, hennis n Xuzi, wakil n Hérodes ; Susenna d tiyeḍ heḍnén ellilnet i Ƹisa d inelkimen-nét s tela nsnt.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Edét élwen ǎddunet, effalen-d éɣerman emdan ekkan Ƹisa, yeǧa sn tangalt tah :
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 « Ales iyyen yekka ǎfǎraǧ-nét a ds isaŋɣal téḍaɣen. A yekka isaŋɣal, téfsén tiyyeḍ erteknet dɣ ǎbǎreqqa : eglen folsnt ǎddunet, ekšen tnt igḍaḍ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Tiyyeḍ erteknet ǧer ikedéwen : as-d enkernet, eqqornet déndɣ s iba n aman.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Tiyyeḍ erteknet dɣ isennanen ; enkeren eddéwnen dsnt, elmeẓen tnt.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Beššan ellanet ti erteknén fol ǎmǎḍal yolaɣen ; enkernet, eknenet tanekra, ekrehnet tihemmaren : ak iyyet tekreh téméḍé n taḍaq. » Déndɣ ad yenker Ƹisa yessota, yeṭkel awal : « Eré ilan tǎmeẓẓuk isegdét !”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Essestenent inelkimen ennét d elmeƹna n tangalt tah.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yenna hasn : « Kewenéḍ tegrawem almud n awa yefferen dɣ Elmelek n Yaḷḷah, beššan ǎddunet wi heḍnén, itahawal asn s tangalt,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 « Nɣtah elmeƹna tan tangalt : téḍaɣen ǎmosnet awal n Yaḷḷah.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Wi ehenén ǎbǎreqqa, entenéḍ a isallen, beššan itas-d Iblis, itakkes asn awal wah dɣ ulawen nsn, baš wrt éd eflesen, wr éd ennejjin.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Wi ellenén ǧér ikedéwen, entenéḍ a isallen i awal n Yaḷḷah, tarreḥabent s tǎdewit beššan wrt iyyin éd yeǧ ikéwen, eflasent émér iyyen ɣas, edt in egrin hik émér n elmašakel n tǎmeddort.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Téḍaɣén ti erteknén ǧér isennanen, entenetéḍ as ǎddunet wi sallenen, beššan ixulluten aǧut elhem d ǎɣemar n addunya d taẓudé n tǎmeddort nsn. Wr kerrehen a teha elfayda.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Téḍaɣén ti erteknén dɣ ǎmǎḍal wa yehoseyen, entenntéḍ as ǎddunet wi sallenen i awal n Yaḷḷah, éd has eknin oḍuf s serho dɣ ulawen nsn, éd eẓiẓeyderen kannen abedǎh a teha elfayda.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 « Wrt illé wa isukun énér, ezzar éd isebbembi fols ǎkus méɣ éd tt yeǧ dag tedabut. Kela, éré isukun énér, ǎsensi afella a has itaǧ, baš as-d taggehen ǎddunet éd hanneyen taffawt-nét.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Édét a yefferen, ilkam éd yuman. A yeɣrehen ilkam éd yeffuker, éd iggeh taffawt.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Eǧet enniyet s emmek was tsagadem ! Édét éré ilan, éd igrew, éré wrn ilé éd has yemmukes aked awas yeɣél in ilé. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Mas d ayet-mas n Ƹisa osen in dɣ édeg wa-d illa, beššan wr eddobén éd-t in awḍin s ǎgut n ǎddunet wi has eɣleynén.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Yehéwel as : « Mak d ayet-mak ehan ténéré, eran éd key eynin. »
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Yenna hasn Ƹisa : « Ma d ayet ma, ǎmosen wi sagadnén, elkamen i awal n Yaḷḷah. »
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ahel iyyen, yéwen Ƹisa dɣ elfelluka iyyet, yeddéw d inelkimen-nét, yenna hasn : « Endawtet éd nk aɣil hén n geréw. » Eglen.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 A tekka elfelluka tegla, yeṭṭes Ƹisa. Émér héndɣ yenker-d aḍu yeṣṣohén, teṭker elfelluka aman, eggehen mihi.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Oheẓen in inelkimen Ƹisa, essenkernt, ennen as : « Muƹalim, Muƹalim, éd nemmet ! » Yenker-d Ƹisa, yezmeheḍ dɣ aḍu d aman. Yebded awéndɣ ikét ennét, semméḍ.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ezzar yenna hasn : « Ma tǧa taflest nwn ? » Eqqimen ǎkunen, ermaɣen, gannén ǧérésn : « Ma yǎmos ales wah, yeḥkam dɣ aḍu d dɣ aman, sagaden as ?. »
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Eweḍen ǎkal wan Eljarisiyin, yenimehalen d ǎkal n Jalila.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 As yeres, déndɣ d issensa aḍer ennét fol ǎmǎḍal, yosé hin ales iyyen n aɣrem, ehant kél ǎsuf. Wan éru ales wah wr iles iselsa, wr izzéɣ tǎɣǎhamt, izzaɣ ɣor isensa.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 As yeney Ƹisa, yenḍew iman ennét ɣor éḍaren ennét, yesɣeret ad-t id yerren, yenna has : « Ma hi teréd Ƹisa, Ag Yaḷḷah wan Ǎmaṭkal ? Inhod, wr hi tesseɣseled. »
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Awéndɣ ḍeffer awa has yenna Ƹisa i ag ǎsuf éd-d igmeḍ. Ag ǎsuf wanǧam wan éru ad yeggeh ales, iméren wi-d inakker ag ǎsuf, ititwekrad s tihebeǧiwén dɣ éḍaren d ifassen baš éd yogaẓ, wr éd yegel. Beššan iɣattes tnt, yezziwwet ag ǎsuf s tinariwén.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yessestent Ƹisa : « Isem ennek ? » Yenna has : « Isem in Ǎǧut. » Edét eǧǧeten kél ǎsuf wi-dt ehenén.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eqqimen laqqedent baš wr tn éd isiwiy tihay n ǎkǎhem wrn ilé édér.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Émér héndɣ illé éheré mǎqqeren n elxenzéren yeḍanen fol tadreq. Elɣeden kél ǎsuf Ƹisa baš éd tn isiwiy dɣ elxenzéren. Yerḍa sn.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 As egmeḍen ales, eggehen dɣ elxenzéren. Éheré imda yenḍew iman ennét fol térgit dɣ geréw, yemmut, ekšen tn aman.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 As eneyen imaḍanen awa iǧen, eṭkelen iman nsn, eǧen isǎlan dɣ aɣrem d tinariwén emdan.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Egmeḍen-d ǎddunet egmayen éd eynin awa iǧen. Osen in ɣor Ƹisa, osen ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, yeqqim ɣor Ƹisa, ilsa, yemmugnet, as eneyen awén eksoḍen.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Wi eneynén awa iǧa ales wanǧam ehan kél ǎsuf yennejja eǧen asn isǎlan.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ǎddunet emdan win ǎkal wan Eljarisiyin ennen as i Ƹisa éd yefel ǎkal, édét eksoḍen hullan. Yewen Ƹisa elfelluka, yegla.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ales wa-d egmeḍen kél ǎsuf, ilaqqedt baš éd ds yidaw, beššan yugey as Ƹisa, yenna has :
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Aqqel ihenan ennek, d tenned elxér wa hak iǧa Yaḷḷah. » Yegla yeqqim iganna awa has iǧa Ƹisa dɣ aɣrem imda.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 As in yeqqel Ƹisa dɣ Jalila, erreḥebent ǎddunet ǎǧǧotnén has eqqalnén.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Γor déndɣ a hin yosa ales iyyen iǧan isem Yayrus, yǎmosen amɣar n éhen n téɣeré. Yenḍew iman ennét dat Ƹisa, ilaqqedt éd hin yas ɣors
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 édét wr ilé ar tarrawt iyyet ɣas, telat ɣor meraw d essin iwetyan, yebok éd tt iba. Yeddéw ds beššan ǎddunet eɣlayen as, eẓmament.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Tehén tǎmǎṭ iyyet dɣ yeffay ahni a ilan meraw iwetyan d essin. Wrt illé ǎḍebib wr tosé, emdan yender asn éd tt tzuzyin.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Toheẓ in Ƹisa s ḍeffer, teḍes ǎbašekšek n ereswey ennét, dɣ émér héndɣ d teḍes, yeṭṭef in ahni.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Adih yenna Ƹisa : « Mi hi yeḍesen ? » Emdan ennen weggén entenéḍ. Yenna has Betrus : « Muƹalim, ǎddunet élwan eɣlayen ak, eẓmamen key. »
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Beššan yenna Ƹisa : « Yeḍes ahi iyyen, édét ofreyeɣ i eṣṣahet iyyet tegmaḍ ahi. »
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Telmed tǎmǎṭ as teffuker, ezzar toheẓ in Ƹisa tehikeḍkeḍ, tenḍew iman ennét dats. Tenna dat ǎddunet emdan mafol teḍes aselso wan Ƹisa d menék awa teǧa tezzey dɣ émér héndɣ d teḍes.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Yenna has Ƹisa : « Talyaṭin, taflest ennem tezzozey km, egel dɣ esselamet. »
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 A yekka yesséwel Ƹisa, yosin ǎmahal d ifalen tǎɣǎhamt tan Yayrus, yehéwel : « Yellék ǎba tt, wr teẓẓoḍehed elmuƹalim. »
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Yeslas Ƹisa, yenna i Yayrus : « Wr terméɣed, efles ɣas, éd tezzey. »
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 As in éweḍen tǎɣǎhamt, wr yoyyé wl iyyen éd ds yidaw ɣor tarrawt, ar Betrus, Eḥya d Yaƹqub, d imerawen n tarrawt.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ikét nsn esilefen, dɣ érét n iba n tarrawt. Yenna hasn Ƹisa : « Wr teslefem, wr temmut, eḍes ɣas a teǧa. »
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Eḍsen ds, édét wr eǧen eššek fol iba-nét.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Beššan yeṭṭef tt Ƹisa s ǎfus, yenna has yeṭkal amesli ennét : « Talyaṭ, enker ! »
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Yeqqel tt-d unfas, tenker déndɣ. Yenna hasn Ƹisa éd tt ekfin ǎmekši.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ekunen imerawen n tarrawt, beššan yenna hasn Ƹisa éd susmin, wr gennin awa iǧen i wl iyyen.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.