Lucas 7

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 As yesmenda Ƹisa ǎseɣri ennét i ǎddunet wi has eɣleynén deh, yegla, yekka Kafranahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Déndɣ illé elqebṭan iyyen n errumaniten ilan akli yessimɣer hullan. Akli wah yekna torna, tohaẓt tǎmettant.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 As yesla elqebṭan isǎlan n Ƹisa, yesséwey as imɣaren wiyyeḍ dɣ elyehud, yenna has édt in yas, éd yezuzey akli ennét.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Osen in ɣor Ƹisa, eyyewenen laqqedent, gannén as : « Ales wah yenihegga d telilt.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Yessimɣer ǎddunet nnɣ, enta a yebnen éhen n téɣeré nnɣ. »
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Yeddéw dsn Ƹisa. Ohaẓen tǎɣǎhamt, as in yesséwey elqebṭan imidiwen ennét, éd ennin i Ƹisa : « É Émeli, wr teŋɣéd iman ennek édét ula ǎmoseɣ éd teggehed tǎɣǎhamtin,
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 awéndɣ as wr ezneheggeɣ iman in éd key in aseɣ nk. Beššan, inhod ad tennéd tefért iyyet hé tennejit akli hin.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Nk iman in, eléɣ médden dennegi, eléɣ jonditen dawi. Kud ennéɣ i iyyen : -Egel !- Éd yegel ; kud ennéɣ i iyyen heḍen : -Eyow !- Éd-d yas ; kud ennéɣ i akli hin : -Eǧ awah !- Éd-t yeǧ.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 As yesla Ƹisa i tifér tih, yekun dɣ awal n elqebṭan. Yeznehlem, ezzar yenna i ǎddunet wi has elkemnen : « Ennéɣ awen tn, ula ǧer ǎddunet win Israyil, a ewéɣ wr eneyeɣ taflest togdat d tah. »
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 As eqqelen wi yezmahel elqebṭan tǎɣǎhamt, osen akli yezzay.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ḍeffer awén, yekka Ƹisa ǎkal wan Nayin, eddéwen ds inelkimen ennét d ǎddunet aggotnén.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 As yoheẓ émi n aɣrem, yemheyyet d ǎddunet ewaynén enemmitten s isensa : enta yǎmos rurés wan iyyen n tǎmǎṭ s yemmut ales ennét. Eddéwen ds ǎddunet aggotnén.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 As tt yeney Émeli, teŋɣé s tamella hullan, yenna has : « Ey tekelélt ! »
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ezzar yoheẓ ǎɣǎrabu, yeḍest, ebdeden wi-t emisaweynén. Yenna Ƹisa : « Ǎmawaḍ key, enker, nk a hak tn igannén ! »
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Yenker-d enemmitten, yebded, yeqqim yesséwel. Yerré Ƹisa i mas.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Emdan eksoḍen, omelen Yaḷḷah gannén : « Ennebi mǎqqeren a haneɣ-d yosen ! » Méɣ arweh : « Yos-d Yaḷḷah éd yilal i ellamet ennét ! »
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Dédih dɣ Yehudiya temda d ikallan wi has eɣleynén, elmeden ǎddunet awa iǧa Ƹisa.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ennen as inelkimen n Eḥya awén imda. Yeɣra Eḥya essin dsn
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 yenna hasn éd sestenin Émeli d awah : « Key tǎmosed wa folnɣ ilkamen, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 As in éweḍen ɣor Ƹisa, ennen as : « Eḥya wan ǎnesselmaɣ a hanɣ yezimahelen, éd key nesesten : -Key a yǎmosen wa folnɣ ilkamén, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Émér héndɣ, Ƹisa izuzuy tornawén d toẓẓérén n ǎddunet aggotnén, itakkes kél ǎsuf dɣ wi etiwehenén, itar ǎhenay i imeddorɣal ǎǧǧotnén.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Yenna hasn i wi-d yezmahel Eḥya : « Eglet ennét i Eḥya awa teneyem d awas teslem : wi derɣelnén hanneyen, wi esketewnén gallen, wi tegrew torna n élem mellen ezzeyen, wi meẓẓegnén sallen, wi emmutnén edderen, eǧrewnet tilaqqiwén isǎlan n elxér.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Tengeḍ i wa wrn dɣi yeǧé eššek ! »
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 As eglen wi-d yezmahel Eḥya, yesséwel Ƹisa, yenna i ǎddunet fol Eḥya : « Ma tekkem éd-t teynim dɣ ténéré ? Tahlé yesiwelawel aḍu ? Kela !
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Méɣ ma tekkem éd teynim ? Ales yelsan iselsa eknanén tihusay ? Kela édét, wi elsenén iselsa ǎhoseynén, eɣmernén, ezzaɣen dɣ ihenan win imenokalen.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ma tekkem éd teynim ? Ennebi ? Ayoh, éd hawen tn enneɣ, yokey aked ennebi.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Édét Eḥya yǎmos wa fol yetiwektab :
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 « Gannéɣ awén tn, ǧér ǎddunet emdan wi ewenén, wrt illé wa yogeren Eḥya, beššan wa metteken dɣ Elmelek n Yaḷḷah yogert.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Id-t illa ǎwadem, aked inarmasen n tiwsé esgeden as, ešheden as yeẓẓal Yaḷḷah eɣbalen in éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Beššan Elfarisiten d elmuƹlimin win eššeriƹa wr eɣbélen awa hasn yeɣhel Yaḷḷah, ugeyen éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman. »
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yenna Ƹisa daɣ : « Mi-d éd suluɣ ǎddunet win ezzeman waɣ ? Mi-d olan ?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Olan d arrawen eqqimnén dɣ eẓẓegag, wiyeḍ gannén i wi heḍnén :
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Hund awéndɣ yos-d Eḥya, wr itet tagella, wr ises elboẓa, beššan tennem : -Ehant kél ǎsuf !-
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Yos-d Ag ǎwadem, itat, isas, beššan tennem : -Eynet ales wah, wrn yexxemmem ar téteté méɣ tésesé n elboẓa, yemédew d inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen !-
34 O
35 Beššan elmiɣna tan Yaḷḷah tetbat dɣ érét n térwa-nét.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Yeɣr-d Elfarisi iyyen Ƹisa s amensu. Yosé hin Ƹisa, yesɣemer.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Dɣ aɣrem wéndɣ tellé tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. As telmed in Ƹisa illa ɣor Elfarisi, tosin teway tehǎttint teknat tihusay iha elɣeṭer,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 temel ḍeffer Ƹisa, ɣor éḍaren-nét. Tesilef, imeṭṭawen-nét eweren éḍaren win Ƹisa, ezzar tomes tn s imẓaden ennét, temmulet asn, teswer tn elɣeṭer.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 As yeney Elfarisi wa ɣor illa Ƹisa awén, yenna dɣ iman ennét : « Kud ales waɣ yetbat as ennebi a yǎmos, éd yelmed ma tǎmos tǎmǎṭ taɣ t-teḍḍaset : tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. »
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yesséwel Ƹisa, yenna has i Elfarisi : « Simƹun, ǎréɣ éd hak enneɣ heret iyyen. » Yenna has Simƹun : « Leɣt ahi, Muƹalim. »
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yenna has Ƹisa : « Essin médden yellil tn ales. Iyyen yellil-t semmoset temaḍ n erriyalen n aẓref, wa heḍen, semmoset temerwén.
41 Jesus disse:
42 Wl iyyen dsn wr ilé aẓref, dédih yessoref asn sérḍal wah. Ma tordéd menék wa has éd yeknin tera ? »
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Yejéweb Simƹun : « Ordeɣ as was yesoref sérḍal wa yeggén. » Yenna has Ƹisa : « Tidet. »
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Yeznehlem berén tǎmǎṭ, ezzar yenna i Simƹun : « Thaneyed tǎmǎṭ taɣ ? Eggeheɣ-d ɣork, wr hi tekféd aman i éḍarenin ; enta tesséred ahi tn s imeṭṭawen ennét, tomes tn s imẓaden ennét.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Wr hi terreḥḥebed s timulla, enta timellut i éḍarenin wa fol d oséɣ.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Wr hi tehwéyed éɣef, enta teswer ahi éḍaren elɣeṭer.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Fol awéndɣ as hak ennéɣ dimaɣ : tegrew ǎsaruf fol ibekkaḍen ennét wi ǎǧǧotnén fol awéndɣ as tera ennét ti mǎqqeret. Beššan was ensoruf a derusen, isakna tera deruset. »
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Dédih yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Ibekkaḍen ennem essorefen. »
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ǎddunet wi-t ellenén déndɣ ennen dɣ iman nsn : « Ma yǎmos ales wah yekoyesen ǎsaruf n ibekkaḍen ? »
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Beššan yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Egel dɣ esselamet : taflest ennem tennejjim. »
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.