Lucas 7
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 As yesmenda Ƹisa ǎseɣri ennét i ǎddunet wi has eɣleynén deh, yegla, yekka Kafranahum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Déndɣ illé elqebṭan iyyen n errumaniten ilan akli yessimɣer hullan. Akli wah yekna torna, tohaẓt tǎmettant.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 As yesla elqebṭan isǎlan n Ƹisa, yesséwey as imɣaren wiyyeḍ dɣ elyehud, yenna has édt in yas, éd yezuzey akli ennét.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Osen in ɣor Ƹisa, eyyewenen laqqedent, gannén as : « Ales wah yenihegga d telilt.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Yessimɣer ǎddunet nnɣ, enta a yebnen éhen n téɣeré nnɣ. »
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Yeddéw dsn Ƹisa. Ohaẓen tǎɣǎhamt, as in yesséwey elqebṭan imidiwen ennét, éd ennin i Ƹisa : « É Émeli, wr teŋɣéd iman ennek édét ula ǎmoseɣ éd teggehed tǎɣǎhamtin,
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 awéndɣ as wr ezneheggeɣ iman in éd key in aseɣ nk. Beššan, inhod ad tennéd tefért iyyet hé tennejit akli hin.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nk iman in, eléɣ médden dennegi, eléɣ jonditen dawi. Kud ennéɣ i iyyen : -Egel !- Éd yegel ; kud ennéɣ i iyyen heḍen : -Eyow !- Éd-d yas ; kud ennéɣ i akli hin : -Eǧ awah !- Éd-t yeǧ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 As yesla Ƹisa i tifér tih, yekun dɣ awal n elqebṭan. Yeznehlem, ezzar yenna i ǎddunet wi has elkemnen : « Ennéɣ awen tn, ula ǧer ǎddunet win Israyil, a ewéɣ wr eneyeɣ taflest togdat d tah. »
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 As eqqelen wi yezmahel elqebṭan tǎɣǎhamt, osen akli yezzay.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Ḍeffer awén, yekka Ƹisa ǎkal wan Nayin, eddéwen ds inelkimen ennét d ǎddunet aggotnén.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 As yoheẓ émi n aɣrem, yemheyyet d ǎddunet ewaynén enemmitten s isensa : enta yǎmos rurés wan iyyen n tǎmǎṭ s yemmut ales ennét. Eddéwen ds ǎddunet aggotnén.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 As tt yeney Émeli, teŋɣé s tamella hullan, yenna has : « Ey tekelélt ! »
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Ezzar yoheẓ ǎɣǎrabu, yeḍest, ebdeden wi-t emisaweynén. Yenna Ƹisa : « Ǎmawaḍ key, enker, nk a hak tn igannén ! »
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Yenker-d enemmitten, yebded, yeqqim yesséwel. Yerré Ƹisa i mas.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Emdan eksoḍen, omelen Yaḷḷah gannén : « Ennebi mǎqqeren a haneɣ-d yosen ! » Méɣ arweh : « Yos-d Yaḷḷah éd yilal i ellamet ennét ! »
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Dédih dɣ Yehudiya temda d ikallan wi has eɣleynén, elmeden ǎddunet awa iǧa Ƹisa.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Ennen as inelkimen n Eḥya awén imda. Yeɣra Eḥya essin dsn
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 yenna hasn éd sestenin Émeli d awah : « Key tǎmosed wa folnɣ ilkamen, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 As in éweḍen ɣor Ƹisa, ennen as : « Eḥya wan ǎnesselmaɣ a hanɣ yezimahelen, éd key nesesten : -Key a yǎmosen wa folnɣ ilkamén, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Émér héndɣ, Ƹisa izuzuy tornawén d toẓẓérén n ǎddunet aggotnén, itakkes kél ǎsuf dɣ wi etiwehenén, itar ǎhenay i imeddorɣal ǎǧǧotnén.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Yenna hasn i wi-d yezmahel Eḥya : « Eglet ennét i Eḥya awa teneyem d awas teslem : wi derɣelnén hanneyen, wi esketewnén gallen, wi tegrew torna n élem mellen ezzeyen, wi meẓẓegnén sallen, wi emmutnén edderen, eǧrewnet tilaqqiwén isǎlan n elxér.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Tengeḍ i wa wrn dɣi yeǧé eššek ! »
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 As eglen wi-d yezmahel Eḥya, yesséwel Ƹisa, yenna i ǎddunet fol Eḥya : « Ma tekkem éd-t teynim dɣ ténéré ? Tahlé yesiwelawel aḍu ? Kela !
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Méɣ ma tekkem éd teynim ? Ales yelsan iselsa eknanén tihusay ? Kela édét, wi elsenén iselsa ǎhoseynén, eɣmernén, ezzaɣen dɣ ihenan win imenokalen.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Ma tekkem éd teynim ? Ennebi ? Ayoh, éd hawen tn enneɣ, yokey aked ennebi.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Édét Eḥya yǎmos wa fol yetiwektab :
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 « Gannéɣ awén tn, ǧér ǎddunet emdan wi ewenén, wrt illé wa yogeren Eḥya, beššan wa metteken dɣ Elmelek n Yaḷḷah yogert.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Id-t illa ǎwadem, aked inarmasen n tiwsé esgeden as, ešheden as yeẓẓal Yaḷḷah eɣbalen in éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Beššan Elfarisiten d elmuƹlimin win eššeriƹa wr eɣbélen awa hasn yeɣhel Yaḷḷah, ugeyen éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman. »
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yenna Ƹisa daɣ : « Mi-d éd suluɣ ǎddunet win ezzeman waɣ ? Mi-d olan ?
31 E Jesus continuou:
32 Olan d arrawen eqqimnén dɣ eẓẓegag, wiyeḍ gannén i wi heḍnén :
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Hund awéndɣ yos-d Eḥya, wr itet tagella, wr ises elboẓa, beššan tennem : -Ehant kél ǎsuf !-
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Yos-d Ag ǎwadem, itat, isas, beššan tennem : -Eynet ales wah, wrn yexxemmem ar téteté méɣ tésesé n elboẓa, yemédew d inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen !-
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Beššan elmiɣna tan Yaḷḷah tetbat dɣ érét n térwa-nét.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yeɣr-d Elfarisi iyyen Ƹisa s amensu. Yosé hin Ƹisa, yesɣemer.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Dɣ aɣrem wéndɣ tellé tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. As telmed in Ƹisa illa ɣor Elfarisi, tosin teway tehǎttint teknat tihusay iha elɣeṭer,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 temel ḍeffer Ƹisa, ɣor éḍaren-nét. Tesilef, imeṭṭawen-nét eweren éḍaren win Ƹisa, ezzar tomes tn s imẓaden ennét, temmulet asn, teswer tn elɣeṭer.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 As yeney Elfarisi wa ɣor illa Ƹisa awén, yenna dɣ iman ennét : « Kud ales waɣ yetbat as ennebi a yǎmos, éd yelmed ma tǎmos tǎmǎṭ taɣ t-teḍḍaset : tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. »
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Yesséwel Ƹisa, yenna has i Elfarisi : « Simƹun, ǎréɣ éd hak enneɣ heret iyyen. » Yenna has Simƹun : « Leɣt ahi, Muƹalim. »
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Yenna has Ƹisa : « Essin médden yellil tn ales. Iyyen yellil-t semmoset temaḍ n erriyalen n aẓref, wa heḍen, semmoset temerwén.
41 Jesus continuou:
42 Wl iyyen dsn wr ilé aẓref, dédih yessoref asn sérḍal wah. Ma tordéd menék wa has éd yeknin tera ? »
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Yejéweb Simƹun : « Ordeɣ as was yesoref sérḍal wa yeggén. » Yenna has Ƹisa : « Tidet. »
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Yeznehlem berén tǎmǎṭ, ezzar yenna i Simƹun : « Thaneyed tǎmǎṭ taɣ ? Eggeheɣ-d ɣork, wr hi tekféd aman i éḍarenin ; enta tesséred ahi tn s imeṭṭawen ennét, tomes tn s imẓaden ennét.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Wr hi terreḥḥebed s timulla, enta timellut i éḍarenin wa fol d oséɣ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Wr hi tehwéyed éɣef, enta teswer ahi éḍaren elɣeṭer.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Fol awéndɣ as hak ennéɣ dimaɣ : tegrew ǎsaruf fol ibekkaḍen ennét wi ǎǧǧotnén fol awéndɣ as tera ennét ti mǎqqeret. Beššan was ensoruf a derusen, isakna tera deruset. »
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Dédih yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Ibekkaḍen ennem essorefen. »
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ǎddunet wi-t ellenén déndɣ ennen dɣ iman nsn : « Ma yǎmos ales wah yekoyesen ǎsaruf n ibekkaḍen ? »
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Beššan yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Egel dɣ esselamet : taflest ennem tennejjim. »
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.