Lucas 7

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 As yesmenda Ƹisa ǎseɣri ennét i ǎddunet wi has eɣleynén deh, yegla, yekka Kafranahum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Déndɣ illé elqebṭan iyyen n errumaniten ilan akli yessimɣer hullan. Akli wah yekna torna, tohaẓt tǎmettant.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 As yesla elqebṭan isǎlan n Ƹisa, yesséwey as imɣaren wiyyeḍ dɣ elyehud, yenna has édt in yas, éd yezuzey akli ennét.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Osen in ɣor Ƹisa, eyyewenen laqqedent, gannén as : « Ales wah yenihegga d telilt.
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 Yessimɣer ǎddunet nnɣ, enta a yebnen éhen n téɣeré nnɣ. »
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yeddéw dsn Ƹisa. Ohaẓen tǎɣǎhamt, as in yesséwey elqebṭan imidiwen ennét, éd ennin i Ƹisa : « É Émeli, wr teŋɣéd iman ennek édét ula ǎmoseɣ éd teggehed tǎɣǎhamtin,
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 awéndɣ as wr ezneheggeɣ iman in éd key in aseɣ nk. Beššan, inhod ad tennéd tefért iyyet hé tennejit akli hin.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nk iman in, eléɣ médden dennegi, eléɣ jonditen dawi. Kud ennéɣ i iyyen : -Egel !- Éd yegel ; kud ennéɣ i iyyen heḍen : -Eyow !- Éd-d yas ; kud ennéɣ i akli hin : -Eǧ awah !- Éd-t yeǧ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 As yesla Ƹisa i tifér tih, yekun dɣ awal n elqebṭan. Yeznehlem, ezzar yenna i ǎddunet wi has elkemnen : « Ennéɣ awen tn, ula ǧer ǎddunet win Israyil, a ewéɣ wr eneyeɣ taflest togdat d tah. »
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 As eqqelen wi yezmahel elqebṭan tǎɣǎhamt, osen akli yezzay.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Ḍeffer awén, yekka Ƹisa ǎkal wan Nayin, eddéwen ds inelkimen ennét d ǎddunet aggotnén.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 As yoheẓ émi n aɣrem, yemheyyet d ǎddunet ewaynén enemmitten s isensa : enta yǎmos rurés wan iyyen n tǎmǎṭ s yemmut ales ennét. Eddéwen ds ǎddunet aggotnén.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 As tt yeney Émeli, teŋɣé s tamella hullan, yenna has : « Ey tekelélt ! »
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Ezzar yoheẓ ǎɣǎrabu, yeḍest, ebdeden wi-t emisaweynén. Yenna Ƹisa : « Ǎmawaḍ key, enker, nk a hak tn igannén ! »
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Yenker-d enemmitten, yebded, yeqqim yesséwel. Yerré Ƹisa i mas.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Emdan eksoḍen, omelen Yaḷḷah gannén : « Ennebi mǎqqeren a haneɣ-d yosen ! » Méɣ arweh : « Yos-d Yaḷḷah éd yilal i ellamet ennét ! »
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Dédih dɣ Yehudiya temda d ikallan wi has eɣleynén, elmeden ǎddunet awa iǧa Ƹisa.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ennen as inelkimen n Eḥya awén imda. Yeɣra Eḥya essin dsn
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 yenna hasn éd sestenin Émeli d awah : « Key tǎmosed wa folnɣ ilkamen, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 As in éweḍen ɣor Ƹisa, ennen as : « Eḥya wan ǎnesselmaɣ a hanɣ yezimahelen, éd key nesesten : -Key a yǎmosen wa folnɣ ilkamén, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Émér héndɣ, Ƹisa izuzuy tornawén d toẓẓérén n ǎddunet aggotnén, itakkes kél ǎsuf dɣ wi etiwehenén, itar ǎhenay i imeddorɣal ǎǧǧotnén.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Yenna hasn i wi-d yezmahel Eḥya : « Eglet ennét i Eḥya awa teneyem d awas teslem : wi derɣelnén hanneyen, wi esketewnén gallen, wi tegrew torna n élem mellen ezzeyen, wi meẓẓegnén sallen, wi emmutnén edderen, eǧrewnet tilaqqiwén isǎlan n elxér.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Tengeḍ i wa wrn dɣi yeǧé eššek ! »
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 As eglen wi-d yezmahel Eḥya, yesséwel Ƹisa, yenna i ǎddunet fol Eḥya : « Ma tekkem éd-t teynim dɣ ténéré ? Tahlé yesiwelawel aḍu ? Kela !
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Méɣ ma tekkem éd teynim ? Ales yelsan iselsa eknanén tihusay ? Kela édét, wi elsenén iselsa ǎhoseynén, eɣmernén, ezzaɣen dɣ ihenan win imenokalen.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Ma tekkem éd teynim ? Ennebi ? Ayoh, éd hawen tn enneɣ, yokey aked ennebi.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Édét Eḥya yǎmos wa fol yetiwektab :
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 « Gannéɣ awén tn, ǧér ǎddunet emdan wi ewenén, wrt illé wa yogeren Eḥya, beššan wa metteken dɣ Elmelek n Yaḷḷah yogert.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Id-t illa ǎwadem, aked inarmasen n tiwsé esgeden as, ešheden as yeẓẓal Yaḷḷah eɣbalen in éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Beššan Elfarisiten d elmuƹlimin win eššeriƹa wr eɣbélen awa hasn yeɣhel Yaḷḷah, ugeyen éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman. »
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yenna Ƹisa daɣ : « Mi-d éd suluɣ ǎddunet win ezzeman waɣ ? Mi-d olan ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Olan d arrawen eqqimnén dɣ eẓẓegag, wiyeḍ gannén i wi heḍnén :
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Hund awéndɣ yos-d Eḥya, wr itet tagella, wr ises elboẓa, beššan tennem : -Ehant kél ǎsuf !-
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Yos-d Ag ǎwadem, itat, isas, beššan tennem : -Eynet ales wah, wrn yexxemmem ar téteté méɣ tésesé n elboẓa, yemédew d inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen !-
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Beššan elmiɣna tan Yaḷḷah tetbat dɣ érét n térwa-nét.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yeɣr-d Elfarisi iyyen Ƹisa s amensu. Yosé hin Ƹisa, yesɣemer.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Dɣ aɣrem wéndɣ tellé tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. As telmed in Ƹisa illa ɣor Elfarisi, tosin teway tehǎttint teknat tihusay iha elɣeṭer,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 temel ḍeffer Ƹisa, ɣor éḍaren-nét. Tesilef, imeṭṭawen-nét eweren éḍaren win Ƹisa, ezzar tomes tn s imẓaden ennét, temmulet asn, teswer tn elɣeṭer.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 As yeney Elfarisi wa ɣor illa Ƹisa awén, yenna dɣ iman ennét : « Kud ales waɣ yetbat as ennebi a yǎmos, éd yelmed ma tǎmos tǎmǎṭ taɣ t-teḍḍaset : tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. »
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Yesséwel Ƹisa, yenna has i Elfarisi : « Simƹun, ǎréɣ éd hak enneɣ heret iyyen. » Yenna has Simƹun : « Leɣt ahi, Muƹalim. »
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Yenna has Ƹisa : « Essin médden yellil tn ales. Iyyen yellil-t semmoset temaḍ n erriyalen n aẓref, wa heḍen, semmoset temerwén.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Wl iyyen dsn wr ilé aẓref, dédih yessoref asn sérḍal wah. Ma tordéd menék wa has éd yeknin tera ? »
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Yejéweb Simƹun : « Ordeɣ as was yesoref sérḍal wa yeggén. » Yenna has Ƹisa : « Tidet. »
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Yeznehlem berén tǎmǎṭ, ezzar yenna i Simƹun : « Thaneyed tǎmǎṭ taɣ ? Eggeheɣ-d ɣork, wr hi tekféd aman i éḍarenin ; enta tesséred ahi tn s imeṭṭawen ennét, tomes tn s imẓaden ennét.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Wr hi terreḥḥebed s timulla, enta timellut i éḍarenin wa fol d oséɣ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Wr hi tehwéyed éɣef, enta teswer ahi éḍaren elɣeṭer.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Fol awéndɣ as hak ennéɣ dimaɣ : tegrew ǎsaruf fol ibekkaḍen ennét wi ǎǧǧotnén fol awéndɣ as tera ennét ti mǎqqeret. Beššan was ensoruf a derusen, isakna tera deruset. »
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Dédih yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Ibekkaḍen ennem essorefen. »
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ǎddunet wi-t ellenén déndɣ ennen dɣ iman nsn : « Ma yǎmos ales wah yekoyesen ǎsaruf n ibekkaḍen ? »
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Beššan yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Egel dɣ esselamet : taflest ennem tennejjim. »
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.