Lucas 7
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 As yesmenda Ƹisa ǎseɣri ennét i ǎddunet wi has eɣleynén deh, yegla, yekka Kafranahum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Déndɣ illé elqebṭan iyyen n errumaniten ilan akli yessimɣer hullan. Akli wah yekna torna, tohaẓt tǎmettant.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 As yesla elqebṭan isǎlan n Ƹisa, yesséwey as imɣaren wiyyeḍ dɣ elyehud, yenna has édt in yas, éd yezuzey akli ennét.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Osen in ɣor Ƹisa, eyyewenen laqqedent, gannén as : « Ales wah yenihegga d telilt.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Yessimɣer ǎddunet nnɣ, enta a yebnen éhen n téɣeré nnɣ. »
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yeddéw dsn Ƹisa. Ohaẓen tǎɣǎhamt, as in yesséwey elqebṭan imidiwen ennét, éd ennin i Ƹisa : « É Émeli, wr teŋɣéd iman ennek édét ula ǎmoseɣ éd teggehed tǎɣǎhamtin,
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 awéndɣ as wr ezneheggeɣ iman in éd key in aseɣ nk. Beššan, inhod ad tennéd tefért iyyet hé tennejit akli hin.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Nk iman in, eléɣ médden dennegi, eléɣ jonditen dawi. Kud ennéɣ i iyyen : -Egel !- Éd yegel ; kud ennéɣ i iyyen heḍen : -Eyow !- Éd-d yas ; kud ennéɣ i akli hin : -Eǧ awah !- Éd-t yeǧ.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 As yesla Ƹisa i tifér tih, yekun dɣ awal n elqebṭan. Yeznehlem, ezzar yenna i ǎddunet wi has elkemnen : « Ennéɣ awen tn, ula ǧer ǎddunet win Israyil, a ewéɣ wr eneyeɣ taflest togdat d tah. »
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 As eqqelen wi yezmahel elqebṭan tǎɣǎhamt, osen akli yezzay.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ḍeffer awén, yekka Ƹisa ǎkal wan Nayin, eddéwen ds inelkimen ennét d ǎddunet aggotnén.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 As yoheẓ émi n aɣrem, yemheyyet d ǎddunet ewaynén enemmitten s isensa : enta yǎmos rurés wan iyyen n tǎmǎṭ s yemmut ales ennét. Eddéwen ds ǎddunet aggotnén.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 As tt yeney Émeli, teŋɣé s tamella hullan, yenna has : « Ey tekelélt ! »
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ezzar yoheẓ ǎɣǎrabu, yeḍest, ebdeden wi-t emisaweynén. Yenna Ƹisa : « Ǎmawaḍ key, enker, nk a hak tn igannén ! »
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Yenker-d enemmitten, yebded, yeqqim yesséwel. Yerré Ƹisa i mas.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Emdan eksoḍen, omelen Yaḷḷah gannén : « Ennebi mǎqqeren a haneɣ-d yosen ! » Méɣ arweh : « Yos-d Yaḷḷah éd yilal i ellamet ennét ! »
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Dédih dɣ Yehudiya temda d ikallan wi has eɣleynén, elmeden ǎddunet awa iǧa Ƹisa.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Ennen as inelkimen n Eḥya awén imda. Yeɣra Eḥya essin dsn
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 yenna hasn éd sestenin Émeli d awah : « Key tǎmosed wa folnɣ ilkamen, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 As in éweḍen ɣor Ƹisa, ennen as : « Eḥya wan ǎnesselmaɣ a hanɣ yezimahelen, éd key nesesten : -Key a yǎmosen wa folnɣ ilkamén, méɣ ilzam anɣ éd neqqel i iyyen heḍen ? »
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Émér héndɣ, Ƹisa izuzuy tornawén d toẓẓérén n ǎddunet aggotnén, itakkes kél ǎsuf dɣ wi etiwehenén, itar ǎhenay i imeddorɣal ǎǧǧotnén.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Yenna hasn i wi-d yezmahel Eḥya : « Eglet ennét i Eḥya awa teneyem d awas teslem : wi derɣelnén hanneyen, wi esketewnén gallen, wi tegrew torna n élem mellen ezzeyen, wi meẓẓegnén sallen, wi emmutnén edderen, eǧrewnet tilaqqiwén isǎlan n elxér.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Tengeḍ i wa wrn dɣi yeǧé eššek ! »
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 As eglen wi-d yezmahel Eḥya, yesséwel Ƹisa, yenna i ǎddunet fol Eḥya : « Ma tekkem éd-t teynim dɣ ténéré ? Tahlé yesiwelawel aḍu ? Kela !
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Méɣ ma tekkem éd teynim ? Ales yelsan iselsa eknanén tihusay ? Kela édét, wi elsenén iselsa ǎhoseynén, eɣmernén, ezzaɣen dɣ ihenan win imenokalen.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ma tekkem éd teynim ? Ennebi ? Ayoh, éd hawen tn enneɣ, yokey aked ennebi.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Édét Eḥya yǎmos wa fol yetiwektab :
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 « Gannéɣ awén tn, ǧér ǎddunet emdan wi ewenén, wrt illé wa yogeren Eḥya, beššan wa metteken dɣ Elmelek n Yaḷḷah yogert.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Id-t illa ǎwadem, aked inarmasen n tiwsé esgeden as, ešheden as yeẓẓal Yaḷḷah eɣbalen in éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Beššan Elfarisiten d elmuƹlimin win eššeriƹa wr eɣbélen awa hasn yeɣhel Yaḷḷah, ugeyen éd tn iselmeɣ Eḥya dɣ aman. »
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yenna Ƹisa daɣ : « Mi-d éd suluɣ ǎddunet win ezzeman waɣ ? Mi-d olan ?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Olan d arrawen eqqimnén dɣ eẓẓegag, wiyeḍ gannén i wi heḍnén :
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Hund awéndɣ yos-d Eḥya, wr itet tagella, wr ises elboẓa, beššan tennem : -Ehant kél ǎsuf !-
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Yos-d Ag ǎwadem, itat, isas, beššan tennem : -Eynet ales wah, wrn yexxemmem ar téteté méɣ tésesé n elboẓa, yemédew d inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen !-
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Beššan elmiɣna tan Yaḷḷah tetbat dɣ érét n térwa-nét.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yeɣr-d Elfarisi iyyen Ƹisa s amensu. Yosé hin Ƹisa, yesɣemer.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Dɣ aɣrem wéndɣ tellé tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. As telmed in Ƹisa illa ɣor Elfarisi, tosin teway tehǎttint teknat tihusay iha elɣeṭer,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 temel ḍeffer Ƹisa, ɣor éḍaren-nét. Tesilef, imeṭṭawen-nét eweren éḍaren win Ƹisa, ezzar tomes tn s imẓaden ennét, temmulet asn, teswer tn elɣeṭer.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 As yeney Elfarisi wa ɣor illa Ƹisa awén, yenna dɣ iman ennét : « Kud ales waɣ yetbat as ennebi a yǎmos, éd yelmed ma tǎmos tǎmǎṭ taɣ t-teḍḍaset : tǎmǎṭ n tǎnesbekkaṭ. »
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Yesséwel Ƹisa, yenna has i Elfarisi : « Simƹun, ǎréɣ éd hak enneɣ heret iyyen. » Yenna has Simƹun : « Leɣt ahi, Muƹalim. »
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Yenna has Ƹisa : « Essin médden yellil tn ales. Iyyen yellil-t semmoset temaḍ n erriyalen n aẓref, wa heḍen, semmoset temerwén.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Wl iyyen dsn wr ilé aẓref, dédih yessoref asn sérḍal wah. Ma tordéd menék wa has éd yeknin tera ? »
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Yejéweb Simƹun : « Ordeɣ as was yesoref sérḍal wa yeggén. » Yenna has Ƹisa : « Tidet. »
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Yeznehlem berén tǎmǎṭ, ezzar yenna i Simƹun : « Thaneyed tǎmǎṭ taɣ ? Eggeheɣ-d ɣork, wr hi tekféd aman i éḍarenin ; enta tesséred ahi tn s imeṭṭawen ennét, tomes tn s imẓaden ennét.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Wr hi terreḥḥebed s timulla, enta timellut i éḍarenin wa fol d oséɣ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Wr hi tehwéyed éɣef, enta teswer ahi éḍaren elɣeṭer.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Fol awéndɣ as hak ennéɣ dimaɣ : tegrew ǎsaruf fol ibekkaḍen ennét wi ǎǧǧotnén fol awéndɣ as tera ennét ti mǎqqeret. Beššan was ensoruf a derusen, isakna tera deruset. »
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Dédih yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Ibekkaḍen ennem essorefen. »
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Ǎddunet wi-t ellenén déndɣ ennen dɣ iman nsn : « Ma yǎmos ales wah yekoyesen ǎsaruf n ibekkaḍen ? »
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Beššan yenna Ƹisa i tǎmǎṭ : « Egel dɣ esselamet : taflest ennem tennejjim. »
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.