Lucas 6

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ahel iyyen n essebet yǎmosen ahel n tesonfat, yellil Ƹisa iferǧan n éred. Inelkimen ennét tameden tihemmarén. Tifefferuten tnt dɣ ifassen nsn, tatten téḍaɣén.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Ennen asn Elfarisiten wiyyeḍ : « Mafol ad taggem awa xeramen ahel n essebet ? »
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Wr teɣrém ula awa iǧa Dawud ahel wadt yeŋɣa laẓ enta d imidiwen ennét ?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Yeggeh dɣ éhen n Yaḷḷah, yéwey tiǧelwén tin Émeli, yekša dsnt, yekfa i imidiwen ennét, awén imerubay ɣas a itatten tiǧelwén tin. »
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Yenna Ƹisa daɣ : « Ag ǎwadem enta Émeli n ahel n tesonfat. »
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ahel iyyen heḍen n essebet, yeggeh Ƹisa éhen n téɣeré, isaɣra ds. Illé ales iyyen s yeqqor ǎfus ennét wan aɣil.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Elƹulama wi kettebnén d Elfarisiten eknan akeyad i Ƹisa, tassenen éd izuzey ales wah ahel n essebet, édét eran éd tseḍlemen.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Beššan yessan Ƹisa awa exximemen. Yenna has i ales was yeqqor ǎfus : « Enker, ebded dat ǎddunet. » Yenker ǎwadem, yebded.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Ezzar yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ : -Ma tenna eššeriƹa ? Tiǧawt n elxér méɣ tiǧawt n a yeššaḍen ahel n essebet ? Uguẓ n iman méɣ iǧi n iman ahel n essebet ? »
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Yekyed tn emdan s iyyen iyyen ezzar yenna has i ales : « Ziheẓ d ǎfus ennek. » Yeǧa awa has yenna, ǎfus ennét yezzey.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Beššan wi heḍnén ekkusen hullan, eggehen awal ǧérésn fol awa hé eǧin i Ƹisa.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Adih dɣ iheḍan windɣ, yéwen Ƹisa tadreq iyyet, éd ds yemuhed, yeqqim in fols éheḍ imda itimuhud.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 As yeffo, yeɣra inelkimen ennét, yesnefren dsn meraw d essin s iǧa isem inemmahalen :
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Simƹun, was yeǧa isem wan Betrus, eŋŋas Andraws, Yaƹqub d Eḥya, Filibes d Bertulmaws,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matta d Toma, Yaƹqub ag Ḥalfa d Simƹun, was itahawal wan elwaṭani,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Yehudas ag Yaƹqub d Yehudas wan Elisxaryuṭi, wa hé yeqqelen amaɣdar ḍeffer awén.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Yeres d Ƹisa tadreq yeddéw dsn, yebded dɣ tesalit iyyet teṭkaret inelkimen ennét aked ǎddunet elwanén déngam : ǎddunet d efalnen d Yehudiya temda, d Yerušelem, d ikallen wi oheẓnén geréw hund Ṣura méɣ Ṣayda.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Osen d éd has segdin méɣ éd zuzyin tornawén nsn aked wi ehan kél ǎsuf tazzeyen.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Emdan egmayen édt eḍsin, fol eṣṣahet ta-d gammeḍet zuzuy tn emdan.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Yeṭkel Ƹisa esewaḍ ennét fol inelkimen ennét, yenna hasn :
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Tengeḍ awén, kawenéḍ wi yeŋɣa laẓ dimaɣ,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Tengeḍ awén kud okaḍen dewen ǎddunet,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Dewetet, eggedet s tǎdewit,
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Beššan elƹib folwn, kewenéḍ wi eɣmernén,
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Elƹib folwn, kewenéḍ wi eyyiwennén dimaɣ,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Elƹib folwn kud ǎddunet gannén folwn elxér,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 « Beššan, gannéɣ awn tn, kewenéḍ wi hi asigednén : Eɣhelet imiksenen nwn, eǧet elxér i wi dewen okeḍnén,
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 wi kewen elɣennén bareket asn, wi hawen taggenén ennemima, etteret asn.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Kud yesteɣ-ak iyyen fol anḍeḍ, eẓẓel as aked wa heḍen ; kud yekkes dk iyyen ǎbernuh ennek, wr has tenkeẓed aked tǎkerbast ennek.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 I dk yegmeyen ǎkfé, kud yekkes dk iyyen awa tléd, ey ast.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Eget i wi heḍnén awas teram éd hawent eǧin.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Kud wr terém ar wi kewen erenén, ma yǎmos emerkéd ? Aked inesbekkaḍen eran wi tn erenén !
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Kud wr teggim elxér ar i wi hawen taggenén elxér, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen awéndɣ a taggen !
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Kud wr tserḍilem ar i wi hawen d errin awa hasn tesserḍelem, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen sarḍalen i inesbekkaḍen wi hasn errinen a wa hasn esserḍelen !
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Beššan kewenéḍ, eɣhelet imiksenen nwn, eǧet asn elxér, serḍelet asn bla wr teǧérem eṭṭema. Dédih amerkéd nwn éd yumas i mǎqqeren, éd teqqelem dg Ǎmaṭkal, édét itag tihusay aked i wi wr tehé temayet d wi exlenén.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Teggehét kewen tǎhanint hund tǎhanint ta thet Abba nwn. »
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 « Wr toẓamem ǎwadem, wr kewen entéẓem ; wr seḍlimem ǎwadem, wr kewen enseḍlem ; sorfet, éd hawen ensoref.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Akfet, éd tegrewem ǎsebbeter yeknan aṭkor yessan ad iflenfelet, édét ékét was tekkatem i wi heḍnén enta s hawen éd yeket Messineɣ. »
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Yesséwel asn Ƹisa arwah s tangalt : « Ǎmeddérɣel wr yeddobet éd yelwi iyyen heḍen, tidet méɣ bahu ? Dédih éd oḍun issenen-ésn dɣ anu.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Wr t illé ǎneṭṭalib yogeren elmuƹlim ennét, beššan ak ǎneṭṭalib yeknan alemad yeddobet éd yugdu d elmuƹlim ennét.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Mafol tekyaded téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak, kud wr henneyed esǎɣér wa ihen téṭ ennek ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Menék awa hé teǧed, éd tenned : -Eŋŋa, eyyahi éd hak ekkeseɣ téẓéwt ta thet ṭéṭ ennek-, key wa wrn ihenney esǎɣér wa ihen téṭ ennek ? Wan essin udmawen ! Ekkes esǎɣér wa ihen téṭ ennek ezzar, dédih éd teyned téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak baš éd tt tekkesed ».
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 « Ašek yolaɣen, wr itirew a yexlan, méɣ ašek yexlan wr itirew a yeslaxen.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Ak ašek, ititwezzay s awa itarew : wr neddobet ammad n aharen fol efteẓẓen, méɣ ǎzzebib fol isennanen.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Ales wa yolaɣen, wr-d itekkes ar awa yolaɣen yogeẓ dɣ ul ennét ; ales iššaḍen wr-d itakkes ar awa iššaḍen yogeẓ dɣ ul ennét. Édét émi n ak iyyen dnɣ isagmaḍ-d awa yeṭker ul. »
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 « Mafol tɣarrem ahi : -Émeli, Émeli-, kud wr teggim awa hawen gannéɣ ?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Éd kewen sekneɣ awad yola wa hid itasen, isagad ahi, itag awa has gannéɣ :
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Yola d ales wa yessenten elbeni n tǎɣǎhamt ; yeɣeh ǎmǎḍal, as yéweḍ ǎseli, yebna fols. As d yosa anǧi, aman win ǎɣǎher enkefen i tǎɣǎhamt tah, beššan wr tt essoḍen, édét tekna elbeni fol ǎseli.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Beššan wa hi yesigeden, wr iteg awa has gannéɣ yola d ales wa ibunnun tǎɣǎhamt dɣ tǎɣezzit wr yéwéḍ ǎseli. As as enkefen aman win ǎɣǎher, éd tt soḍun, éd teheddem temda. »
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.