Lucas 6

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ahel iyyen n essebet yǎmosen ahel n tesonfat, yellil Ƹisa iferǧan n éred. Inelkimen ennét tameden tihemmarén. Tifefferuten tnt dɣ ifassen nsn, tatten téḍaɣén.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Ennen asn Elfarisiten wiyyeḍ : « Mafol ad taggem awa xeramen ahel n essebet ? »
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Wr teɣrém ula awa iǧa Dawud ahel wadt yeŋɣa laẓ enta d imidiwen ennét ?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Yeggeh dɣ éhen n Yaḷḷah, yéwey tiǧelwén tin Émeli, yekša dsnt, yekfa i imidiwen ennét, awén imerubay ɣas a itatten tiǧelwén tin. »
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Yenna Ƹisa daɣ : « Ag ǎwadem enta Émeli n ahel n tesonfat. »
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Ahel iyyen heḍen n essebet, yeggeh Ƹisa éhen n téɣeré, isaɣra ds. Illé ales iyyen s yeqqor ǎfus ennét wan aɣil.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Elƹulama wi kettebnén d Elfarisiten eknan akeyad i Ƹisa, tassenen éd izuzey ales wah ahel n essebet, édét eran éd tseḍlemen.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Beššan yessan Ƹisa awa exximemen. Yenna has i ales was yeqqor ǎfus : « Enker, ebded dat ǎddunet. » Yenker ǎwadem, yebded.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Ezzar yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ : -Ma tenna eššeriƹa ? Tiǧawt n elxér méɣ tiǧawt n a yeššaḍen ahel n essebet ? Uguẓ n iman méɣ iǧi n iman ahel n essebet ? »
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Yekyed tn emdan s iyyen iyyen ezzar yenna has i ales : « Ziheẓ d ǎfus ennek. » Yeǧa awa has yenna, ǎfus ennét yezzey.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Beššan wi heḍnén ekkusen hullan, eggehen awal ǧérésn fol awa hé eǧin i Ƹisa.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Adih dɣ iheḍan windɣ, yéwen Ƹisa tadreq iyyet, éd ds yemuhed, yeqqim in fols éheḍ imda itimuhud.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 As yeffo, yeɣra inelkimen ennét, yesnefren dsn meraw d essin s iǧa isem inemmahalen :
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Simƹun, was yeǧa isem wan Betrus, eŋŋas Andraws, Yaƹqub d Eḥya, Filibes d Bertulmaws,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matta d Toma, Yaƹqub ag Ḥalfa d Simƹun, was itahawal wan elwaṭani,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yehudas ag Yaƹqub d Yehudas wan Elisxaryuṭi, wa hé yeqqelen amaɣdar ḍeffer awén.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Yeres d Ƹisa tadreq yeddéw dsn, yebded dɣ tesalit iyyet teṭkaret inelkimen ennét aked ǎddunet elwanén déngam : ǎddunet d efalnen d Yehudiya temda, d Yerušelem, d ikallen wi oheẓnén geréw hund Ṣura méɣ Ṣayda.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Osen d éd has segdin méɣ éd zuzyin tornawén nsn aked wi ehan kél ǎsuf tazzeyen.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Emdan egmayen édt eḍsin, fol eṣṣahet ta-d gammeḍet zuzuy tn emdan.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Yeṭkel Ƹisa esewaḍ ennét fol inelkimen ennét, yenna hasn :
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Tengeḍ awén, kawenéḍ wi yeŋɣa laẓ dimaɣ,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Tengeḍ awén kud okaḍen dewen ǎddunet,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Dewetet, eggedet s tǎdewit,
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Beššan elƹib folwn, kewenéḍ wi eɣmernén,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Elƹib folwn, kewenéḍ wi eyyiwennén dimaɣ,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Elƹib folwn kud ǎddunet gannén folwn elxér,
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 « Beššan, gannéɣ awn tn, kewenéḍ wi hi asigednén : Eɣhelet imiksenen nwn, eǧet elxér i wi dewen okeḍnén,
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 wi kewen elɣennén bareket asn, wi hawen taggenén ennemima, etteret asn.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Kud yesteɣ-ak iyyen fol anḍeḍ, eẓẓel as aked wa heḍen ; kud yekkes dk iyyen ǎbernuh ennek, wr has tenkeẓed aked tǎkerbast ennek.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 I dk yegmeyen ǎkfé, kud yekkes dk iyyen awa tléd, ey ast.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Eget i wi heḍnén awas teram éd hawent eǧin.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 Kud wr terém ar wi kewen erenén, ma yǎmos emerkéd ? Aked inesbekkaḍen eran wi tn erenén !
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Kud wr teggim elxér ar i wi hawen taggenén elxér, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen awéndɣ a taggen !
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Kud wr tserḍilem ar i wi hawen d errin awa hasn tesserḍelem, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen sarḍalen i inesbekkaḍen wi hasn errinen a wa hasn esserḍelen !
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Beššan kewenéḍ, eɣhelet imiksenen nwn, eǧet asn elxér, serḍelet asn bla wr teǧérem eṭṭema. Dédih amerkéd nwn éd yumas i mǎqqeren, éd teqqelem dg Ǎmaṭkal, édét itag tihusay aked i wi wr tehé temayet d wi exlenén.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Teggehét kewen tǎhanint hund tǎhanint ta thet Abba nwn. »
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 « Wr toẓamem ǎwadem, wr kewen entéẓem ; wr seḍlimem ǎwadem, wr kewen enseḍlem ; sorfet, éd hawen ensoref.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Akfet, éd tegrewem ǎsebbeter yeknan aṭkor yessan ad iflenfelet, édét ékét was tekkatem i wi heḍnén enta s hawen éd yeket Messineɣ. »
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Yesséwel asn Ƹisa arwah s tangalt : « Ǎmeddérɣel wr yeddobet éd yelwi iyyen heḍen, tidet méɣ bahu ? Dédih éd oḍun issenen-ésn dɣ anu.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Wr t illé ǎneṭṭalib yogeren elmuƹlim ennét, beššan ak ǎneṭṭalib yeknan alemad yeddobet éd yugdu d elmuƹlim ennét.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 Mafol tekyaded téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak, kud wr henneyed esǎɣér wa ihen téṭ ennek ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Menék awa hé teǧed, éd tenned : -Eŋŋa, eyyahi éd hak ekkeseɣ téẓéwt ta thet ṭéṭ ennek-, key wa wrn ihenney esǎɣér wa ihen téṭ ennek ? Wan essin udmawen ! Ekkes esǎɣér wa ihen téṭ ennek ezzar, dédih éd teyned téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak baš éd tt tekkesed ».
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 « Ašek yolaɣen, wr itirew a yexlan, méɣ ašek yexlan wr itirew a yeslaxen.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ak ašek, ititwezzay s awa itarew : wr neddobet ammad n aharen fol efteẓẓen, méɣ ǎzzebib fol isennanen.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ales wa yolaɣen, wr-d itekkes ar awa yolaɣen yogeẓ dɣ ul ennét ; ales iššaḍen wr-d itakkes ar awa iššaḍen yogeẓ dɣ ul ennét. Édét émi n ak iyyen dnɣ isagmaḍ-d awa yeṭker ul. »
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 « Mafol tɣarrem ahi : -Émeli, Émeli-, kud wr teggim awa hawen gannéɣ ?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Éd kewen sekneɣ awad yola wa hid itasen, isagad ahi, itag awa has gannéɣ :
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Yola d ales wa yessenten elbeni n tǎɣǎhamt ; yeɣeh ǎmǎḍal, as yéweḍ ǎseli, yebna fols. As d yosa anǧi, aman win ǎɣǎher enkefen i tǎɣǎhamt tah, beššan wr tt essoḍen, édét tekna elbeni fol ǎseli.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Beššan wa hi yesigeden, wr iteg awa has gannéɣ yola d ales wa ibunnun tǎɣǎhamt dɣ tǎɣezzit wr yéwéḍ ǎseli. As as enkefen aman win ǎɣǎher, éd tt soḍun, éd teheddem temda. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.