Lucas 6
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ACF
1 Ahel iyyen n essebet yǎmosen ahel n tesonfat, yellil Ƹisa iferǧan n éred. Inelkimen ennét tameden tihemmarén. Tifefferuten tnt dɣ ifassen nsn, tatten téḍaɣén.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ennen asn Elfarisiten wiyyeḍ : « Mafol ad taggem awa xeramen ahel n essebet ? »
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Wr teɣrém ula awa iǧa Dawud ahel wadt yeŋɣa laẓ enta d imidiwen ennét ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Yeggeh dɣ éhen n Yaḷḷah, yéwey tiǧelwén tin Émeli, yekša dsnt, yekfa i imidiwen ennét, awén imerubay ɣas a itatten tiǧelwén tin. »
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Yenna Ƹisa daɣ : « Ag ǎwadem enta Émeli n ahel n tesonfat. »
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Ahel iyyen heḍen n essebet, yeggeh Ƹisa éhen n téɣeré, isaɣra ds. Illé ales iyyen s yeqqor ǎfus ennét wan aɣil.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Elƹulama wi kettebnén d Elfarisiten eknan akeyad i Ƹisa, tassenen éd izuzey ales wah ahel n essebet, édét eran éd tseḍlemen.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Beššan yessan Ƹisa awa exximemen. Yenna has i ales was yeqqor ǎfus : « Enker, ebded dat ǎddunet. » Yenker ǎwadem, yebded.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Ezzar yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ : -Ma tenna eššeriƹa ? Tiǧawt n elxér méɣ tiǧawt n a yeššaḍen ahel n essebet ? Uguẓ n iman méɣ iǧi n iman ahel n essebet ? »
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Yekyed tn emdan s iyyen iyyen ezzar yenna has i ales : « Ziheẓ d ǎfus ennek. » Yeǧa awa has yenna, ǎfus ennét yezzey.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Beššan wi heḍnén ekkusen hullan, eggehen awal ǧérésn fol awa hé eǧin i Ƹisa.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Adih dɣ iheḍan windɣ, yéwen Ƹisa tadreq iyyet, éd ds yemuhed, yeqqim in fols éheḍ imda itimuhud.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 As yeffo, yeɣra inelkimen ennét, yesnefren dsn meraw d essin s iǧa isem inemmahalen :
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simƹun, was yeǧa isem wan Betrus, eŋŋas Andraws, Yaƹqub d Eḥya, Filibes d Bertulmaws,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matta d Toma, Yaƹqub ag Ḥalfa d Simƹun, was itahawal wan elwaṭani,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yehudas ag Yaƹqub d Yehudas wan Elisxaryuṭi, wa hé yeqqelen amaɣdar ḍeffer awén.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Yeres d Ƹisa tadreq yeddéw dsn, yebded dɣ tesalit iyyet teṭkaret inelkimen ennét aked ǎddunet elwanén déngam : ǎddunet d efalnen d Yehudiya temda, d Yerušelem, d ikallen wi oheẓnén geréw hund Ṣura méɣ Ṣayda.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Osen d éd has segdin méɣ éd zuzyin tornawén nsn aked wi ehan kél ǎsuf tazzeyen.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Emdan egmayen édt eḍsin, fol eṣṣahet ta-d gammeḍet zuzuy tn emdan.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Yeṭkel Ƹisa esewaḍ ennét fol inelkimen ennét, yenna hasn :
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Tengeḍ awén, kawenéḍ wi yeŋɣa laẓ dimaɣ,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Tengeḍ awén kud okaḍen dewen ǎddunet,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Dewetet, eggedet s tǎdewit,
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Beššan elƹib folwn, kewenéḍ wi eɣmernén,
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Elƹib folwn, kewenéḍ wi eyyiwennén dimaɣ,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Elƹib folwn kud ǎddunet gannén folwn elxér,
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 « Beššan, gannéɣ awn tn, kewenéḍ wi hi asigednén : Eɣhelet imiksenen nwn, eǧet elxér i wi dewen okeḍnén,
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 wi kewen elɣennén bareket asn, wi hawen taggenén ennemima, etteret asn.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Kud yesteɣ-ak iyyen fol anḍeḍ, eẓẓel as aked wa heḍen ; kud yekkes dk iyyen ǎbernuh ennek, wr has tenkeẓed aked tǎkerbast ennek.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 I dk yegmeyen ǎkfé, kud yekkes dk iyyen awa tléd, ey ast.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Eget i wi heḍnén awas teram éd hawent eǧin.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 Kud wr terém ar wi kewen erenén, ma yǎmos emerkéd ? Aked inesbekkaḍen eran wi tn erenén !
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Kud wr teggim elxér ar i wi hawen taggenén elxér, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen awéndɣ a taggen !
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Kud wr tserḍilem ar i wi hawen d errin awa hasn tesserḍelem, ma yǎmos amerkéd ? Aked inesbekkaḍen sarḍalen i inesbekkaḍen wi hasn errinen a wa hasn esserḍelen !
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Beššan kewenéḍ, eɣhelet imiksenen nwn, eǧet asn elxér, serḍelet asn bla wr teǧérem eṭṭema. Dédih amerkéd nwn éd yumas i mǎqqeren, éd teqqelem dg Ǎmaṭkal, édét itag tihusay aked i wi wr tehé temayet d wi exlenén.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Teggehét kewen tǎhanint hund tǎhanint ta thet Abba nwn. »
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 « Wr toẓamem ǎwadem, wr kewen entéẓem ; wr seḍlimem ǎwadem, wr kewen enseḍlem ; sorfet, éd hawen ensoref.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Akfet, éd tegrewem ǎsebbeter yeknan aṭkor yessan ad iflenfelet, édét ékét was tekkatem i wi heḍnén enta s hawen éd yeket Messineɣ. »
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Yesséwel asn Ƹisa arwah s tangalt : « Ǎmeddérɣel wr yeddobet éd yelwi iyyen heḍen, tidet méɣ bahu ? Dédih éd oḍun issenen-ésn dɣ anu.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Wr t illé ǎneṭṭalib yogeren elmuƹlim ennét, beššan ak ǎneṭṭalib yeknan alemad yeddobet éd yugdu d elmuƹlim ennét.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Mafol tekyaded téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak, kud wr henneyed esǎɣér wa ihen téṭ ennek ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Menék awa hé teǧed, éd tenned : -Eŋŋa, eyyahi éd hak ekkeseɣ téẓéwt ta thet ṭéṭ ennek-, key wa wrn ihenney esǎɣér wa ihen téṭ ennek ? Wan essin udmawen ! Ekkes esǎɣér wa ihen téṭ ennek ezzar, dédih éd teyned téẓéwt ta thet téṭ n eŋŋak baš éd tt tekkesed ».
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 « Ašek yolaɣen, wr itirew a yexlan, méɣ ašek yexlan wr itirew a yeslaxen.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Ak ašek, ititwezzay s awa itarew : wr neddobet ammad n aharen fol efteẓẓen, méɣ ǎzzebib fol isennanen.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Ales wa yolaɣen, wr-d itekkes ar awa yolaɣen yogeẓ dɣ ul ennét ; ales iššaḍen wr-d itakkes ar awa iššaḍen yogeẓ dɣ ul ennét. Édét émi n ak iyyen dnɣ isagmaḍ-d awa yeṭker ul. »
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 « Mafol tɣarrem ahi : -Émeli, Émeli-, kud wr teggim awa hawen gannéɣ ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Éd kewen sekneɣ awad yola wa hid itasen, isagad ahi, itag awa has gannéɣ :
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Yola d ales wa yessenten elbeni n tǎɣǎhamt ; yeɣeh ǎmǎḍal, as yéweḍ ǎseli, yebna fols. As d yosa anǧi, aman win ǎɣǎher enkefen i tǎɣǎhamt tah, beššan wr tt essoḍen, édét tekna elbeni fol ǎseli.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Beššan wa hi yesigeden, wr iteg awa has gannéɣ yola d ales wa ibunnun tǎɣǎhamt dɣ tǎɣezzit wr yéwéḍ ǎseli. As as enkefen aman win ǎɣǎher, éd tt soḍun, éd teheddem temda. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.