Lucas 4
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Ƹisa yeṭkar Unfas Heddigen, yefel eɣǎher wan Elurdun, yelwayt Unfas dɣ ténéré,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 dɣ yessokey ekkoẓet temerwén n ahel itajerrabt Iblis. Wr yekšé ula enḍerren iheḍan windɣ, as okeyen, yeŋɣé laẓ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Yenna has Iblis : « Kud tidet as Ag Yaḷḷah a tǎmosed key, en as i ékedé waɣ éd yeqqel tagella. »
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Yenna has Ƹisa : « Yektab : -Ǎwadem wr éd yeddar s tagella ɣas, [beššan aked s ak tefért n Yaḷḷah] ».
4 Jesus respondeu:
5 Yeweyt Iblis édeg iknan aṭkul, yessekné-hin hik id-t illa ǎkal yetiwezzaɣen
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 ezzar yenna has : « Éd key ekfeɣ terna n ikallen wiɣ emdan d elmejd nsn : awaɣ imda egreweɣt, addobéɣ édt ekfeɣ i was eréɣ.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Kud terkeƹed dati, ak heret innek, ekféɣ akt. »
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Yenna has Ƹisa : « Yektab : « Erkeƹ dat Émeli Messineɣ ennek enta ɣas a hé teƹbeded.” »
8 Jesus respondeu:
9 Yeweyt Iblis adih s Yerušelem, yeǧé afella n Éhen wan ǎmud, yenna has : « Kud tǎmosed Ag Yaḷḷah, enḍu iman ennek s ǎmǎḍal ;
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 édét yektab : « Yaḷḷah yenna hasn i ǎngelosen ennét éd key agẓin, key.”
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Méɣ daɣ : « Éd key eṭṭefen s ifassen nsn, baš wr éd yeqqef aḍer ennek i ékedé.” »
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Yenna has Ƹisa : « Yahéwel : « Wr éd taremed Émeli, Messineɣ ennek.” »
12 Então Jesus respondeu:
13 As yesmenda Iblis awa yeddobet dɣ térmitén ennét, yegla, yoyyé ar émér iyyen heḍen.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Yeqqel Ƹisa Jalila yeṭkar terna n Unfas Heddigen. Esineqqesen fols ǎddunet dɣ ǎkal héndɣ imda.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Yeqqim isaɣra dɣ ihenan n téɣeré nsn, ǎddunet emdan tamelent.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Yekka Ƹisa Ennaṣira, ǎkal wa dɣ yedwel. Yosin ahel n essebet, ahel n tesonfat, yeggeh éhen n téɣeré, hund emǧom. Yenker, éd yeɣer,
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 yegrew elkettab wan ennebi Išeƹya. Yoré, yosa édeg wa dɣ ikteb aẓel waɣ :
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 « Unfas n Émeli iwar ahi,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 baš éd enneɣ ǎwetay n elxér n Émeli. »
19 e anunciar que chegou o tempo
20 As yesmenda, yoḍa Ƹisa elkettab, yerré i ǎnaxdam, ezzar yeqqim. Ǎddunet wi ehenén éhen n téɣeré, ekyedent emdan.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Dédih yenna hasn : « Ahel waɣ aẓel wa yektaben dɣ Elkettab yetbet émér héndɣ d has tsallem, kewenéḍ wiɣ has esgednén. »
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Emdan tamelent, eqqimen ǎkunen dɣ tifér n elxér ti yenna. Ennen : « Awah weggéɣ rurés n Yusef ?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Yenna hasn Ƹisa : « Essaneɣ as teddobém éd hi tennim anhi wah yenna : « Ǎḍebib ! Zuzey iman ennek ! » Éd tennim aked : « Nessan awa tgéd imda dɣ Kafranahum, egé déɣ dɣ ǎkal ennek. »
23 Então Jesus disse:
24 Ezzar yesséta : « Éd hawen tn enneɣ, awah tidet : wrt illé ennebi yeknan etwerexxeb dɣ ǎkal ennét.
24 E continuou:
25 Awah tidet, eddobéɣ éd hawen tn enneɣ, élwanet téḍéḍén s eba ales nesnet dɣ ǎkal n Israyil dɣ ezzeman wan Eliya. Émér wéndɣ dɣ wr iwét aǧenna ad éweḍen keraḍ iwetyan d aɣil n iyyen. Émér héndɣ d temel menna mǎqqeret dɣ ǎkal imda.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Beššan wr yesséwey Messineɣ Eliya ɣor wl iyyet dsnt, yesseweyt ɣor iyyet heḍet tezzaɣet dɣ Ṣerfa dɣ ǎkal n Ṣeyda.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Awén yola d wa iǧen dɣ ezzeman wan ennebi Elišeƹ, élwan ǎddunet wi tegrew torna tan élem mellen ; beššan wl iyyen dsn wr yezzéy, wr yezzéy ar Naƹman d ifalen ǎkal wan Surya. »
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Emdan, dɣ éhen n téɣeré, ekkusen, ewweššenen as eslen i awén.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Enkeren, emhelen Ƹisa essegmeḍent aɣrem, eweyent s afella n térgit tan tadreq ta ɣor tebna Ennaṣira, eran édt in sebbereɣwelen.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Beššan yokey gérésn, yegla.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Yekka Ƹisa Kafranahum, dɣ ǎkal n Jalila, isaɣra ds ahel wan essebet, yǎmosen ahel n tesonfat.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Akunen ǎddunet dɣ ǎseɣri ennét folin awal ennét ila elḥikma.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Dɣ éhen wan téɣeré, illé ales iyyen iha ag ǎsuf. Yeṭkel amesli ennét yesiɣeret :
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 « Hey ! Ƹisa wan Ennaṣira, ma dnɣ teréd ? Teréd éd haneɣ tehheddemed ? Essaneɣ ma tǎmosed : Wa Heddigen d yezmahel Yaḷḷah ! »
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Yezmeheḍ Ƹisa fol ag ǎsuf wa ihen ales wah, yenna has : « Susem folnɣ d tegmeḍed ales wah !” Yegmeḍ-d ag ǎsuf, yessoḍa ales fol ǎmǎḍal dat ǎddunet, beššan wr has yeɣhéd ula enḍerren.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ǎddunet emdan akunen, ennen gérésn : « Ma yǎmos awal wah ? Ales waɣ yeḥkam s terna d elḥikma dɣ kél ǎsuf, ǧammeḍen !”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Dédih enferen isǎlan ennét dɣ ǎkal imda.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Yefel Ƹisa éhen n téɣeré, yekka tǎɣǎhamt tan ales iyyen igan isem Simƹun. Tamɣart iyyet, tǎḍeggalt n Simgenƹun tegraw tt tazzaq teṣṣohet, yehéwel i Ƹisa éd has yeg heret iyyen.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Yeneh-in fols, yezmeheḍ fol tazzaq. Tefel tt tazzaq, tenker tǎmǎṭ déndɣ a tn simgurut.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 As toḍa tǎfuk, i ilen ǎméren, ak iyyen d torna ennét, yéweyt ɣor Ƹisa. Isansa ifassen ennét fol ak iyyen dsn, tazzeyen emdan.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Aked déndɣ, gammeḍen-d kel ǎsuf dɣ ǎddunet ǎǧǧotnén, gannén : « Key as [Elmesiḥ] Ag Yaḷḷah ! » Beššan izamahaḍ dsn Ƹisa, yekkas asn awal, édét entenéḍ essanen as enta Elmesiḥ.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Déndɣ d yeffo, yefel Ƹisa aɣrem, yekka édeg iyyen yesofen. Egmeyent ǎddunet ; ast osen, eɣélen édt ermesin, wr erén éd tn yefel.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Beššan yenna hasn Ƹisa : « Yelkam ahi éd ebbeššereɣ Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah dɣ iɣermen wi heḍnén emdan. Fol awéndɣ as hid yesséwey Yaḷḷah. »
43 Mas Jesus disse:
44 Yeqqim ixatteb dɣ ihenan n téɣeré dɣ ǎkal n Jalila imda.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.