Lucas 4
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Ƹisa yeṭkar Unfas Heddigen, yefel eɣǎher wan Elurdun, yelwayt Unfas dɣ ténéré,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 dɣ yessokey ekkoẓet temerwén n ahel itajerrabt Iblis. Wr yekšé ula enḍerren iheḍan windɣ, as okeyen, yeŋɣé laẓ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Yenna has Iblis : « Kud tidet as Ag Yaḷḷah a tǎmosed key, en as i ékedé waɣ éd yeqqel tagella. »
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Yenna has Ƹisa : « Yektab : -Ǎwadem wr éd yeddar s tagella ɣas, [beššan aked s ak tefért n Yaḷḷah] ».
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Yeweyt Iblis édeg iknan aṭkul, yessekné-hin hik id-t illa ǎkal yetiwezzaɣen
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 ezzar yenna has : « Éd key ekfeɣ terna n ikallen wiɣ emdan d elmejd nsn : awaɣ imda egreweɣt, addobéɣ édt ekfeɣ i was eréɣ.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Kud terkeƹed dati, ak heret innek, ekféɣ akt. »
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Yenna has Ƹisa : « Yektab : « Erkeƹ dat Émeli Messineɣ ennek enta ɣas a hé teƹbeded.” »
8 Mas Jesus respondeu:
9 Yeweyt Iblis adih s Yerušelem, yeǧé afella n Éhen wan ǎmud, yenna has : « Kud tǎmosed Ag Yaḷḷah, enḍu iman ennek s ǎmǎḍal ;
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 édét yektab : « Yaḷḷah yenna hasn i ǎngelosen ennét éd key agẓin, key.”
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Méɣ daɣ : « Éd key eṭṭefen s ifassen nsn, baš wr éd yeqqef aḍer ennek i ékedé.” »
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Yenna has Ƹisa : « Yahéwel : « Wr éd taremed Émeli, Messineɣ ennek.” »
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 As yesmenda Iblis awa yeddobet dɣ térmitén ennét, yegla, yoyyé ar émér iyyen heḍen.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Yeqqel Ƹisa Jalila yeṭkar terna n Unfas Heddigen. Esineqqesen fols ǎddunet dɣ ǎkal héndɣ imda.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Yeqqim isaɣra dɣ ihenan n téɣeré nsn, ǎddunet emdan tamelent.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Yekka Ƹisa Ennaṣira, ǎkal wa dɣ yedwel. Yosin ahel n essebet, ahel n tesonfat, yeggeh éhen n téɣeré, hund emǧom. Yenker, éd yeɣer,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 yegrew elkettab wan ennebi Išeƹya. Yoré, yosa édeg wa dɣ ikteb aẓel waɣ :
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 « Unfas n Émeli iwar ahi,
18 “O Espírito do Senhor
19 baš éd enneɣ ǎwetay n elxér n Émeli. »
19 e proclamar o ano aceitável
20 As yesmenda, yoḍa Ƹisa elkettab, yerré i ǎnaxdam, ezzar yeqqim. Ǎddunet wi ehenén éhen n téɣeré, ekyedent emdan.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Dédih yenna hasn : « Ahel waɣ aẓel wa yektaben dɣ Elkettab yetbet émér héndɣ d has tsallem, kewenéḍ wiɣ has esgednén. »
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Emdan tamelent, eqqimen ǎkunen dɣ tifér n elxér ti yenna. Ennen : « Awah weggéɣ rurés n Yusef ?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Yenna hasn Ƹisa : « Essaneɣ as teddobém éd hi tennim anhi wah yenna : « Ǎḍebib ! Zuzey iman ennek ! » Éd tennim aked : « Nessan awa tgéd imda dɣ Kafranahum, egé déɣ dɣ ǎkal ennek. »
23 Então Jesus disse:
24 Ezzar yesséta : « Éd hawen tn enneɣ, awah tidet : wrt illé ennebi yeknan etwerexxeb dɣ ǎkal ennét.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Awah tidet, eddobéɣ éd hawen tn enneɣ, élwanet téḍéḍén s eba ales nesnet dɣ ǎkal n Israyil dɣ ezzeman wan Eliya. Émér wéndɣ dɣ wr iwét aǧenna ad éweḍen keraḍ iwetyan d aɣil n iyyen. Émér héndɣ d temel menna mǎqqeret dɣ ǎkal imda.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Beššan wr yesséwey Messineɣ Eliya ɣor wl iyyet dsnt, yesseweyt ɣor iyyet heḍet tezzaɣet dɣ Ṣerfa dɣ ǎkal n Ṣeyda.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Awén yola d wa iǧen dɣ ezzeman wan ennebi Elišeƹ, élwan ǎddunet wi tegrew torna tan élem mellen ; beššan wl iyyen dsn wr yezzéy, wr yezzéy ar Naƹman d ifalen ǎkal wan Surya. »
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Emdan, dɣ éhen n téɣeré, ekkusen, ewweššenen as eslen i awén.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Enkeren, emhelen Ƹisa essegmeḍent aɣrem, eweyent s afella n térgit tan tadreq ta ɣor tebna Ennaṣira, eran édt in sebbereɣwelen.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Beššan yokey gérésn, yegla.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Yekka Ƹisa Kafranahum, dɣ ǎkal n Jalila, isaɣra ds ahel wan essebet, yǎmosen ahel n tesonfat.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Akunen ǎddunet dɣ ǎseɣri ennét folin awal ennét ila elḥikma.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Dɣ éhen wan téɣeré, illé ales iyyen iha ag ǎsuf. Yeṭkel amesli ennét yesiɣeret :
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 « Hey ! Ƹisa wan Ennaṣira, ma dnɣ teréd ? Teréd éd haneɣ tehheddemed ? Essaneɣ ma tǎmosed : Wa Heddigen d yezmahel Yaḷḷah ! »
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Yezmeheḍ Ƹisa fol ag ǎsuf wa ihen ales wah, yenna has : « Susem folnɣ d tegmeḍed ales wah !” Yegmeḍ-d ag ǎsuf, yessoḍa ales fol ǎmǎḍal dat ǎddunet, beššan wr has yeɣhéd ula enḍerren.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ǎddunet emdan akunen, ennen gérésn : « Ma yǎmos awal wah ? Ales waɣ yeḥkam s terna d elḥikma dɣ kél ǎsuf, ǧammeḍen !”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Dédih enferen isǎlan ennét dɣ ǎkal imda.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Yefel Ƹisa éhen n téɣeré, yekka tǎɣǎhamt tan ales iyyen igan isem Simƹun. Tamɣart iyyet, tǎḍeggalt n Simgenƹun tegraw tt tazzaq teṣṣohet, yehéwel i Ƹisa éd has yeg heret iyyen.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Yeneh-in fols, yezmeheḍ fol tazzaq. Tefel tt tazzaq, tenker tǎmǎṭ déndɣ a tn simgurut.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 As toḍa tǎfuk, i ilen ǎméren, ak iyyen d torna ennét, yéweyt ɣor Ƹisa. Isansa ifassen ennét fol ak iyyen dsn, tazzeyen emdan.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Aked déndɣ, gammeḍen-d kel ǎsuf dɣ ǎddunet ǎǧǧotnén, gannén : « Key as [Elmesiḥ] Ag Yaḷḷah ! » Beššan izamahaḍ dsn Ƹisa, yekkas asn awal, édét entenéḍ essanen as enta Elmesiḥ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Déndɣ d yeffo, yefel Ƹisa aɣrem, yekka édeg iyyen yesofen. Egmeyent ǎddunet ; ast osen, eɣélen édt ermesin, wr erén éd tn yefel.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Beššan yenna hasn Ƹisa : « Yelkam ahi éd ebbeššereɣ Isǎlan n Elxér win Elmelek n Yaḷḷah dɣ iɣermen wi heḍnén emdan. Fol awéndɣ as hid yesséwey Yaḷḷah. »
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Yeqqim ixatteb dɣ ihenan n téɣeré dɣ ǎkal n Jalila imda.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.