Lucas 24
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Déndɣ d yeffo ahel wan elḥad, ahel wa yelkamen i wan tesonfat, ekkenet téḍéḍén aẓekka dɣ édeg wa iha Ƹisa éwaynet ihewayen d elɣetren wi eknenet.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Osenet adih aẓẓed wa-t illen dat émi n aẓekka yeɣirarew-in.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Eggehnet beššan wr osenet tafekka tan Émeli Ƹisa.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Adih ǎbas essennet awa hé exxemmemnet as d ǎmunen datsnt essin médden elsanén iselsa ǎmilewlewnén.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Eknenet taremmeq, esweḍnet dɣ ǎmǎḍal, ennen asnt médden : « Mafol tegmaymet éré yeddarren ǧér inemmutan ?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Wr illé déɣ, beššan yedder. Semmektumet awa yenna animér iha Jalila :
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 -Ag ǎwadem éd yetweɣdar, éd iggeh ifassen n ǎddunet win inesbekkaḍen, éd-t etteyteyen fol tǎgettewt, éd-d yefel tǎmettant ahel wan keraḍ-.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Ektenet-d tifér tin Ƹisa.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Efelnet aẓekka osenet inemmahalen n Ƹisa win meraw d iyyen d inelkimen wi heḍnén, egenet asn isǎlan wiɣ emdan.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Entenetéḍ Meryem Elmejdaliya, Yuwenna d Meryam mas n Yaƹqub d téḍéḍén ti heḍnén dsnt eddéwnen, ennenet awén imda i inemmahalen.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Beššan eɣélen wr essénnet awa gannénet, wr tnt eflésen.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Beššan Betrus yenker yohel ad yeweḍ aẓekka, yeneh-in beššan wr yenéy ar téfit [tensa fol ǎmǎḍal]. Yeqqel ihenan ennét yekun fol awa iǧen.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ahel héndɣ, essin dɣ inelkimen win Ƹisa ekkan taɣremt tegat isem Ƹimwas, temel fol senatet essaɣeten n téklé mn Yerušelem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Esséwelen fol awa iǧen imda.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 A yekka eglan, esséwelen, yoheẓ-in Ƹisa yeqqim yeddéy dsn.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Hanneyent beššan yekkas asn heret iyyen éd-t ezzeyen.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Yessesten tn Ƹisa : « Ma fol tesséwelem a yekka terǧéhem? » Ebdeden, udmawen nsn yewar tn ezerri.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Iyyen dsn igan isem Kelyubas, yenna has : « Key ɣas dɣ wi ehenén Yerušelem a wrn yessén awa iǧen iheḍan wiɣ ? »
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yenna : « Ma iǧen ? » Ennen as : « Awa yeǧrewen Ƹisa wan Ennaṣira ! Enta ennebi mǎqqeren a yǎmos, yessekné s iǧiten ennét d awal ennét dat Yaḷḷah d ǎddunet emdan.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Imerubay wi mǎqqornén d imɣaren nnɣ ekfent in baš éd yemmet fol tǎgettewt.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nekkenéḍ nemos wiyeḍ dɣ wi egernén eṭṭema n as enta a hé yennejjin Israyil. Beššan, dimaɣ okeyen keraḍ iheḍan ḍeffer tǎmettant ennét.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Tidet as ahel waɣ eskerebbetnet anɣ téḍéḍén tiyyeḍ dnɣ eddéwnén. Ekkenet aẓekka ennét déndɣ d yeffo
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 wr osénet tafekka ennét. Eqqelnet anɣ-d, ennenet eneynet ǎngelosen hasnt innen in yeddar.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Wiyeḍ dɣ imidiwen nnɣ osen aẓekka ennét, eneyen awa ennenet téḍéḍén beššan enta wr ds-t osén. »
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Yenna hasn Ƹisa : « Kewenéḍ iba n tayetté a kewen yegrawen ! Ulawen newen eẓẓayen ed eflesen awa ennen ennebiten !
25 Então Jesus lhes disse:
26 Wr yelzém in éd iney Elmesiḥ ǎɣena waɣ arweh wrt yezzoǧeh Yaḷḷah dɣ elmejd ennét ? »
26 Pois era preciso que o
27 Ezzar yenna hasn awa yehéwelen fols dɣ elkettaben, yessenta s wan Musa yokey s ennebiten emdan.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 As eweḍen aɣrem wa ekkan, yesseknén Ƹisa in yokay.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Ermesent, ennen as : « Γeyem ɣornɣ, deroɣ iǧa éheḍ. » Yeggeh aɣrem yeddéw dsn.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Yeqqim, yertey dsn s ǎmekši, yeṭkel tagella, yomel Yaḷḷah, yerẓa tagella ezzar yekfasen tt.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Émér héndɣ emérenet téṭṭawén nsn ezzeyent, beššan yettunkel asn in.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ennen ǧérésn : « Weggén yeḍḍas ulawen nnɣ a yekka itar anɣ téṭṭawén fol Elkettaben dɣ ǎbǎreqqa ? »
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Enkeren émér héndɣ ǎqqelen Yerušelem. Osen inemmahalen win meraw d iyyen entenéḍ d imidiwen nsn,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 gannén : « Itbat as Émeli nnɣ yenker-d dɣ tǎmettant, yemun-d i Simƹun ! »
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Dedih aked entenéḍ eǧen asn isǎlan n awa iǧen dɣ ǎbǎreqqa d menék awa eǧen ezzeyen Ƹisa émér wa-d iraẓ tagella.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Esséwelen fol awéndɣ arweh as in yebded Ƹisa ǧérésn, yenna hasn : « Esselamet folwn ! »
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Eknen tǎremméq d ǎmettesu édét eɣélen hanneyen ag ǎsuf.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Yenna hasn Ƹisa : « Mafol termaɣem ? Mafol yeggeh eššek dɣ ulawen nwn ?
38 Mas ele disse:
39 Ekidet ifassenin d éḍarenin, awarɣ nk ! Eḍset ahi d tekidem, ag ǎsuf wr ilé éɣesan ula isan, hanneyem as nk léɣ-tn. »
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 A yekka iganna awéndɣ, isaknén ifassen ennét d éḍaren ennét.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Awa hasn tega tǎdewit, wr eflésen awa hanneyen, ekunen, adih yessesten tn : « Wr telém a yemmekšen déɣ ? »
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ekfent ǎsolmi yeŋŋan d heret n torawet.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Yeṭkel tn, yekšén datsn.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ezzar yanna hasn : « Arweh elléɣt ǧéréwn, ennéɣ awen in yelzam éd yetbet awa yektaben foli dɣ eššeriƹa tan Musa, dɣ elkettaben win ennibiten d dɣ Tisiway. »
44 Depois disse:
45 Dédih yora sn tayetté baš éd egrehen Elkettaben,
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 yenna hasn : « Weggéɣ iktab as Elmesiḥ ilzam as éd yaẓer, ezzar éd yenker ǧér inemmuttan ahel wan keraḍ.
46 e disse:
47 Ezzar ilzam in isǎlan n tetubt d ǎsaruf n ibekkaḍen dɣ érét n isem ennét éd eǧin i ellametén emdanet, yenta awéndɣ Yerušelem.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Tešhadem fol awén.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Imanin as hawen-d éd siwyeɣ elɣahed wa iǧa Abbahin. Kewenéḍ ɣeymet dɣ aɣrem a-dt teǧrewem terna tan afella.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Yelwey tn Ƹisa s aɣrem wan Beytƹanya, yeṭkel ifassen, yeǧa sn elbaraka.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 A yekka itag asn elbaraka, yefel tn, yetweṭkal s aǧenna.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Entenéḍ, erkeƹen ezzar eqqelen Yerušelem eknan tǎdewit.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Eqqimen abedǎh dɣ éhen wan ǎmud xammeden Yaḷḷah.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.