Lucas 24

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Déndɣ d yeffo ahel wan elḥad, ahel wa yelkamen i wan tesonfat, ekkenet téḍéḍén aẓekka dɣ édeg wa iha Ƹisa éwaynet ihewayen d elɣetren wi eknenet.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Osenet adih aẓẓed wa-t illen dat émi n aẓekka yeɣirarew-in.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Eggehnet beššan wr osenet tafekka tan Émeli Ƹisa.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Adih ǎbas essennet awa hé exxemmemnet as d ǎmunen datsnt essin médden elsanén iselsa ǎmilewlewnén.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Eknenet taremmeq, esweḍnet dɣ ǎmǎḍal, ennen asnt médden : « Mafol tegmaymet éré yeddarren ǧér inemmutan ?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Wr illé déɣ, beššan yedder. Semmektumet awa yenna animér iha Jalila :
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 -Ag ǎwadem éd yetweɣdar, éd iggeh ifassen n ǎddunet win inesbekkaḍen, éd-t etteyteyen fol tǎgettewt, éd-d yefel tǎmettant ahel wan keraḍ-.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ektenet-d tifér tin Ƹisa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Efelnet aẓekka osenet inemmahalen n Ƹisa win meraw d iyyen d inelkimen wi heḍnén, egenet asn isǎlan wiɣ emdan.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Entenetéḍ Meryem Elmejdaliya, Yuwenna d Meryam mas n Yaƹqub d téḍéḍén ti heḍnén dsnt eddéwnen, ennenet awén imda i inemmahalen.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Beššan eɣélen wr essénnet awa gannénet, wr tnt eflésen.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Beššan Betrus yenker yohel ad yeweḍ aẓekka, yeneh-in beššan wr yenéy ar téfit [tensa fol ǎmǎḍal]. Yeqqel ihenan ennét yekun fol awa iǧen.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ahel héndɣ, essin dɣ inelkimen win Ƹisa ekkan taɣremt tegat isem Ƹimwas, temel fol senatet essaɣeten n téklé mn Yerušelem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Esséwelen fol awa iǧen imda.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 A yekka eglan, esséwelen, yoheẓ-in Ƹisa yeqqim yeddéy dsn.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Hanneyent beššan yekkas asn heret iyyen éd-t ezzeyen.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yessesten tn Ƹisa : « Ma fol tesséwelem a yekka terǧéhem? » Ebdeden, udmawen nsn yewar tn ezerri.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Iyyen dsn igan isem Kelyubas, yenna has : « Key ɣas dɣ wi ehenén Yerušelem a wrn yessén awa iǧen iheḍan wiɣ ? »
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yenna : « Ma iǧen ? » Ennen as : « Awa yeǧrewen Ƹisa wan Ennaṣira ! Enta ennebi mǎqqeren a yǎmos, yessekné s iǧiten ennét d awal ennét dat Yaḷḷah d ǎddunet emdan.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Imerubay wi mǎqqornén d imɣaren nnɣ ekfent in baš éd yemmet fol tǎgettewt.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Nekkenéḍ nemos wiyeḍ dɣ wi egernén eṭṭema n as enta a hé yennejjin Israyil. Beššan, dimaɣ okeyen keraḍ iheḍan ḍeffer tǎmettant ennét.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Tidet as ahel waɣ eskerebbetnet anɣ téḍéḍén tiyyeḍ dnɣ eddéwnén. Ekkenet aẓekka ennét déndɣ d yeffo
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 wr osénet tafekka ennét. Eqqelnet anɣ-d, ennenet eneynet ǎngelosen hasnt innen in yeddar.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Wiyeḍ dɣ imidiwen nnɣ osen aẓekka ennét, eneyen awa ennenet téḍéḍén beššan enta wr ds-t osén. »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Yenna hasn Ƹisa : « Kewenéḍ iba n tayetté a kewen yegrawen ! Ulawen newen eẓẓayen ed eflesen awa ennen ennebiten !
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Wr yelzém in éd iney Elmesiḥ ǎɣena waɣ arweh wrt yezzoǧeh Yaḷḷah dɣ elmejd ennét ? »
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ezzar yenna hasn awa yehéwelen fols dɣ elkettaben, yessenta s wan Musa yokey s ennebiten emdan.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 As eweḍen aɣrem wa ekkan, yesseknén Ƹisa in yokay.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ermesent, ennen as : « Γeyem ɣornɣ, deroɣ iǧa éheḍ. » Yeggeh aɣrem yeddéw dsn.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Yeqqim, yertey dsn s ǎmekši, yeṭkel tagella, yomel Yaḷḷah, yerẓa tagella ezzar yekfasen tt.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Émér héndɣ emérenet téṭṭawén nsn ezzeyent, beššan yettunkel asn in.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ennen ǧérésn : « Weggén yeḍḍas ulawen nnɣ a yekka itar anɣ téṭṭawén fol Elkettaben dɣ ǎbǎreqqa ? »
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Enkeren émér héndɣ ǎqqelen Yerušelem. Osen inemmahalen win meraw d iyyen entenéḍ d imidiwen nsn,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 gannén : « Itbat as Émeli nnɣ yenker-d dɣ tǎmettant, yemun-d i Simƹun ! »
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Dedih aked entenéḍ eǧen asn isǎlan n awa iǧen dɣ ǎbǎreqqa d menék awa eǧen ezzeyen Ƹisa émér wa-d iraẓ tagella.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Esséwelen fol awéndɣ arweh as in yebded Ƹisa ǧérésn, yenna hasn : « Esselamet folwn ! »
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Eknen tǎremméq d ǎmettesu édét eɣélen hanneyen ag ǎsuf.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Yenna hasn Ƹisa : « Mafol termaɣem ? Mafol yeggeh eššek dɣ ulawen nwn ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ekidet ifassenin d éḍarenin, awarɣ nk ! Eḍset ahi d tekidem, ag ǎsuf wr ilé éɣesan ula isan, hanneyem as nk léɣ-tn. »
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A yekka iganna awéndɣ, isaknén ifassen ennét d éḍaren ennét.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Awa hasn tega tǎdewit, wr eflésen awa hanneyen, ekunen, adih yessesten tn : « Wr telém a yemmekšen déɣ ? »
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ekfent ǎsolmi yeŋŋan d heret n torawet.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Yeṭkel tn, yekšén datsn.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ezzar yanna hasn : « Arweh elléɣt ǧéréwn, ennéɣ awen in yelzam éd yetbet awa yektaben foli dɣ eššeriƹa tan Musa, dɣ elkettaben win ennibiten d dɣ Tisiway. »
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Dédih yora sn tayetté baš éd egrehen Elkettaben,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 yenna hasn : « Weggéɣ iktab as Elmesiḥ ilzam as éd yaẓer, ezzar éd yenker ǧér inemmuttan ahel wan keraḍ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Ezzar ilzam in isǎlan n tetubt d ǎsaruf n ibekkaḍen dɣ érét n isem ennét éd eǧin i ellametén emdanet, yenta awéndɣ Yerušelem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Tešhadem fol awén.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Imanin as hawen-d éd siwyeɣ elɣahed wa iǧa Abbahin. Kewenéḍ ɣeymet dɣ aɣrem a-dt teǧrewem terna tan afella.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yelwey tn Ƹisa s aɣrem wan Beytƹanya, yeṭkel ifassen, yeǧa sn elbaraka.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 A yekka itag asn elbaraka, yefel tn, yetweṭkal s aǧenna.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Entenéḍ, erkeƹen ezzar eqqelen Yerušelem eknan tǎdewit.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Eqqimen abedǎh dɣ éhen wan ǎmud xammeden Yaḷḷah.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.