Lucas 24
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC
1 Déndɣ d yeffo ahel wan elḥad, ahel wa yelkamen i wan tesonfat, ekkenet téḍéḍén aẓekka dɣ édeg wa iha Ƹisa éwaynet ihewayen d elɣetren wi eknenet.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Osenet adih aẓẓed wa-t illen dat émi n aẓekka yeɣirarew-in.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Eggehnet beššan wr osenet tafekka tan Émeli Ƹisa.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Adih ǎbas essennet awa hé exxemmemnet as d ǎmunen datsnt essin médden elsanén iselsa ǎmilewlewnén.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Eknenet taremmeq, esweḍnet dɣ ǎmǎḍal, ennen asnt médden : « Mafol tegmaymet éré yeddarren ǧér inemmutan ?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Wr illé déɣ, beššan yedder. Semmektumet awa yenna animér iha Jalila :
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 -Ag ǎwadem éd yetweɣdar, éd iggeh ifassen n ǎddunet win inesbekkaḍen, éd-t etteyteyen fol tǎgettewt, éd-d yefel tǎmettant ahel wan keraḍ-.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ektenet-d tifér tin Ƹisa.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Efelnet aẓekka osenet inemmahalen n Ƹisa win meraw d iyyen d inelkimen wi heḍnén, egenet asn isǎlan wiɣ emdan.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Entenetéḍ Meryem Elmejdaliya, Yuwenna d Meryam mas n Yaƹqub d téḍéḍén ti heḍnén dsnt eddéwnen, ennenet awén imda i inemmahalen.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Beššan eɣélen wr essénnet awa gannénet, wr tnt eflésen.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Beššan Betrus yenker yohel ad yeweḍ aẓekka, yeneh-in beššan wr yenéy ar téfit [tensa fol ǎmǎḍal]. Yeqqel ihenan ennét yekun fol awa iǧen.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ahel héndɣ, essin dɣ inelkimen win Ƹisa ekkan taɣremt tegat isem Ƹimwas, temel fol senatet essaɣeten n téklé mn Yerušelem.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Esséwelen fol awa iǧen imda.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 A yekka eglan, esséwelen, yoheẓ-in Ƹisa yeqqim yeddéy dsn.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hanneyent beššan yekkas asn heret iyyen éd-t ezzeyen.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yessesten tn Ƹisa : « Ma fol tesséwelem a yekka terǧéhem? » Ebdeden, udmawen nsn yewar tn ezerri.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Iyyen dsn igan isem Kelyubas, yenna has : « Key ɣas dɣ wi ehenén Yerušelem a wrn yessén awa iǧen iheḍan wiɣ ? »
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Yenna : « Ma iǧen ? » Ennen as : « Awa yeǧrewen Ƹisa wan Ennaṣira ! Enta ennebi mǎqqeren a yǎmos, yessekné s iǧiten ennét d awal ennét dat Yaḷḷah d ǎddunet emdan.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Imerubay wi mǎqqornén d imɣaren nnɣ ekfent in baš éd yemmet fol tǎgettewt.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Nekkenéḍ nemos wiyeḍ dɣ wi egernén eṭṭema n as enta a hé yennejjin Israyil. Beššan, dimaɣ okeyen keraḍ iheḍan ḍeffer tǎmettant ennét.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Tidet as ahel waɣ eskerebbetnet anɣ téḍéḍén tiyyeḍ dnɣ eddéwnén. Ekkenet aẓekka ennét déndɣ d yeffo
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 wr osénet tafekka ennét. Eqqelnet anɣ-d, ennenet eneynet ǎngelosen hasnt innen in yeddar.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Wiyeḍ dɣ imidiwen nnɣ osen aẓekka ennét, eneyen awa ennenet téḍéḍén beššan enta wr ds-t osén. »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Yenna hasn Ƹisa : « Kewenéḍ iba n tayetté a kewen yegrawen ! Ulawen newen eẓẓayen ed eflesen awa ennen ennebiten !
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Wr yelzém in éd iney Elmesiḥ ǎɣena waɣ arweh wrt yezzoǧeh Yaḷḷah dɣ elmejd ennét ? »
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Ezzar yenna hasn awa yehéwelen fols dɣ elkettaben, yessenta s wan Musa yokey s ennebiten emdan.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 As eweḍen aɣrem wa ekkan, yesseknén Ƹisa in yokay.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ermesent, ennen as : « Γeyem ɣornɣ, deroɣ iǧa éheḍ. » Yeggeh aɣrem yeddéw dsn.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Yeqqim, yertey dsn s ǎmekši, yeṭkel tagella, yomel Yaḷḷah, yerẓa tagella ezzar yekfasen tt.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Émér héndɣ emérenet téṭṭawén nsn ezzeyent, beššan yettunkel asn in.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ennen ǧérésn : « Weggén yeḍḍas ulawen nnɣ a yekka itar anɣ téṭṭawén fol Elkettaben dɣ ǎbǎreqqa ? »
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Enkeren émér héndɣ ǎqqelen Yerušelem. Osen inemmahalen win meraw d iyyen entenéḍ d imidiwen nsn,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 gannén : « Itbat as Émeli nnɣ yenker-d dɣ tǎmettant, yemun-d i Simƹun ! »
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Dedih aked entenéḍ eǧen asn isǎlan n awa iǧen dɣ ǎbǎreqqa d menék awa eǧen ezzeyen Ƹisa émér wa-d iraẓ tagella.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Esséwelen fol awéndɣ arweh as in yebded Ƹisa ǧérésn, yenna hasn : « Esselamet folwn ! »
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Eknen tǎremméq d ǎmettesu édét eɣélen hanneyen ag ǎsuf.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Yenna hasn Ƹisa : « Mafol termaɣem ? Mafol yeggeh eššek dɣ ulawen nwn ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ekidet ifassenin d éḍarenin, awarɣ nk ! Eḍset ahi d tekidem, ag ǎsuf wr ilé éɣesan ula isan, hanneyem as nk léɣ-tn. »
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A yekka iganna awéndɣ, isaknén ifassen ennét d éḍaren ennét.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Awa hasn tega tǎdewit, wr eflésen awa hanneyen, ekunen, adih yessesten tn : « Wr telém a yemmekšen déɣ ? »
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ekfent ǎsolmi yeŋŋan d heret n torawet.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Yeṭkel tn, yekšén datsn.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ezzar yanna hasn : « Arweh elléɣt ǧéréwn, ennéɣ awen in yelzam éd yetbet awa yektaben foli dɣ eššeriƹa tan Musa, dɣ elkettaben win ennibiten d dɣ Tisiway. »
44 E disse-lhes:
45 Dédih yora sn tayetté baš éd egrehen Elkettaben,
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 yenna hasn : « Weggéɣ iktab as Elmesiḥ ilzam as éd yaẓer, ezzar éd yenker ǧér inemmuttan ahel wan keraḍ.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Ezzar ilzam in isǎlan n tetubt d ǎsaruf n ibekkaḍen dɣ érét n isem ennét éd eǧin i ellametén emdanet, yenta awéndɣ Yerušelem.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Tešhadem fol awén.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Imanin as hawen-d éd siwyeɣ elɣahed wa iǧa Abbahin. Kewenéḍ ɣeymet dɣ aɣrem a-dt teǧrewem terna tan afella.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yelwey tn Ƹisa s aɣrem wan Beytƹanya, yeṭkel ifassen, yeǧa sn elbaraka.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 A yekka itag asn elbaraka, yefel tn, yetweṭkal s aǧenna.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Entenéḍ, erkeƹen ezzar eqqelen Yerušelem eknan tǎdewit.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Eqqimen abedǎh dɣ éhen wan ǎmud xammeden Yaḷḷah.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.