Lucas 24

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Déndɣ d yeffo ahel wan elḥad, ahel wa yelkamen i wan tesonfat, ekkenet téḍéḍén aẓekka dɣ édeg wa iha Ƹisa éwaynet ihewayen d elɣetren wi eknenet.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Osenet adih aẓẓed wa-t illen dat émi n aẓekka yeɣirarew-in.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Eggehnet beššan wr osenet tafekka tan Émeli Ƹisa.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Adih ǎbas essennet awa hé exxemmemnet as d ǎmunen datsnt essin médden elsanén iselsa ǎmilewlewnén.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Eknenet taremmeq, esweḍnet dɣ ǎmǎḍal, ennen asnt médden : « Mafol tegmaymet éré yeddarren ǧér inemmutan ?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Wr illé déɣ, beššan yedder. Semmektumet awa yenna animér iha Jalila :
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 -Ag ǎwadem éd yetweɣdar, éd iggeh ifassen n ǎddunet win inesbekkaḍen, éd-t etteyteyen fol tǎgettewt, éd-d yefel tǎmettant ahel wan keraḍ-.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ektenet-d tifér tin Ƹisa.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Efelnet aẓekka osenet inemmahalen n Ƹisa win meraw d iyyen d inelkimen wi heḍnén, egenet asn isǎlan wiɣ emdan.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Entenetéḍ Meryem Elmejdaliya, Yuwenna d Meryam mas n Yaƹqub d téḍéḍén ti heḍnén dsnt eddéwnen, ennenet awén imda i inemmahalen.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Beššan eɣélen wr essénnet awa gannénet, wr tnt eflésen.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Beššan Betrus yenker yohel ad yeweḍ aẓekka, yeneh-in beššan wr yenéy ar téfit [tensa fol ǎmǎḍal]. Yeqqel ihenan ennét yekun fol awa iǧen.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ahel héndɣ, essin dɣ inelkimen win Ƹisa ekkan taɣremt tegat isem Ƹimwas, temel fol senatet essaɣeten n téklé mn Yerušelem.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Esséwelen fol awa iǧen imda.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 A yekka eglan, esséwelen, yoheẓ-in Ƹisa yeqqim yeddéy dsn.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hanneyent beššan yekkas asn heret iyyen éd-t ezzeyen.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yessesten tn Ƹisa : « Ma fol tesséwelem a yekka terǧéhem? » Ebdeden, udmawen nsn yewar tn ezerri.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Iyyen dsn igan isem Kelyubas, yenna has : « Key ɣas dɣ wi ehenén Yerušelem a wrn yessén awa iǧen iheḍan wiɣ ? »
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yenna : « Ma iǧen ? » Ennen as : « Awa yeǧrewen Ƹisa wan Ennaṣira ! Enta ennebi mǎqqeren a yǎmos, yessekné s iǧiten ennét d awal ennét dat Yaḷḷah d ǎddunet emdan.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Imerubay wi mǎqqornén d imɣaren nnɣ ekfent in baš éd yemmet fol tǎgettewt.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nekkenéḍ nemos wiyeḍ dɣ wi egernén eṭṭema n as enta a hé yennejjin Israyil. Beššan, dimaɣ okeyen keraḍ iheḍan ḍeffer tǎmettant ennét.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Tidet as ahel waɣ eskerebbetnet anɣ téḍéḍén tiyyeḍ dnɣ eddéwnén. Ekkenet aẓekka ennét déndɣ d yeffo
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 wr osénet tafekka ennét. Eqqelnet anɣ-d, ennenet eneynet ǎngelosen hasnt innen in yeddar.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Wiyeḍ dɣ imidiwen nnɣ osen aẓekka ennét, eneyen awa ennenet téḍéḍén beššan enta wr ds-t osén. »
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Yenna hasn Ƹisa : « Kewenéḍ iba n tayetté a kewen yegrawen ! Ulawen newen eẓẓayen ed eflesen awa ennen ennebiten !
25 Então ele lhes disse:
26 Wr yelzém in éd iney Elmesiḥ ǎɣena waɣ arweh wrt yezzoǧeh Yaḷḷah dɣ elmejd ennét ? »
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ezzar yenna hasn awa yehéwelen fols dɣ elkettaben, yessenta s wan Musa yokey s ennebiten emdan.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 As eweḍen aɣrem wa ekkan, yesseknén Ƹisa in yokay.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ermesent, ennen as : « Γeyem ɣornɣ, deroɣ iǧa éheḍ. » Yeggeh aɣrem yeddéw dsn.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Yeqqim, yertey dsn s ǎmekši, yeṭkel tagella, yomel Yaḷḷah, yerẓa tagella ezzar yekfasen tt.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Émér héndɣ emérenet téṭṭawén nsn ezzeyent, beššan yettunkel asn in.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ennen ǧérésn : « Weggén yeḍḍas ulawen nnɣ a yekka itar anɣ téṭṭawén fol Elkettaben dɣ ǎbǎreqqa ? »
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Enkeren émér héndɣ ǎqqelen Yerušelem. Osen inemmahalen win meraw d iyyen entenéḍ d imidiwen nsn,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 gannén : « Itbat as Émeli nnɣ yenker-d dɣ tǎmettant, yemun-d i Simƹun ! »
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Dedih aked entenéḍ eǧen asn isǎlan n awa iǧen dɣ ǎbǎreqqa d menék awa eǧen ezzeyen Ƹisa émér wa-d iraẓ tagella.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Esséwelen fol awéndɣ arweh as in yebded Ƹisa ǧérésn, yenna hasn : « Esselamet folwn ! »
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Eknen tǎremméq d ǎmettesu édét eɣélen hanneyen ag ǎsuf.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Yenna hasn Ƹisa : « Mafol termaɣem ? Mafol yeggeh eššek dɣ ulawen nwn ?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ekidet ifassenin d éḍarenin, awarɣ nk ! Eḍset ahi d tekidem, ag ǎsuf wr ilé éɣesan ula isan, hanneyem as nk léɣ-tn. »
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 A yekka iganna awéndɣ, isaknén ifassen ennét d éḍaren ennét.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Awa hasn tega tǎdewit, wr eflésen awa hanneyen, ekunen, adih yessesten tn : « Wr telém a yemmekšen déɣ ? »
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ekfent ǎsolmi yeŋŋan d heret n torawet.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Yeṭkel tn, yekšén datsn.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ezzar yanna hasn : « Arweh elléɣt ǧéréwn, ennéɣ awen in yelzam éd yetbet awa yektaben foli dɣ eššeriƹa tan Musa, dɣ elkettaben win ennibiten d dɣ Tisiway. »
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Dédih yora sn tayetté baš éd egrehen Elkettaben,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 yenna hasn : « Weggéɣ iktab as Elmesiḥ ilzam as éd yaẓer, ezzar éd yenker ǧér inemmuttan ahel wan keraḍ.
46 E disse-lhes:
47 Ezzar ilzam in isǎlan n tetubt d ǎsaruf n ibekkaḍen dɣ érét n isem ennét éd eǧin i ellametén emdanet, yenta awéndɣ Yerušelem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Tešhadem fol awén.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Imanin as hawen-d éd siwyeɣ elɣahed wa iǧa Abbahin. Kewenéḍ ɣeymet dɣ aɣrem a-dt teǧrewem terna tan afella.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Yelwey tn Ƹisa s aɣrem wan Beytƹanya, yeṭkel ifassen, yeǧa sn elbaraka.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 A yekka itag asn elbaraka, yefel tn, yetweṭkal s aǧenna.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Entenéḍ, erkeƹen ezzar eqqelen Yerušelem eknan tǎdewit.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Eqqimen abedǎh dɣ éhen wan ǎmud xammeden Yaḷḷah.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.