Lucas 20
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Ahel iyyen dɣ windɣ ihilan, isaɣra Ƹisa ǎddunet dɣ éhen wan ǎmud, itag asn Isǎlan n Elxér as-d osen imɣaren n imerubay d elƹulama wi kettebnén eddéwen d imɣaren n ǎkal,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 essestenent : « En anɣ ma tǎmos terna ta fol tagged awaɣ, méɣ mi key yekfen terna tareɣ ? »
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ aked nk. Leɣtet ahi :
3 Jesus respondeu:
4 Mi has innen i Eḥya éd isalmaɣ ǎddunet dɣ aman. Messineɣ méɣ dg Adem ? »
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Exxemmemen ǧérésn, ennen : « Kud nenna : Messineɣ a-d yezimahelen Eḥya, éd hanɣ yesesten : Mafol wrt teflésem ?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Kud nenna : « Dg Adem a yezimahelen Eḥya, ǎddunet emdan éd haneɣ egrin eẓẓeden baš éd hanɣ eŋɣin, édét wr eǧén eššek as Eḥya ennebi a yǎmos. »
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ennen dédih : « Wr nessén. »
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Yenna Ƹisa : « Aked nk wr hawen éd elleɣéɣ emmek was eléɣ elḥikma tas taggeɣ awa taggeɣ. »
8 Jesus disse:
9 Yeqqim Ƹisa isaɣlay tangalt tah i ǎddunet : « Ales iyyen yeẓẓa tizzebab, yekrey tnt i inaxdamen wiyyeḍ ezzar yekka ǎsikel mǎqqeren.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 As teŋŋa tǎzzebibt, yezmahel akli ennét iyyen éd has in yawiy tafolt ennét dɣ ǎzzebib. Beššan inaxdamen eŋɣen ǎnemmahal wah, ezzar esteɣent wr yéwey ula enḍerren.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Yezmahel akli iyyen heḍen, eŋɣent aked enta, essebbent, esteɣent wr yewey ula enḍerren.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Yezmahel akli wan keraḍ daɣ, aked enta eŋɣent, eɣḍement, esteɣent.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Yenna messis n tizzebab : « Ma hé egeɣ ? Éd zemmiheleɣ ruré was ekneɣ tera, tigenén enta éd tewweqqeren. »
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Beššan as-t eneyen inaxdamen, ennen ǧérésn : « Enyet awén rurés, messis n tǎkasit, neŋɣét baš éd eqqelnet tizzebab tineneɣ. »
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Esteɣent dɣ tizzebab, eŋɣent, yemmut.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Éd-d yeqqel, éd yehheddem inaxdamen wih éd yeǧ wiyyeḍ heḍnén. » As eslen ǎddunet i tifér tih, ennen : « Awén wr éd yeǧ fo ! »
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Yekna sn Ƹisa akeyad ezzar yenna : « Ma tǎmos elmeƹna n tifér tih dɣ elkettab : -Ékedé wa enḍewen wi bunnunén, enta a yeqqelen ékedé wa yekbelen éhen-.
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ékedé wéndɣ kud toḍéd fols éd key yeŋɣ, kud yoḍa folk éd key yerẓ. »
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Elƹulama wi kettebnén d imerubay wi mǎqqornén egmeyen éd ermesen Ƹisa émér héndɣ, édét essanen as tangalt tah entenéḍ as teɣlay, beššan eksoḍen ǎddunet wit ellenén.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Eqqimen eƹƹissen Ƹisa. Sawayen as imaɣlayen elmet ǎddunet olaɣnén. Ǎddunet wih egmayen éd ermesen Ƹisa s tifér ennét baš édt awyin, édt eǧin dɣ ifassen n amɣar wa yeḥkemen dɣ ǎkal.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Essestenent, ennen : « Muƹalim, nessan as awa tsaɣréd yeẓẓal, wr teẓmeẓleyed ǎddunet édét tidet fol ǎbǎreqqa n Yaḷḷah ɣas a tsaɣréd.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 En anɣ dédih, xelal anɣ ǎrreẓam n tiwsé i Elqayser méɣ kela ? »
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Beššan yelmed Ƹisa tittéwén nsn, yenna hasn :
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 « Seknet ahi erriyal iyyen. Udem d isem wi ewernén erriyal waɣ mi tn ilen ? » Ennen as : « In Elqayser. »
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Yenna hasn Ƹisa dédih : « Adih erret i Elqeyser heret ennét, d i Yaḷḷah awa ennét. »
25 Então Jesus disse:
26 Yender asn édt seḍlemen fol wl iyyet dɣ tifér ennét dat ǎddunet. Ǎkunen dɣ awa yenna ezzar essosemen.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Osent-in wiyeḍ dɣ Essaduqiten. Entenéḍ a igannén in wrt tellé tanekra ǧér inemmuttan. Essestenent,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ennen as : « Muƹalim, ennebi Musa yekteb anɣ awah : -Ales yeddéwen ilan eŋŋas, ebat wr ilé meddans, ilzam i eŋŋas éd yawiy tǎmǎṭ n wa eba baš éd ds yekreh arrawen wi hé eqqelnén in wa yemmuten.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ellant essa aŋŋaten. Wa yezzaren yeddew, yemmut wr yekréh arrawen.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Wan essin yéwey tǎmǎṭ n wa eba, yemmut wr yekréh arrawen.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Yelkem as wan keraḍ. Essa aŋŋaten emdan éweyen tǎmǎṭ tanǧam beššan emmuten emdan wr ekréhen arrawen.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ezzar temmut tǎmǎṭ aked enta.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ahel wan tébeddé mis tǎmos hennis édét eweyen tt emdan ? »
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yenna hasn Ƹisa : « Kél eddunya taɣ neha tidawen,
34 Jesus respondeu:
35 beššan wi eniheggenén d tanekra ǧér inemmuttan, d tǎmeddort dɣ eddunya tad teglet wr tidawen.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Edét ǎbas eddobén tǎmettant, olen d ǎngelosen. Ǎmosen dg Yaḷḷah, ǎmosen dg elqiamet.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Fol inemmuttan wi-d éd enkernén, Musa iman ennét isalmad anɣ-t dɣ aẓel wa yesséwelen fol elweška terɣat s temsé, iɣar Émeli s : Messineɣ n Ibrahim, Messineɣ n Isḥaq, Messineɣ n Yaƹqub.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Adih Yaḷḷah wr yǎmos Messineɣ n inemmuttan, kela, yǎmos Messineɣ n wi eddernén édét ɣors emdan eddaren. »
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Esséwelen elƹulama wi kettebnén wiyeḍ, ennen as : « Tekned awal Muƹalim. »
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Aqquššemen éd sestenin arweh.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yenna hasn Ƹisa : « Menék emmek was éd itahawal, Elmesiḥ ag Dawud ?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Édét Dawud iman ennét iganna dɣ elkettab wan Tisiway : Yenna Émeli i Emelihin : Ǎyew ɣayem fol aɣil in,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ad erreɣ ihenǧa ennek dag éḍaren ennek.
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Kud igannas Dawud : -Émeli- ; menék awa hé yeg éd yumas Ag Dawud dédih ? »
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 A ekken emdan ǎddunet winǧam esigeden as, yenna Ƹisa i inelkimen ennét :
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 « Uksaḍet elƹulama wi kettebnén, wis tegraẓ téklé dɣ iselsa ahobetnén, wis igraẓ iseslamen dɣ ideggen wi eṭkernén ǎddunet, sanefranen ideggen wi amunnén dɣ ihenan n téɣeré d dɣ imekliwen.
46 — Cuidado com os
47 A yekka tatten tela temda tan téḍéḍén tis eba médden nsnt, timuhuden imadden heǧretnén eran temunt. Elmedet as telkam dsn tanaṭ teknat ǎṣahu. »
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.