Lucas 20

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ahel iyyen dɣ windɣ ihilan, isaɣra Ƹisa ǎddunet dɣ éhen wan ǎmud, itag asn Isǎlan n Elxér as-d osen imɣaren n imerubay d elƹulama wi kettebnén eddéwen d imɣaren n ǎkal,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 essestenent : « En anɣ ma tǎmos terna ta fol tagged awaɣ, méɣ mi key yekfen terna tareɣ ? »
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ aked nk. Leɣtet ahi :
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Mi has innen i Eḥya éd isalmaɣ ǎddunet dɣ aman. Messineɣ méɣ dg Adem ? »
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Exxemmemen ǧérésn, ennen : « Kud nenna : Messineɣ a-d yezimahelen Eḥya, éd hanɣ yesesten : Mafol wrt teflésem ?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Kud nenna : « Dg Adem a yezimahelen Eḥya, ǎddunet emdan éd haneɣ egrin eẓẓeden baš éd hanɣ eŋɣin, édét wr eǧén eššek as Eḥya ennebi a yǎmos. »
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Ennen dédih : « Wr nessén. »
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Yenna Ƹisa : « Aked nk wr hawen éd elleɣéɣ emmek was eléɣ elḥikma tas taggeɣ awa taggeɣ. »
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Yeqqim Ƹisa isaɣlay tangalt tah i ǎddunet : « Ales iyyen yeẓẓa tizzebab, yekrey tnt i inaxdamen wiyyeḍ ezzar yekka ǎsikel mǎqqeren.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 As teŋŋa tǎzzebibt, yezmahel akli ennét iyyen éd has in yawiy tafolt ennét dɣ ǎzzebib. Beššan inaxdamen eŋɣen ǎnemmahal wah, ezzar esteɣent wr yéwey ula enḍerren.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Yezmahel akli iyyen heḍen, eŋɣent aked enta, essebbent, esteɣent wr yewey ula enḍerren.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Yezmahel akli wan keraḍ daɣ, aked enta eŋɣent, eɣḍement, esteɣent.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Yenna messis n tizzebab : « Ma hé egeɣ ? Éd zemmiheleɣ ruré was ekneɣ tera, tigenén enta éd tewweqqeren. »
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Beššan as-t eneyen inaxdamen, ennen ǧérésn : « Enyet awén rurés, messis n tǎkasit, neŋɣét baš éd eqqelnet tizzebab tineneɣ. »
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Esteɣent dɣ tizzebab, eŋɣent, yemmut.
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Éd-d yeqqel, éd yehheddem inaxdamen wih éd yeǧ wiyyeḍ heḍnén. » As eslen ǎddunet i tifér tih, ennen : « Awén wr éd yeǧ fo ! »
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Yekna sn Ƹisa akeyad ezzar yenna : « Ma tǎmos elmeƹna n tifér tih dɣ elkettab : -Ékedé wa enḍewen wi bunnunén, enta a yeqqelen ékedé wa yekbelen éhen-.
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ékedé wéndɣ kud toḍéd fols éd key yeŋɣ, kud yoḍa folk éd key yerẓ. »
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Elƹulama wi kettebnén d imerubay wi mǎqqornén egmeyen éd ermesen Ƹisa émér héndɣ, édét essanen as tangalt tah entenéḍ as teɣlay, beššan eksoḍen ǎddunet wit ellenén.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Eqqimen eƹƹissen Ƹisa. Sawayen as imaɣlayen elmet ǎddunet olaɣnén. Ǎddunet wih egmayen éd ermesen Ƹisa s tifér ennét baš édt awyin, édt eǧin dɣ ifassen n amɣar wa yeḥkemen dɣ ǎkal.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Essestenent, ennen : « Muƹalim, nessan as awa tsaɣréd yeẓẓal, wr teẓmeẓleyed ǎddunet édét tidet fol ǎbǎreqqa n Yaḷḷah ɣas a tsaɣréd.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 En anɣ dédih, xelal anɣ ǎrreẓam n tiwsé i Elqayser méɣ kela ? »
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Beššan yelmed Ƹisa tittéwén nsn, yenna hasn :
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 « Seknet ahi erriyal iyyen. Udem d isem wi ewernén erriyal waɣ mi tn ilen ? » Ennen as : « In Elqayser. »
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Yenna hasn Ƹisa dédih : « Adih erret i Elqeyser heret ennét, d i Yaḷḷah awa ennét. »
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Yender asn édt seḍlemen fol wl iyyet dɣ tifér ennét dat ǎddunet. Ǎkunen dɣ awa yenna ezzar essosemen.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Osent-in wiyeḍ dɣ Essaduqiten. Entenéḍ a igannén in wrt tellé tanekra ǧér inemmuttan. Essestenent,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 ennen as : « Muƹalim, ennebi Musa yekteb anɣ awah : -Ales yeddéwen ilan eŋŋas, ebat wr ilé meddans, ilzam i eŋŋas éd yawiy tǎmǎṭ n wa eba baš éd ds yekreh arrawen wi hé eqqelnén in wa yemmuten.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Ellant essa aŋŋaten. Wa yezzaren yeddew, yemmut wr yekréh arrawen.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Wan essin yéwey tǎmǎṭ n wa eba, yemmut wr yekréh arrawen.
30 e o segundo
31 Yelkem as wan keraḍ. Essa aŋŋaten emdan éweyen tǎmǎṭ tanǧam beššan emmuten emdan wr ekréhen arrawen.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Ezzar temmut tǎmǎṭ aked enta.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ahel wan tébeddé mis tǎmos hennis édét eweyen tt emdan ? »
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Yenna hasn Ƹisa : « Kél eddunya taɣ neha tidawen,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 beššan wi eniheggenén d tanekra ǧér inemmuttan, d tǎmeddort dɣ eddunya tad teglet wr tidawen.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Edét ǎbas eddobén tǎmettant, olen d ǎngelosen. Ǎmosen dg Yaḷḷah, ǎmosen dg elqiamet.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Fol inemmuttan wi-d éd enkernén, Musa iman ennét isalmad anɣ-t dɣ aẓel wa yesséwelen fol elweška terɣat s temsé, iɣar Émeli s : Messineɣ n Ibrahim, Messineɣ n Isḥaq, Messineɣ n Yaƹqub.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Adih Yaḷḷah wr yǎmos Messineɣ n inemmuttan, kela, yǎmos Messineɣ n wi eddernén édét ɣors emdan eddaren. »
38 Ora, ele vivem todos.
39 Esséwelen elƹulama wi kettebnén wiyeḍ, ennen as : « Tekned awal Muƹalim. »
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Aqquššemen éd sestenin arweh.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Yenna hasn Ƹisa : « Menék emmek was éd itahawal, Elmesiḥ ag Dawud ?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Édét Dawud iman ennét iganna dɣ elkettab wan Tisiway : Yenna Émeli i Emelihin : Ǎyew ɣayem fol aɣil in,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 ad erreɣ ihenǧa ennek dag éḍaren ennek.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Kud igannas Dawud : -Émeli- ; menék awa hé yeg éd yumas Ag Dawud dédih ? »
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 A ekken emdan ǎddunet winǧam esigeden as, yenna Ƹisa i inelkimen ennét :
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 « Uksaḍet elƹulama wi kettebnén, wis tegraẓ téklé dɣ iselsa ahobetnén, wis igraẓ iseslamen dɣ ideggen wi eṭkernén ǎddunet, sanefranen ideggen wi amunnén dɣ ihenan n téɣeré d dɣ imekliwen.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 A yekka tatten tela temda tan téḍéḍén tis eba médden nsnt, timuhuden imadden heǧretnén eran temunt. Elmedet as telkam dsn tanaṭ teknat ǎṣahu. »
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.