Lucas 20

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ahel iyyen dɣ windɣ ihilan, isaɣra Ƹisa ǎddunet dɣ éhen wan ǎmud, itag asn Isǎlan n Elxér as-d osen imɣaren n imerubay d elƹulama wi kettebnén eddéwen d imɣaren n ǎkal,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 essestenent : « En anɣ ma tǎmos terna ta fol tagged awaɣ, méɣ mi key yekfen terna tareɣ ? »
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Yenna hasn Ƹisa : « Éd kewen sesteneɣ aked nk. Leɣtet ahi :
3 Jesus respondeu:
4 Mi has innen i Eḥya éd isalmaɣ ǎddunet dɣ aman. Messineɣ méɣ dg Adem ? »
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Exxemmemen ǧérésn, ennen : « Kud nenna : Messineɣ a-d yezimahelen Eḥya, éd hanɣ yesesten : Mafol wrt teflésem ?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Kud nenna : « Dg Adem a yezimahelen Eḥya, ǎddunet emdan éd haneɣ egrin eẓẓeden baš éd hanɣ eŋɣin, édét wr eǧén eššek as Eḥya ennebi a yǎmos. »
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ennen dédih : « Wr nessén. »
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Yenna Ƹisa : « Aked nk wr hawen éd elleɣéɣ emmek was eléɣ elḥikma tas taggeɣ awa taggeɣ. »
8 E Jesus lhes disse:
9 Yeqqim Ƹisa isaɣlay tangalt tah i ǎddunet : « Ales iyyen yeẓẓa tizzebab, yekrey tnt i inaxdamen wiyyeḍ ezzar yekka ǎsikel mǎqqeren.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 As teŋŋa tǎzzebibt, yezmahel akli ennét iyyen éd has in yawiy tafolt ennét dɣ ǎzzebib. Beššan inaxdamen eŋɣen ǎnemmahal wah, ezzar esteɣent wr yéwey ula enḍerren.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Yezmahel akli iyyen heḍen, eŋɣent aked enta, essebbent, esteɣent wr yewey ula enḍerren.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Yezmahel akli wan keraḍ daɣ, aked enta eŋɣent, eɣḍement, esteɣent.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Yenna messis n tizzebab : « Ma hé egeɣ ? Éd zemmiheleɣ ruré was ekneɣ tera, tigenén enta éd tewweqqeren. »
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Beššan as-t eneyen inaxdamen, ennen ǧérésn : « Enyet awén rurés, messis n tǎkasit, neŋɣét baš éd eqqelnet tizzebab tineneɣ. »
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Esteɣent dɣ tizzebab, eŋɣent, yemmut.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Éd-d yeqqel, éd yehheddem inaxdamen wih éd yeǧ wiyyeḍ heḍnén. » As eslen ǎddunet i tifér tih, ennen : « Awén wr éd yeǧ fo ! »
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Yekna sn Ƹisa akeyad ezzar yenna : « Ma tǎmos elmeƹna n tifér tih dɣ elkettab : -Ékedé wa enḍewen wi bunnunén, enta a yeqqelen ékedé wa yekbelen éhen-.
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ékedé wéndɣ kud toḍéd fols éd key yeŋɣ, kud yoḍa folk éd key yerẓ. »
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Elƹulama wi kettebnén d imerubay wi mǎqqornén egmeyen éd ermesen Ƹisa émér héndɣ, édét essanen as tangalt tah entenéḍ as teɣlay, beššan eksoḍen ǎddunet wit ellenén.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Eqqimen eƹƹissen Ƹisa. Sawayen as imaɣlayen elmet ǎddunet olaɣnén. Ǎddunet wih egmayen éd ermesen Ƹisa s tifér ennét baš édt awyin, édt eǧin dɣ ifassen n amɣar wa yeḥkemen dɣ ǎkal.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Essestenent, ennen : « Muƹalim, nessan as awa tsaɣréd yeẓẓal, wr teẓmeẓleyed ǎddunet édét tidet fol ǎbǎreqqa n Yaḷḷah ɣas a tsaɣréd.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 En anɣ dédih, xelal anɣ ǎrreẓam n tiwsé i Elqayser méɣ kela ? »
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Beššan yelmed Ƹisa tittéwén nsn, yenna hasn :
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 « Seknet ahi erriyal iyyen. Udem d isem wi ewernén erriyal waɣ mi tn ilen ? » Ennen as : « In Elqayser. »
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Yenna hasn Ƹisa dédih : « Adih erret i Elqeyser heret ennét, d i Yaḷḷah awa ennét. »
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Yender asn édt seḍlemen fol wl iyyet dɣ tifér ennét dat ǎddunet. Ǎkunen dɣ awa yenna ezzar essosemen.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Osent-in wiyeḍ dɣ Essaduqiten. Entenéḍ a igannén in wrt tellé tanekra ǧér inemmuttan. Essestenent,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 ennen as : « Muƹalim, ennebi Musa yekteb anɣ awah : -Ales yeddéwen ilan eŋŋas, ebat wr ilé meddans, ilzam i eŋŋas éd yawiy tǎmǎṭ n wa eba baš éd ds yekreh arrawen wi hé eqqelnén in wa yemmuten.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ellant essa aŋŋaten. Wa yezzaren yeddew, yemmut wr yekréh arrawen.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Wan essin yéwey tǎmǎṭ n wa eba, yemmut wr yekréh arrawen.
30 o segundo
31 Yelkem as wan keraḍ. Essa aŋŋaten emdan éweyen tǎmǎṭ tanǧam beššan emmuten emdan wr ekréhen arrawen.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ezzar temmut tǎmǎṭ aked enta.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ahel wan tébeddé mis tǎmos hennis édét eweyen tt emdan ? »
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Yenna hasn Ƹisa : « Kél eddunya taɣ neha tidawen,
34 Jesus respondeu:
35 beššan wi eniheggenén d tanekra ǧér inemmuttan, d tǎmeddort dɣ eddunya tad teglet wr tidawen.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Edét ǎbas eddobén tǎmettant, olen d ǎngelosen. Ǎmosen dg Yaḷḷah, ǎmosen dg elqiamet.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Fol inemmuttan wi-d éd enkernén, Musa iman ennét isalmad anɣ-t dɣ aẓel wa yesséwelen fol elweška terɣat s temsé, iɣar Émeli s : Messineɣ n Ibrahim, Messineɣ n Isḥaq, Messineɣ n Yaƹqub.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Adih Yaḷḷah wr yǎmos Messineɣ n inemmuttan, kela, yǎmos Messineɣ n wi eddernén édét ɣors emdan eddaren. »
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Esséwelen elƹulama wi kettebnén wiyeḍ, ennen as : « Tekned awal Muƹalim. »
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Aqquššemen éd sestenin arweh.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Yenna hasn Ƹisa : « Menék emmek was éd itahawal, Elmesiḥ ag Dawud ?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Édét Dawud iman ennét iganna dɣ elkettab wan Tisiway : Yenna Émeli i Emelihin : Ǎyew ɣayem fol aɣil in,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 ad erreɣ ihenǧa ennek dag éḍaren ennek.
43 até que eu ponha
44 Kud igannas Dawud : -Émeli- ; menék awa hé yeg éd yumas Ag Dawud dédih ? »
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 A ekken emdan ǎddunet winǧam esigeden as, yenna Ƹisa i inelkimen ennét :
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 « Uksaḍet elƹulama wi kettebnén, wis tegraẓ téklé dɣ iselsa ahobetnén, wis igraẓ iseslamen dɣ ideggen wi eṭkernén ǎddunet, sanefranen ideggen wi amunnén dɣ ihenan n téɣeré d dɣ imekliwen.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 A yekka tatten tela temda tan téḍéḍén tis eba médden nsnt, timuhuden imadden heǧretnén eran temunt. Elmedet as telkam dsn tanaṭ teknat ǎṣahu. »
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.