Lucas 1
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Eɲa Teofiles, eggeten wi eǧmeynén éd ekteben isǎlan n awa iǧen ǧérénɣ,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 hund awa hasn tn eǧen imašhaden wi tn eneynén s téṭṭawén nsn émér héndɣ d eǧen s tizaret. Wiɣ entenéḍ a yǎmosen imawayen n Awal n Yaḷḷah.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Fol awén, aked nk, édét eknéɣ ǎgemay i isǎlan win tizaret, teǧǧeh ahi enniyet n éd tn ektebeɣ s emmek was tn elmedeɣ baš éd hak tn amleɣ s iyyen iyyen, eɲa Teofiles,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 baš éd tsellekened tidet n tifér ti telmeded.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Dɣ ezzeman wa dɣ yǎmos Hérodes ǎmǎnokal n ǎkal n Yehudiya, illé amɣar n imerubay iyyen iǧan isem Zakariya, elant kél Abya. Hennis isem ennét Elizabét telét tawsit iyyet n dg Harun.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Essin éssen olaɣen dat Yaḷḷah, eknan ǎlekam i elḥaq d elwaṣiya tin Émeli.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Beššan wr elén arrawen, édét Elizabét tǎmeǧǧaǧrut, essin éssen weššaren daɣ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Ahel iyyen, itag Zakariya eššeɣel ennét dat Yaḷḷah édét tewaḍ tn-d meléla nsn enta d winnét.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Hund awa tenna elɣada tan imerubay, eǧen iseɣéren, yeqqel folas émér n éd yeǧǧeh dɣ Éhen wa Heddigen n Émeli, éd ds yeǧ ikrora.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 A yekka Zakariya isikrurut, ǎddunet emdan timihuden dɣ ténéré.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Émér héndɣ yos-d ǎngelos iyyen n Émeli dat Zakariya, yebded aɣil wan aɣil n elmejmer wan ikrora.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 As-t yeney Zakariya, yeǧa tǎremméq mǎqqeret ezzar yeksoḍ hullan.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Beššan yenna has ǎngelos : « Wr teksoḍed, Zakariya, Yaḷḷah yesla i awa tettered : hennik, Elizabét, éd tekreh arraw, eǧ as isem Eḥya.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Éd key-d tas tǎdǎwit mǎqqeret, ǎddunet aggotnén éd eddewén fol tiwit ennét.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Edét éd yumas imaqqeren dat Émeli. Wr éd isas elboẓa ula a yǎmosen tésesé texmaret wl iyyet. Déndɣ d éd yeǧǧeh tesa n mas, éd yeṭker Unfas Heddigen.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Éd yer Israyiliten ǎǧǧotnén dɣ ǎbǎreqqa n Émeli, Messineɣ nsn.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Éd yeglâ dat Émeli s eṣṣahet d unfas win ennebi Eliya, baš éd iẓuheẓ ulawen n abbaten d meddansn ; baš éd-d isuɣel wi efelnén ǎbǎreqqa, éd tn-d yer s tayetté ta karrehen ǎddunet wi elenén udem dat Yaḷḷah ; hund awéndɣ éd isebded ǎddunet ojadnén i Émeli. »
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Yenna Zakariya i ǎngelos : « Menék awa hé eǧeɣ éd elmedeɣ as tidet a tgannéd ? Édét nk amɣar a ǎmoseɣ, henni aked enta weššar. »
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Yenna has ǎngelos : « Nk Jibril wa ibaddeden dat Yaḷḷah, ǎméheleɣ-d ɣork, éd hak siwleɣ, éd hak elleɣuɣ isǎlan wiɣ n elxér.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Awah tidet a hak ennéɣ, tidet hé tetbetet dɣ émér ennét ; beššan wr hi teflésed, fol awén éd yeṭṭef émi ennek, ǎbas teddobéd awal ar émér héndɣ. »
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Émér héndɣ, ǎddunet eqqalen i Zakariya, ǎkunen folin yeqqim-in a yeǧǧén dɣ Éhen wa Heddigen.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 As zernah yeǧmeḍ-d, wr yeddobet éd hasn isiwel, elmeden as yemun as-d heret iyyen dɣ éhen wanǧam. Yeǧa sn tǎloǧamt beššan yendar as awal.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Adih as yesmenda Zakariya iheḍan ennét n ǎƹebad, yeqqel tǎɣǎhamt ennét.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Okeyen iheḍan, tessimrew Elizabét. Teffer awén semmoset tlil. Tenna dɣ iman ennét :
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 « Awah ahi yeǧa Émeli : as foli yesres ǎsewaḍ ennét, yekkes ahi teɣaššimt ta eléɣ ǧér ǎddunet. »
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 As okeynet seḍiset tlil, yesséwey Yaḷḷah ǎngelos ennét Jibril s taɣremt iyyet dɣ ǎkal n Jalila, teǧat isem Ennaṣira,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 ɣor tǎmawaṭ iyyet teǧat isem Meryem, teggibbel i Yusef. Yusef wah, aheya n ǎmǎnokal Dawud.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Yeǧǧeh-in ds ǎngelos, yenna has : « Esselam folm ! Km ta telet tǎhanint mǎqqeret n Émeli wa dm yeddéwen, teboreked ǧer téḍéḍén emdanet. »
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Tǎkun Meryem hullan fol awa has yenna, wr tessén elmeƹna n ǎseslam wah.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Yenna has ǎngelos : « Wr teksoḍed, Meryem, édét Yaḷḷah yesres folm tǎhanint ennét.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Adih éd tsimrewed, éd tekrehed arraw, éd has teǧed isem Ƹisa.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Éd yeqqel imaqqaren, éd has itahawal Ag Ǎmaṭkal. Éd-t yekf Émeli Yaḷḷah eṭṭebel wan tis Dawud,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 éd imnukel ar abedǎh fol iheyawen n Yaƹqub, temenukela ennét wr éd temmendu. »
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Tenna has Meryem : « Man emmek n awén ? Edét nk wr ezzéyeɣ médden ?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Yenna has ǎngelos : « Unfas Heddigen éd-d yeres folm d eṣṣahet tan Ǎmaṭkal éd km yewer hund télé. Fol awéndɣ arraw wa yeqquddesen hé yiwin, éd i has itahawal Ag Yaḷḷah.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ekid, aked wlt mam Elizabét, dɣ tewehré ennét tessimrew, enta tas itahawal tǎmeǧǧaǧrut, teǧǧeh tallit ennét tan seḍiset.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Edét ula indaren i Yaḷḷah. »
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Tenna has Meryem : « Taklit n Émeli a ǎmoseɣ, yeǧét awas i tennéd. » Ifel tt ǎngelos émér héndɣ.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Adih tenker Meryem dɣ iheḍan windɣ, tegla terored, tekka aɣrem iyyen dɣ tidreɣén n ǎkal wan Yehudiya.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Teǧǧeh tǎɣǎhamt tan Zakariya, tesseslem Elizabét.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Adih déndɣ d tesla Elizabét awal wan Meryem, tofrey i arraw ennét yeggad s tǎdǎwit dɣ tesa ennét. Émér héndɣ yeṭker tt Unfas Heddigen has yeswennen awah,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 teṭkel Elizabét emesli ennét, tenna :
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ma ǎmoseɣ as hi-d tas mas n Émeli-hin ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Édét, ekid, émér wéndɣ d-esléɣ i ǎseslam ennem, arraw wa ihan tesa hin yegged s tǎdǎwit.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Tengeḍ-am km ta teflaset édét éd yetbet awas ham yenna Émeli !”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Dédih tenna Meryem :
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ulin yeddiwet fol Yaḷḷah, emaɣlasin,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 édét yesres foli akeyad ennét,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 édét Ǎneddabu yeǧa ahi a yeggén n tihusay.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 yǎmos tamella i wi-t ekṣoḍnén
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 yessekna terna n ǎfus ennét :
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Yesres imenokalen d temenukela nsn,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Yeɣmer wi yeŋɣa laẓ,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Yellil i Israyil, wa yǎmosen akli ennét :
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ibrahim d iheyawen ennét, ar abedǎh. »
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Teqqim Meryem ɣor Elizabét ɣor keraḍet tlil, ezzar teqqel ihenan ennét.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Yéweḍ émér wan térwa tan Elizabét, tekreh arraw.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Inaraǧen ennét d ǎddunet ennét, elmeden tamella ta mǎqqeret has iǧa Émeli, oheren ds tǎdewit.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 As okeyen ettam iheḍan ḍeffer tiwit, osen-d éd ezzeyenén arraw, eɣélen éd has eǧin isem n tis, Zakariya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Beššan tuǧey asn mas, tenna hasn : « Kela, éd yeǧ isem Eḥya. »
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ennen as : « Wrt illé ǎwadem wl iyyen dɣ ǎddunet ennem iǧan isem wan Eḥya !”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ezzar essestenen s tǎloǧamt tis n arraw, essestenent d isem was yera éd-t yeǧ i rurés.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Yesseǧmey Zakariya elloḥ wa fol yekteb awah : « Isem ennét Eḥya. » Yeskerebbetten awén.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Γor déndɣ ǎméren émi d iles win Zakariya, yesnemmer Yaḷḷah yeṭkal awal ennét.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Inaraǧen emdan eksoḍen, efelen isǎlan édeg wéndɣ eɣleyen tidreɣén emdanet tin ǎkal wan Yehudiya.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Emdan wi has eslenén, yǎmos asn ettexmima, gannén : « Ma hé yumas arraw waɣ ? » Yemun as yesiwert Émeli ǎfus ennét.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zakariya, tis n arraw, yeṭkert Unfas Heddigen, iǧa awal n ennebi, yenna awah :
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 « Tebareka Émeli, Messineɣ n Israyil,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Yesséwey anɣ-d Ǎmaɣlas mǎqqeren dɣ iheyawen n akli ennét Dawud.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Awén awa yeswenna i ennebiten ennét wi eqqudesnén wan éru :
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Yenna haneɣ éd haneɣ yennej fol ihenǧa nnɣ, d imiksenen nnɣ.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Yessekna tamella i abbaten nnɣ, ikuttu téséq ennét ta teqquddeset.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Awén, tahoḍé tas yeǧa Messineɣ i abba nnɣ Ibrahim éd hanɣ tt yekf,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 yenna has éd hanɣ yennej fol ihenǧa nnɣ, éd haneɣ yey éd-t neƹbed wr neksoḍ,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 neqquddes, neẓẓal dats dɣ tǎmeddort nnɣ temda.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Key, arrawin, éd tumased ennebi n Ǎmaṭkal, édét éd tegled dat Émeli,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 baš éd iselmed elɣelas i ǎddunet ennét s ǎsaruf n ibekkaḍen nsn,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 s tamella n ul n Messineɣ nnɣ.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 baš éd yeǧ taffawt i wi eqqimen dɣ tihay n éheḍ d dɣ télé n tǎmettant,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Idaggel arraw, ikarreh tayetté. Yeqqim dɣ ikalen win tinariwen ar ahel wa-d yosa ǧér ǎddunet win Israyil.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.