Lucas 19

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yeggah Ƹisa dɣ aɣrem wan Yariḥo, yejjert.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Yella deh, ǎnesbeɣor iyyen iǧan isem Zakka, enta yǎmos amɣar iyyen wan inarmasen n tiwsé.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Yegmey éd yeney ma yǎmos Ƹisa beššan yendar as édét ǧezzul, eɣlayen as ǎddunet ǎǧǧotnén.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yohel yezzar asn, yéwen fol ašek iyyen baš éd yeney Ƹisa hé akyin deh.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 As in yéweḍ edeǧ wéndɣ, yeṭkel Ƹisa ǎsewaḍ ennét ezzar yenna has : « Zakka key, ermaḍ eres, ilzam éd enseɣ ɣork éheḍ waɣ. »
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Yeres-d Zakka hik yerrexebt yeddiwet.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 As eneyen ǎddunet awén, emdan taẓemen Ƹisa gannén : « Ales waɣ yekka éd yens ɣor ǎnesbekkaḍ ! »
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zakka yebdad dat Émeli, yenna has : « Émeli, hakkeɣ aɣil n éheré hin i tilaqqiwén, kud oheɣeɣ iyyen tarreɣ ast ar ekkoẓ iméren.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yenna has Ƹisa : « Ahel waɣ elɣelas yeggah éhen waɣ édét aked enta aheya n Ibrahim a yǎmos.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Édét Ag ǎwadem yos-d ed igmiy d éd yennej wa yexreken. »
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Folin esigeden ǎddunet i tifér ennét, yeǧa sn Ƹisa tangalt iyyet édét folas yoheẓ Yerušelem, ǎɣélen ǎddunet in émér waɣ ad éd yuman Elmelek n Yaḷḷah.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Yenna awah : « Ales iyyen n ǎddunet win imenokalen yosa ǎkal yoggegen baš éd ds yumas ǎmenokal ezzar éd-d yeqqel ḍeffer adih.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Arweh wr yeglé, yeɣra meraw dɣ éklan ennét, yekfén ak iyyen erriyal n oreɣ, ezzar yenna hasn : -Sexdemet s oreɣ waɣ ar d eqqeleɣ-.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ǎddunet win ǎkal ennét okaḍen ds, esselkemen as eljemat baš éd ten : -Wr neré éd imnukel folnɣ ales waɣ-.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Beššan yǎmos ǎmenokal, yeqqel-d ǎkal ennét. Yeɣra éklan ennét winǧam yekfa oreɣ, baš éd yessen awa ds eknen.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Wa yezzaren yos-in yenna : -Messi, erriyal wa hi tekféd, yéweyey-d meraw erriyalen-.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Yenna has ǎmenokal : -Awén a yeknan ! Key akli yolaɣen a tǎmosed, éré yeɣdalen dɣ hereten wi ferornén, fol awén éd dk ekneɣ amɣar n meraw iɣerman-.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Wan essin yosin yenna : -Messi, erriyal wa hi tekféd, yéweyey-d semmos erriyalen-.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Yenna has ǎmenokal : -Aked key éd dk ekneɣ amɣar n semmos iɣerman-.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Yosin iyyen heḍen yenna : -Messi, erriyal wa hi tekféd ogezeɣt dɣ tikest, nɣwah.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Eksodeɣ key, édét ales yeṣṣohén a tǎmosed, taweyed awa wr tessensed, tameded awa wr tesseŋŋeled-.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Yenna has ǎmenokal : -Erk akli a tǎmosed, éd key eššereɣeɣ fol awal ennek. Tessaned as ales yeṣṣohén a ǎmoseɣ, taweyeɣ awa wr essenseɣ, tamedeɣ awa wr esseŋŋeleɣ.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Mafol wr tessensed aẓrefin ula dɣ elbanka ? As-d eqqeleɣ éd-t awyeɣ enta d awa yesserbeḥ-.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ezzar yenna i wi-t ellenén déndɣ : -Ekkeset ds erriyal ekfet i wa yerbeḥen meraw-.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ennen as : -Messi, beššan ila meraw !-
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Yenna hasn : -Elleɣéɣ awén tn, éré ilen, éd yegrew a yeggén ; éré wrn ilé, éd ds yemmukkes aked awa ila.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ihenǧa hin widih, windin wrn yeré in éd umaseɣ ǎmenokal nsn, awyeten-d déɣ, eɣreset asn dati-. »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 As yenna Ƹisa awén, yegla dat ǎddunet, yéwey ǎbǎreqqa wa yéwenen s Yerušelem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 As yoheẓ Beytfaji d Beytƹanya, ɣor tadreq tas itahawal tan Ezzeytun, yessewey dats essin dɣ inelkimen ennét,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 yenna hasn : « Aset taɣremt tén tellet datwn. As in téweḍem éd tasim érwel yekras, a yewa wrt yéwén wl iyyen. Aret d tawyimt-id déɣ .
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Kud yessesten kewen iyyen, iganna : -Mafol taremt ?- Ennet as : -Yemixatart Émeli-. »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Eglen wi ǎméhelnén, osent hund awa hasn yenna Ƹisa.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 A yekka taren érwel, messawes ennen asn : « Mafol tarem érwel waɣ ? »
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ennen asn : « Émeli adt yemixataren. »
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ezzar eweyenin érwel i Ƹisa, essensen ibernah nsn fols ezzar esséwenen Ƹisa.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 A yekka yerǧéh sansén ǎddunet dats ibernah nsn fol ǎbǎreqqa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Deroɣ yoheẓ Yerušelem, s ǎbǎreqqa wa yeresen dɣ tadraq tan Ezzeytun, inelkimen eddewén, eqqimen tamelen Yaḷḷah fol tikunén ti eneyen eṭkalen ǎmesli.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Gannén :
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ellant Elfarisiten wiyeḍ déndɣ ǧér ǎddunet, ennen as i Ƹisa : « Muƹalim, eɣtel inelkimen ennek. »
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yenna hasn Ƹisa : « Elleɣéɣ awén tn, kud entenéḍ essosemen, ikedéwen éd seqqerin ! »
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 As deroɣ hin yéweḍ Ƹisa Yerušelem, yeney aɣrem ezzar yeslef dɣ érét ennét,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 yenna : « Kem, enner ula ahel waɣ, aked kem tessaned ǎbǎreqqa n esselamet ! Beššan dimaɣ yeffar fol téṭṭawén ennem !
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Elkamen dm iheḍan wi dɣ ham éd seɣleyen ihenǧa ennem elxiyaḍen, éd ham eɣliyen, éd kem eẓmemen.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Éd kem etteɣteɣen ékét ennem, kem d araten ennem, wr ham éd eyyin ula aẓẓed yensan fol ămidi ennét, édét tugeyed éd telmeded émér wa kem-d yosa Yaḷḷah ! »
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ḍeffer adih, yeggeh Ƹisa dɣ Éhen wan Ǎmud, yeqqim isatteɣ ds ettejjar,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 iganna sn : « Yektab : -Tǎɣǎhamtin tǎmos tǎɣǎhamt n ǎmud-. Beššan kewenéḍ teknem ds ekǎhǎm n imekeren ! »
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ak ahel isaɣra Ƹisa dɣ Éhen wan Ǎmud. Ad gammeyen imɣaren n imerubay d elƹulama wi kettebnén d imɣaren n ǎkal édt eŋɣin.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Beššan wr essénen menék awa hé eǧin édét ǎddunet emdan yegraẓ asn awa iganna hullan, ekfant tǎmeẓẓuk.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.