Lucas 18
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NVT
1 Yeǧa Ƹisa tangalt tah i inelkimen ennét baš éd elmeden in ilzam asn timuhuden abedǎh, bela wr ekkésen eṭṭema :
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 « Dɣ aɣrem iyyen illé elqaḍi wrn yeksoḍ Yaḷḷah, wr yekkul dɣ wl iyyen.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Dɣ aɣrem wah tellé tǎmǎṭ iyyet s eba ales ennét, tasé hin abedǎh, tganna as : -Ekkes ahi tekeréṭ dɣ ǎwadem wa hi yeḍlamen-.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Yugay as elqaḍi ad iǧa a yeggén, ezzar ahel iyyen yenna dɣ iman ennét : -Kud yera wr eksoḍeɣ Messineɣ, wr ekkuleɣ dɣ wl iyyen ;
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 beššan tǎmǎṭ taɣ teẓẓoḍeh ahi, éd esseneɣ wr has éd ekkeseɣ tekeréṭ baš wr éd tales tas ahi-d, tessersen ahi-. »
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Yenna Ƹisa : « Sallem i ǎdewenné n erk elqaḍi wah !
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Adih tordam as Messineɣ wr éd yekkes tekeréṭ i innét as ǎsiɣerén ahel d éheḍ ? Tordam as éd ihel baš éd hasn yilal ?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Elleɣéɣ awn as éd hasn yekkes tekeréṭ hik. Beššan tordam as, as éd yas Ag ǎwadem éd yas dɣ ǎmǎḍal ǎddunet tha taflest hund téndɣ ? »
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Yesseɣley Ƹisa tangalt tah i wi ǎsilekennén in eẓẓalen dat Yaḷḷah, elkan ǎddunet wi heḍnén :
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 « Essin médden éwenen s éhen wan ǎmud ekkan ds ǎmuhed, iyyen yǎmos elfarisi wa heḍen yeqqal ǎnarmas n tiwsé.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Elfarisi yebdad itimuhud dɣ iman ennét hund awah, iganna : -É Messineɣ, emmoyeɣ ak in wr oléɣ d ǎddunet wi heḍnén, wi ǎmosnén imǎkeren, inesbekkaḍen, kél ezzina, ǎmmoyyéɣ ak in wr oléɣ d ǎnarmas n tiwsé wén.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Toẓameɣ essin iméren fol essa iheḍan, takkeseɣ ak tafolt fol merawet n awa garreweɣ iket ennét-.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Ǎnarmas n tiwsé yebdad dɣ igeg, awa has tega tekrakéṭ wr yeṭkél aked ǎsewaḍ ennét s aǧenna, beššan iggat idmaren ennét iganna : -É Messineɣ, sismeḍ foli, nk wan ănesbekkaḍ-. »
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Yenna Ƹisa : « Elleɣéɣ awn as u-tiwsé yeqqel tǎɣǎhamt ennét yeǧraw udem ɣor Yaḷḷah, wr igréw Elfarisi. Eré yeṭkalen iman ennét, éd yeres, éré yesiresen iman ennét, éd yeṭkel. »
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Taweyen in ǎddunet i Ƹisa aked arrawen enḍuknén baš éd isansa ifassen ennét folsn. As eneyen inelkimen ennét awén eɣtelen-tn.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Beššan yeẓẓoheẓ-tn in Ƹisa ezzar yenna : « Eyyet arrawen wi enḍuknén éd hi-d asin, wr hasn tuǧeyem édét Elmelek n Yaḷḷah elant wi dsn olenén.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Elleɣéɣ awn tn, awén tidet : wa wrn iɣebbel Elmelek n Yaḷḷah hund arraw wa enḍukken wr yeddobet éd-t yeggeh ar abedǎh. »
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Yessesten amɣar iyyen Ƹisa, yenna : « Muƹalim wa yoleɣen, ma hé egeɣ baš éd ekreheɣ tǎmeddort tan abedǎh ? »
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Yenna has Ƹisa : « Mafol tgannéd ahi wa yoleɣen ? Wrt illé i yolaɣen ar Yaḷḷah ɣas.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Tezzayed eššeriƹa : -Wr tegged ezzina, wr tegged iman, wr tikred, wr tegged tǎǧuhé teɣlaḍet, simɣer tik d mak-. »
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Yenna has ales : « Taggeɣ awa tenna eššeriƹa wa fol meḍriyeɣ. »
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 As yesla Ƹisa i awah, yenna : « Tosared heret iyyen arweh : zenhin awa tléd imda d tekfed aẓref ennét i tilǎqqiwén, dédih éd teɣmered dɣ iǧennawen, ezzar telkemed ahi. »
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 As yesla ales i awén eɣheden iman ennét édét yelwa s tela.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yeney Ƹisa as eɣheden iman n ales yenna : « Eṣṣahet a yeǧa uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah fol wi eɣmernén !
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Edét yeṣṣohet fol amis akkay dɣ téṭ n estenfus, beššan yerné eṣahu wa iǧen fol wi eɣmernén uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah. »
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Wi has esigednén gannén : « Adih, mi yeddobén éd yennej ? »
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yenna Ƹisa : « Awa wr ǎddobén ǎddunet, yeddobet Yaḷḷah. »
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Yenna Betrus adih : « Eniy, nefel awa nela [imda] baš éd hak nelkem. »
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Yenna hasn Ƹisa : « Elleɣéɣ awn tn, tidet awén, éré yoyyen tǎɣǎhamt ennét méɣ hennis méɣ meddans méɣ tis méɣ mas méɣ ayet-mas dɣ érét n Elmelek n Yaḷḷah,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 éd yegrew a yeggén dɣ tǎmeddort taɣ, d dɣ eddunya ta-d teglet éd igrew tǎmeddort tan abedǎh. »
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Yeẓmeẓley Ƹisa inemmahalen ennét win meraw d essin, yenna hasn : « Segdeti, éd nk Yerušelem, éd yeǧ ds imda awa ekteben ennebiten fol Ag ǎwadem.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Éd hin yetwegar ɣor tawsitén wrn ǎmos kél Elyehud, éd ds eḍsin, édt tessebbin, éd fols sutfin.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Éd-t ewtin ezzar éd-t eŋɣin. Beššan ahel wan keraḍ éd-d yenker ǧer inemmuttan. »
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Beššan inelkimen ennét wr egrehen awas yera éd tn yen ; tifér ennét effarnet asn, wr essénen elmeƹna nsnt.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Ḍeffer awéndɣ yoheẓ Ƹisa aɣrem wan Yariḥo. Yellé ales derɣalen yeqqimen fol ǎbǎreqqa, yegmay takuté.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Yesla i ǎddunet errigehen ezzar yessesten ma itaǧǧen.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Yehéwel as Ƹisa wan Ennaṣira a yokayen deh.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Yesɣeret, yenna : « Ƹisa, ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Wi erregehnén dɣ éɣef eɣtelent, ennen as éd yesusem, beššan yeqqim yesiɣeret denneg awén : « Ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Yebded Ƹisa, yenna éd has-d awyin ales wah. As in yoheẓ yessestent Ƹisa :
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 « Mas tered éd hak-t egeɣ ? » Yenna has : « Émeli, ǎhenay a ǎréɣ. »
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Yenna has Ƹisa : « Eniy ! Taflest ennek tezzozey key. »
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Émér héndɣ yeney, yelkem i Ƹisa itamel Yaḷḷah. As eneyen ǎddunet awén eqqimen tamelen Yaḷḷah emdan.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.