Lucas 18
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Yeǧa Ƹisa tangalt tah i inelkimen ennét baš éd elmeden in ilzam asn timuhuden abedǎh, bela wr ekkésen eṭṭema :
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 « Dɣ aɣrem iyyen illé elqaḍi wrn yeksoḍ Yaḷḷah, wr yekkul dɣ wl iyyen.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Dɣ aɣrem wah tellé tǎmǎṭ iyyet s eba ales ennét, tasé hin abedǎh, tganna as : -Ekkes ahi tekeréṭ dɣ ǎwadem wa hi yeḍlamen-.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Yugay as elqaḍi ad iǧa a yeggén, ezzar ahel iyyen yenna dɣ iman ennét : -Kud yera wr eksoḍeɣ Messineɣ, wr ekkuleɣ dɣ wl iyyen ;
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 beššan tǎmǎṭ taɣ teẓẓoḍeh ahi, éd esseneɣ wr has éd ekkeseɣ tekeréṭ baš wr éd tales tas ahi-d, tessersen ahi-. »
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Yenna Ƹisa : « Sallem i ǎdewenné n erk elqaḍi wah !
6 Então o Senhor disse:
7 Adih tordam as Messineɣ wr éd yekkes tekeréṭ i innét as ǎsiɣerén ahel d éheḍ ? Tordam as éd ihel baš éd hasn yilal ?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Elleɣéɣ awn as éd hasn yekkes tekeréṭ hik. Beššan tordam as, as éd yas Ag ǎwadem éd yas dɣ ǎmǎḍal ǎddunet tha taflest hund téndɣ ? »
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Yesseɣley Ƹisa tangalt tah i wi ǎsilekennén in eẓẓalen dat Yaḷḷah, elkan ǎddunet wi heḍnén :
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 « Essin médden éwenen s éhen wan ǎmud ekkan ds ǎmuhed, iyyen yǎmos elfarisi wa heḍen yeqqal ǎnarmas n tiwsé.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Elfarisi yebdad itimuhud dɣ iman ennét hund awah, iganna : -É Messineɣ, emmoyeɣ ak in wr oléɣ d ǎddunet wi heḍnén, wi ǎmosnén imǎkeren, inesbekkaḍen, kél ezzina, ǎmmoyyéɣ ak in wr oléɣ d ǎnarmas n tiwsé wén.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Toẓameɣ essin iméren fol essa iheḍan, takkeseɣ ak tafolt fol merawet n awa garreweɣ iket ennét-.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Ǎnarmas n tiwsé yebdad dɣ igeg, awa has tega tekrakéṭ wr yeṭkél aked ǎsewaḍ ennét s aǧenna, beššan iggat idmaren ennét iganna : -É Messineɣ, sismeḍ foli, nk wan ănesbekkaḍ-. »
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Yenna Ƹisa : « Elleɣéɣ awn as u-tiwsé yeqqel tǎɣǎhamt ennét yeǧraw udem ɣor Yaḷḷah, wr igréw Elfarisi. Eré yeṭkalen iman ennét, éd yeres, éré yesiresen iman ennét, éd yeṭkel. »
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Taweyen in ǎddunet i Ƹisa aked arrawen enḍuknén baš éd isansa ifassen ennét folsn. As eneyen inelkimen ennét awén eɣtelen-tn.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Beššan yeẓẓoheẓ-tn in Ƹisa ezzar yenna : « Eyyet arrawen wi enḍuknén éd hi-d asin, wr hasn tuǧeyem édét Elmelek n Yaḷḷah elant wi dsn olenén.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Elleɣéɣ awn tn, awén tidet : wa wrn iɣebbel Elmelek n Yaḷḷah hund arraw wa enḍukken wr yeddobet éd-t yeggeh ar abedǎh. »
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Yessesten amɣar iyyen Ƹisa, yenna : « Muƹalim wa yoleɣen, ma hé egeɣ baš éd ekreheɣ tǎmeddort tan abedǎh ? »
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yenna has Ƹisa : « Mafol tgannéd ahi wa yoleɣen ? Wrt illé i yolaɣen ar Yaḷḷah ɣas.
19 Jesus respondeu:
20 Tezzayed eššeriƹa : -Wr tegged ezzina, wr tegged iman, wr tikred, wr tegged tǎǧuhé teɣlaḍet, simɣer tik d mak-. »
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Yenna has ales : « Taggeɣ awa tenna eššeriƹa wa fol meḍriyeɣ. »
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 As yesla Ƹisa i awah, yenna : « Tosared heret iyyen arweh : zenhin awa tléd imda d tekfed aẓref ennét i tilǎqqiwén, dédih éd teɣmered dɣ iǧennawen, ezzar telkemed ahi. »
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 As yesla ales i awén eɣheden iman ennét édét yelwa s tela.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yeney Ƹisa as eɣheden iman n ales yenna : « Eṣṣahet a yeǧa uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah fol wi eɣmernén !
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Edét yeṣṣohet fol amis akkay dɣ téṭ n estenfus, beššan yerné eṣahu wa iǧen fol wi eɣmernén uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah. »
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Wi has esigednén gannén : « Adih, mi yeddobén éd yennej ? »
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yenna Ƹisa : « Awa wr ǎddobén ǎddunet, yeddobet Yaḷḷah. »
27 Mas Jesus respondeu:
28 Yenna Betrus adih : « Eniy, nefel awa nela [imda] baš éd hak nelkem. »
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Yenna hasn Ƹisa : « Elleɣéɣ awn tn, tidet awén, éré yoyyen tǎɣǎhamt ennét méɣ hennis méɣ meddans méɣ tis méɣ mas méɣ ayet-mas dɣ érét n Elmelek n Yaḷḷah,
29 Jesus lhes respondeu:
30 éd yegrew a yeggén dɣ tǎmeddort taɣ, d dɣ eddunya ta-d teglet éd igrew tǎmeddort tan abedǎh. »
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Yeẓmeẓley Ƹisa inemmahalen ennét win meraw d essin, yenna hasn : « Segdeti, éd nk Yerušelem, éd yeǧ ds imda awa ekteben ennebiten fol Ag ǎwadem.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Éd hin yetwegar ɣor tawsitén wrn ǎmos kél Elyehud, éd ds eḍsin, édt tessebbin, éd fols sutfin.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Éd-t ewtin ezzar éd-t eŋɣin. Beššan ahel wan keraḍ éd-d yenker ǧer inemmuttan. »
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Beššan inelkimen ennét wr egrehen awas yera éd tn yen ; tifér ennét effarnet asn, wr essénen elmeƹna nsnt.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ḍeffer awéndɣ yoheẓ Ƹisa aɣrem wan Yariḥo. Yellé ales derɣalen yeqqimen fol ǎbǎreqqa, yegmay takuté.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Yesla i ǎddunet errigehen ezzar yessesten ma itaǧǧen.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Yehéwel as Ƹisa wan Ennaṣira a yokayen deh.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Yesɣeret, yenna : « Ƹisa, ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Wi erregehnén dɣ éɣef eɣtelent, ennen as éd yesusem, beššan yeqqim yesiɣeret denneg awén : « Ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Yebded Ƹisa, yenna éd has-d awyin ales wah. As in yoheẓ yessestent Ƹisa :
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 « Mas tered éd hak-t egeɣ ? » Yenna has : « Émeli, ǎhenay a ǎréɣ. »
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Yenna has Ƹisa : « Eniy ! Taflest ennek tezzozey key. »
42 Jesus lhe disse:
43 Émér héndɣ yeney, yelkem i Ƹisa itamel Yaḷḷah. As eneyen ǎddunet awén eqqimen tamelen Yaḷḷah emdan.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.