Lucas 18
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA
1 Yeǧa Ƹisa tangalt tah i inelkimen ennét baš éd elmeden in ilzam asn timuhuden abedǎh, bela wr ekkésen eṭṭema :
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 « Dɣ aɣrem iyyen illé elqaḍi wrn yeksoḍ Yaḷḷah, wr yekkul dɣ wl iyyen.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Dɣ aɣrem wah tellé tǎmǎṭ iyyet s eba ales ennét, tasé hin abedǎh, tganna as : -Ekkes ahi tekeréṭ dɣ ǎwadem wa hi yeḍlamen-.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Yugay as elqaḍi ad iǧa a yeggén, ezzar ahel iyyen yenna dɣ iman ennét : -Kud yera wr eksoḍeɣ Messineɣ, wr ekkuleɣ dɣ wl iyyen ;
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 beššan tǎmǎṭ taɣ teẓẓoḍeh ahi, éd esseneɣ wr has éd ekkeseɣ tekeréṭ baš wr éd tales tas ahi-d, tessersen ahi-. »
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Yenna Ƹisa : « Sallem i ǎdewenné n erk elqaḍi wah !
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Adih tordam as Messineɣ wr éd yekkes tekeréṭ i innét as ǎsiɣerén ahel d éheḍ ? Tordam as éd ihel baš éd hasn yilal ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Elleɣéɣ awn as éd hasn yekkes tekeréṭ hik. Beššan tordam as, as éd yas Ag ǎwadem éd yas dɣ ǎmǎḍal ǎddunet tha taflest hund téndɣ ? »
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesseɣley Ƹisa tangalt tah i wi ǎsilekennén in eẓẓalen dat Yaḷḷah, elkan ǎddunet wi heḍnén :
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 « Essin médden éwenen s éhen wan ǎmud ekkan ds ǎmuhed, iyyen yǎmos elfarisi wa heḍen yeqqal ǎnarmas n tiwsé.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Elfarisi yebdad itimuhud dɣ iman ennét hund awah, iganna : -É Messineɣ, emmoyeɣ ak in wr oléɣ d ǎddunet wi heḍnén, wi ǎmosnén imǎkeren, inesbekkaḍen, kél ezzina, ǎmmoyyéɣ ak in wr oléɣ d ǎnarmas n tiwsé wén.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Toẓameɣ essin iméren fol essa iheḍan, takkeseɣ ak tafolt fol merawet n awa garreweɣ iket ennét-.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ǎnarmas n tiwsé yebdad dɣ igeg, awa has tega tekrakéṭ wr yeṭkél aked ǎsewaḍ ennét s aǧenna, beššan iggat idmaren ennét iganna : -É Messineɣ, sismeḍ foli, nk wan ănesbekkaḍ-. »
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Yenna Ƹisa : « Elleɣéɣ awn as u-tiwsé yeqqel tǎɣǎhamt ennét yeǧraw udem ɣor Yaḷḷah, wr igréw Elfarisi. Eré yeṭkalen iman ennét, éd yeres, éré yesiresen iman ennét, éd yeṭkel. »
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Taweyen in ǎddunet i Ƹisa aked arrawen enḍuknén baš éd isansa ifassen ennét folsn. As eneyen inelkimen ennét awén eɣtelen-tn.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Beššan yeẓẓoheẓ-tn in Ƹisa ezzar yenna : « Eyyet arrawen wi enḍuknén éd hi-d asin, wr hasn tuǧeyem édét Elmelek n Yaḷḷah elant wi dsn olenén.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Elleɣéɣ awn tn, awén tidet : wa wrn iɣebbel Elmelek n Yaḷḷah hund arraw wa enḍukken wr yeddobet éd-t yeggeh ar abedǎh. »
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Yessesten amɣar iyyen Ƹisa, yenna : « Muƹalim wa yoleɣen, ma hé egeɣ baš éd ekreheɣ tǎmeddort tan abedǎh ? »
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yenna has Ƹisa : « Mafol tgannéd ahi wa yoleɣen ? Wrt illé i yolaɣen ar Yaḷḷah ɣas.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Tezzayed eššeriƹa : -Wr tegged ezzina, wr tegged iman, wr tikred, wr tegged tǎǧuhé teɣlaḍet, simɣer tik d mak-. »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Yenna has ales : « Taggeɣ awa tenna eššeriƹa wa fol meḍriyeɣ. »
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 As yesla Ƹisa i awah, yenna : « Tosared heret iyyen arweh : zenhin awa tléd imda d tekfed aẓref ennét i tilǎqqiwén, dédih éd teɣmered dɣ iǧennawen, ezzar telkemed ahi. »
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 As yesla ales i awén eɣheden iman ennét édét yelwa s tela.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yeney Ƹisa as eɣheden iman n ales yenna : « Eṣṣahet a yeǧa uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah fol wi eɣmernén !
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Edét yeṣṣohet fol amis akkay dɣ téṭ n estenfus, beššan yerné eṣahu wa iǧen fol wi eɣmernén uǧuh dɣ Elmelek n Yaḷḷah. »
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Wi has esigednén gannén : « Adih, mi yeddobén éd yennej ? »
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yenna Ƹisa : « Awa wr ǎddobén ǎddunet, yeddobet Yaḷḷah. »
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Yenna Betrus adih : « Eniy, nefel awa nela [imda] baš éd hak nelkem. »
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yenna hasn Ƹisa : « Elleɣéɣ awn tn, tidet awén, éré yoyyen tǎɣǎhamt ennét méɣ hennis méɣ meddans méɣ tis méɣ mas méɣ ayet-mas dɣ érét n Elmelek n Yaḷḷah,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 éd yegrew a yeggén dɣ tǎmeddort taɣ, d dɣ eddunya ta-d teglet éd igrew tǎmeddort tan abedǎh. »
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yeẓmeẓley Ƹisa inemmahalen ennét win meraw d essin, yenna hasn : « Segdeti, éd nk Yerušelem, éd yeǧ ds imda awa ekteben ennebiten fol Ag ǎwadem.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Éd hin yetwegar ɣor tawsitén wrn ǎmos kél Elyehud, éd ds eḍsin, édt tessebbin, éd fols sutfin.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Éd-t ewtin ezzar éd-t eŋɣin. Beššan ahel wan keraḍ éd-d yenker ǧer inemmuttan. »
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Beššan inelkimen ennét wr egrehen awas yera éd tn yen ; tifér ennét effarnet asn, wr essénen elmeƹna nsnt.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ḍeffer awéndɣ yoheẓ Ƹisa aɣrem wan Yariḥo. Yellé ales derɣalen yeqqimen fol ǎbǎreqqa, yegmay takuté.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Yesla i ǎddunet errigehen ezzar yessesten ma itaǧǧen.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Yehéwel as Ƹisa wan Ennaṣira a yokayen deh.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Yesɣeret, yenna : « Ƹisa, ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Wi erregehnén dɣ éɣef eɣtelent, ennen as éd yesusem, beššan yeqqim yesiɣeret denneg awén : « Ag Dawud, aḍen ahi tǎhanint ! »
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yebded Ƹisa, yenna éd has-d awyin ales wah. As in yoheẓ yessestent Ƹisa :
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 « Mas tered éd hak-t egeɣ ? » Yenna has : « Émeli, ǎhenay a ǎréɣ. »
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Yenna has Ƹisa : « Eniy ! Taflest ennek tezzozey key. »
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Émér héndɣ yeney, yelkem i Ƹisa itamel Yaḷḷah. As eneyen ǎddunet awén eqqimen tamelen Yaḷḷah emdan.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.