Lucas 15
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC
1 Taheẓen inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen ǎǧǧotnén emdan ɣor Ƹisa, sagaden as.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Beššan Elfarisiten d elƹulama wi kettebnén estekteken, gannén : « Ales waɣ itarexxab inesbekkaḍen, yertay dsn s téteté ! »
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Adih yega sn Ƹisa tangalt tah :
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 « Ma yǎmos dwn ilan téméḍé n téhelé, ezzar texrek as iyyet, weggéɣ éd yey teẓẓahet temerwén d teẓẓa ti eqqimnén dɣ tinariwén baš éd yegmey ta texreket ad tt yas ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 As tt éd yas, éd yeddewet, éd tt isewer éẓéren ennét,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 éd yeqqel ihenan ennét, éd yeɣer imidiwen ennét d imehreǧen ennét, éd hasn yen : « Ahret dɣi tǎdǎwit, édét oséɣ téhelé hin, ta hi texreket ! »
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Hund awéndɣ as éd hawen tn gannéɣ, togǎr tǎdewit dɣ aǧenna i ǎnesbekkaḍ iyyen yetuben i teẓẓahet temerwén d teẓẓa eẓẓalnén wrn eré tetubt.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 « Méɣ adih ma tǎmos tǎmǎṭ ta tlet meraw erriyalen, kud yexrek as iyyen, dédih wr éd tsuk énér, éd tefreḍ tǎɣǎhamt, éd teken ǎgǎmay ad tas erriyal wa yexreken ?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ast tegrew, éd teɣer timidiwén ennét d tinaragén ennét, éd hasnt ten : « Ahermet dɣi tǎdǎwit, édét oséɣ erriyalin wa yexreken ! »
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Enneɣ awn tn, hund awéndɣ as temmal tǎdǎwit ǧér ǎngelosen n Yaḷḷah i ănesbekkaḍ iyyen yetuben. »
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yenna Ƹisa daɣ : « Ales iyyen ila meddans essin.
11 E disse:
12 Wa meḍriyen yenna has i tis : -Abba, ekf ahi tafoltin dɣ tǎkasit-. Yenker tisn yeẓun tǎkasit ǧér meddans.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 As okeyen iheḍan wiyyeḍ, yeṭkel wa meḍriyen kaya ennét imda ezzar yegla dɣ ikallen ogegnén. Yebxes awa ila imda, aẓref dɣ ǎǧut ennét, yebxest, itag a yexlan.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 As yeŋɣa awa yeṭṭef imda, tos-d menna mǎqqeret dɣ ǎkal wah, yemxater.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Yosa ɣor ales iyyen n ǎkal, yessoḍent elḥellufen dɣ tinariwén.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Igas laẓ ǎsemmenenneḍ wa dɣ fol d yeqqel isaderhan téteté n elxernub wa tetten elḥellufen, beššan wrt illé i hast ikfen.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ezzar yessoɣel-d, yenmeqqal d iman ennét, yenna dɣ iman ennét : « Elxeddamen win abba hin emdan kannen téteté, nk elléɣ déɣ inaq ahi laẓ !
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Éd enkereɣ, éd egleɣ éd has enneɣ i abba hin : -Abba, ǎbodereɣ-key, egéɣ awn ǎbekkaḍ, key d Yaḷḷah,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ǎbas ǎniheggeɣ éd umaseɣ rurék. Eken dɣi ǎnaxdam ennek. »
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yenker, yegla, yekka awas illa tis.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Yelleɣet as : « Abba, ǎbodereɣ-key, eǧéɣ ǎbekkaḍ i Yaḷḷah, ǎbas ǎniheggeɣ éd umaseɣ rurék. »
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Beššan yenna tis i inaxdamen ennét : « Ermaḍet awyet-d tikemsén ti tnt ufenen, d selsimt, eget as tiseq dɣ aḍaḍ d iɣetémen dɣ éḍaren.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Awyet-d ǎloki wa yedderén, eŋɣet, éd has neǧ ǎmǎǧaru d teramman,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 édét arrawin wa eba yeqqel-d tǎmeddort, yexrak yettegrew-d. » Eǧen teramman.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Émér héndɣ rurés wa mǎqqeren iha iferǧan. As-d yeqqel, yoheẓ in tǎɣǎhamt, yesla i teramman d ǎrekkoḍ.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Yeɣra iyyen dɣ inaxdamen , yessestent fol awa itaggen.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yenna has ǎnaxdam : Ǎmeḍray ennek yeqqel-d, abba ennek yeŋɣas ǎloki wa yedderén édét yegrew-d yeslam. »
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Yewweššen, ezzar yugey éd yeggeh tǎɣǎhamt. Yosé hin tis baš éd-t ilɣed éd yeggeh.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Yenna has i tis : « Nk, eléɣ iwetyan exdameɣ ɣork, a ewéɣ wr key ǎbodereɣ. Beššan a ewéɣ wr hi tekféd ula éɣeyd baš éd egeɣ teramman nk d imidiwenin.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Dimaɣ as-d yeqqel rurék waɣ, enta wa yekšen aẓref ennek ɣor timasrayén, enta teŋɣéd as ǎloki wa yedderén ! »
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Yenna has tis : « Arrawin, key telléd abedǎh ɣori, a eléɣ innek.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Beššan ilzam anɣ éd neddewet, éd neǧ teramman édét ǎmeḍray ennek waɣ eba teqqelt id tǎmeddort, yexrak, dimaɣ yettegrew. »
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.