Lucas 15

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taheẓen inarmasen n tiwsé d inesbekkaḍen ǎǧǧotnén emdan ɣor Ƹisa, sagaden as.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Beššan Elfarisiten d elƹulama wi kettebnén estekteken, gannén : « Ales waɣ itarexxab inesbekkaḍen, yertay dsn s téteté ! »
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Adih yega sn Ƹisa tangalt tah :
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 « Ma yǎmos dwn ilan téméḍé n téhelé, ezzar texrek as iyyet, weggéɣ éd yey teẓẓahet temerwén d teẓẓa ti eqqimnén dɣ tinariwén baš éd yegmey ta texreket ad tt yas ?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 As tt éd yas, éd yeddewet, éd tt isewer éẓéren ennét,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 éd yeqqel ihenan ennét, éd yeɣer imidiwen ennét d imehreǧen ennét, éd hasn yen : « Ahret dɣi tǎdǎwit, édét oséɣ téhelé hin, ta hi texreket ! »
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Hund awéndɣ as éd hawen tn gannéɣ, togǎr tǎdewit dɣ aǧenna i ǎnesbekkaḍ iyyen yetuben i teẓẓahet temerwén d teẓẓa eẓẓalnén wrn eré tetubt.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 « Méɣ adih ma tǎmos tǎmǎṭ ta tlet meraw erriyalen, kud yexrek as iyyen, dédih wr éd tsuk énér, éd tefreḍ tǎɣǎhamt, éd teken ǎgǎmay ad tas erriyal wa yexreken ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ast tegrew, éd teɣer timidiwén ennét d tinaragén ennét, éd hasnt ten : « Ahermet dɣi tǎdǎwit, édét oséɣ erriyalin wa yexreken ! »
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Enneɣ awn tn, hund awéndɣ as temmal tǎdǎwit ǧér ǎngelosen n Yaḷḷah i ănesbekkaḍ iyyen yetuben. »
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yenna Ƹisa daɣ : « Ales iyyen ila meddans essin.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Wa meḍriyen yenna has i tis : -Abba, ekf ahi tafoltin dɣ tǎkasit-. Yenker tisn yeẓun tǎkasit ǧér meddans.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 As okeyen iheḍan wiyyeḍ, yeṭkel wa meḍriyen kaya ennét imda ezzar yegla dɣ ikallen ogegnén. Yebxes awa ila imda, aẓref dɣ ǎǧut ennét, yebxest, itag a yexlan.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 As yeŋɣa awa yeṭṭef imda, tos-d menna mǎqqeret dɣ ǎkal wah, yemxater.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yosa ɣor ales iyyen n ǎkal, yessoḍent elḥellufen dɣ tinariwén.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Igas laẓ ǎsemmenenneḍ wa dɣ fol d yeqqel isaderhan téteté n elxernub wa tetten elḥellufen, beššan wrt illé i hast ikfen.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ezzar yessoɣel-d, yenmeqqal d iman ennét, yenna dɣ iman ennét : « Elxeddamen win abba hin emdan kannen téteté, nk elléɣ déɣ inaq ahi laẓ !
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Éd enkereɣ, éd egleɣ éd has enneɣ i abba hin : -Abba, ǎbodereɣ-key, egéɣ awn ǎbekkaḍ, key d Yaḷḷah,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 ǎbas ǎniheggeɣ éd umaseɣ rurék. Eken dɣi ǎnaxdam ennek. »
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yenker, yegla, yekka awas illa tis.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Yelleɣet as : « Abba, ǎbodereɣ-key, eǧéɣ ǎbekkaḍ i Yaḷḷah, ǎbas ǎniheggeɣ éd umaseɣ rurék. »
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Beššan yenna tis i inaxdamen ennét : « Ermaḍet awyet-d tikemsén ti tnt ufenen, d selsimt, eget as tiseq dɣ aḍaḍ d iɣetémen dɣ éḍaren.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Awyet-d ǎloki wa yedderén, eŋɣet, éd has neǧ ǎmǎǧaru d teramman,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 édét arrawin wa eba yeqqel-d tǎmeddort, yexrak yettegrew-d. » Eǧen teramman.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Émér héndɣ rurés wa mǎqqeren iha iferǧan. As-d yeqqel, yoheẓ in tǎɣǎhamt, yesla i teramman d ǎrekkoḍ.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yeɣra iyyen dɣ inaxdamen , yessestent fol awa itaggen.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yenna has ǎnaxdam : Ǎmeḍray ennek yeqqel-d, abba ennek yeŋɣas ǎloki wa yedderén édét yegrew-d yeslam. »
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Yewweššen, ezzar yugey éd yeggeh tǎɣǎhamt. Yosé hin tis baš éd-t ilɣed éd yeggeh.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Yenna has i tis : « Nk, eléɣ iwetyan exdameɣ ɣork, a ewéɣ wr key ǎbodereɣ. Beššan a ewéɣ wr hi tekféd ula éɣeyd baš éd egeɣ teramman nk d imidiwenin.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Dimaɣ as-d yeqqel rurék waɣ, enta wa yekšen aẓref ennek ɣor timasrayén, enta teŋɣéd as ǎloki wa yedderén ! »
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Yenna has tis : « Arrawin, key telléd abedǎh ɣori, a eléɣ innek.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Beššan ilzam anɣ éd neddewet, éd neǧ teramman édét ǎmeḍray ennek waɣ eba teqqelt id tǎmeddort, yexrak, dimaɣ yettegrew. »
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.