Lucas 13
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs BKJ
1 Émér héndɣ, ennen ǎddunet wiyeḍ i Ƹisa menék awa iǧa Bilaṭes yeŋɣa kél Jalila, isartay ahni nsn d wan tikutawén nsn.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yenna hasn Ƹisa : « Tordam as in etweŋɣen kél Jalila wih hund awéndɣ folin ǎmosen inesbekkaḍen ogernén kél Jalila wi heḍnén emdan ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Kela, gannéɣ awn tn, beššan kud wr tetubem aked kewenéḍ temdam éd temmetim.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Méɣ ma tordam daɣ, kuttum ǎddunet win meraw d ettam fol d yoḍa elburj wan Silwam, dɣ Yerušelem, tordam as inaḍlamen ogernén ǎddunet wi heḍnén n Yerušelem a ǎmosen ?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Kela, ennéɣ awn tn, beššan kud wr tetubem aked kewenéḍ temdan éd temmetim. »
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yegasn Ƹisa tangalt tah : « Ales iyyen ila tahart yessinker tt iyyen ǧér tizzebab ennét. Ahel iyyen yegmey ds aharen, wr tn yosé.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Adih yenna has i ǎnaxdam wa yogeẓen tizzebab : -Ekid, keraḍ iwetyanin, taseɣ d déɣ gammeyeɣ aharen dɣ tahart taɣ, wr tn tiseɣ. Enkeḍ tt dédih ! Mafol tenkar fol ǎmǎḍal bennan ?-
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Yenna has ǎnaxdam : -Sidi, eyyét ǎwetay waɣ arweh ad éd has ebrekeɣ, éd has egeɣ elɣebar.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Dédih tigenén éd taru iwetyan wid eglenén, kud kela, dédih en ahi éd tt enkeḍeɣ-.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Ahel iyyen n essebet yǎmosen ahel wan tesonfat, isaɣra Ƹisa dɣ éhen n téɣeré.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Adih, tella dén tǎmǎṭ iyyet, tela meraw iwetyan d ettam yeṭṭaf tt ag ǎsuf, yesikerembey tt, wr teddobet éd tǎẓẓel iman ennét fo.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 As tt yeney Ƹisa, yeɣrét, yenna has : « Tǎmǎṭ kem ! Tereǧed dɣ torna ennem ! »
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Yeswer tt ifassen ennét. Émér héndɣ tebded, teqqim tamel Yaḷḷah.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Beššan amɣar wan éhen wan téɣeré yewweššen dɣ érét in yezozey Ƹisa ahel n essebet, yenna i ǎddunet widt ellenén : « Ellant seḍis iheḍan dɣ wis neddobet elxedmet, aset-d iheḍan windɣ baš éd dsn tezzeyem, beššan weggén ahel wan essebet ! »
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Yenna Ƹisa : « Ikét n ǎddunet n essin udmawen ! Ahel wan essebet, ak iyyen dwn itar ésu ennét méɣ eyhéḍ ennét baš éd-t isesu, tidet méɣ bahu ?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Tǎmǎṭ taɣ, welt Ibrahim, yekraf tt Eššeyṭan meraw iwetyan d ettam, mafol wr yenhegga éd tt etreǧeɣ ahel n essebet ? »
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Awa yenna yezɣeššem imiksenen ennét, beššan ǎddunet wi heḍnén ezhan fol tikunén-nét.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Yenna Ƹisa : « Ma-d yola Elmelek n Yaḷḷah ? Ma-dt éd suluɣ ?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Yola d taḍaq tan elxerdel yeṭkel ales iyyen, yesseŋɣel tt dɣ ǎfǎraǧ ennét : Tenker, tǎmos ašek, eknen igḍaḍ essuken nsn fol éẓlan ennét. »
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Yenna Ƹisa daɣ : « Ma-d éd suluɣ Elmelek n Yaḷḷah ?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Yola d elxemméra téway tǎmǎṭ éd tt serti d keraḍ modaten n eǧel, elxemméra édt sekef eǧel imda. »
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Yessokel Ƹisa, itaggeh iɣerman d téɣermén, isaɣra dsn, yennihel Yerušelem.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Yessestent ǎwadem iyyen : « Émeli, wrt illé ar heret n ǎddunet n bennan a hé yennejjin ? » Yenna hasn Ƹisa :
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 « Egmeyet s eṣṣahet nwn éd teggehim s taflut ta kerroẓet, édét éd hawen tn enneɣ, eggeten éd egmeyen éd eggehen, beššan éd hasn yender.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 As éd yenker messis n tǎɣǎhamt yergel taflut s esaru, éd teqqeymim dɣ ténéré, éd teqqimem taqebqabem, ganném : -Émeli, ar anɣ-. Ed hawen yen : -Wr esséneɣ mi kewen ilen !-
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Dédih éd has tennim : -Nekša, neswa nertay dk, tesseɣred dɣ eẓẓegagen n aɣrem nnɣ-.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Beššan éd hawen yen daɣ : -Wr esséneɣ i kewen ilen. Enkehet in foli, kewenéḍ wi teggenén a wrn yeẓẓél-.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Déndɣ ad éd tselfim, éd ẓekkeẓeẓim timɣas nwn, as éd teynim Ibrahim, Isḥaq, Yaƹqub d ennebiten emdam dɣ Elmelek n Yaḷḷah, a yekka kewenéḍ tenḍawem-in dɣ ténéré !
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Éd-d asin ǎddunet d efalnén foy d ǎnǎhol, aǧmoḍ d aǧeḍel n tǎfuk, éd eqqeymin i ǎmǎǧaru dɣ Elmelek n Yaḷḷah.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Dédih, wiyeḍ dɣ wi ehreynén éd izaren, wiyeḍ dɣ wi ezzarnén éd ehreyen. »
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Émér héndɣ oheẓent-in Elfarisiten wiyeḍ ennen as : « Erwel, efel édeǧ waɣ, Hérodes yera éd key yeŋɣ. »
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yenna hasn Ƹisa : « Aset ǎxorhi wah, ennet as : Satteɣeɣ kél ǎsuf, zuzuyeɣ imérenen ahel waɣ d tufat, ahel wan keraḍ éd semmenduɣ awa kanneɣ.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Beššan ahel waɣ, tufat d ahel hén ilzam ahi éd akyeɣ ǎbǎreqqa hin, édét ennebi wr has yemmukken tǎmettant dɣ édeǧ wrn yǎmos Yerušelem-.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Yerušelem, Yerušlem kem, kem ta tnaqqet ennebiten, kem ta teggaret éẓẓeden fol ǎddunet wi ham-d yessewey Yaḷḷah ! Menekét iméren eɣheleɣ éd sedweɣ meddanek ɣori hund awa tag tekehit tsadaw ifellusen dag tifakfakén ennét, beššan tuǧeyem !
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Adih, tǎɣǎhamt nwn édt tetwenḍaw. Beššan, ennéɣ awn tn, wr hi éd teynim ar émér wad éd tennim : Tǎbareka wad yosen dɣ isem n Émeli. »
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.