Lucas 11
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ACF
1 Ahel iyyen itimuhud Ƹisa dɣ édeg iyyen, as yesmenda, yosé hin iyyen dɣ inelkimen ennét, yenna has : « Émeli, selmed anɣ éd entimuhud, hund awa iǧa Eḥya i inelkimen ennét. »
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yenna hasn : « As timuhudem ennet : Abba, emdan éd eqquddesen isem ennek, yasét-d Elmelek ennek,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 teqqimed thakked anɣ tagella nnɣ ak ahel,
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 soref anɣ ibekkaḍen nnɣ, édét aked nekkenéḍ ensoruf i wi haneɣ eḍlemnén. Wr hanɣ toyyéd éd neggeh térmitén [beššan nejj-anɣ dɣ a yeššaḍen]. »
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Yenna hasn Ƹisa daɣ : « Kud iyyen dewen, yosa ǎmidi iyyen dɣ ammas n éheḍ, yegmey éd has iserḍel keraḍet tiǧelwén,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 édét yekreh ǎmegar dɣ éheḍ, wr ilé as-t yesmager.
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Kud ǎmidi wah yenna has : « Ekfi elɣafyet, émér waɣ taflut tergal, nk d arrawenin neha édeg nnɣ, wr eddobéɣ éd enkereɣ éd key ekfeɣ awa teréd. »
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Elleɣeɣ awn as kud wr éd yenker baš éd-t yekf awén édét ǎmidi ennét a yǎmos, éd yenker éd-t yekf awa yemxater imda fol tekunt n iba n teɣaššimt n ămidi ennét.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Nk, ennéɣ awn awén : edelet, éd tegrewem ; egmeyet, éd tasim ; ewtet taflut, éd hawn nar.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Édét éré idelen, éd yegrew, éré yegmeyen éd yas, éré yeweten taflut éd has nar.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Essesteneɣ kewen, leɣteti : ma yǎmos dewen abba wa dɣ éd yegmey rurés ǎsolmi edt yekf aššel ?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Méɣ yegmey ds tesedalt, yeẓẓel as ǎẓérdem ?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ula kewenéḍ wi exlenén, tessanem isuf n tihusay i meddankwen, beršéɣ Abba n Iǧennawen, éd yekf Unfas ennét Heddigen i wi dst egmeynén ! »
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yesteɣ Ƹisa ag ǎsuf ihan ales iyyen, yekkas as awal. As yegmeḍ ag ǎsuf, yesséwel ales, ǎkunen ǎddunet wi has eɣleynén.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Beššan wiyeḍ ennen : « Isatteɣ kél ǎsuf s terna n Beƹlezabul, amɣar n kél ǎsuf. »
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Wiyeḍ heḍnén, eran édt armin, egmeyen ds ǎhamol iyyen d ifalen aǧenna.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Beššan yessan awa exximmemen, yenna hasn : « Ak ǎkal s ǎddunet-nét kannesen ǧérésn, éd yehlek ; ak tawsit kanneset d iman-nét éd toḍu.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Kud aked Iblis ikannes d iman-nét, menék awa hé yeǧ elmelek-nét éd yeṭṭef ? Édét tennem s terna n Beƹlezabul as satteɣeɣ kél ǎsuf.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Kud nk satteɣeɣ-tn s terna n Beƹlezabul dédih menék awa taggen arrawen nwn satteɣen-tn ? Entenéḍ a hé yumasin elqaḍiten nwn.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Beššan kud s aḍaḍ n Yaḷḷah as satteɣeɣ kél ǎsuf, dédih Elmelek n Yaḷḷah yeweḍ kewen-d.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 Kud ales yeṣṣohén, ilan teẓoli, yogaẓen ihenan ennét, tela ennét teɣlaf,
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 beššan kud yosé hin ales t-yernan, yeŋɣé, yekkes ds teẓoli ennét ta fol yesfella d tela ennét, yeẓun tn in emdan.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Wa wrn dɣ-i yeddéw, ahengo hin, éré wa wrn hi itilal s asdu, izamezzay. »
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 As yegmeḍ ag ǎsuf ales, yehoreǧ yegmay imnay. Wrt yosé, ezzar yenna : « Éd eqqeleɣ ihenanin, windɣ d egmeḍɣ. »
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 As in yosa yosén efraḍen, eknan emuken.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Dédih yegla yosa essa kél ǎsuf heḍnén éd-t ernanén tǎxellawt, eqqelen-d ezzeɣen. Herrayet n ales wén terna tǎxellawt tizaret ennét. »
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 A yekka yesséwel Ƹisa, tenna has tǎmǎṭ iyyet teṭkal ǎmesli ennét : « Tengeḍ i tesa ta dɣ tedweled, tengeḍ i ifefan wi tenkesed. »
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Yenna has : « Tengeḍ ɣas i wi sagadnén i Awal n Yaḷḷah, lakkemen as ! »
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Osen in ǎddunet s ǎǧut eɣleyen as, yenna hasn : « Ǎddunet win dimaɣ exlan, gammeyen ǎhamol iyyen n Yaḷḷah, wr éd egrewen ar ǎhamol n ennebi Yunes.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Hund awas yeqqal Yunes ǎhamol n Yaḷḷah ɣor kél Niniwa, Ag ǎwadem éd-t yumas i win ezzeman waɣ.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Éd tenker tǎmenokalt n ǎnǎhol ahel wan tanaṭ, éd tseḍlem ǎddunet win ezzeman waɣ, édét tefal-d ikallen wi ogegnén baš éd seged i elmiɣna tan Suleyman. Segdet ! Déɣ illé i yogeren Suleyman !
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ahel wan tanaṭ, kél Niniwa éd enkeren éd emlin dat ǎddunet win dimaɣ, éd tn seḍlemen, édét kél Niniwa ǎtuben ahel wa-d eslen i Yunes. Segdet ! Déɣ illé i yogeren Yunes ! »
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 « Wrt illé wa hé isukun énér ezzar éd-t yeffer [méɣ édt yeǧ dag ǎkus], kela, afella adt éd yeǧ baš wi-d taggehnén éd hanneyen taffawt.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Téṭ tǎmos énér n taɣessa. Kud téṭ ennek tesxa, taɣessa ennek temda tehét taffawt, beššan kud terin téṭ ennek, taɣessa éd tumas tihay.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Hékey ɣas ! Essen kud taffawt ta key tehet wr éd tumas tihay !
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Kud taɣessa ennek temda tehét taffawt, sl ula enḍerren n tihay, éd tumas efa temda, hund énér ta hak teget taffawt. »
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 A yekka yesséwel Ƹisa, yeƹreḍ-t Elfarisi iyyen éd yemmeklow ɣors. Yeggeh ɣors, yesɣemer.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ast yeney Elfarisi, yekun fol in wr yewweḍa dat ameklu hund elɣada.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Yenna has Ƹisa : « Kewenéḍ Elfarisiten ! Zazzagem afella n ikassen a yekka ammas nwn yeṭkar tikra d tǎxellawt !
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ikét n inebbuddal ! Yaḷḷah wa yeknen ǎgenena, weggén enta a yeknen ammas ?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Adih ektet i tileqqiwén s ulawen nwn, dédih ak heret éd hawen yizzag.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 Beššan elƹib folwn Elfarisiten, kewenéḍ wi hekkenén i Yaḷḷah tafolt fol merawet n enneɣnaɣ d tǎneṭfért d iškan win iferǧan emdan. Toyyem uẓul d tera wi-d efelnén Yaḷḷah ! Awaɣ as ilzam tiɣawt-nét, sl wr toyyém awa heḍen !
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Elƹib folwn, Elfarisiten, kewenéḍ wi essofnén ideggen wi ezzarnén dɣ éhen n téɣeré d iseslamen dɣ ideggen wi maqqornén !
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Elƹib folwn, kewenéḍ wi olenen d éẓekwan wr amunnén, wi fol gallen ǎddunet bla wr essénen in errigehen folsnt ! »
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Yenna elmuƹlim iyyen n eššeriƹa : « Muƹalim, s awal wa tagged, tesebbed anɣ aked nekkenéḍ ! »
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yenna Ƹisa : « Aked kewenéḍ, elmuƹlimin, elɣib folwn, édét tsawarem ǎddunet aẓuk s asn indar aggay ennét, iman nwn wrt teḍḍisem ula s aḍaḍ !
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Elƹib folwn, édét tkannem idebnan i ennebiten, windɣ neqqen abbaten nwn !
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Temosem dédih imašhaden n abbaten nwn, sakném in terḍam asn, édét entenéḍ a-d tn inaqqen, kewenéḍ a ibunnun idebnan ! »
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Fol awéndɣ as tenna elmiɣna n Yaḷḷah : « Éd hasn siwyeɣ ennebiten d inemmahalen, éd dsn eŋɣin wiyeḍ, éd dsn esteɣen wiyeḍ,
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 ǎddunet win dimaɣ éd erẓemen ahni n ennebiten wa yeŋɣelen wa fol tenta eddunya,
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 mn ahni wan Habel ar wan Zakariya, wa yemmuten ǧér ǎseɣres wan tikutawén d éhen wan Yaḷḷah. Tidet ! Eḍmaneɣ awn as ǎddunet win ezzeman waɣ, erreẓam a hé eǧin !
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 Elƹib folwn, elmuƹlimin win eššeréƹa, édét tekkesem ǎsaru n musnet ! Kewenéḍ wr teggehem, wi erenén éd eggehen, tekkesem asnt ! »
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 As yegmeḍ déngam, elmuƹlimin wi kettebnén d Elfarisiten ewwiššenen, ǎkkusen fols, eqqimen sastanent fol hereten ǎǧǧotnén,
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 egmeyen édt ermesen, eran édt seḍlemen fol awal ennét.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.