Lucas 11
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARIB
1 Ahel iyyen itimuhud Ƹisa dɣ édeg iyyen, as yesmenda, yosé hin iyyen dɣ inelkimen ennét, yenna has : « Émeli, selmed anɣ éd entimuhud, hund awa iǧa Eḥya i inelkimen ennét. »
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yenna hasn : « As timuhudem ennet : Abba, emdan éd eqquddesen isem ennek, yasét-d Elmelek ennek,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 teqqimed thakked anɣ tagella nnɣ ak ahel,
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 soref anɣ ibekkaḍen nnɣ, édét aked nekkenéḍ ensoruf i wi haneɣ eḍlemnén. Wr hanɣ toyyéd éd neggeh térmitén [beššan nejj-anɣ dɣ a yeššaḍen]. »
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yenna hasn Ƹisa daɣ : « Kud iyyen dewen, yosa ǎmidi iyyen dɣ ammas n éheḍ, yegmey éd has iserḍel keraḍet tiǧelwén,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 édét yekreh ǎmegar dɣ éheḍ, wr ilé as-t yesmager.
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Kud ǎmidi wah yenna has : « Ekfi elɣafyet, émér waɣ taflut tergal, nk d arrawenin neha édeg nnɣ, wr eddobéɣ éd enkereɣ éd key ekfeɣ awa teréd. »
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Elleɣeɣ awn as kud wr éd yenker baš éd-t yekf awén édét ǎmidi ennét a yǎmos, éd yenker éd-t yekf awa yemxater imda fol tekunt n iba n teɣaššimt n ămidi ennét.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Nk, ennéɣ awn awén : edelet, éd tegrewem ; egmeyet, éd tasim ; ewtet taflut, éd hawn nar.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Édét éré idelen, éd yegrew, éré yegmeyen éd yas, éré yeweten taflut éd has nar.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Essesteneɣ kewen, leɣteti : ma yǎmos dewen abba wa dɣ éd yegmey rurés ǎsolmi edt yekf aššel ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Méɣ yegmey ds tesedalt, yeẓẓel as ǎẓérdem ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ula kewenéḍ wi exlenén, tessanem isuf n tihusay i meddankwen, beršéɣ Abba n Iǧennawen, éd yekf Unfas ennét Heddigen i wi dst egmeynén ! »
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yesteɣ Ƹisa ag ǎsuf ihan ales iyyen, yekkas as awal. As yegmeḍ ag ǎsuf, yesséwel ales, ǎkunen ǎddunet wi has eɣleynén.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Beššan wiyeḍ ennen : « Isatteɣ kél ǎsuf s terna n Beƹlezabul, amɣar n kél ǎsuf. »
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Wiyeḍ heḍnén, eran édt armin, egmeyen ds ǎhamol iyyen d ifalen aǧenna.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Beššan yessan awa exximmemen, yenna hasn : « Ak ǎkal s ǎddunet-nét kannesen ǧérésn, éd yehlek ; ak tawsit kanneset d iman-nét éd toḍu.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Kud aked Iblis ikannes d iman-nét, menék awa hé yeǧ elmelek-nét éd yeṭṭef ? Édét tennem s terna n Beƹlezabul as satteɣeɣ kél ǎsuf.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Kud nk satteɣeɣ-tn s terna n Beƹlezabul dédih menék awa taggen arrawen nwn satteɣen-tn ? Entenéḍ a hé yumasin elqaḍiten nwn.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Beššan kud s aḍaḍ n Yaḷḷah as satteɣeɣ kél ǎsuf, dédih Elmelek n Yaḷḷah yeweḍ kewen-d.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Kud ales yeṣṣohén, ilan teẓoli, yogaẓen ihenan ennét, tela ennét teɣlaf,
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 beššan kud yosé hin ales t-yernan, yeŋɣé, yekkes ds teẓoli ennét ta fol yesfella d tela ennét, yeẓun tn in emdan.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Wa wrn dɣ-i yeddéw, ahengo hin, éré wa wrn hi itilal s asdu, izamezzay. »
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 As yegmeḍ ag ǎsuf ales, yehoreǧ yegmay imnay. Wrt yosé, ezzar yenna : « Éd eqqeleɣ ihenanin, windɣ d egmeḍɣ. »
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 As in yosa yosén efraḍen, eknan emuken.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Dédih yegla yosa essa kél ǎsuf heḍnén éd-t ernanén tǎxellawt, eqqelen-d ezzeɣen. Herrayet n ales wén terna tǎxellawt tizaret ennét. »
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 A yekka yesséwel Ƹisa, tenna has tǎmǎṭ iyyet teṭkal ǎmesli ennét : « Tengeḍ i tesa ta dɣ tedweled, tengeḍ i ifefan wi tenkesed. »
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Yenna has : « Tengeḍ ɣas i wi sagadnén i Awal n Yaḷḷah, lakkemen as ! »
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Osen in ǎddunet s ǎǧut eɣleyen as, yenna hasn : « Ǎddunet win dimaɣ exlan, gammeyen ǎhamol iyyen n Yaḷḷah, wr éd egrewen ar ǎhamol n ennebi Yunes.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Hund awas yeqqal Yunes ǎhamol n Yaḷḷah ɣor kél Niniwa, Ag ǎwadem éd-t yumas i win ezzeman waɣ.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Éd tenker tǎmenokalt n ǎnǎhol ahel wan tanaṭ, éd tseḍlem ǎddunet win ezzeman waɣ, édét tefal-d ikallen wi ogegnén baš éd seged i elmiɣna tan Suleyman. Segdet ! Déɣ illé i yogeren Suleyman !
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ahel wan tanaṭ, kél Niniwa éd enkeren éd emlin dat ǎddunet win dimaɣ, éd tn seḍlemen, édét kél Niniwa ǎtuben ahel wa-d eslen i Yunes. Segdet ! Déɣ illé i yogeren Yunes ! »
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 « Wrt illé wa hé isukun énér ezzar éd-t yeffer [méɣ édt yeǧ dag ǎkus], kela, afella adt éd yeǧ baš wi-d taggehnén éd hanneyen taffawt.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Téṭ tǎmos énér n taɣessa. Kud téṭ ennek tesxa, taɣessa ennek temda tehét taffawt, beššan kud terin téṭ ennek, taɣessa éd tumas tihay.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Hékey ɣas ! Essen kud taffawt ta key tehet wr éd tumas tihay !
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Kud taɣessa ennek temda tehét taffawt, sl ula enḍerren n tihay, éd tumas efa temda, hund énér ta hak teget taffawt. »
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 A yekka yesséwel Ƹisa, yeƹreḍ-t Elfarisi iyyen éd yemmeklow ɣors. Yeggeh ɣors, yesɣemer.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ast yeney Elfarisi, yekun fol in wr yewweḍa dat ameklu hund elɣada.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Yenna has Ƹisa : « Kewenéḍ Elfarisiten ! Zazzagem afella n ikassen a yekka ammas nwn yeṭkar tikra d tǎxellawt !
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ikét n inebbuddal ! Yaḷḷah wa yeknen ǎgenena, weggén enta a yeknen ammas ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Adih ektet i tileqqiwén s ulawen nwn, dédih ak heret éd hawen yizzag.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Beššan elƹib folwn Elfarisiten, kewenéḍ wi hekkenén i Yaḷḷah tafolt fol merawet n enneɣnaɣ d tǎneṭfért d iškan win iferǧan emdan. Toyyem uẓul d tera wi-d efelnén Yaḷḷah ! Awaɣ as ilzam tiɣawt-nét, sl wr toyyém awa heḍen !
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Elƹib folwn, Elfarisiten, kewenéḍ wi essofnén ideggen wi ezzarnén dɣ éhen n téɣeré d iseslamen dɣ ideggen wi maqqornén !
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Elƹib folwn, kewenéḍ wi olenen d éẓekwan wr amunnén, wi fol gallen ǎddunet bla wr essénen in errigehen folsnt ! »
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Yenna elmuƹlim iyyen n eššeriƹa : « Muƹalim, s awal wa tagged, tesebbed anɣ aked nekkenéḍ ! »
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yenna Ƹisa : « Aked kewenéḍ, elmuƹlimin, elɣib folwn, édét tsawarem ǎddunet aẓuk s asn indar aggay ennét, iman nwn wrt teḍḍisem ula s aḍaḍ !
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Elƹib folwn, édét tkannem idebnan i ennebiten, windɣ neqqen abbaten nwn !
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Temosem dédih imašhaden n abbaten nwn, sakném in terḍam asn, édét entenéḍ a-d tn inaqqen, kewenéḍ a ibunnun idebnan ! »
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Fol awéndɣ as tenna elmiɣna n Yaḷḷah : « Éd hasn siwyeɣ ennebiten d inemmahalen, éd dsn eŋɣin wiyeḍ, éd dsn esteɣen wiyeḍ,
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 ǎddunet win dimaɣ éd erẓemen ahni n ennebiten wa yeŋɣelen wa fol tenta eddunya,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 mn ahni wan Habel ar wan Zakariya, wa yemmuten ǧér ǎseɣres wan tikutawén d éhen wan Yaḷḷah. Tidet ! Eḍmaneɣ awn as ǎddunet win ezzeman waɣ, erreẓam a hé eǧin !
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Elƹib folwn, elmuƹlimin win eššeréƹa, édét tekkesem ǎsaru n musnet ! Kewenéḍ wr teggehem, wi erenén éd eggehen, tekkesem asnt ! »
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 As yegmeḍ déngam, elmuƹlimin wi kettebnén d Elfarisiten ewwiššenen, ǎkkusen fols, eqqimen sastanent fol hereten ǎǧǧotnén,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 egmeyen édt ermesen, eran édt seḍlemen fol awal ennét.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.