Gênesis 8

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ezzar yesmekta Yaḷḷah Noḥ d ǎxxuten emdan wi ds eddéwnén dɣ essendoq. Yesheḍ aḍu fol ǎmǎḍal ezzar eglen aman sollan sollan.
1 E lembrou-se Deus de Noé, e de todo animal, e de toda rês que com ele estava na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e aquietaram-se as águas.
2 Aman wid efalnén édér n ǎmǎḍal d win aǧenna ergelen. Aǧenna yessosem.
2 Cerraram-se também as fontes do abismo e as janelas dos céus, e a chuva dos céus deteve-se.
3 Eglen aman sollan sollan fol ǎmǎḍal. Eresen aman ḍeffer téméḍé n ahel d semmoset temerwén.
3 E as águas tornaram de sobre a terra continuamente e, ao cabo de cento e cinquenta dias, as águas minguaram.
4 Ahel wan meraw d essa dɣ tallit tan essahet, yeres essendoq fol tidreɣén tin Araraṭ.
4 E a arca repousou, no sétimo mês, no dia dezessete do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Eqqimen aman errasen arweh ar tallit tan merawet. Ahel wa yezzaren dɣ tallit taɣ, ǎmunnet tidreɣén.
5 E foram as águas indo e minguando até ao décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 As okeyen ekkoẓet temerwén n ahel yora Noḥ eṭṭaga ta yekna fol essendoq.
6 E aconteceu que, ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela da arca que tinha feito.
7 Yessegla ǎɣaleǧ. Igal itaqqel-d a ekken aman toɣaren fol ǎmǎḍal.
7 E soltou um corvo, que saiu, indo e voltando, até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Ezzar yessegla Noḥ tedǎbért baš éd yessen aman eresen fol ǎmǎḍal méɣ animér.
8 Depois, soltou uma pomba, a ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra.
9 Beššan wr tosé id tejjen édét aman ellant arweh, teqqel-d essendoq ɣor Noḥ. Yeẓẓel ǎfus yermes tt, yezzogeh tt ɣors dɣ essendoq.
9 A pomba, porém, não achou repouso para a planta de seu pé e voltou a ele para a arca; porque as águas estavam sobre a face de toda a terra; e ele estendeu a sua mão, e tomou-a, e meteu-a consigo na arca.
10 Okeyen essa iheḍan ezzar yesseglet arweh.
10 E esperou ainda outros sete dias e tornou a enviar a pomba fora da arca.
11 Teqqel-d tedǎbért s iẓelluwaẓ teṭṭaf dɣ émi ennét afraw n ezzeytun. Yelmed Noḥ as aman eresen.
11 E a pomba voltou a ele sobre a tarde; e eis, arrancada, uma folha de oliveira no seu bico; e conheceu Noé que as águas tinham minguado sobre a terra.
12 Yessokey essa iheḍan arweh, ezzar yessegla tedǎbért beššan wr-d teqqél.
12 Então, esperou ainda outros sete dias e enviou fora a pomba; mas não tornou mais a ele.
13 Ahel wa yezzaren dɣ seḍiset temaḍ d iyyen dɣ iwetyan n Noḥ ad yeswa ǎmǎḍal aman. Yora Noḥ asfel n essendoq, yekyed dɣ ténéré, ma ihanney deh ? Ihanney ǎmǎḍal yeqqoren, ǎbas-t ellen aman.
13 E aconteceu que, no ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé tirou a cobertura da arca e olhou, e eis que a face da terra estava enxuta.
14 Ahel wan senatet temerwén d essa dɣ tallit tan senatet ǎmǎḍal yeqqor.
14 E, no segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 Yesséwel Yaḷḷah i Noḥ, yenna has :
15 Então, falou Deus a Noé, dizendo:
16 « Egmeḍ essendoq, key d hennik d meddank d tiḍulén ennek.
16 Sai da arca tu, e tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos contigo.
17 Segmeḍ ǎxxuten wi dk eddéwnén emdan : éheré, iweɣsan d ǎxxuten wi ǎhimemmeretnén d igḍaḍ. Éd ewnekneken, éd ilwin fol ǎmǎḍal.
17 Todo animal que está contigo, de toda carne, de ave, e de gado, e de todo réptil que se roja sobre a terra, traze fora contigo; e povoem abundantemente a terra, e frutifiquem, e se multipliquem sobre a terra.
18 Yegmeḍ Noḥ essendoq enta d hennis d meddans d tiḍulén ennét.
18 Então, saiu Noé, e seus filhos, e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele;
19 Egmeḍen ǎxxuten emdan ak iyyen d ennoƹ ennét : éheré, iweɣsan d ǎxxuten wi ǎhimemmeretnén d igḍaḍ, wiyeḍ ḍeffer wiyeḍ.
19 todo animal, todo réptil, toda ave, tudo o que se move sobre a terra, conforme as suas famílias, saiu para fora da arca.
20 Yekna Noḥ ǎsǎɣres i Amaɣlol. Yeŋɣa iyyen dɣ ak ǎxxu xelalen d ak egǎḍéḍ xelalen yeket tn i Yaḷḷah eqqaden fol témsé.
20 E edificou Noé um altar ao Senhor ; e tomou de todo animal limpo e de toda ave limpa e ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Yesreɣ Amaɣlol aḍu wah yeẓéden, yegreẓ as, yeɣbelt ezzar yenna dɣ iman ennét : « Mn dimaɣ ǎbas taggeɣ tilɣant fol ǎmǎḍal dɣ érét n ǎddunet. Tidet as wa fol meḍriyen exlan ulawen nsn. Beššan ǎbas naqqeɣ a yedderen hund awa egeɣ dimaɣ.
21 E o Senhor cheirou o suave cheiro e disse o Senhor em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice; nem tornarei mais a ferir todo vivente, como fiz.
22 A yekka illé ǎmǎḍal,
22 Enquanto a terra durar, sementeira e sega, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite não cessarão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.